13 آوريل 2008
تجارت کردن در ایالات متحده آمریکای امروز
آنچه از نظر شما خواهد گذشت، رونوشت ویرایش شده بحث آزادی است میان دولت و کارشناسان تجارت در مورد مسائل مربوط به مسافرت تجارتی بین المللی.
هم دولت ایالات متحده و هم جامعه تجارتی ایالات متحده نیاز به تعامل رو در رو میان شرکت های آمریکا و مشتریان و شرکای بین المللی و پرسنل خارجی آنها را درک و از آن حمایت می کنند.
با این حال، مانند بسیاری کشورهای دیگر، مسائل امنیتی ایجاب می کند که ایالات متحده افرادی که قصد ورود به مرزهای این کشور را دارند را مورد ارزیابی قرار دهد.
با وجود اینکه تغییرات اولیه در مراحل مسافرت بین المللی ما همواره مطابق میل و بدون اشکال نبوده اند، اما در چهار سال پس از حوادث 11 سپتامبر به نحوه چشمگیری بهبود یافته اند.
رسیدن به تعادل میان امنیت کارآمد و تعهد به فضای باز نیازمند زمان بیشتری برای ارزیابی مراحل مختلف فرایند مسافرت بین المللی است، اما دولت ایالات متحده با ادامه همکاری با رهبران تجارتی تلاش می کند تا بر چالش های باقیمانده چیره شود.
این مسائل در جلسه مباحثه مورخ اوت 2005 بین کارشناسان تجارتی و دولتی ایالات متحده که اسامی آنها به شرح زیر است مورد خطاب گرفت:
داگلاس بیکر (1)، دستیار وزیر بازرگانی در امور خدمات؛ الیزابت دیکسون (2)، مشاور خدمات مهاجرتی جهانی (3) از شرکت اینگرسول راند (4)؛ جانس جیکوبز (5)، معاون دستیار وزیر امور خارجه در امور خدمات روادید؛ راندل جانسون (6)، معاون مدیر اتاق بازرگانی ایالات متحده؛ مایکل نیفاچ (7)، رئیس سیاست های مهاجرتی وزارت امنیت داخلی؛ و آلکساندر فلدمن (8) (رئیس جلسه)، مسئول هماهنگی برنامه های اطلاعات بین المللی وزارت امور خارجه، که سوالات را برای شرکت کنندگان مطرح می کند.
همکاری به منظور تسهیل امر مسافرت
سوال (رئیس جلسه): یکی از مسائل کلیدی در واقع این است که دولت ایالات متحده با جامعه تجارتی ایالات متحده چگونه همکاری می کند؟
جیکوبز: ما کارهایی را که پس از حوادث 11 سپتامبر در رابطه با صدور روادید انجام می دهیم را معمولا به عنوان ایجاد تعادلی میان مرزهای ایمن و درهای باز کشورمان توصیف می کنیم. و این همان کاری است که ماموران کنسولی ما همه روزه در فرایند صدور روادید سعی در انجام آن دارند، و نه تنها برای مسافران تجارتی، بلکه برای سایر مسافران - مسافران قانونی به ایالات متحده.
ما تعدادی برنامه تسهیل کننده ایجاد کرده ایم. کاری که در ژوئیه گذشته انجام دادیم این بود که با ارسال تلگرام به تمام کنسولگری هایمان، اهمیت مسافرت تجارتی برای ایالات متحده را به آنها یادآور شدیم - دلایل اقتصادی با اهمیت را. ما اطلاع داریم که... صنعت مسافرت و جهانگردی ما سالانه حدود 93 میلیارد دلار درآمد در کشور ایجاد می کند.
ما از کنسولگری ها پرسیدیم که به منظور تسهیل مسافرت های تجارتی چه کارهایی انجام می دهند و همه آنها در پاسخ به تشریح برنامه های خود پرداختند که یا شامل همکاری با اتاق های بازرگانی محلی ایالات متحده بود یا راهی هایی برای ثبت نام شرکت های بزرگ در سفارتخانه ها یا کنسولگری ها تا کارمندان دفاتر و شرکت ها بتوانند پس از مراجعه وقت ملاقات فوری دریافت کنند. برخی سفارتخانه ها و کنسولگری ها نیز برای مسافران تجارتی بخش های جداگانه دارند.
ما تمام برنامه های سفارتخانه ها و کنسولگری هایمان را بررسی نموده و در ماه اکتبر مطلوب ترین روش ها برای تسهیل مسافرت تجارتی را برای آنها ارسال کردیم و از آنها خواستیم تا روال هایی برای دادن وقت فوری به متقاضیان ابداع کنند.
کار دیگری که سعی داشته ایم برای تمامی متقاضیان روادید انجام دهیم در دسترس قرار دادن اطلاعات بیشتر در مورد شرایط و الزامات بود. بنابراین تارنمای http://www.travel.state.gov را به روز کرده ایم. با بازدید از این تارنما اطلاعات لازم در خصوص مصاحبه روادید و مدارک مورد نیاز را می توان کسب کرد.
ما همچنین از تمامی سفارتخانه ها و کنسولگری هایمان خواسته ایم که مدت زمان های انتظار وقت مصاحبه خود را در این تارنما [http://travel.state.gov/visa/temp/wait/tempvisitors_wait.php] اعلام کنند تا اگر از زمان سفر خود آگاهی دارید سریعا به سفارتخانه یا کنسولگری مورد نظر مراجعه نموده و از طول زمان انتظار آگاه شوید.
چیز دیگری که سعی کرده ایم به تمام سفارتخانه ها و کنسولگری هایمان بگوییم این است که روال های مشخصی برای افرادی که باید به طور فوری سفر کنند، چه بنا به دلایل پزشکی و چه برای معاملات بزرگ تجارتی داشته باشند. باید راهی برای انجام این کار داشته باشند.
[http://travel.state.gov/visa/temp/types/types_2664.html ]
سوال: داگ، وزارت بازرگانی در این زمینه چه کاری انجام می دهد؟ شما به نوعی واسطه دولت و مطمئنا، جامعه تجارتی هستید.
بیکر: هنگامی که به زودی پس از 11 سپتامبر بحث سیاست روادید و مسائل امنیتی به سطوح بالاتری در واشنگتن کشیده شد، ما متوجه شدیم که امنیت اقتصادی تجارت کشورمان می تواند با اشکال مواجه شود - یعنی در واقع ایجاد کننده مشاغل بخش خصوصی که این همه آمریکایی را استخدام می کند: 88 میلیون آمریکایی در بخش خدمات و 15 میلیون نیز در بخش تولید اشتغال دارند.
و در نتیجه با وزارت امور خارجه ارتباط برقرار کردیم. ما با آژانس های مهاجرتی پیشین ارتباط برقرار کردیم تا مطمئن شویم که آنها از لزوم ادامه کارکرد منظم سیاست های روادیدی و فرایند صدور روادید درک کافی دارند. [یادداشت: آژانس های مهاجرتی پیشین اشاره به اداره خدمات مهاجرت و شهروندی و دیگر آژانس های کنترل مرزی دارد که پس از حملات تروریستی 11 سپتامبر در زیر مجموعه وزارت امنیت داخلی قرار گرفتند.]
ما با همکاری با اتاق بازرگانی هم در واشنگتن و هم در پایتخت های کشورهای سراسر جهان آنها را متوجه کردیم که در صورتی که مسائلی که در صدور روادید موجب تاخیر می شد مورد خطاب قرار نگرفت باید با ما تماس داشته باشند. و ما متقابلا با کار برروی فرایندهای بین آژانسی نه تنها دست اندازها را رفع می کنیم بلکه موجب شفافیت بیشتر در فرایند صدور روادید نیز خواهیم شد.
سوال: رندی، نظر اتاق بازرگانی در مورد این ارتباط چیست؟
جانسون: ما انتقادهای زیادی نسبت به وزارت امور خارجه و وزارت امنیت میهن داشتیم و اعتقاد داشتیم که در نسبت به نگرانی های جامعه تجارتی بی توجه هستند. و ما لزوم امنیت بیشتر در فضای پس از 11 سپتامبر را هم درک می کردیم. اما باید این نکته را می رساندیم که امنیت اقتصادی برای این کشور اهمیت دارد و همچنین اینکه برقراری امنیت اقتصادی به عنوان یکی از اهداف ایجاد وزارت امنیت داخلی، که مورد حمایت ما نیز هست، مورد توجه قرار گرفته.
ما همین اخیرا از همتایان خود در بوگوتا، پایتخت کلمبیا شنیدیم که از پیشرفت امور تا چه حد خوشنود هستند. از سوی دیگر، از همتایان دیگر که هنوز هم با مشکلاتی روبرو هستند نیز خبرهایی دریافت می کنیم.
به نظر می رسد که یکی از مسائل این است که مبنای همکاری های ما [میان دولت ایالات متحده و جامعه تجارتی] هنوز تا اندازه ای موردی است. اما فکر می کنم یکی از راه های تشکیل یک سیستم رسمی در همینجا باشد... در واشنگتن، مثلا تشکیل کمیته مشورتی ای بین بخش خصوصی و بخش دولتی تا مناسبات تا حدی رسمی تر باشند...
شرایط در حال بهبود است. اما فکر می کنم در جامعه تجارتی این سوال هنوز وجود دارد که مثلا به چه کسی باید مراجعه کرد، چگونه باید تغییر ایجاد کرد؛ به جای این فرایند بی قاعده شکایت که باید نامه نگاری کنیم و امیدوار باشیم توجه کسی جلب شود.
سوال: الیزابت، کمی از مشکلاتی که شرکت شما با آن روبرو است و چالش هایی که ما باید از آنها مطلع باشیم برای ما بگویید.
دیکسون: بسیار خب. پیش از هر چیز، من به عنوان نماینده یک شرکت بزرگ در جلسات متعددی که میان وزارت امور خارجه و شمار زیادی از شرکت های بزرگ دیگر فورچون 500 (9) برگزار شده شرکت داشته ام. و ما از پذیرا بودن وزارت امنیت داخلی و همچنین وزارت امور خارجه برای دیدار دوره ای با ما و درک مسائلی که داریم قدردانی می کنیم.
به اعتقاد من این تارنما عالی است. ما در تارنمای خود پیوندی به تارنمای وزارت امور خارجه [http://www.travel.state.gov] داریم که تارنمای بسیار خوبی است - البته در صورتی که اطلاعات به موقع درج شده باشد. ما در برخی از موارد ناهمخوانی هایی با مدت انتظارهای واقعی مشاهده می کنیم - اما ارقام برآوردی با این وجود هم مناسب هستند.
یکی از همکاری های موفق ما با کنسولگری ها در هنگام وقوع تاخیر این است که پس از اثبات حیاتی بودن مسافرت های تجارتی، در جلو انداختن وقت ملاقات روادید تا اندازه ای موفق بوده ایم.
من از کنسولگری ها انعطاف پذیری و تمایل برای رزرو کردن تعدادی وقت ملاقات برای مسافرت های تجارتی فوری مشاهده کرده ام، البته تا زمانی که فوریت را بتوان به وضوح ثابت کرد.
سوال: به نظر می رسد که متوجه شده ایم که خیلی از امور به خوبی و بهتر از قبل پیش می روند، و در عین حال که برای بهبود سیستم با جامعه تجارتی همکاری می کنیم ، هنوز هم چالش هایی در پیش رو داریم.
روادید ایالات متحده/اجازه ورود
سوال: بدین ترتیب، بخش دوم بحث ما در واقع به بحث در مورد چالش واقعی پیش روی مدیران تجارتی خارجی و بین المللی برای آمدن به ایالات متحده اختصاص دارد.
و الیزابت، فکر می کنم شما در بخش پیشین می خواستید در این زمینه صحبت کنید.
دیکسون: به نظر می رسد که یکی از بزرگ ترین مسائل یکنواخت نبودن رسیدگی ها است. شما می توانید پنج نفر را با مدارک یکجور وارد فرایند کنید و در حالی که برخی از آنها به راحتی عبور می کنند، برخی دچار مشکل می شوند. و مسئله دیگری که مشکلات زیادی برای ما به وجود آورده اشتباهات در صدور روادید است... چندین سال قبل، زمانی که متقاضی صبح زود مراجعه می کرد، روادید درخواست می کرد، و همان بعد از ظهر برای تحویل گذرنامه خود باز می گشت، در صورتی که به هر دلیلی اشتباهی وجود داشت، او می توانست در همانجا متوجه شود و برای رفع آن اقدام کند.
به اعتقاد من مشکل اصلی مسئله تقابل در زمینه روادید است. یکی از موفقیت های بزرگ با چین مذاکره مجدد برای روادید 12 ماهه چند ورودی بود که موجب تسهیل کار نه تنها مسافران چین به ایالات متحده، بلکه مسافران تجارتی آمریکا به چین هم شد. و علاقه مند هستم که تمام توافق های تقابلی مورد مذاکره مجدد قرار گیرند-
جیکوبز: البته.
دیکسون: -و گسترش داده شوند چون این کار مطمئنا موجب هم کاهش بار کاری دفاتر کنسولی-
جیکوبز: البته.
دیکسون: -و هم تسهیل مسافرت تجارتی در سطح بین المللی خواهد شد.
جیکوبز: و ما همیشه نسبت به همکاری با دولت ها برای گسترش سیاست های تقابلی علاقه داریم، البته به شرطی که آنها با اتباع آمریکایی که در همین طبقه بندی به آن کشورها سفر می کنند نیز به همین شکل رفتار کنند. این به نوعی کل مسئله است: که کشور مقابل باید همان رفتار را عینا با اتباع آمریکا تکرار کند.
سوال: رندی، آیا شما هم مسائل مشابهی می بینید...؟
جانسون: بلی، فکر می کنم مسئله اصلی نبود اطلاعات روشن در مورد معیارهای دقیق کنسولگری ها در احراز شرایط متقاضیان روادید است. و در برخی موارد، آنچه ما می شنویم این است که متقاضیان نمی دانند که درخواست آنها به چه دلیلی رد شده، و توضیحاتی که دریافت می کنند هم مسئله را برای آنها روشن نمی کند.
در برخی از موارد، فکر می کنم شاید مسافران لزوما به عنوان مشتریان وزارت امور خارجه دیده نمی شوند، بلکه به عنوان کسانی دیده می شوند که باید به دقت مورد بررسی قرار گیرند - و نوعی رابطه حکمفرما است که موجب می شود برخی از مسافران احساس کنند که افسران کنسولی رفتار مناسبی با آنها ندارند. و مشکل چه بزرگ باشد و چه کوچک، این احساس گسترش می یابد و بنابراین برخی اوقات فکر می کنیم که نوعی بازرسی باید انجام شود.
جیکوبز: ما می دانیم که افسران کنسولی ما در خارج در واقع نماینده نه تنها سفارتخانه، بلکه در برخی موارد کل کشور ایالات متحده یا دولت ایالات متحده هستند. به همین دلیل، به آنها مکررا یادآوری می کنیم که صرفنظر از پاسخ مثبت یا منفی، تقاضای روادید باید برای متقاضی تجربه ای همراه با احترام باشد. باید با آنها خوش رفتاری کرد و با برخوردها محترمانه باشند. در صورتی که پاسخ منفی باشد، آنها باید از دلیل آگاه شوند.
افسران کنسولی ما ملزم هستند تا دلیل رد درخواست را به متقاضی کتبا اعلام کنند. فکر می کنم چیزی که در برخی موارد اتفاق می افتد این است که، می دانید، متقاضی عصبی است، و در نتیجه دلیل رد درخواست روادید را نمی تواند درک کند. و در بسیاری از موارد، دلیل رد درخواست این است که متقاضی وجود وابستگی های کافی به کشور خود را به اثبات نرسانده و بنابراین، افسر کنسولی باید به موجب قانون درخواست او را رد کند چون شخص به نظر قصد مهاجرت دارد.
سوال: و مسئله یکنواختی؟
جیکوبز: هر مورد درخواست روادید بنا به شایستگی های فردی همان مورد مورد قضاوت قرار می گیرد. در نتیجه می توانید دو متقاضی مختلف داشته باشید که قصد مسافرت با رویداد مشابهی دارند اما شرایط هر متقاضی می تواند متفاوت از دیگری باشد و بنابراین افسر کنسولی نیز تصمیمات متفاوتی اتخاذ می کند.
ما تمامی آموزش ها و ابزار لازم را به افسران کنسولی می دهیم، و در نهایت آنها باید قضاوت کنند که آیا فرد صلاحیت خود را به اثبات رسانده یا خیر. به عقیده من، افسران کنسولی عمدتا درست تصمیم گیری می کنند، اما آنها بشر هستند و بعضی وقت ها هم مرتکب خطا می شوند.
سوال: نقش وزارت امنیت داخلی در این میان چیست؟
نیفاچ: به موجب قانون، بی رودربایستی، ما نقش اصلی را در سیاستگذاری های روادیدی داریم. وزارت امور خارجه روادید را صادر می کند، کنسولگری های خارج را می گرداند، تعیین می کند که چه کسی غیر قابل پذیرش است، اما وقتی مسافر به ایالات متحده می رسد، این بازرسان ما هستند که باید اجازه ورود او را در مبادی ورودی صادر نمایند.
ما با بسیاری از همان مشکلات و همان مسائلی که جانس به آنها اشاره کرد مواجه هستیم: متقاضیان عصبی، مصاحبه هایی که باید نسبتا سریع انجام شوند، و این قبیل مسائل.
برای ترسیم چهره ای خوشامد گو از ایالات متحده ما بر حیاتی بودن خدمات مشتری با کیفیت تاکید فراوانی داشته ایم و رفتار غیر محترمانه بازرسان خود را به هیچ وجه تحمل نمی کنیم.
من نمی گویم که کسی عاری از عیب نیست و به عقیده من این زمینه ای است که می توانیم در آن با جامعه تجارتی همکاری بیشتری داشته باشیم و آماده مورد ملاحظه قرار دادن این مسائل هستیم.
ما یک دفتر بخش خصوصی داریم که در انتقال مسائل جامعه تجارتی به شخص من نقش حیاتی ای بر عهده دارد. آنها مسائل مفید بسیاری را به توجه ما می رسانند.
بیکر: یکی از صحبت هایی که مکررا از سوی بخش تجارتی ایالات متحده می شنویم این است که به نظر نمی رسد افسران کنسولی در رد روادید از الگوی مشخصی پیروی می کنند... یکی مورد تایید قرار می گیرد... در حالی که دیگری رد می شود؛ و هر دو متقاضی نسبتا، نسبتا مشابه به نظر می رسند.
شرکت های بزرگ راه حل هایی در پیش رو دارند - چه درگیر کردن مشاور حقوقی روادیدیشان، و چه تلاش از طریق اتاق های بازرگانی برای جلو انداختن وقت مصاحبه ها. و متوجه شده ایم که راه حل های خاصی برای شرکت های کوچک و متوسط که عضو اتاق بازرگانی در اینجا یا در پایتخت های خارجی نیستند وجود ندارد.
بنابراین با وزارت امور خارجه صحبت هایی کردیم و آنها را قانع کردیم که با برنامه آزمایشی ای برای گشایش یک دفتر کارگشایی روادید اینجا در واشنگتن موافقت کنند. این دفتر محلی خواهد بود که شرکت های کوچک و متوسط با تماس با آن جویای دلیل واقعی رد درخواست ها شوند.
جیکوبز: ما برنامه آزمایشی ای مختص به شرکت های چینی-آمریکایی که در چین فعالیت می کنند اجرا کردیم - چون در حال حاضر علاقه زیادی نسبت به این کشور وجود دارد. و ما همین اخیرا، یعنی در ماه گذشته، تصمیم گرفتیم تا این برنامه را در حد یک برنامه جهانی گسترش دهیم.
این بدان معنی است که هر بنگاه آمریکایی در اینجا، کوچک یا بزرگ، که تمایل به دریافت اطلاعات در خصوص چگونگی دریافت روادید دارد یا مورد نگرانی خاصی دارد می تواند با این مرکز جدید که در دفتر روادید خود تاسیس کرده ایم تماس بگیرد. شما می توانید با آدرس businessvisa@state.gov با این مرکز تماس حاصل نمایید.
سوال: به نظر می رسد چالش هایی که در پیش رو داریم تاخیرها، شفافیت و درک آنچه برای متقاضی روادید ضرورت دارد است.
و این مسائلی است که در بخش سوم بحث به آنها خواهیم پرداخت، یعنی چگونه اطمینان حاصل کنیم که فرایند تا حد امکان روان است و اینکه برای کمک به کنسولگری ها و وزارت امنیت میهن در بررسی متقاضی چه کارهایی می توانیم انجام دهیم.
اخذ روادید تجارتی
این بخش از صحبت ما به عناصر عملی فرایند اخذ روادید به ایالات متحده، اطلاعاتی که مسافران تجارتی باید داشته باشند، و آنچه متقاضیان روادید باید به افسران کنسولی در سفارتخانه های ما ارائه دهند می پردازد.
جیکوبز: خب، همانگونه که قبلا اشاره کردم، تارنمای ما حاوی اطلاعات قابل توجهی در زمینه شرایط و الزامات اخذ روادید است. اساسا، آنچه افسران کنسولی...
سوال: تارنمای ما - آدرس تارنما را لطفا اعلام کنید.
جیکوبز: آدرس تارنمای ما http://www.travel.state.gov است. و آنچه افسر کنسولی می خواهد اطلاعات هر چه بیشتر در مورد متقاضی و موقعیت او در کشور خودش و همچنین در مورد سفر او به ایالات متحده است.
و بنابراین، وقتی افراد مراجعه می کنند، باید قادر به اثبات وابستگی های خود باشند. باید مدارکی برای اثبات وابستگی های خود به کشورشان را به همراه داشته باشند.
سوال: منظور از "وابستگی" چیست؟
جیکوبز: یعنی، می دانید، اثبات اینکه کشور خود شاغل هستید، خانواده دارید، تحصیل می کنید. اثبات اینکه دلیلی برای بازگشت به کشور خودتان پس از اتمام دیدار کوتاه از ایالات متحده دارید.
سوال: و چه چیزهایی را به عنوان مدرک به حساب می آورید؟
جیکوبز: خب، در برخی موارد از متقاضی گواهی از کارفرما، فیش های حقوقی و... می خواهیم. اگر صاحب ملک هستید، مثلا سند ملک... چیزهایی از این قبیل. هیچ فهرستی از مدارک لازم وجود ندارد، اما هر مدرکی که نشان دهنده شرایط قابل قبول شما در کشور خودتان باشد برای افسر کنسولگری مفید است.
و تا جایی که به سفر به ایالات متحده مربوط می شود، نامه هایی در توضیح هویت فرد، دلیل لزوم وجود او در ایالات متحده، و هدف دقیق او برای سفر به ایالات متحده - تمام این اطلاعات بسیار بسیار مفید است.
در صورتی که هیچ شکی در مورد وابستگی فرد به کشورش و هدف او از سفر به ایالات متحده وجود نداشته باشد، صلاحیت یافتن برای اخذ روادید ایالات متحده نسبتا ساده است.
نیفاچ: در وزارت امنیت داخلی، هنگامی که ما در مبادی ورود مسافران را مورد بازرسی قرار می دهیم، به طور کلی معیارهای مشابهی را در نظر داریم. آیا تضادی در حرف های مسافر وجود دارد، آیا معلوم است به چه قصدی می آید، آیا باز خواهد گشت... ما باید این بررسی ها را مجددا در مرز انجام دهیم.
در شرایطی که مدت روادید طولانی تر باشد یا در ورود مجدد به ایالات متحده تغییراتی در شرایط دارنده روادید به وجود آمده باشد، متقاضی باید آماده ارائه اطلاعات مجدد از شرایط جدید خود باشد.
سوال: خب، پس باید در واقع این اطلاعات را همراه خود داشته باشند؟
نیفاچ: ضرری ندارد. منظور من این است که بازرسان ما باید در مبادی ورود و بخصوص هنگامی که مدت زمان طولانی ای از تاریخ صدور روادید گذشته باشد اقدام به تصمیم گیری کنند. داشتن اطلاعات لازم برای این کار مهم است.
دیکسون: در چنین شرایطی، و در صورتی که تشخیص دهیم که مفید واقع می شود، یک نامه مبدا ورودی تنظیم می کنیم. یکی از کارهای دیگری که انجام داده ایم، بخصوص در برنامه جِی-1 این است که در نامه دستورات، فهرست مشروحی تهیه کرده ایم - نه فقط از مدارکی که متقاضیان باید به کنسولگری ببرند، بلکه از مدارکی که باید در نزد خود داشته باشند.
و جانس، یکی از این چیزها، وقتی در مورد وابستگی های مهم صحبت می کردیم و من به شرکتمان اشاره کردم... ما پرسشنامه ای برای نامه های خودمان تنظیم کرده ایم که لزوم ارائه مدارک برای اثبات وابستگی ها را مورد خطاب قرار می دهد تا بتوانیم بخصوص در مواردی که مسئله زبان وجود دارد به تشریح این الزام بپردازیم. برای مثال، در بسیاری از شرکت های چینی، بخشی از مزایای کارمندان می تواند مسکن شرکتی باشد. بنابراین سند مالکیت خانه را برای ارائه دادن در اختیار خود ندارند اما به اعتقاد من در چنین مواردی گواهی استخدام بلند مدت و اینکه خانواده فرد در مسکن شرکتی ساکن است را می توان به عنوان وابستگی ارائه داد. بنابراین سعی داریم که این مسئله را مورد خطاب قرار دهیم.
جیکوبز: به اعتقاد من کاری که شرکت اینگرسول-راند می کند عالی است؛ ارائه اطلاعات هر چه بیشتر در مورد شرکت و اینکه کار کارمند چه خواهد بود و هدف او از مسافرت به ایالات متحده چیست: یعنی آیا بازدید از ماشین آلات است... آیا از چند شهر دیدن خواهد کرد... برنامه سفرهای او چیست... تمام این اطلاعات بسیار مفید است. متقاضی نیز باید بتواند جزئیات سفر را تشریح کند و در مورد کارهایی که انجام خواهد داد توضیح دهد.
اجازه بدهید نکته ای را خیلی سریع اضافه کنم. به بحث مبادی ورود که بازگردیم، ما اطلاعات روادیدی که به صورت الکترونیکی صادر می شوند را در اختیار داریم تا بازرسان در مبادی ورود بتوانند به سرعت صحت روادید را تایید کنند. به نظر من این کار در نهایت نقش بسزایی در تسهیل امر مسافرت دارد.
جانسون: مایک، میل دارم به بینندگان مجددا اطمینان دهم که اینکه کسی از کنسولگری روادید دریافت کند، این همه راه را به ایالات متحده سفر کند، و در مبدا ورود اجازه ورود نیابد و به کشور خود بازگردد بسیار به ندرت اتفاق می افتد.
نیفاچ: باید مسئله کاملا جدیدی وجود داشته باشد تا چنین اتفاقی بیافتد.
جیکوبز: مثلا اطلاعات جدیدی به دست آید که مربوط به پس از صدور روادید باشد، یک چنین چیزی. اما بلی، چنین چیزی بسیار نادر است.
سوال: ...فکر می کنم افراد زیادی در مورد انگشت نگاری و قرار دادن انگشت های خود در دستگاه چیزهایی شنیده باشند. اول از همه، آیا این مسئله شامل همه می شود؟
جیکوبز: کنگره ایالات متحده قانونی را در ماه مه 2002 تصویب کرد که وزارت امور خارجه را ملزم می کند شناسه های بیومتریک به روادید صادر شده اضافه شود.
سوال: و "شناسه های بیومتريک" عبارت مبهم و بزرگی است.
جیکوبز: شناسه های بیومتریک - اساسا، خب، می توانند چیزهای مختلفی باشند. ما تصمیم گرفتیم که از یک برنامه دو اثر انگشتی استفاده کنیم چون در همان زمان یک همچون سیستمی را در مکزیک به کار می بردیم. ما تا 26 اکتبر 2004 فرصت داشتیم تا این سیستم را به صورت جهانی مستقر کنیم. بنابراین، برای راه اندازی آن در تمامی کنسولگری هایمان که تعداد آنها بیش از 200 است، ما از سیستمی استفاده کردیم که کم و بیش شبیه همانی بود که در مکزیک داشتیم.
در واقع انگشت نگاری نیست. جعبه کوچکی است برای اسکن کردن انگشت. چیزی در حدود 30 ثانیه به فرایند مصاحبه روادید اضافه می کند - نسبتا سریع و...
سوال: اما هدف فقط مسلمانان یا مردم خاورمیانه نیست...؟
نیفاچ: اصلا.
جیکوبز: اصلا. در تمام سطح جهان الزامی است. هدف از آن اساسا تایید هویت مسافر و همچنین اطمینان از این است که روادیدی با نام دیگری برای همان فرد صادر نشده باشد. به عبارت دیگر، می خواهیم اطمینان حاصل کنیم که کسی خود را به جای شخص دیگری جا نمی زند.
نیفاچ: هنگامی که فرد به مبدا ورود می رسد، ماموران گمرک و حفاظت مرزی عینا همان کار را تکرار می کنند. این فرایند [یو اس-ویزیت] تایید می کند که این فرد در واقع همان فردی است که روادید برای او صادر شده است.
بنابراین اصلا موجب کند شدن فرایند نمی شود. به ما در جهت تسهیل کارها کمک می کند: با این کار، هویت فرد و قانونی بودن هدف او را احراز می کنیم و او سپس می توانند به دنبال کارش برود.
جیکوبز: تا زمانی که بتوانند وابستگی به کشورشان را به اثبات برسانند و هدف خود از سفر به ایالات متحده را تشریح کنند قاعدتا مشکلی نخواهند داشت.
نیفاچ: در ابتدا نگرانی های زیادی از نحوه اجرای برنامه یو ای-ویزیت، بخصوص در مرزهای زمینی وجود داشت. تاکنون، این برنامه بدون ایجاد هیچ نوع تاخیر قابل توجهی در مرزها و اتاق های بازرگانی اجرا شده. مثلا لاردو (10) [یکی از شهرهای تگزاس که با مکزیک هم مرز است] که در ابتدا نگرانی های زیادی داشتند اکنون دیگر از نحوه اجرای این برنامه رضایت دارند.
سوال: بسیار خب، این مقوله را در بخش بعدی مطرح کنیم چون بخش بعدی به همین موضوع اختصاص دارد: در صورتی که موفق به دریافت روادید نشدید چکار می کنید و برای اعتراض و دریافت اطلاعات در خصوص دلیل رد تقاضا چه کارهایی می توانید انجام دهید؟
وقتی به کمک احتاج دارید
سوال: به آخرین بخش از گفتگوی ما خوش آمدید. میل دارم قدری در این مورد صحبت کنیم که جامعه تجارتی برای کمک به تسهیل فرایند صدور روادید برای مشتریان و کارمندان خود که قصد آمدن به ایالات متحده را دارند چه کارهایی می تواند انجام دهد؟
و همچنین قصد دارم... به این مسئله اشاره کنم که در صورتی که مسئله ای به وجود آمد چکار باید کرد؟ اگر درخواست روادید رد شد چکار باید کرد؟ اگر باید سریعا کاری غیر منتظره انجام شود چکار باید کرد؟
داگ، لطفا کمی در مورد ماموران تجارت خارجی برای ما بگویید. کارشان چیست و در چه بخش هایی از کل این فرایند می توانند مفید واقع شوند؟
بیکر: خب آلکس، ما به واسطه اداره خدمات بازرگانی خارجی (11) در 85 کشور جهان دفتر داریم که در سفارتخانه ها و کنسولگری ها مستقر هستند.
و پیش از این، قبل از حوادث 11 سپتامبر، آنها می توانستند به عنوان اسپانسر متقاضیان روادید عمل کنند. اما با تغییراتی که پس از 11 سپتامبر در قوانین به وجود آمد، این قضیه هم حذف شد. امیدوار هستیم که با بهبودهای بیشتر در فرایند روادید این یکی از چیزهایی باشد که بتوانیم مجددا احیا کنیم.
اما صرفنظر از این مسئله، میل دارم تمامی متقاضیان روادید تجارتی را تشویق کنم که هر چه زودتر نسبت به تقاضای روادید خود اقدام کنند.
شرکت ها باید در حد توان خود اطلاعات جمع آوری کنند.
و یقینا باید به خاطر داشته باشند که در صورتی که درخواست آنها رد شده یا موفق به دریافت وقت ملاقات در زمان مورد نظر نشده باشند، می توانند با وزارت بازرگانی تماس بگیرند، یا در واشنگتن و یا از طریق دفتر خدمات بازرگانی در سفارتخانه ایالات متحده کشورشان.
سوال: و آیا تارنمایی که مردم بتوانند در آن آدرس دفاتر خدمات بازرگانی را تهیه کنند می شناسید؟
بیکر: بلی، از طریق تارنمای اصلی وزارت بازرگانی: http://www.doc.gov که با دنبال کردن پیوندهای کربوطه می توان به اداره خدمات بازرگانی تجاری رسید.
جیکوبز: در واقع این افسر کنسولی است که باید در خصوص صلاحیت افراد تصمیم گیری کند. و همانگونه که گفتم، هر چه اطلاعات بیشتری در اختیار افسر کنسولی قرار گیرد، کار تصمیم گیری برای او آسان تر خواهد بود.
ما در باره اینکه پس از رد درخواست روادید متقاضی ای چه می شود کمی صحبت کردیم. در واقع، تمامی درخواست هایی که ماموران ما رد می کنند توسط سرپرست های آنها مورد بررسی قرار می گیرد. اگر سرپرستی مخالفت کند، متقاضی برای انجام مصاحبه مجدد فراخوانده می شود.
متقاضیان همیشه می توانند اقدام به درخواست مجدد کنند. هیچ منعی برای انجام درخواست مجدد وجود ندارد. با این وجود، ما همواره توصیه می کنیم در صورتی که اطلاعات کلیدی مورد نیاز را نمی توانند تامین کنند یا تغییر خاصی در شرایط آنها به وجود نیامده، از درخواست های مجدد مکرر اجتناب ورزند. اما در صورتی که متقاضی احساس کند که افسر کنسولی مورد یا موقعیت او را درک نکرده، او آزاد است که اقدام به درخواست مجدد نماید.
ما اینجا در ایالات متحده تمام پرونده ها را زیر نظر نداریم. اما به نرخ رد درخواست ها توجه داریم. و برای مثال، در صورتی که مغایرت عمده ای میان نرخ رد درخواست دو افسر کنسولی در یک کنسولگری وجود داشته باشد، ما پرسش هایی مطرح می کنیم. و سرپرست های مربوطه هم البته همین کار را می کنند.
سوال: آیا راهی برای اطلاع یافتن از دلیل رد تقاضا وجود دارد؟
جیکوبز: مطمئنا. اگر درخواست شما رد شود، کاغذی دریافت می کنید که با ذکر بند قانون مربوطه دلیل رد تقاضا را کتبا شرح می دهد. مثلا دلیل رد درخواست شما بند 214(b) یا بندهای دیگر بوده - کاغذ درست در جلوی شما است.
جیکوبز: بند 214(b) رایج ترین دلیل رد درخواست های روادید است. یعنی افسر کنسولی تشخیص داده که شما قصد مهاجرت دارید. یعنی شما نتوانسته اید وابستگی خود را به کشورتان را ثابت کنید.
سوال: بنابراین، اگر با جمع آوری مدارک اضافی ای بتوانید دلیل قانع کننده ای برای حتمی بودن بازگشت خود ارائه دهید، این می تواند دلیلی برای تقاضای مجدد باشد.
اما حتی اگر متقاضی برای مصاحبه مراجعه کرد، آیا نوعی زمان رسیدگی وجود ندارد...؟ به نظر می رسد که تصور اینچنین باشد.
جیکوبز: خب، در مورد 97 درصد از متقاضیان اینگونه است که اگر درخواست آنها پس از انجام مصاحبه مورد پذیرش قرار گیرد، روادید در همان روز یا در ظرف 48 ساعت صادر خواهد شد.
درصد بسیار پایینی از موارد بوده اند که برای بررسی های امنیتی بیشتر به واشنگتن ارجاع شده اند. اینها پرونده هایی بودند که در 2002 و 2003 موجب تاخیرهای چشمگیری شدند و ما در این گونه موارد بهبودهای قابل توجهی داشته ایم. زمان مورد نیاز ما [برای تکمیل احراز صلاحیت ثانوی] از 79 روز به 14 روز رسیده است. بنابراین فکر می کنم پیشرفت قابل توجهی در این زمینه داشته ایم.
نیفاچ: وزارت امنیت داخلی و وزارت امور خارجه برای ایجاد بهبودهای بیشتر همکاری های نزدیکی داشته اند. چگونه می توانیم فقط آن دسته از افرادی که لازم است را بررسی کنیم، و از بررسی های موازی اجتناب کنیم.
جانسون: جانس، آیا می توانم در باره تقاضای مجدد سوال کنم که، حالا که - باید اقدام به تقاضای مجدد کرد، درخواست را مجددا ارائه داد-
جیکوبز: بلی.
جانسون: هزینه را مجددا پرداخت کرد-
جیکوبز: بلی.
جانسون: من همین اخیرا 100 دلار برای روادید خودم به سفارت روسیه پرداخت کردم - این مبلغ برای خیلی از افراد قابل توجه است.
آیا فرایند داخلی ای وجود دارد برای اینکه کسی بتواند ادعا کند که "ببینید، رفتار این آقا با من صحیح نیست. می خواهم فرد دیگری پرونده مرا ببیند" و به نوعی تقاضای مجدد نمود و فرد دیگری در زمان نسبتا کوتاهی مسئول رسیدگی به پرونده مورد نظر شود؟ آیا این کار ممکن است یا خیر؟
جیکوبز: بسیاری از کنسولگری ها این امکان را فراهم می کنند - روالی که طی آن در صورتی که درخواست شما چندین بار رد شده باشد، مثلا دو بار و مجددا اقدام به درخواست کنید، مثلا در بار سوم رئیس بخش به پرونده شما رسیدگی می کند. این روال بسته به حجم کار و اندازه بخش کنسولی از کنسولگری به کنسولگری متفاوت است.
سوال: شما در مورد تارنمای وزارت امور خارجه صحبت کردید.
جیکوبز: بلی.
سوال: اما همچنین عنوان کردید که تفاوت هایی از کشور به کشور وجود دارد. متقاضی از چه طریق می تواند در مورد این تفاوت ها اطلاع حاصل کند؟ که بهترین محل برای مراجعه کدام است؟
جیکوبز: در صفحه تارنمای ما [http://www.travel.state.gov]، پیوندهایی به تمامی سفارتخانه ها و کنسولگری هایی که روادید صادر می کنند وجود دارد. و ما از تمام آنها خواسته ایم تا روال های ویژه ای که برای موارد فوری دارند را در این صفحات درج کنند.
سوال: و چه از طریق اداره خدمات بازرگانی خارجی و چه از طریق مراجع دیگر... ترتیباتی برای متقاضیان تجارتی، بخصوص متقاضیان تجارتی وجود دارد؟
جیکوبز: بلی، وجود دارد. ما برنامه های بسیار بسیار مختلفی داریم. ما برنامه های داریم برای اینکه افراد ثبت نام شده در اتاق های بازرگانی ایالات متحده بتوانند وقت ملاقات های فوری دریافت کنند. در برخی از کنسولگری ها یا سفارتخانه ها، ما فرد مشخصی در بخش کنسولی به عنوان نماینده تجارتی داریم. شرکت ها می توانند از آن فرد بخواهند تا وقت ملاقات تعیین کند. این کار در هر کنسولگری البته با تفاوت های کوچکی انجام می شود.
فکر می کنم پس از حوادث 11 سپتامبر این استنباط نادرست به وجود آمده که ما درخواست های روادید بیشتری را تحت 214(b) رد می کنیم - همان بندی که مربوط به قصد مهاجرت داشتن است. واقعیت این است که نرخ رد تقاضای جهانی امروز ما از پیش از 11 سپتامبر پایین تر آمده.
ما دریافته ایم که به دلیل اشتراک اطلاعات بیشتر با سایر آژانس ها، می توانیم، به عنوان مثال، پذیرش دانشجویی در دانشگاهی را احراز کنیم... تمامی این چیزها باعث افزایش نرخ صدور روادید پس از 11 سپتامبر شده اند.
...در معیارهای صدور روادید تغییری به وجود نیامده. آنچه تغییر کرده در واقع این است که ما گام های بیشتری برای شناختن متقاضیان بر می داریم. ما با متقاضیان بیشتری مصاحبه انجام می دهیم و مدارک آنها را به طور دقیق تری بررسی می کنیم. اما معیارهای صدور روادید تغییر نکرده اند.
رئیس جلسه: فکر می کنم این نقطه خوبی برای خاتمه بحث باشد. میل دارم از همه شما برای حضور در اینجا و صحبت در مورد این مسائل حیاتی تشکر کنم. فکر می کنم حرف آخر این باشد که درهای آمریکا باز است و ما به بازدید کنندگان خارجی خوشامد می گوییم، چه به قصد تجارت، به قصد تحصیل، یا به قصد جهانگردی بیایند.
و امیدوارم که به سرعت برخی از چالش هایی که امروز در اینجا شنیدیم را رفع کنیم و فکر می کنم متوجه شدیم که برخی از داستان هایی که می شنویم واقعیت ندارند و کارهایی هست که جامعه تجارتی و متقاضیان می توانند برای هموار کردن کل فرایند انجام دهند.
پس از حضور شما مجددا تشکر می کنم و با اشتیاق منتظر دیدن شما در ایالات متحده هستیم. متشکرم.
1- اینگرسول-راند تولید کننده چند ملیتی ای است با بیش از 40.000 کارکن و بالغ بر 80 مرکز تولیدی در سطح جهان.
2- اتاق بازرگانی ایالات متحده بزرگ ترین فدراسیون تجارتی غیر انتفاعی جهان است که با 102 دفتر که نمایندگی شرکت ها و کسب و کارهای کوچک ایالات متحده در کشورهای مختلف را بر عهده دارند نماینده سه میلیون شرکت است.
1. Douglas Baker
2. Elizabeth Dickson
3. Global Immigration Services
4. Ingersoll-Rand
5. Janice Jacobs
6. Randel Johnson
7. Michael Neifach
8. Alexander Feldman
9. Fortune 500
10. Laredo
11. Foreign Commercial Service
