18 سپتامبر 2009
مهندسان آمریکایی و افغان برای ساخت جاده ها با یک دیگر همراه می شوند
برنامه آموزشی به ارتقاء جایگاه حرفه ای کمک می کند
واشنگتن – در سال 2007، دو مهندس – عبد الهادی راکین عضو انجمن مهندسان افغان مستقر در آمریکا و میشل گوده عضو انجمن مهندسان عمران آمریکا – برای ارزیابی تأسیسات زیربنایی کشور و طرح پیشنهادی برای آموزش مهندسی در دانشگاه کابل به افغانستان سفر کردند.
آنان دریافتند با وجود این که ساخت جاده ها و سیستم برق رسانی طی سال های جنگ مورد بی توجهی قرار گرفته بود، تعدادی از شرکت های مهندسی و ساختمانی افغانی برای بازسازی تأسیسات زیر بنایی مشغول به کار بودند.
اغلب این شرکت های افغانی پیمان کاران فرعی شرکت های آمریکایی بودند که برای "سازمان آمریکایی برای توسعه بین الملل USAID " و شرکت های مهندسی ارتش آمریکا کار می کردند. روابط نزدیکی که قبلاً نیز بین مهندسان آمریکایی و افغان وجود داشت محلی برای برنامه آموزشی که راکین و گوده در نظر داشتند فراهم می کرد. هدف نهایی آنان بازگرداندن تعداد مهندسان ماهر در افغانستان به تعداد مطلوب و به روز کردن مهارت های مهندسان مشغول به کار افغان بود. پس از آن که بسیاری از مهندسان طی سال های اشغال گری روسیه و جنگ داخلی این کشور را ترک کردند، این حرفه تحت فشار بود.
راکین و گوده دریافتند که مهندسان و معماران جوان تر افغان در حال حاضر نیز در حین کار برروی طرح های ساخت و ساز با مهندسان حرفه ای افغان و آمریکایی با تجربه تر، به طور غیر رسمی تحت آموزش بودند.
راکین که 400 میلیون دلار در طرح های جاده سازی افغانستان برای شرکت مهندسی بین المللی گروه لوئیس برگر ، در اختیار دارد، به منافع این تعامل حین کار اعتقاد دارد. این کار ممکن است اجرای یک طرح را با کندی مواجه نماید اما به افراد حرفه ای کمک می کند تجارب خوبی بیاموزند.
انجمن مهندسان افغان راکین، در آمریکا تأسیس شد اما اکنون با داشتن اعضایی در کانادا و آلمان، اعضایی نیز با اصلیت افغان دارد که به طور منظم برای کمک به بازسازی سرزمین مادری شان داوطلب می شوند و از این رهگذر مهارت های همتایان افغانشان را افزایش می دهند.
راکین با اشاره به برخی از مهندسان افغان گفت، " ما باید توانایی های فنی آنان را ارتقا دهیم تا بتوانند بخشی از این کار را خودشان انجام دهند."
فردریک برگر ، رئیس گروه لوئیس برگر، با این عقیده موافق است، اما اذعان می کند که یک صاحب شرکت، هنگام تعیین اولویت، ازمیان نیاز به کسب پول، صرفه جویی در وقت و آموزش مهندسان، ممکن است سردرگم شود. وی گفت، "اگر بخواهید کاری را به سرعت انجام دهید، برای آموزش افراد وقت ندارید. در آموزش ارتکاب خطا و آموختن از خطا اجتناب ناپذیراست ." اما به اعتقاد وی آموزش باید اولویت اصلی در افغانستان باشد.
تعهد برگر به آموزش مهم است: شرکت او در سطح بین المللی به تخصص مهندسی و شیوه های نوآورانه شهرت دارد. طرحی برای بازسازی پوشش جاده قندهار– کابل با روش های نوین آسفالت کردن به مرحله نهایی جایزه برجسته مهندسی عمران دست یافت که انجمن مهندسی عمران آمریکا اهدا می کرد. گروه برگر 289 کیلومتر از جاده مین گذاری شده را در230 روز بازسازی کرد.
کارگاه های مهندسی
سفر راکین و گوده در 2007 به روابط آن دو منجر شد که در برنامه ای آزمایشی متشکل از سه کارگاه ده روزه برای مهندسان افغان در 2007 و 2008 به دانشگاه کابل پیوستند. هر کارگاه به ریاست گروهی از مهندسان مهاجر داوطلب برگزار می شد. شصت مهندس و معمار افغانی که در این کارگاه ها حاضر شدند به استخدام شرکت هایی درآمدند که مشغول کار بازسازی بودند.
دانشگاه کابل محل برگزاری این کارگاه ها را تدارک دید که رئیس دانشگاه کابل و رئیس دانشکده مهندسی نیز در آنها حضور می یافتند.
مایک سانیو ، مدیر پیوندهای بین المللی برای انجمن مهندسان عمران آمریکا که 140 هزار عضو دارد، گفت "یک معیار موفقیت آن بود که در آخرین روز برگزاری کارگاه نسبت به نخستین روز افراد بیشتری حضور یافتند."
سانیو گفت در حالی که آمریکا و دیگر کشورها منابع توسعه را صرف جاده ها، برق، آب رسانی و آبیاری در افغانستان کرده اند "اولویت ما کمک به تربیت مهندسان در هر سطح برای اداره کارآمد آن منابع است."
گروه او و گروه راکین قصد دارند به آموزش مهندسان افغان از طریق یواس ای آی دی ادامه دهند، به خصوص در برنامه تأسیسات زیربنایی و نوسازی افغانستان که در 2006 آغاز شد. یو. اس. ای. آی. دی. سمینارهایی را در کابل، هرات و قندهار برای بیش از یکصد نماینده از شرکت های محلی ساخت و ساز برگزار کرده که در مناقصه های نوسازی و حفظ 1500 کیلومتر از جاده هایی شرکت کرده اند که این نمایندگی از سال 2002 در افغانستان ساخته است.
یو. اس. ای. آی. دی. طرح های تأسیسات زیربنایی را از سال 2002 در افغانستان برعهده گرفته که کار آن پس از سقوط طالبان آغاز شد. از آن هنگام بیش از 700 کیلومتر از جاده کمربندی این کشور، کل بزرگراه کابل- قندهار- هرات و 800 کیلومتر از جاده های استانی و شهرستانی را بازسازی کرده است. این شرکت نیروگاه های انتقال برق در قندهار، لشکرگاه و قلات ساخته است.
انجمن مهندسان افغان طبق اظهارات مارک کادیر ، عضو هیئت رئیسه انجمن، در پی سرمایه گذاری برای برگزاری یک برنامه آموزشی پنج ساله در افغانستان است. "هدف ما ارایه آموزش حرفه ای در زمینه هایی مانند جوش کاری و نجاری و نیز آموزش مهندسی است."
در عین حال مهندسان افغان وآمریکایی دوش به دوش یک دیگر به کار ادامه می دهند. راکین گفت، "اگر ما افراد را به کار گیریم و به آنان بگوییم که کارشان را به خوبی انجام داده اند و آنان درآمد کسب کنند، این کار به اقتصاد، توسعه و به نوبه خود به صلح و ثبات کمک می کند."
برای کسب اطلاعات بیشتر به تارنماهای برنامه تأسیسات زیربنایی و نوسازی یو. اس. ای. آی. دی.، و سازمان بین المللی ای. اس. سی. ای. و انجمن مهندسان افغان رجوع کنید.
