14 آوريل 2008

نورهای هدایت به دنیایی جدید

سکه یک دلاری طلا با تصویر ساکاگاویا  پوکاهانتاس مبنی بر حکاکی سیمون وان دو پاس 1616 

برزیستی و پایداری مستعمرات و ایالات متحده نو پا هرگز تضمین نشده بود. مهاجران اوائل قرن هفدهم ، حتی در پر رونق ترین مناطق دور دست ، با شرایط زندگی سخت، كمبود مواد غذائی، بیماری ها و رنج و محنت روبرو بودند. "مستعمره از دست رفته" روآنوكی در ویرجینیا گواه واضح مشكلاتی است كه آنها با آن مواجه بودند. دو قرن بعد، در سالهای 1800، آمریكائی ها توانستند از رود بزرگ می سی سی پی عبور کرده و به غرب كشور بروند؛ آنان آسایش نسبی شهرهای اسقرار یافته را ترك كردند و در جستجوی مناطق تازه و دسترسی به سواحل اقیانوس آرام حرکت کردند. برزیستی مستعمرات و توانائی كشف مناطق غربی آمریكا از لحاظ استقرار و رشد و توسعه ایالات متحده جنبه حیاتی داشت. در این حركت بزرگ، دو زن جوان سرخپوست - پوكاهانتاس و ساكا گاویا - نقش حساس و مهمی را برعهده داشتند.

این دو زن برای مهاجرانی که سر راه آنان قرار گرفتند راهنما و نور هدایت بودند. پوكاهانتاس از زمان كودكی مانند پلی بین نخستین مهاجران اروپائی و قبائل سرخپوستی محلی بود؛ او جان یك كاشف معروف را نجات داد و در دوران های برخورد و تنش میان این دو گروه، در نقش میانجی ظاهر شد. ساكاگاویا در نخستین هیات اكتشافی اعزامی برای نقشه برداری از سرزمین های غرب می سی سی پی شركت کرد. وی از مهارت خود در زبان های قبیله ای و دانش خود از سرزمین های غرب استفاده كرد و نخستین كاشفان آمریكایی را سالم به سواحل اقیانوس آرام هدایت کرد.