29 مارچ 2007
کاروان ها، موسیقی و رقص، فرهنگ باستانی ایرانی را برای هزاران مخاطب جشن می گیرد
نیویورک – یک جمعیت شاد و پرانرژی، نوروز، سال نوی ایرانی را درچهارمین سال برگزاری فستیوال ایرانی در نیویورک جشن گرفتند. مردان وزنان با لباس های رنگین با آوای موسیقی سنتی رقصیدند و شادی کنان به سمت پایین خیابان مدیسون حرکت کردند.
در روز 25 مارس، ایرانی ها و غیرایرانی ها، شهروندان نیویورک و توریست ها، به طول 15 بلوک صف کشیدند تا اجرای رقص ایرانی توسط گروه های باله کالیفرنیا را ببینند. خواننده محبوب ایرانی، جمشید علیمراد، اجرای غافلگیر کننده ای از داخل یکی از کاروان ها به نمایش گذاشت و بقیه شرکت کنندگان پرچم ها و نشانه های امپراطوری باستانی ایران را حمل می کردند.
برگذارکنندگان فستیوال تخمین می زنند که حداقل 25،000 نفر در فستیوال سال 2007 شرکت کرده اند که چند هزار نفر بیشتر از سال 2006 می باشد. ایرج جاوید، رییس هیئت مدیره فستیوال گفت دست اندرکاران مراسم فستیوال را طوری طراحی کردند که بر جنبه هنری و تأثیر فرهنگ و زبان ایرانی تأکید داشته باشد.
جاوید طی یک مصاحبه تلفنی با یو اس اینفو گفت: "ما می خواهیم تصویر کاملی از فرهنگ، تاریخ و تمدن ایرانی را به مردم آمریکا نشان دهیم." جمعیت ایرانی مقیم ایالات متحده "به هویت آمریکایی خود و نیز به میراث تاریخی خود بسیار افتخار می کنند."
پاس داشتن میراث تاریخی
میراث تاریخی که جاوید از آن صحبت می کند به 5000 سال پیش، به زمان پیش از اسلام و دوره زرتشتیان باز می گردد. فستیوال با پرچم هایی که شعار "پندار نیک، گفتار نیک، کردار نیک" بر روی آنها حک شده بود، آموزه های زرتشتی را پاس داشت.
شماری از کاروان ها تصاویری از سلسله های باستانی را به نمایش گذاشته بودند، تصاویری شامل زندگی در مدائن، پایتخت امپراطوری ساسانی که از سال 226 تا 651 بر ایران حکومت می کرد. از آن قدیمی تر، یکی از کاروان های فستیوال به کوروش کبیر، پايه گزار امپراطوری ایران در 2500 سال پیش اختصاص داده شده بود. کوروش طراح اولین منشور حقوق بشر در دنیا شناخته می شود.
فستیوال سال 2007 همچنین یک کاروان را به ستایش از فردوسی، پدر زبان فارسی مدرن، اختصاص داده بود. فردوسی به خاطر کتابش، شاهنامه (حماسه شاهان) مشهور است.
در کنار چشمداشتی به تاریخ، فستیوال 2007 همچنین به ارائه برنامه هایی در باب فرهنگ گروه های قومی مختلف از ایران که در ایالات متحده زندگی می کنند، پرداخت.
این گروه ها از ایران امروز می آیند ولی ریشه شان از پیشینه های قومی دیگر است که امپراطوری باستانی ایران را شکل می دادند، امپراطوری که از آلبانی تا آسیای مرکزی و قسمت هایی از هند و پاکستان گسترده بود.
نمادهای نوروز نیز نمایانگر فرهنگ ایرانی هستند. یک کاروان انواع غذاهایی را که به مناسبت سال نو صرف می شود به نمایش گذاشته بود و شرکت کنندگان با خود پلاکاردهایی حمل می کردند که حاوی تصاویری از هفت سین، یک سنت اصیل نوروزی بود.
هفت سین شامل حداقل هفت جزء که با حرف "س" شروع شود، می باشد. این هفت سین شامل سبزه، (گندم، جو یا عدس، نمایانگر زایش مجدد)؛ سمنو (پودینگ شیرین، فراوانی و وفور نعمت) سنجد (میوه درخت سنجد یا نیلوفر آبی – عشق)؛ سیر (سلامتی)؛ سیب (زیبایی و سلامت)؛ سماق (طلوع خورشید)؛ سرکه (بلوغ و صبر)؛ سنبل (بهار) وسکه (ثروت و فراوانی) می باشند.
گرامیداشت فرهنگ ایرانی
رقصنده ها، رقص های مختلفی از اقوام ایرانی را ارائه کردند. گیلکی، از استان گیلان نزدیک دریای خزر، قشقایی، کوچ نشینان جنوب ایران و کردی. مردی پلاکاردی را حمل می کرد که نام قومی معمولاً فراموش شده بر روی آن حک شده بود: "جامعه یهودیان ایران".
یک گروه رقص نیز رقص تاجیک ارائه کرد. زنان لباس های رنگارنگ و براق به تن داشتند و موهایشان با ضرباهنگ موسیقی موج می خورد. جاوید امیدوار است در سال 2008 بتواند یک گروه افغان نیز به فستیوال اضافه کند و نمای آن را گسترش دهد.
هر ساله این فستیوال فرهنگ ایرانی، شامل ادای احترام به شاعر و عارف ایرانی، رومی که امسال هشتصدمین سالگرد تولدش بود می باشد. اشعار رومی، که در افغانستان امروزی متولد شده است، معنویت و روحانیت انسان و ارتباط انسانیت با خدا را کاوش می کند.
جاوید بر نقش غیر قابل انکار این شاعر در ادبیات و زندگی ایرانی تأکید کرد. او گفت: "سعی در خارج کردن رومی از فرهنگ ایرانی مانند سعی در خارج کردن شکسپیر از فرهنگ و ادبیات انگلیسی است." همانند شکسپیر، رومی از محبوبیتی جهانی برخوردار است. به پاس نقش غیر قابل انکارش و محبوبیت علمی و مردمی اش، نهاد آموزشی علمی و فرهنگی سازمان ملل (یونسکو) سال 2007 را سال رومی اعلام کرد.
فستیوال برای فیروز فیروزنیا، بخشی از مراسم جشن سال نو شده است. او هر 4 سال گذشته در این مراسم شرکت کرده است.
فیروزنیا که در نیویورک زندگی می کند و 21 سال است که مقیم آمریکا می باشد، گفت: "این فستیوال ما را دور هم جمع می کند. در ایران ما همیشه دور هم جمع می شدیم. این موقعیتی است که بتوانیم دوستان و کسانی را که با ما فرهنگ و پیشینه یکسانی دارند، ببینیم."
همگام با مراسم سنتی نوروز، فیروزنیا جشن 13 روزه سال نو را با سيزده بدر به پایان می رساند. نوروز همیشه با آغاز بهار شروع می شود که امسال مصادف با 20 مارس بود.
جاوید و برگذارکنندگان فستیوال نیز ممکن است سيزده بدر را برگزار کنند ولی سپس آماده سازی برای مراسم 2008 شروع شود. از آنجاییکه مراسم فستیوال نیویورک بسیار موفق بوده است، گروه هایی از شیکاگو و لس آنجلس نیز از جاوید و همکارانش خواسته اند تا آنها را در برپایی مراسمی مشابه یاری دهند. جاوید از اینکه بتواند کمکی بکند، خوشحال است.
او گفت: "ما یک هفته استراحت می کنیم و سپس دوباره شروع خواهیم کرد.