18 سپتامبر 2009

ایالات متحده در شورای حقوق بشر بر آزادی بیان تاکید می ورزد

بریمر می گوید، داشتن فرصت برای درمیان گذاشتن نظرها، راهی به سوی بردباری می گشایند

جین مورس
عضو هیئت تحریریۀ America. Gov

واشنگتن- به گفتۀ  اِستر بریمر، دستیار وزیر امور خارجه، ایالات متحده با کسب کرسی خود در شورای حقوق بشر سازمان ملل بر اهمیت آزادی بیان تاکید خواهد کرد.

بریمر که کمی پیشتر از عزیمت به ژنو، مکان برگزاری دوازدهمین جلسۀ این شورا از 14 سپتامبر تا 2 اکتبر ، با America.gov مصاحبه ای انجام داد، گفت، متاسفانه آزادی بیان به میدان جنگی میان کشورهای غربی و کشورهای عضو سازمان کنفرانس اسلامی (IOC) تبدیل شده است. مسئلۀ مهم این است که آیا تفسیر و توضیح دربارۀ مذهب، به ویژه اسلام، در حکم افترا است یا نه.

بریمر به America.gov گفت: "ما بر این باوریم که آزادی بیان واقعاً یک حق اساسی بشر است." او افزود، با اینکه مبارزه علیه بیگانه ترسی و نژادپرستی از اهمیت زیادی برخوردار است، با وجود محدودیت بیان این اهداف را نمی توان تحقق بخشید.

بریمر گفت: "فراهم کردن فرصت هایی برای بیان و برای سخن، برای مردم به منظور  تبادل نظر و برای امکان دادن به شکوفایی عقاید،  این راهی به سوی بردباری است." به این جهت، ایالات متحده با مصر که نمایندگی سازمان کنفرانس اسلامی را بر عهده دارد، در حال همکاری بوده است تا زبانی را برای نگارش یک قطعنامۀ جدید که شکاف موجود بین ادراکها در چگونگی پرداختن به موضوعات مذهبی را پر کند، بیابد.

بریمر گفت: "بیایید و بحث را با بردباری و احترام آغاز کنیم؛ از موضوعات سخنرانی پرزیدنت اوباما در قاهره الهام بگیریم و بگوییم که می توانیم بدون محدودیت بیان دربارۀ بردباری و احترام گفتگو کنیم." بریمر گفت، چنانکه تصویب قطعنامۀ آزادی بیان با موفقیت به انجام رسد، ممکن است " برخی زخم ها ترمیم شود، تا سپس بتوانیم دربارۀ مسئلۀ  افترا نیز گفتگویی داشته باشیم."

نظارت بر جهان

بریمر، دستیار وزیر خارجه در دفتر سازمان امور بین المللی گفت که ایالات متحده امیدوار است  شورا به به مسائل مربوط به حقوق بشر در سراسر جهان بپردازد. او گفت: "ما فکر می کنیم که شورا نباید در رابطه با مسائل خاور میانه با عدم توازن و و به طور نامتناسب عمل کند. قطعنامه ها و برنامه های کاری بسیار بیشتری پیرامون مسائل میان فلسطین و اسراییل وجود دارند که برخی اوقات بر مشکلات حقوق بشر در سراسر جهان پرده می کشند. ما باید به بیشترین تعداد مشکلات در سطح جهانی رسیدگی کنیم و نباید با محروم ساختن دیگر مناطقی که نیاز به توجه زیادی دارند، توجه خود را به یک منطقۀ ویژه معطوف سازیم.

برای نمونه، شرایط حقوق بشر در ایران پس از انتخابات اخیر نگرانی های بسیاری ایجاد کرده است. افزوده بر این، ایالات متحده در مورد وضعیت حقوق بشر در برمه نیز، به ویژه پس از محاکمۀ اخیر آنگ سان سوچی، فعال دموکراسی خواه و چند تن دیگر از زندانیان سیاسی که در زندان های رژیم برمه به سر می برند، نگران است. بریمر گفت: "بنابراین فکر می کنم که ما باید به مورد خاص این کشورها و همچنین مسائل مربوط به خاور میانه رسیدگی کنیم."

بریمر همچنین دربارۀ "یک رابطۀ واقعی جامع میان دیپلماسی چندجانبه و دوجانبه" و اینکه کارهای شورا در ژنو تکمیل کنندۀ اقدامات دولت های هر کشور باشد، ابراز امیدواری کرد.

بریمر بر تعهد ایالات متحده به جهانی بودن حقوق بشر تاکید کرد. "برخی اوقات، گاه مستقیم و گاه غیر مستقیم اندیشۀ اینکه حقوق بشر شامل تمام مردم جهان می شود، مورد چالش قرار گرفته است-  ولی ما می خواهیم بگوییم که ما به وضوح مدافع این اندیشه هستیم که حقوق بشر شامل تمام مردم جهان می شود، و نه تنها یک گروه ویژه از مردم."

او همچنین به حمایت ایالات متحده از استقلال دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل برای حقوق بشر و برقرار نگهداشتن پاسخگویی، شفافیت و حکومترانی خوب آن اشاره کرد.

تعهد و فعالیت های بیشتر از سوی ایالات متحده

 تصمیم ایالات متحده برای به دست آوردن یک کرسی در شورای حقوق بشر سازمان ملل که متشکل از 47 عضو است، در راستای سیاست دولت اوباما مبنی بر "دوران جدید همکاری" با سایر کشورها اتخاذ شده است. شورا دارای تاریخچۀ پرتلاتمی است؛ برخی از اعضای کنونی و گذشتۀ این شورا  دارای سوابق ضعیفی در محافظت از حقوق بشر در کشورهای خود هستند. افزوده بر این، نگرانی هایی  در مورد نحوۀ برخورد این شورا با اسراییل وجود داشته است. به عنوان مثال، بین سال های 2006 تا 2008 اسراییل 15 بار توسط این شورا محکوم شده است.

پرزیدنت اوباما بارها بر نیاز به همکاری میان تمام کشورهای جهان درجهت برطرف کردن چالش های جهانی تاکید کرده است.

پرزیدنت اوباما در یک پیام رادیویی خطاب به مردم آمریکا در 11 آوریل اعلام داشت: "تنها با ایجاد یک بنیاد جدید مبنی بر اعتماد متقابل است که ما خواهیم توانست به برخی از عمیق ترین مشکلاتمان رسیدگی کنیم. با وجود تمام خطراتی که با آن مواجه هستیم، ما نمی توانیم از کنار یکدیگر نادیده بگذریم. نمی توانیم اجازه دهیم که اختلافات گذشته از پیشرفتمان در زمینۀ نگرانی های مشترک جلوگیری کنند."

برای اطلاعات بیشتر به مقالات مرتبط مراجعه کنید.

http://www.america.gov/st/texttrans-english/2009/September/20090914152538eaifas0.2959101.html?CP.rss=true

http://www.america.gov/st/democracyhr-english/2009/April/20090414111055ajesrom0.7777979.html