15 ژانويه 2010

آمریکاییان دستاوردهای مارتین لوتر کینگ جونیور را گرامی می دارند

آن شخصیت بزرگ حقوق مدنی برای اصولی که کاربرد جهانی دارند مبارزه کرد

مایکل جی فریدمن
عضو هيئت تحريريه America.gov

واشنگتن- هر سال، آمریکایی ها سومین دوشنبه ماه ژانویه را برای بزرگداشت زندگی و دستاوردهای کشیش مارتین لوترکینگ جونیور (1968-1929)، برنده جایزه صلح نوبل و شخصیتی را که بیشتر از همه به موفقیت های  جنبش حقوق مدنی آمریکایی های آفریقایی تبار در طی دهه های سال های 1950 و 1960 ربط داده می شود جشن می گیرند. کینگ که یک سازمانده سیاسی، یک سخنران بسیار ورزیده و مدافع اعتراض مسالمت آمیز بود، در ترغیب هم میهنان آمریکایی خود برای  پایان دادن به جداسازی قانونی نژادی رایج در سراسر ایالات جنوبی و مناطق دیگر  و دامن زدن به حمایت از تدوین قوانین مدنی به منظور تعیین  چارچوب قانونی برای برابری نژادی در ایالات متحده نقش محوری داشت.

به این مناسبت یک تعطیلی فدرال در نظر گرفته شده است. در سال 2010، این روز برابر با هجدهم ژانویه ميباشد.

کینگ از آن جمله  قهرمانان راه عدالت بود که نفوذشان از مرزهای ملی فراتر تر رفت. کینگ که  پژوهشگر فلسفه و اصول مسالمت آمیز ماهاتما گاندی (1948-1869) بود، در سال 1959 برای مطالعه عمیق در میراث فکری مردی که کورِتا اِسکات کینگ، بیوۀ وی بعدها او را "آموزگار سیاسی" همسرش خواند، به هندوستان سفر کرد. نلسون ماندلا، در سخنرانی پذیرش جایزه صلح نوبل خود در 1993، از کینگ به عنوان پیشگام خود در تلاش برای حل عادلانه مسائل مربوط به  نژادپرستی و منزلت انسانی یاد کرد.

کینگ، فرزند مارتین لوتر کینگ بزرگ، پیشوای برجسته روحانی آتلانتا، در 26 سالگی دانشنامۀ دکترای خود را در رشته خداشناسی از دانشگاه بوستون بدست آورد. کینگ در 1954، در حین تکمیل پایان نامه اش مقام کشیشی را در کلیسای باپتیست خیابان دکستر در مونتگمری، آلاباما پذیرفت. در همان مونتگمری بود که یک سال بعد، رزا پارکس، یک خیاط سیاهپوست که از دادن صندلی اش در یک اتوبوس شهری جدا شده از نظر نژادی به یک سفیدپوست امتناع کرد، به زندان فرستاده شد. این رویداد تحریم اتوبوس های مونتگمری را که در جریان آن سیاهپوستان از استفاده از نظام اتوبوسرانی  تفکیک شده شهرخودداری کردند، سبب گردید. کینگ رهبری سازمانی که را که  تحریم  زیر نظر آن هدایت می شد به عهده داشت. او با فراخواندن آمریکایی های سفیدپوست به پیروی از روح برادری، به چهره عمومی این جنبش تبدیل شد. زمانیکه دادگاه های فدرال، با تکیه بر استدلال دادگاه عالی درپرونده "براون در برابرهیئت آموزش و پرورش"، جداسازی نژادی اتوبوس ها را بر ضد قانون اساسی اعلام کردند، کینگ به عنوان یک چهره ملی ظاهر گردید.

در 1957، کینگ یکی از بنیانگذاران کنفرانس رهبران مسیحی جنوب (SCLC) بود. این یک اتحادیه متشکل از کشیشان سیاهپوست و کلیساها بمنظور پیگیری اقدامات مستقیم و مسالمت آمیز در برابر جدایی نژادی بود. رهبران SCLC امیدوار بودند که افکار عمومی را تغییر دهند و برای تکمیل چالش های قانونی در برابر جدایی نژادی، انجمن ملی پیشرفت رنگین پوستان (NAACP) را ایجاد کردند. کینگ، نیرویی توانمند در درون  SCLC  بود و به عنوان موفقترین جمع کننده کمک های مالی و یک برنامه ریز سیاسی ورزیده که  به صورتی موفقیت آمیزاتحادیه هایی در میان سفیدپوستان دلسوز در ايالات شمالی به وجود اورد ظهور کرد. در 1959  طی سفری به هندوستان با پیروان گاندی دیدارکرد و آگاهی خود را درباره اعتراضات مسالمت آمیز افزایش داد.

در اوایل دهه 1960، کینگ و SCLC، تعدادی تظاهرات صلح آمیز علیه نهادهای پشتیبان جدایی نژادی سازمان دادند. در ماه مه 1963، یوجین "گاو نر" کونور، رییس پلیس برمینگهام، آلاباما، سگ های پلیس و لوله های آب با فشار آتش نشانی را علیه تظاهرات کنندگان مسالمت آمیز، که بسیاری از آنها دانش آموز بودند، رها کرد. این تصاویر کشور را به وحشت انداخت. کینگ در طی این تظاهرات دستگیر شد و از سلول زندان خود به نگارش نامه از زندان شهر برمینگهام پرداخت. در این نامه او استدلال کرد که کسی که برای بیدار کردن آگاهی جامعه خود یک قانون ظالمانه را می شکند، "در حقیقت بالاترین احترام خود را برای قانون اظهار می کند"، به شرطی که او "به شکل شفاف، از روی اخلاص  و با امادگی  برای دادن تاوان کار خود " عمل کند. در آن ماه اوت، رهبران سیاهپوست یک راهپیمایی به سوی واشنگتن برای کار و آزادی سازمان دادند. در آنجا، با حضور تقریباً 250,000 نفر از حمایت کنندگان حقوق مدنی که در مکان بنای یادبود لینکلن در واشنگتن گرد هم آمده بودند، کینگ یکی از قوی ترین سخنرانی های تاریخ آمریکا را ارائه داد. نسل های بسیاری از دانش آموزان، خطوط سخنرانی من رویایی دارم را از بر کرده اند. در این سخنرانی، کینگ برای روزی که" مردم را " نه به سبب رنگ پوست، بلکه با درونمایه‌ شخصیتشان داوری خواهند کرد." دست به دعا برداشت.

تصاویر رویداد های برمینگهام و واشنگتن به شکل دادن پشتیبانی ازلایحه حقوق مدنی 1964، که در دوم ژوییه 1964 با امضای  پرزیدنت لیندون جانسون قوت قانونی یافت، کمک کرد. در 1965، واکنش خشن پلیس سِلما، آلاباما نسبت به تظاهراتی برای کسب حق رای، موج مشابهی را در حمایت از کینگ، جنبش حقوق مدنی، و تدوین قوانین تضمین کنندۀ مشارکت سیاسی دامن زد. در نتیجه، لایحه حق رای در ششم اوت 1965 تبدیل به قانون شد.

با تصویب این قوانین حقوق مدنی، کینگ همچنان به پیگیری شیوۀ اعتراض مسالمت آمیز اجتماعی خود، حتی زمانیکه رهبران جوان تر خواستار راه های افراطی تری بودند ادامه داد. کینگ همچنین برنامه کاری خویش را برای در بر گرفتن تلاش ها بمنظور متمرکز کردن توجه بر فقر سیاهپوستان گسترش داد. کینگ برای حمایت از اعتصاب زباله روبها در ممفیس، تنسی بسر می برد، که  در چهارم آوریل 1968 گلوله قاتلی، به زندگی او در سن 39 سالگی به پایان داد.

آمریکایی ها خاطرۀ کشیش مارتین لوتر کینگ را با یک تعطیلی فدرال در سومین دوشنبه هر ژانویه گرامی می دارند ، واین بزرگداشت  بزودی با ایجاد یک بنای یادبود مستقیما در امتداد  محل بنای یادبود لینکلن تکمیل خواهد شد. در آنجا بود که کینگ با رویاهای برابری و عدالت نژادی اش به آمریکایی ها الهام بخشید. افراد و نهادهای بی شماری، از جمله مرکز کینگ، مستقر در آتلانتا به پیگیری کارهای او ادامه می دهند.

اطلاعات بیشتر درباره مرکز کینگ در تارنمای این سازمان در دسترس است.

http://www.thekingcenter.org

به مقالات مربوط مراجعه کنید.

http://amlife.america.gov/amlife/diversity/black-history-month.html

http://www.america.gov/publications/books-content/free-at-last.html