27 آوريل 2008
تولد : 11 نوامبر 1744 ; وفات : 28 اكتبر 1818
آبیگائل آدامز، همسر دومین رئیس جمهوری آمریكا و مادر شش فرزند، شهرت چند گانه اش را نیز مدیون اقدامات گوناگون در دفاع از حقوق زنان از جمله حق آموزش و پرورش است. نامه های كثیر او، پر از از بینش های زنده و شاد و آگاهانه در مورد سالهای اولیه کشور محبوب اوست . وی نه تنها در شكل دادن افكار سیاسی و به انجام امور دولتی به همسرش كمك می کرد، بلكه در مدیریت مالی و اداره مزرعه خانوادگی از خود شایستگی فراوان نشان داد.
آبیگائل آدامز كه در ویموث در ماساچوست متولد شده بود، مانند اكثر زنان آن دوران هیچگونه تحصیلات رسمی نداشت. اما از دوران كودكی اش با ولع بسیار كتاب می خواند. او در سال 1764 با جان آدامز ازدواج كرد. زندگی مشترك 54 ساله آن دو – چنانكه در نامه هایشان به یكدیگر مشهود است – گرم و عاشقانه و از لحاظ فكری و علمی بسیار با نشاط بود . سفرهای متعدد همسرش به معنای جدائی های طولانی بود و بنابراین وی در غیاب او ، از چهار فرزندشان سرپرستی می كرد و امور خانگی را مدیریت می نمود و در عین حال همواره عمده ترین مشاور ارشد سیاسی همسرش بود. در سال 1776 خانم آدامز قوی ترین درخواست خود را در مورد حقوق زنان طی نامه ای به شوهرش منعكس كرد: آقای آدامز آن زمان عضو " كنگره قاره ای " بود كه مسئولیت اعلام استقلال از بریتانیا را برعهده داشت. وی نوشت : در قوانین جدید که فكر می كنم تصویب آنها لازم باشد، امیدوارم كه بانوان را به خاطر داشته باشید و در مورد زنان از اجداد خود كریم تر و بزرگوارتر باشید." درخواست وی نخستین بیان آن برابری بود كه زنان آمریكایی بعدها تدریجا به آن نائل شدند. هنگامی كه در اواخر همان سال ارتش جورج واشنگتن با خطر نابودی روبرو بود، وی شجاعانه نوشت كه در آن صورت نیروهای بریتانیایی با مبارزه و مقاومت " نژادی از زنان رزمنده در آمریكا" روبرو خواهند شد.
هنگامی كه آقای آدامز در مقام نماینده دیپلماتیك این کشور جدید در پاریس و لندن بسر می برد، خانم آدامز به او ملحق شد و در زمانی كه آدامز به مقام نخستین معاون ریاست جمهوری در سال 1789 و بعد به ریاست جمهوری در سال 1797 نائل شد، خانم آدامز وظیفه شناسانه میزبانی و مهمانداری را برعهده گرفت. پس از شکست آدامز از توماس جفرسون در انتخابات سال 1800، خانم و آقای آدامز با هم به خانه شان در ماساچوست بازگشتند و تا سال 1818 كه آبیگائل درگذشت ، همواره یار و غمخوار همسر خویش بود. پسرش جان كوینسی آدامز، كه خود بعدها به مقام ریاست جمهوری رسید، در لحظاتی پس از درگذشت غم انگیز مادرش در دفتر خاطرات خود چنین نوشت :
" همه تقوی و عفتی كه در قلب زنان می تواند وجود داشته باشد ، زینت وجود این زن بود."