01 ژوئيه 2009

نقش روزنامه نگار

موشکافی گزارشگران خبری در مورد محاکماتی که در حضور هيئت منصفه برگزار می شود به عموم مردم اين اطمينان مضاعف می دهد که نظام قضايی عادلانه عمل می کند. تد گست  رئيس روزنامه نگارانی است که در زمینۀ دادرسی  جنايی  کار می کنند، که سازمانی است ملّی واقع در واشنگتن، دی.سی، و به دانشگاه پنسيلوانيا  و کالج بخش جنايی جان جی در نيو يورک  وابسته است. وی محاکمات در حضور هيئت منصفه را برای روزنامه پست- ديسپچ در سنت لوئيس (ميسوری)  گزارش کرده و بعد ها در باره بخش جنائی برای مجله خبری يو اس نيوزاند ورلد رپورت  مقالاتی نوشته است. اين مقاله در شماره ژوئيه 2009 ئی-ژورنال يو اس ای ، تحت عنوان "کالبد شکافی یک محاکمه با حضور هيئت منصفه" منتشر می شود.

مقاله ای از تد گست

اکثر دعاوی حقوقی در ايالات متحده بدون نياز به محاکمه حل و فصل می شوند، امّا محاکماتی که در حضور هيئت منصفه انجام می گیرند ممکن است از ميان شگفت انگيز ترين و غير قابل پيش بينی ترين آنها باشند. سنت آمريکايی در برگزاری محاکمات علنی به عموم مردم اين اجازه را می دهد تا در این مورد قضاوت کنند که آيا دولتها با ارائه شواهد کافی عليه کسانی که مظنون به ارتکاب جنايت اند، و نه با محکوم کردن افراد بيگناه، از شهر وندان حمایت می کند.رسانه های خبری در محاکمات مانند چشم و گوش عموم مردم عمل می کنند. حتی در مکان هايی که اجازه می دهند محاکمات از طريق تلويزيون پخش شود، گزارشهای خبری شامل اطلاعات مهم در ارتباط با پيشينه يک پرونده، راهبرد حقوقی طرفین، و شاهدان بالقوه و ساير مدارک می شود. در پرونده ای که توجه گسترده ای را بخود جلب می کند، تقش يک روزنامه نگار قبل از انتخاب هيئت منصفه شکل می گیرد. گزارشهای بسياری ممکن است منتشر يا پخش شده باشد، و از اعضای هيئت منصفه سوال خواهد شد که آيا آنها را ديده اند. قضاتی که پوشش رسانه ای را پيش بينی می کنند از خبرنگاران می خواهند تا گزارشهای "اولیه" خود در مورد محاکمه را که ممکن است شامل اطلاعاتی باشد که هيئت منصفه تحت تأثير آنها  قرار گیرد، منتشر نکنند. پاسخ خبرنگاران در مورد يک چنين تقاضايی ممکن است به چگونگی نگاه آنان به آن پرونده بستگی پيدا کند. برخی از پرونده ها چنان هيجانی ايجاد کرده اند که سازمانی خبری تصميم می گیرد حتماَ يک گزارشی در مورد چگونگی امکان شکل گيری محاکمه تهیه کند. يا اينکه روزنامه نگاران در ميان خودشان توافق می کنند که گزارشهای را تا زمان انتخاب هيئت منصفه بتعويق بيندازند.   تنها درچند مورد خيلی معروف است که گزارشگران دادگاه توجهی خاص به انتخاب هيئت منصفه مبذول می دارند. در برخی از اين محاکمات، دادستان ها بدنبال مجازات مرگ و ناظران بطور کلی در پی يافتن سر نخ هايی در مورد چگونگی مخالفت بسياری از اعضای هيئت منصفه با اعدامها هستند. بمجرد آنکه اعضای هيئت منصفه انتخاب می شوند، گزارشگر طبق معمول جریان محاکمه را مانند ساير موارد گزارش می کند، و تصميم می گيرد که کدامیک از مدارک ارزش ذکر کردن در گزارش آنروز را دارد. از اعضای هيئت منصفه معمولاً در گزارشهای روزانه نام برده نمی شود. در بعضی جاها، اعضای هيئت منصفه ممکن است در خلال محاکمه سوالاتی را مطرح کنند. روزنامه نگاران از اين سوالات يادداشت برمی دارند تا ببينند که آيا سر نخی دال بر اينکه اعضای هيئت منصفه به کدام طرف تمايل دارند پیدا می کنند. روزنامه نگاران ممکن است اعضای هيئت منصفه را از راه های غیر عادی تحت تاَثير قرار دهند. جان پينتر جونور ، که روند دادگاه ها را برای "اورگونين" ، که نام روزنامه ای در پورتلند اورگون  است گزارش می کرد، به اين نکته اشاره کرد که اعضای هيئت منصفه "مخفيانه مرا تحت نظر داشتند و هر زمان که من يادداشتی بر می داشتم آنها نيز چيزی را ياد داشت می کردند." وی چنين نتيجه گيری کرد که اعضای هيئت منصفه عقيده داشتند که او می داند چه چيزی مهم است و ممکن است تأکيد بيشتری بر شهادتی   که وی آنرا ضبط می کرده می گذاشته است. وی تصميم گرفت که بمنظور پرهيز از تحت تأثير قرار دادن اعضای هيئت منصفه از نشستن در رديفی که در ديد آنان باشد خوداری کند.

نظر اعضای هيئت منصفه

اعضای هيئت منصفه نقطه اوج اکثر محاکمات را هنگام اعلام حکم به وجود می آورند، امّا چنين نتيجه ای به ندرت اين نکته را روشن می سازد که مذاکرات پشت در های بسته شامل چه مطالبی بوده است. برخی از قضات، که از علاقه شديد رسانه ها مطلع هستند، برای اعضای هيئت منصفه ترتيبی می دهند تا با روزنامه نگاران بصورت کنفرانس های مطبوعاتی بعد از محاکمه صحبت کنند. گزارشگران می توانند از آنها سوالاتی پبرسند بدون آنکه مجبور باشند اعضای هيئت منصفه را در خانه ها و يا اداراتشان دنبال کنند، چون برخی از اعضای هيئت منصفه ممکن است اينکار را نوعی مزاحمت تلقی کنند.

بعضی از دادگاه ها از تماس ميان روزنامه نگاران و اعضای هيئت منصفه جلوگيری می کنند. برخی از دادگاه ها از هيئت منصفه گمنام استفاده می کنند، بدين معنی که اعضای هيئت منصفه تنها با شماره مشخص می شوند. شونا موريسون ، گزارشگر روزنامه "روناکه تايمز" در ويرجينيا ، می گويد قضات در منطقه وی از بردن نام اعضای هيئت منصفه يا عکسبرداری از آنها جلوگيری می کنند. هنگاميکه محاکمه بپايان می رسد، اعضای هيئت منصفه تا اتومبيل هايشان همراهی می شوند، و کسی تا زمانيکه اعضای هيئت منصفه آنجا را ترک نکرده اند از سالن دادگاه خارج نمی شود.قضات معمولاً به اعضای هيئت منصفه می گويند که آنها گر چه حق صحبت کردن دارند، صلاح نيست که با کسی در مورد تجربيات خود صحبت کنند. بسياری از خبرنگاران برای گرفتن مصاحبه از اعضای هيئت منصفه در مورد احساسات آنها در يک پرونده و اينکه چرا به يک حکم خاص رسيده اند موفق بوده اند

.

روزنامه نگاران در جایگاه اعضای هيئت منصفه

گاهی از اوقات، يکی از روزامه نگاران برای عضويت در هيئت منصفه انتخاب می شود و ممکن است تصميم بگيرد در مورد اين تجربه صحبت کند. دنيس کالينز ، که گزارشگر "واشنگتن پست"  بوده است، در هيئت منصفه واشنگتن، دی.سی، در سال 2007 که لويس "اسکوتر" لیبّی ، مشاور سابق ديک چنی معاون رئيس جمهوری  را بخاطر دادن شهادت دروغ و کار شکنی محکوم کرد حضور داشت. ديگر اعضای هيئت منصفه کالينز را بعنوان سخنگوی خود انتخاب کردند؛ وی به خبرنگاران گفت که بسياری از اين اعضاء با لیبّی اظهارهمدردی کردند و معتقد بودند که وی "سپر بلايی" در يک پرونده پيچيده در باره لو رفتن اطلاعات امنيتی بوده است. اين مسئله که دادگاه لیبّی توانست در مقابل هيئت منصفه برگزار شود و خبرنگاران نيز شاهد آن باشند نشانه آشکار اين نکته بود که حتی پرونده هائی که شامل مسائل ملی-امنيتی می شوند نيز می توانند در دادگاه های امريکايی مورد مداقه عمومی قرار گيرند.

برخی از اعضای هيئت منصفه در نوشتن تجارب خود با روزنامه نگاران همکاری می کنند. هفت تن از اعضای هيئت منصفه محاکمه جنجالی اسکات پيترسون  در کاليفرنيا، که در سال 2004 محکوم به قتل همسر باردار خود، ليسی ، شد با نويسندگان کتابی در اين باره همکاری کردند. يک افشاگری در اين خصوص این بود که برخی از اعضای هيئت منصفه "از آثار فشار های ناشی از اين ضايعه رنج برده و خاطراتی را بطور ناگهانی بياد آورده اند ... برخی کابوس های شبانه داشته اند، برخی به مرگ تهديد شده اند، و برخی دردهای جسمانی داشته اند." پوشش خبری مسائل حقوقی از سوی يک روزنامه نگار در تضاد با خدمات هيئت منصفه در نظر گرفته نمی شود. اين نويسنده که از وی در واشنگتن، دی.سی.، خواسته شد تا وظيفه يک عضو هيئت منصفه را ایفا کند به يک قاضی و وکلای طرف مقابل گفت که وی کتابی در باره دادرسی چنای نوشته است که ممکن است به مشارکت وی جهت خاصی ببخشد. به هر حال وی در میان اعضای هيئت منصفه قرار گرفت.

عقايدی که در اين مقاله ابراز شده است الزاماً نظرات يا سياستهای دولت امريکا را منعکس نمی کنند.