05 نوامبر 2009
بردباری در قبال ادیان، ثبات ملی را نیز ارتقاء می دهد

واشنگتن- هیلاری رادهام کلینتون، وزیر امور خارجه، می گوید، تعادل بارزی باید میان آزادی مذهب و آزادی بیان وجود داشته باشد.
کلینتون، وزیر امور خارجه، در یک جلسۀ توجیهی ویژه به مناسبت انتشار گزارش سال 2009 آزادی بین المللی مذهبی اظهار داشت: "توانایی یک فرد در عمل به مراسم مذهبی خود، هیچ تأثیری بر آزادی بیان دیگران ندارد."
او گفت: "اهمیت پاسداری از آزادی بیان در رابطه با مذهب در این است که افرادی با دین های مختلف به گونه ای اجتناب ناپذیر، دیدگاه های متفاوتی در مورد پرسش های مذهبی خواهند داشت. ما باید با مدارا و تساهل و نه با سرکوب آزادی بیان، به این تفاوت ها بپردازیم."
کلینتون گفت، بهترین چاره برای حل مشکل عدم تساهل و تعصب، تحقیر رویکرد مذهب به منع و تنبیه و تقبیح سخنان توهین آمیز نیست، بلکه ترکیبی از حمایت های قاطع قانونی علیه تبعیض و جرایم ناشی از تنفر، یاری فعالانۀ دولت به گروه های اقلیت مذهبی و دفاع فعال از آزادی مذهب و آزادی بیان است.
کلینتون با اشاره به تلاش های سازمان کنفرانس اسلامی (OIC) در جهت پیشبرد مفهوم "افترا به مذاهب" در سازمان ملل اظهار داشت: "برخی شاید بر این عقیده باشند که بهترین راه پاسداری از آزادی مذهبی، اجرای سیاست های به اصطلاح ضد افترا باشد که آزادی بیان و آزادی مذهب را محدود خواهند کرد. من به شدت با این عقیده مخالفم. " (سازمان کنفرانس اسلامی، یک سازمان بین دولتی متشکل از 57 کشور با جمعیت مسلمان قابل توجه است.)
کلینتون، وزیر امور خارجه، گفت: "ایالات متحده همواره با رفتار کلیشه ای و منفی افراد، بر اساس مذهب آنان، مخالفت خواهد کرد و در برابر تبعیض و آزار و اذیت افراد به پا خواهد ایستاد."
کلینتون گفت، آزادی مذهبی، یکی از اصول اولیه ایالات متحده بوده است، ولی آزادی مذهبی تنها یک ارزش آمریکایی نیست؛ بلکه یک ارزش جهانی است. او گفت: " آزادی مذهبی، آن نوع آزادی است که در بیانیۀ جهانی حقوق بشر و قرارداد بین المللی حقوق مدنی و سیاسی تضمین شده است."
آزادی مذهبی امنیت ملی را تقویت می کند
به عقیدۀ کلینتون، کشورهایی که از آزادی مذهبی حمایت می کنند، "به سمت ثبات، امنیت و رفاه بیشتر پیش می روند." این پیام توسط مایکل پُسنیر، معاون وزیر امور خارجه در امور دموکراسی، حقوق بشر و کار، نیز منعکس شد.
در مقدمۀ این گزارش، پُسنیر می نویسد: "نظام های خودکامه که گروه ها و عقاید مذهبی را به نام ثبات، سرکوب می کنند، شرایط اصلی متزلزل کردن اهداف حکومتی خود را به وجود می آورند. سرکوب به افراط گرایی منجر می شود. سرکوب و مداخلۀ خودسرانه در مراسم صلح آمیز مذهبی می تواند تشدید خشم علیه دولت را فراهم آورد و به جدایی طلبی یا شورش بیانجامد."
پُسنیر با مرتبط کردن افراط گرایی و تروریسم، هشدار داد که "دولت ها باید از این نکته اطمینان حاصل کنند که سیاست های آنان در مورد مذهب، عواقب منفی بین المللی به همراه نداشته باشد."
کلینتون گفت، ایالات متحده همچنین در حال گسترش برنامه هایی در جهت از میان بردن فاصله های موجود بین گروه های مذهبی است. او گفت: " این اقدامات مهم، به جوامع دینی فرصت می دهند تا با استفاده از ارزش ها و دغدغه های مشترک، بذرهای صلح پایدار را بیفشانند."
کلینتون گفت: با آنکه این گزارش توجه افکار عمومی را به تخلفات و سوء رفتارهای دولت ها و جوامع جلب می کند، گام های مثبتی را هم که بسیاری از کشورها و سازمان ها برای ترویج آزادی و هماهنگی میان ادیان برداشته اند مطرح می سازد."
کلینتون در اظهارات خود به رهبری فیلیپین در جلسۀ سه جانبه دربارۀ تعاون بین ادیان برای صلح در سازمان ملل، و همچنین نقش اردن برای آغاز گفت و شنود همگانی درسطح جهانی و بسیاری دیگر از ابتکارات بین المللی و داخلی اشاره کرد.
گزارش امسال به بررسی این نکته که چگونه دولت های 198 کشور و قلمرو از آزادی مذهب حمایت می کنند یا در حمایت از آن قصور می ورزند، می پردازد. هشت کشور توسط وزارت امور خارجه به خاطر نقض آزادی مذهب به عنوان کشورهای "مورد توجه ویژه" شناسایی شدند. این کشورها عبارتند از برمه، چین، اریتره، ایران، کرۀ شمالی، عربستان سعودی، سودان و ازبکستان. بیست ونه کشور آزادی مذهبی را به طور "قابل توجهی" نقض کرده بودند. از بیست و یک کشور – که در فهرست کشورهای "مورد توجه ویژه" یا کشورهایی که آزادی مذهب را به طور "قابل توجهی" نقض کرده بودند نیز نام برده شده است- پیشرفت های ویژه ای در بهبود بخشیدن به شرایط آزادی مذهبی به انجام رسانده اند.
طبق قانون بین المللی آزادی مذهبی مصوب 1998، ترویج آزادی مذهبی برای همه انسان ها از اهداف محوری سیاست خارجی آمریکا است. این قانون همچنین تهیۀ این گزارش سالانه را که توسط وزارت امور خارجه تهیه می شود، مقرر می دارد. سفارت خانه های ایالات متحده در سراسر جهان اطلاعات لازم را برای این گزارش از منابع گوناگون، ازجمله مقامات دولتی و مذهبی، سازمان های غیر دولتی، خبرنگاران، ناظران حقوق بشر، گروه های مذهبی و استادان دانشگاه جمع آوری می کنند.
برای اطلاعات بیشتر به یک مقالۀ مرتبط مراجعه کنید.
http://www.america.gov/st/democracyhr-english/2009/September/20090915123614ajesrom0.9471704.html