15 اکتبر 2009

در باره این شماره

آنها به هر نامی که خوانده شوند، مردم قبیله ای، بومی و یا سکنه اولیه – بومیان اولیه، ادیواسیس، و یا سرخپوستان آمریکائی – مردم بومی گروه های قومی هستند که از دوران کهن در مناطق خاصی اسکان یافته اند. نام عمومی دیگر این گروه ها "ساکنان اصلی" است زیرا این افراد قبل از تاریخ مدرن در این مناطق ساکن بوده اند.   

همانگونه که نویسندگان در این شماره از نشریۀ الکترونیکی آمریکا روشن کرده اند، مردم بومی در سراسر جهان تاریخ طولانی از فتح و پیروزی و استعمار را تحمل کرده اند. افراد بومی در بسیاری از سرزمین ها در اثر جنگ و بیماری ها از بین رفتند، بر خلاف خواستۀ خود جابجا شدند، کودکان آنان از والدین جدا شدند و به مدارس شبانه روزی برده شدند تا ارزش های "تمدن" به آنان القاء شود. در بسیاری از قسمت ها، ساکنان اروپائی، سیستم ارزش های بسیار متفاوت و جهان بینی افراد بومی را در سرزمین مستعمره  درک نکردند و یا تشخیص ندادند. در دهه های اخیر برخی از حکومت ها آسیب های وارده بر مردم بومی سرزمین خود را تائید کرده اند و در صدد تصحیح اشتباهات گذشته خود بوده اند.     

این کشورها به منظور به رسمیت شناختن حقوق شهروندان بومی و حمایت از توسعه اقتصادی و حفظ مبانی فرهنگی آنان، ابزارهای قانونی را تهیه دیده اند. همچنین گروه های غیر دولتی نیز برای دستیابی به این هدف اقدام کرده اند. این جنبش در برخی از مناطق موجب پدید آمدن یک رنسانس فرهنگ های بومی شده است. در 13 سپتامبر سال 2007، توانمندی بیشتر بومیان هنگامی به دست آمد که مجمع عمومی سازمان ملل بیانیه ای در ارتباط با حقوق افراد بومی صادر کرد، سندی که برای مدت دو دهه موضوع مذاکرات بین دولت ها و مردم بومی بوده است.   

مقالات این نشریه اکثراً توسط کارشناسانی نوشته شده است که از دل قبایل بومی برخاسته اند و از دیدگاه بومیان سخن می گویند. ویلیام من کیلر، رئیس سابق قبیله چروکی از گذشته برای دستیابی به آینده ای قوی برای مردم بومی، می نویسد، جائیکه "یکی از بزرگترین چالش ها انتقال سیستم دانش سنتی خواهد بود." یوپیاک الدر آنگائیوکاک اسکار کاواگلی می گوید: "من به عنوان بخش جدائی ناپذیری از طبیعت رشد یافته ام." قبیله او در کوششی برای انطباق با تاثیر تغییرات آب و هوائی بر طبیعت شکننده سرزمین قطبی خود، دانش سنتی خود را به علوم مدرن منتقل ساخته است.    

بروس ئی جانسن داستان سرخپوستانی آمریکائی را شرح می دهد که نحوه حکومت آنان بر بنیانگذاران ایالات متحده تاثیر گذارد، نحوه عملی که در قانون اساسی ایالات متحده انعکاس یافته است. جیس ویور جزئیات تحول روابط قانونی سرخپوستان آمریکائی را با سیستم حکومت های فدرال و ایالتی توضیح می دهد.    

زبان های درونزا بومیان، هر چند به سرعت در حال از بین رفتن هستند، در زمینه دانش عملی و نمادهای روحانی غنی، و دربردارنده عناصر کلیدی فرهنگ های متفاوت هستند. آکیرا وای یاماموتو دلایل اینکه چرا "هر زبانی یک گنجینه است" و چگونگی حفظ آن را توضیح می دهد. واین دلوریا جونیور و ژوزف بروچاک ضرورت احترام گذاردن به فرهنگ بومی در زمینه محیط زیست را تشریح می کند.   

پدیده جهانی سازی ایجاد شبکه ارتباطی در میان گروهای درونزا را ممکن ساخته است، و به برقراری گفتگو با خارج از جوامع محلی کمک می کند. مصاحبه ای با خوزه باریرو، مدیر بخش آمریکای لاتین موزه ملی سرخپوستان آمریکا (NMAI)(1) ، تشریح برنامه ابتکاری بین المللی درونزای سرخپوستان آمریکا در دانشگاه تگزاس شمالی توسط جاناتان هوک، و مقاله شابهارانشو چودهاری درباره شهروندان روزنامه نگار به وسیله آدیواسیس در هند نشانگر جنبه هائی از این تبادل فرهنگی است.     

نمایشگاه عکس نگاهی به زمینه های هنری و جامعه مردم درونزا دارد. همانگونه که گابریل تایاک، مورخ و کتابدار NMAI می نویسد، "درخشندگی فرهنگ های بومی بسیار متنوع است."