27 آوريل 2008
آنا الینور روزولت
" بانوی اول جهان "
تولد : 11 اکتبر 1884
وفات : 7 نوامبر1962
الینور روزولت که در یک خانواده ثروتمند و متنفذ در شهر نیویورک متولد شده بود، نقش بانوی اول ایالات متحده را در دوران ریاست جمهوری همسرش فرانکلین روزولت ( 1932-1945 ) دگرگون ساخت. وی از طریق بیان ناراحتی های افراد ضعیف : اقلیت ها، زنان، تهی دستان، و محرومان، به منبع الهام میلیون ها انسان در سراسر جهان تبدیل شد ولی از لحاظ افرادی دیگر، بعلت وفاداریش به حقوق بشر، حقوق مدنی و حقوق زنان، شخصیتی تردید آمیز بود.
الینور روزولت که در ده سالگی یتیم شده بود، دختری خجالتی و نامطمئن از خود به بار آمد. اما با پیروی از سنت خدمت به جامعه که در خانواده اش رواج داشت، قبل از ازدواجش با پسر عموی خود فرانکلین در سال 1905، در یک خانه ویژه محرومان به تدریس اشتغال داشت. آنان صاحب شش فرزند شدند که یکی از آن ها در دوران خردسالی بدرود حیات گفت. انتخاب شوهرش به سمت سناتور ایالتی نیویورک در سال 1910 در واقع رخدادی بود که زندگی او را در نقش یک دستیار سیاسی تعیین نمود.
بعضی از کسانی که زندگینامه خانم روزولت را نوشته اند، معتقدند که حادثه تعیین کننده در زندگی او، کشف رابطه جنسی شوهرش با منشی امور اجتماعی وی در سال 1918 بود که او را به انجام فعالیت های گسترده اجتماعی وادار کرد، اما نویسندگان دیگر به تحصیلات او و شبکه بزرگ دوستان فرهیخته اش اشاره می کنند و این عوامل را منبع الهام او می دانند. به هر حال، پس از آن که در سال 1921 فرانکلین روزولت دچار فلج پا گردید، وی بیش از پیش به امور سیاسی روی آورد تا وظایف شوهرش و افکار خودش در زمینه عدالت اجتماعی را پیش ببرد.
هنگامی که روزولت به سمت ریاست جمهوری انتخاب شد، الینور به سراسر کشور آمریکا که بعلت " رکود بزرگ " به نابودی کشانده شده بود سفر کرد. وی پس از این سفر ها، شرایط و اوضاع مردم را به شوهرش گزارش داد و به نحوی خستگی ناپذیر از حقوق مساوی برای زنان و اقلیت ها، رفاه کودکان و اصلاحات در امر خانه سازی حمایت کرد. وی نخستین همسر یک رئیس جمهور بود که کنفرانس های مطبوعاتی منظم برقرار می کرد، ستون معینی به نام "روز من" را در روزنامه ها می نوشت، در بحث ها و تفسیرهای رادیویی شرکت می کرد، در جامعه های مختلف مرتبا به سخنرانی می پرداخت و حتی کنوانسیون های سیاسی را مورد خطاب قرار می داد. وی از نماد ها و نمودار ها نیز خوب استفاده می کرد: در سال 1939 هنگامی که سازمان "دختران انقلاب آمریکا"، خواننده سیاهپوست، ماریان اندرسون را از خوانندگی در اجلاسیه خود به دلیل نژادی محروم ساخت، خانم الینور روزولت از این سازمان استعفا داد و سپس پیشهاد کرد که خانم اندرسون در مراسم "یادبود لینکلن " یعنی کنسرتی که حدود 75 هزار نفر در آن شرکت داشتند، آواز بخواند.
پس از فوت پرزیدنت روزولت، ترومن، رئیس جمهور، الینور روزولت را به نمایندگی آمریکا در سازمان ملل منصوب کرد. وی در مقام رئیس کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل منشا خدماتی بود و در تدوین و تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر نقش عمده ای داشت. در سال 1961 هم، پرزیدنت کندی، وی را به سمت رئیس کمیسیون ریاست جمهوری در امور زنان منصوب کرد. تلاش های خانم الینور در این سمت تا هنگام درگذشتش در سال 1962 ادامه داشت. پرزیدنت ترومن ضمن ستایش از شخصیت خانم روزولت وی را بانوی اول جهان نامید. اما خود الینور بسیار متواضع بود و گفته بود: "من فقط آن کارهایی رانجام می دادم که پیش می آمد. "
