We’ve gone social!
Follow us on our facebook pages and join the conversation.
13 اکتبر 2009
اقدامات جدید سازمان ملل در زمینه تشویق مسئولیت پذیری برای خشونت های جنسی
واشنگتن – مقامات ایالات متحده امیدوارند ه در اجرای قطعنامه 1888 که در شورای امنیت سازمان ملل برای حمایت از زنان در مقابل خشونت در مناطق دستخوش جنگ و ستیز تصویب شد پیشرفت هائی به دست آید. تصویب این قطعنامه، قربانیان را قادر می سازد تا در موارد نیاز، در شرایط پس از وقوع درگیری ها و به عنوان شاهد جلو آیند و جنایتکاران را در قبال اقدامات خود مسؤل قرار دهند
استفن راپ ، نماینده ارشد ایالات متحده در موضوع جنایات جنگی، و ملان ورویر ، نماینده ارشد در مسائل جهانی زنان در اظهارات خود گفتند که متجاوزان به حقوق بشر، مانند کسانی که به تجاوز جنسی به عنوان یک شیوۀ جنگی متهم هستند، اگر قرار باشد این شیوه ها متوقف شود، باید به خاطر اعمال خود مسؤل شناخته شوند..
راپ اظهار داشت: "اگر شما مرتکبان این نوع تجاوزها را مجبور به پذیرش مسئولیت خود نکنید، آنها این کارها را تکرار خواهند کرد. این تجاوزها وسیله و روشی برای مرعوب کردن مردم به منظور در قدرت ماندن و یا به دست گرفتن قدرت است."
قطعنامۀ 1888همراه با انتصاب نماینده ویژۀ سازمان ملل برای هدایت کوشش ها علیه خشونت جنسی طی درگیری های مسلحانه، خواستار تشکیل گروهی از کارشناسان برای استقرار در کشورهائی است که در آنها خشونت جنسی صورت گرفته است و یا احتمال وقوع آن آن می رود.
برای اطلاعات بیشتر نگاه کنید به تارنمای:
راپ افزود: "این گروه متخصصان پزشکی، کارشناسان وحکومیت قانون، و افراد متخصص در امور امنیتی و بازداشت و محفاظت از شاهدان را در بر می گیرد."
وی گفت، این کارشناسان راه هائی برای حل مسئله در روند قضائی داخلی کشورها و کمک به برقراری مسئولیت پذیری در جنایات جنسی، خواهند یافت.
بنا به گفتۀ راپ، حتی در کشورهای دارای سیستم قضائی مناسب با قضات و دادستان های لایق نیز، "اگر شهود به دلایل مختلف از جمله مرعوب شدن و یا کشته شدن در راه، قادر به حضور در دادگاه نباشند، و یا اگر شما افرادی را محکوم کنید و آنهان بگریزند ... و بازگردند و به آزار و ارتکاب مجدد جنایات بپردازند، شما مشکلی را حل نکرده اید."
ورویر گفت، در کشورهائی مانند جمهوری دموکراتیک کنگو (DRC) ، که در آنجا تقریباً در هر ماه 1100 تجاوز گزارش می شود، قربانیان اغلب "فقط می خواهند فراموش کنند و خود را التیام بخشند. وی افزود "اما همزمان با نیاز آنان به التیام یافتن، این موضوع نیز "بسیار حیاتی " است که آنها "بفهمند چرا باید با قوه قضائیه برای به دست عدالت سپردن این موارد همکاری کنند."
وی گفت، در کشورهائی مانندDRC ، سودان و برمه، زنان و کودکان "به عنوان بخشی از یک راهبرد دقیق و همآهنگ شده مورد حمله واقع می شوند... چون این روش نتیجه داده است." این قبیل حمله ها نه تنها منجر به جابه جائی افراد می شود، بلکه به عدم ثبات جمعیت های بزرگ نیز می انجامد.
راپ افزود که در برخی از درگیری ها، خشونت جنسی "تاکتیک غالب" بوده و برای ایجاد وحشت و اعمال قدرت بر دیگران به کار رفته است. این موضوع "ساخت بسیار پایه ای جامعه را نابود می سازد و پیوندهای جامعه را که موجب در کنار یکدیگر نگهداشتن آنان می شود، از بین می برد،" و به این دلیل "این روش به عنوان یک ابزار و به منظور ارعاب، تحقیرو نابودی دستگیر شدگان از افراد دشمن، در این درگیری ها به کار گرفته می شود."
او اظهار داشت: "این شیوه ای است که جهان نمی تواند آن را تحمل کند."
ورویر گفت، موقعیت نازل زنان در برخی کشورها عامل اصلی این مسئله است. او گفت، انجام کوشش هائی "در هر دو زمینه رشد امکانات اقتصادی و آموزش آنان" از نیازهای اساسی حل مسئله است.
علاوه بر این، رهبران مذهبی باید این موضوع با پیروان خود در میان بگذارند و بیش از هرکس مردان دراین این برنامه درگیر شوند و با آن همراهی کنند. وی اضافه کرد: "در این رابطه ما نیاز به اراده سیاسی داریم. رهبران باید واقعاً با این موضوع مقابله کنند، این تجاوز جدی به حقوق بشر است. این عمل رفتاری جنایتکارانه است. این یک رفتار فرهنگی نیست."
هر دو مقام تاکید کردند که زنان،با پایان درگیری، باید بخشی از فرایند مذکرات باشند.
راپ گفت: " دراغلب مواردسربازان با سربازان مذاکره می کنند. و آنها موضوع را به فراموشی می سپارند و در بیشتر اوقات جنایاتی را که از هر دو سو انجام یافته است در زیر قالی پنهان می کنند."
راپ به خشونت اخیر در گینه اشاره کرد که سربازان نیروی نظامی حکومت به اعتراض کنندگان مسالمت جو و تماشاگران بی گناه تجاوز کردند.
در جامعه مدنی گینه گروه های فعال زنان وجود دارند و راپ گفت که آنان باید در روند های سیاسی شرکت داشته باشند تا "برنامه مورد نظرشان مورد توجه قرار گیرد و فراموش نشود، زیرا اگر فراموش شود، شما شاهد اتفاق مشابهی در آینده خواهید بود."
ورویر گفت، اگر جامعه بخواهد به سمت جلو حرکت کند، به عدالت دست یابد، و اگر قرار است که توافق های حل اختلاف بناست پایدار بمانند، مشارکت زنان در فرایند صلح ضرورت دارد.
وی افزود: "پیمان صلح نمی تواند بدون اینکه جامعه در آن دخیل باشد، بر قرار شود. زنان نماینده بخش بزرگی از نیاز ها هستند که... نیازی که باید مورد توجه قرار گیرد، و مشارکت آنان مطلقاً حیاتی است."
پرزیدنت اوباما باید جه تصمیماتی در زمینه امور خارجی اتخاذ کند؟ نظرات خود را در وبلاگ زیر اعلام دارید.
