01 سپتامبر 2009
توضیحات کن راجرسون در مورد نقش رسانه ها در جامعه ای دموکراتیک
متن گفتگوی اینترنتی CO.NX، 30 ژوئیه
آغاز متن
30 ژوئیه 2009
پاسخگویی کن راجرسون استاد دانشگاه دیوک[2] به سوال هایی در مورد نقش رسانه ها در یک جامعه دموکراتیک در گفتگوی اینترنتی 30 ژوئیه CO.NX
لطفا توجه داشته باشید که میهمانان بر اساس حوزه تخصصی خود انتخاب شده و منعکس کننده دیدگاه های وزارت امور خارجه آمریکا نیستند.
متن گفتگو به شرح زیر است:
( آغاز متن گفتگو )
وزارت امور خارجه آمریکا
دفتر برنامه های مطالعات بین الملل
متن گفتگوی اینترنتی
گفتگوی CO.NX: سوال و پاسخ در زمینه رسانه و دموکراسی
میهمان: کنت راجرسون
تاریخ: 30 ژوئیه 2009
زمان: 9 صبح ( 13:00 به وقت گرینویچ)
کاترین بوش[3]: (7/30/2009 08:55) خوش آمدید!
کاترین بوش: (08:55) گفتگو به زودی آغاز می شود!
کاترین بوش: (08:56) لطفا خود را معرفی کرده و بگوئید اهل کدام کشور هستید!
Lalaina Apc M/car: (08:58) لالاینا، دانشجوی روزنامه نگاری، ماداگاسکار
کن راجرسون: (09:00) صبح به خیر به همگی
کن راجرسون: (09:00) من کن راجرسون استاد سیاست گذاری عمومی دانشگاه دیوک در کارولینای شمالی، آمریکا هستم.
کن راجرسون: (09:01) زمینه تحقیقات و تدریس من سیاست و رسانه/فن آوری است.
کن راجرسون: (09:01) خوشحالم که امروز با شما هستم.
کن راجرسون: (09:01) بسیاری از شما سوال های زیادی را در طی چند روز گذشته مطرح ساخته اید. من فرصت نگاه کردن به آنها را داشته ام و صحبت های خود را با پاسخ دادن به چیزی که موضوع اصلی این سوال ها بود آغاز می کنم.
کن راجرسون: (09:02) پس از آن می توانید سوال های بیشتری را پرسیده یا هر توضیح بیشتری را مایل به دانستن آن هستید، بپرسید.
کن راجرسون: (09:02) اجازه دهید گفتگو را آغاز کنیم.
کن راجرسون: (09:03) یکی از موضوع های اصلی در سوال های ارسال شده شما تعریف استقلال رسانه ها بود.
کن راجرسون: (09:03) رسانه های مستقل کدامند؟
کن راجرسون: (09:04): بخش اول پاسخ این سوال با تاریخ کشور یا منطقه مرتبط است.
کن راجرسون: (09:04) یک لحظه در مورد کشور یا موقعیت خود فکر کنید: رسانه مستقل را چگونه تعریف می کنید؟
کن راجرسون: (09:04) به عقیده برخی ها رسانه های مستقل رسانه هایی هستند که مالکیت آنها بر عهده دولت نیست.
کن راجرسون: (09:05) برای دیگران، تفاوت این است که این ها رسانه های "مخالف" با افراد در راس قدرت هستند
کن راجرسون: (09:05) برخی از شما در مورد آمریکا پرسیده بودید.
کن راجرسون: (09:06) در آمریکا، رسانه های مستقل به معنی آن رسانه هایی هستند که تحت تاثیر هیچ گونه قدرتی نیستند.
کاترین ( ناظر CO.NX): (09:07) لطفا سوال های خود را ارسال کنید!
کن راجرسون: (09:07) به نظر من پیشرفت رسانه های مستقل با توجه به دوره زمانی هر کشور متغیر است.
کن راجرسون: (09:07) آیا سوال دیگری در مورد شرایط خاص دارید؟
کن راجرسون: (09:09) ملاحظه دیگر در مورد رسانه های مستقل در جهان این برداشت است که تمامی رسانه های مستقل برای یک هدف کار می کنند.
کن راجرسون: (09:09) این مسئله درست نیست.
آرون: (09:09) من می خواهم بدانم شما وضعیت رسانه های مستقل را در آمریکا چگونه ترسیم می کنید؟
کن راجرسون: (09(10) متشکرم آرون.
کن راجرسون: (09:10) این سوال بسیار جالبی است. به عقیده برخی آمریکا "مستقل" ترین رسانه ها را درجهان دارا است.
کن راجرسون: (09:10) برخی دیگر اعتقاد دارند که رسانه های آمریکا تابع منافع شرکتی بوده و نمی توانند به درستی در جستجوی حقیقت باشند.
کن راجرسون: (09:11) به یک معنی رسانه های آمریکا مستقل هستند زیرا تحت مالکت دولت نیستند، اما سطح دیگری نیز وجود دارد.
کن راجرسون: (09:12) هزاران نشریه کوچک وجود دارند که مخاطبان آنها را، گروه های ایدئولوژیکی، مذهبی و قومی تشکیل می دهند.
کن راجرسون: (09:12) این نشریه ها مستقل تر هستند زیرا کوچک بوده و مخاطبان آنها را نیز طیف کوچک تری از مردم تشکیل می دهند. آنها هم چنین خود را وابسته به برخی از روش های کلی پذیرفته شده جریان غالب روزنامه نگاری نمی دانند
کن راجرسون: (09:13) این تعریف دیگری از رسانه مستقل است.
کاترین (ناظر CO.NX) : (09:14) اگر تازه به جمع ما پیوسته اید، لطفا خود را معرفی کرده و بگوئید از چه کشوری هستید!
Lalaina Apc M/car: (09:14) در کشورهای در حال توسعه، مفهوم رسانه مستقل به این شکل وجود خارجی ندارد! آیا این مسئله می تواند یکی از دلایل فقر و نابسامانی های آنها باشد؟
کن راجرسون: (09:014) متشکرم لالاینا.
کن راجرسون: (09:14) فکر می کنم که تعریف رسانه مستقل در کشورهای در حال توسعه اساسا تعریف رسانه مخالف است.
کن راجرسون: (09:14) این رسانه مشکل ترین رسانه از نظر تداوم بخشیدن است.
کن راجرسون: (09:15) زمانی که دولت فعالانه علیه جریان های آزاد منابع جایگزین اطلاعاتی کار می کند، انتشار اطلاعات بسیار مشکل می شود.
کن راجرسون: (09:15) داستان کوتاهی در مورد اروپای شرقی در دوران کمونیسم
میگوئل دوآرته[4]: (09:15) سلام! من میگوئل دوآرته مهندس نرم افزار از پرتغال هستم.
کاترین ( ناظر CO.NX): (09:15) خوشحالیم که به جمع ما پیوستی، میگوئل!
کن راجرسون: (09:16) در دهه 1980، پاپ از لهستان دیدار کرد.
آرون: (09:16) هم چنین، من دانشجوی آمریکایی هستم که در برلین زندگی می کنم.
کاترین( ناظر CO.NX): (09:16) سلام، آرون!
کن راجرسون: (09:16) تصاویر ویدیویی از این ملاقات تهیه شده بود که دولت سعی کرد آنها را پیدا کرده و نابود کند.
کن راجرسون: (09:17) برخی از محققان پی بردند که این چند ویدیو به وسیله مبادلات زیرزمینی توسط دهها هزار نفر دیده شده بودند.
کن راجرسون: (09:17) یکی از نتایج این مسئله این است که برای پخش اطلاعات به رسانه های زیادی نیاز نیست. اما در جاهای دیگر این مسئله ممکن است کمی سخت تر باشد.
کن راجرسون: (09:18) سوال دیگری که تعدادی از شما مطرح کردید نقش روزنامه نگار در آموزش مردم است.
کن راجرسون: (09:19) بخشی از آن بستگی به فرهنگ و کشور دارد، اما من فکر می کنم اکثر کشورها هم عقیده باشند که آموزش نقشی اساسی دارد.
کن راجرسون: (09:19) تنها مسئله ای که مطرح می شود این است که چه کسانی باید آموزش داده شوند؟
کن راجرسون: (09:19) چگونه یک روزنامه نگار تصمیم می گیرد چه مطلبی را منتشر سازد؟ بهترین برآورد حقیقت چیست؟
کن راجرسون: (09:20) پیدا کردن تمام افرادی که یک روزنامه نگار پیش از انتشار اطلاعات نیاز به شناختن آنها دارد ممکن است کمی مشکل باشد. ممکن است در مورد یک مسئله تنها یک یا دو دیدگاه وجود داشته باشد در حالی که، در واقعیت 10 ها دیدگاه وجود دارد.
میگوئل دوآرته: (09:21) استقلال باید به معنی عدم وابستگی باشد، اما، حداقل، مهم ترین مسئله دانستن این است که برخی از سازمان های رسانه ای از چه چیزی طرفداری می کنند. این مسئله بدان معنی نیست که از آنها بهره برداری می شود، بلکه معمولا آنها ایده های خود را داشته و سعی می کنند حقیقت را به سمتی تحریف کنند که فکر می کنند از صحت بیشتری برخوردار است. برخی از رسانه ها لیبرال تر بوده، و برخی دیگر محافظه کارترند. اما همگی ادعا می کنند که بی طرف هستند...
کن راجرسون: (09:21) من دوستی دارم که در جریان جنگ بوسنی در اوایل دهه نود در آنجا خبرنگار بود. او خبرنگار بسیار با تجربه ای است و "همواره" معتقد است که یک روزنامه نگار باید در گزارش های خود بی طرف باشد.
کن راجرسون: (09:21) اما، او هم چنین می گوید که هر روزنامه نگار باید در مسیر صلح فعالیت کند. آیا این مسئله بدان معنی است که او مغرضانه عمل می کند؟
کن راجرسون: (09:21) در برهه ای از زندگی ام ممکن است این گونه تصور می کردم، اما اکنون، فکر می کنم که شاید حرف او درست بوده است.
کن راجرسون: (09:22) میگوئل به نکته خوبی اشاره می کند.
کن راجرسون: (09:22) جانبداری معمولا بستگی به مخاطب دارد، و نه لزوما به شخص ارائه دهنده اطلاعات.
کن راجرسون: (09:23) یکی از مسائلی که می تواند در آمریکا سخت باشد به خصوص روشن ساختن جانبداری در پوشش رسانه ای است زمانی که ادعا می شود هیچ جانبداری وجود ندارد.
کن راجرسون: (09:24) من در کلاس ها و مباحث خود، اغلب به به برخی از رسانه ها در کشورهای دیگری اشاره می کنم که در آنها جانبداری از جناح های چپ و راست به وضوح مشخص است و شهروندان می دانند برای دانستن دیدگاه های متفاوت به چه نشریه هایی باید مراجعه کنند.
میگوئل دوآرته: کن، اما آیا یک روزنامه نگار که برای رسیدن به صلح فعالیت می کند این کار را در اوایل جنگ جهانی دوم انجام می داد؟
کن راجرسون: (09:25) این نکته خوبی است. من نمی توانم خود را به جای روزنامه نگاری در وایمار[5] آلمان تصور کنم که سعی در توضیح حوادث به شیوه ای بی طرفانه دارد.
کن راجرسون: (09:25) من فکر نمی کنم دوست من راهبردی برای این روش داشته است، اما مطمئنا آن را به خوبی حس کرده بود.
کن راجرسون: (09:26) بیاید برای لحظه ای نگاه گسترده تری داشته باشیم.
کن راجرسون: (09:26) من در حال خلاصه کردن سوال های ارسالی شما هستم.
کن راجرسون: (09:26) برخی از شما در مورد تاثیر رسانه ها بر دموکراسی سوال کرده اید.
کن راجرسون: (09:26) به طور کلی
کن راجرسون: (09:27) بگذارید برای چند لحظه نقش استادی را به خود بگیرم و پاسخ مستند به شما بدهم.
کن راجرسون: (09:27) اما مطمئنا زمینه های مباحثه ای در این جا وجود دارد.
کن راجرسون: (09:27) در تئوری، دموکراسی به معنی آن است که مردم نقشی در تصمیم های سیاسی داشته باشند.
کن راجرسون: (09:27) حضور تک تک شهروندان در این روند غیر ممکن است.
کن راجرسون: (0928) در برخی از موارد، شهروندان نمایندگانی را برای انجام تصمیم گیری ها انتخاب می کنند، اما حتی این روند هم می تواند دست کاری شود.
کن راجرسون: (09:28) رسانه ها، پلی را میان شهروندان و دولت ایجاد می کنند.
کن راجرسون: (0928) رسانه فعالیت های دولت را گزارش و اقدامات و خواست های مردم را به اطلاع دولت می رساند، به خصوص اگر به نظر برسد که نمایندگان منتخب توجهی به آن ندارند.
کن راجرسون: (09:29) این مطلب مرتبط با یکی دیگر از سوال های شماست: امنیت روزنامه نگاران.
کن راجرسون: (09:29) چه می شود اگر روزنامه نگاران به سختی برای گزارش فعالیت های دولت تلاش کنند، اما توسط افراد در راس قدرت تهدید شوند؟
کن راجرسون: (0930) در واقع دو بخش برای این سوال وجود دارد: دوران جنگ و دوران آرامش.
کن راجرسون: (09:31) در دوران جنگ: باید بگویم که من واقعا تحت تاثیر روزنامه نگارانی هستم که علی رغم تهدید های صورت گرفته توسط مقامات بازهم به این مناطق می روند.
کن راجرسون: (09:32) گروهی به نام SEEMO وجود دارد، که این نوع فعالیت ها را دنبال، از آنها حمایت کرده و پاداش می دهد.
کن راجرسون: (09:32) در اروپای شرقی/ جنوب شرقی.
ویلیام کاساپو: (09:32) برخی از دولت ها در برابر انتقاد بسیار حساس هستند چه در مورد حقیقت و چه در مورد بیان نکردن حقیقت و همواره با رسانه های مستقل در جنگ هستند، برای سازگار کردن شرایط چه کاری می توان انجام داد.
کن راجرسون: (09:33) متشکرم ویلیام.
کن راجرسون: (09:33) بله، من با گفته شما موافقم. اغلب، این حساسیت به دلیل ضعف است. ترس از این که پوشش رسانه ای هر کدام از فعالیت های آنان ممکن است منجر به آسیب پذیری شود.
کن راجرسون: (09:34) تاکید می کنم، (و لطفا متوجه باشید که نمی خواهم سوال مطرح شده را نادیده بگیرم)، پاسخ واقعا بستگی به موارد گوناگونی دارد.
کاترین ( ناظر CO.NX): (09:35) اگر هم اکنون به جمع ما پیوسته اید، خوش آمدید! لطفا خود را معرفی کرده و بگوئید اهل کدام کشور هستید.
کن راجرسون: (0935) زمانی که رسانه های مستقل متحد شوند یا افزایش ناگهانی حمایت در میان شهروندان به وجود بیاید، این دولت ها ممکن است در شرایطی قرار بگیرند که توسط رسانه های مستقل به چالش کشیده شوند.
کاترین(ناظر CO.NX) (09:35) سوال های شما، در صورت ارسال به رنگ قرمز در می آیند.
کن راجرسون: (09:35) اما، واضح است افرادی که ارتش یا زیر ساخت های اقتصادی را کنترل می کنند قدرت بیشتری در مقایسه با افراد دیگر دارند.
کن راجرسون: (09:36) ادوین، سوال خوبی در مورد کنترل رسانه مطرح ساختید.
کن راجرسون: (09:37) یکی از مواردی که ما شاهد آن هستیم این است که در برخی موارد دولت در راس کار، کنترل رسانه ها را به دست می گیرد یا در آن دخالت می کند.
کن راجرسون: (09:37) در آفریقا ما به خصوص، شاهد این موضوع در مورد رادیو هستیم.
کن راجرسون: (09:38) مطالعات نشان داده اند در طول شرایط بسیار بد رواندا در دهه گذشته، کنترل دولت بر امواج رادیویی نقش گسترده ای در کشتارها داشت.
ادوین زولو[6] : (09:38) متشکرم کن.
ادوین زولو: (09:39) بله و بسیاری از مردم کشته شدند_ شاید به این دلیل است که دولت های در راس کار خواهان حریم خصوصی هستند.
کن راجرسون: (09:39) مطمئنا، این یکی از مواردی است که هر دولتی خواستار سرکوب آن است: یکی از مثال های آن پینوشه در شیلی است.
آنتونی فیری[7]: (09:40) چرا در اکثر موارد در آفریقا به طور مثال کشور من زامبیا گرایشی به سمت غرض ورزی در شیوه ای که در آن رسانه های دولتی اطلاعات را پخش می کنند، در مقابل عملکرد رسانه های خصوصی وجود دارد، بودجه رسانه های دولتی نیز توسط مالیات شهروندان برای عملکرد مناسب آنان تامین می شود، آیا این عادلانه است؟
کن راجرسون: (09:40) متشکرم آنتونی.
ادوین زولو: (09:40) کن، من بسیار از پاسخ های شما لذت می برم_ امیدوارم که مرا به آمریکا دعوت کنی.
کن راجرسون: (09:41) این سوال جالبی است. بله، زمانی که پول مالیات شهروندان صرف رسانه های دولتی شده و آنها احساس می کنند که این رسانه ها نمایانگر آنان نیستند مشکلاتی به وجود می آید.
کن راجرسون: (09:41) یک کتاب قدیمی وجود دارد که برخی از شما ممکن است بخواهید به آن نگاهی بیندازید.
کن راجرسون: (09:43) به نام: چهار نظریه مطبوعات: تصور خودکامگان، آزادی خواهان، مسئولیت اجتماعی، و کمونیسم شوروی در مورد این که مطبوعات چگونه باید باشند و چه کارهایی باید انجام دهند، نوشته فرد شیبرت[8]
کن راجرسون: (09:43) این کتابی قدیمی است، اما کار فوق العاده ای در توضیح فعالیت رسانه ها در انواع مختلف جوامع انجام داده است.
کن راجرسون: (09:44) تصور کن، آنتونی، که سوال های خود را از کسانی می پرسی که در زمان کمونیسم شوروی سابق زندگی می کردند. فکر می کنم که برخی از آنها به اندازه تو از چگونگی هزینه شدن پولهایشان ناراضی بودند.
انوار 2: (09:44) سلام من انوار هستم ازجزیره موریس.
کاترین: (ناظر CO.NX): (09:44) سلام، انوار!
mzyece esau: (09:45) برای چه به روزنامه نگاران اجازۀ گرفتن اطلاعات را می دهید اگر امکان کشته شدن آنها وجود دارد؟
کن راجرسون: (09:45) سلام، بگذارید ببینم که آیا درست متوجه شده ام.
کن راجرسون: (09:45) به نظر من بیشتر روزنامه نگاران کار خود را به خاطر پول انجام نمی دهند ( بسیاری این گونه هستند).
کن راجرسون: (09:46) بیشتر روزنامه نگاران این کار را انجام می دهند زیرا حس می کنند این ماموریت/هدف آنان در زندگی است که اطلاعات را در اختیار مردم بگذارند.
کن راجرسون: (09:46) برای برخی از آنها، به خطر افتادن برای هدفی برتر، خشنود کننده است.
انوار2: (09:46) ما علی رغم این که جزیره ای با حدود 1.4 میلیون نفر جمعیت هستیم، تاریخچه مطبوعاتی جالبی داریم.
کن راجرسون: (0947) به نظر من این مورد بیشتر در کشورهایی اتفاق می افتد که در آنها رسانه مستقل، رسانه ای مخالف است تا در کشورهایی که رسانه تنها نقش یک خبررسان را دارد.
کن راجرسون: (09:47) به همین دلیل، بسیاری از روزنامه نگاران خواهان دریافت اطلاعات خطرناک هستند، اگر که نقش کمک کننده ای برای دیگر شهروندان داشته باشد.
آرون: (09:48) با در نظر گرفتن این نکته، آیا به نظر شما روزنامه نگاری هیچ گاه به بی طرفی خواهد رسید؟ آیا "بی طرفی" هدفی عالی است؟ آیا این هدف به دست آوردنی است؟
آنتونی فیری: (09:48) راستی سخنان رسانه و دموکراسی مستلزم چه چیزهایی هستند؟
کن راجرسون: (09:48) سلام آرون.
کن راجرسون: (09:48) اجازه بدهید برای یک لحظه به این موضوع باز گردم چون فکر می کنم که جایش اینجا است.
کن راجرسون: (09:49) روزنامه نگاران در معنای لغتی کلمه نمی توانند هیچ گاه بی طرف باشند.
کن راجرسون: (09:49) آنها هدف های خود را دارند ( یا هدف های سازمانشان را)
کن راجرسون: (09:49) سوال آخر در مورد دنبال کردن اطلاعات خطرناک را درنظر بگیرید.
کن راجرسون: (0950) این امکان بسیار وجود دارد که این اطلاعات به هیچ وجه بی طرفانه نباشد، اما به سادگی راهی را برای نشان دادن این که تمامی حرف هایی که تا کنون زده شده حقیقت نمی باشد فراهم می کند.
کن راجرسون: (09:50) یک روزنامه نگار ممکن هیچ گاه نتواند بی طرف باشد، اما می تواند برای در دسترس قرار دادن اطلاعات کار کند.
کن راجرسون: (09:50) به نظر من هدف های مهم تر عادلانه برخورد کردن و دقیق بودن است.
کن راجرسون: (09:51) و نه لزوما بی طرف بودن.
کن راجرسون: (09: 51) برخی از شما سوال هایی را در مورد روزنامه نگاری تحقیقی مطرح ساخته اید.
کن راجرسون: (09:52) به عقیده من هر روزنامه نگاری در یک سازمان رسانه ای مستقل که نقشی مخالف دارد همانند یک روزنامه نگار تحقیقی عمل می کند.
کن راجرسون: (09:53) ما روش عجیبی برای نگاه به روزنامه نگاری تحقیقی در آمریکا داریم.
کن راجرسون: (09:53) که متفاوت با دیگر مکان ها است.
انوار2: (09:54) مدتی پیش، نخست وزیر ما صحبت جالبی کرد که برخی از افراد در مطبوعاتِ به اصطلاح مستقل ما به گونه ای رفتار می کنند که می خواهند کشور را اداره کنند. او از سردبیرها خواست تا تحریریه خود را ترک کرده و نامزدی خود را برای انتخابات درخواست کنند.
کن راجرسون: (09:54) به نظر من در بسیاری از کشورها، هدف روزنامه نگاری تحقیقی بیشتر به سمت تغییرات سیاسی است. در آمریکا، این حرکت بیشتر به سمت تغییر اجتماعی است.
کن راجرسون: (09:55) چند سوال در مورد خصوصی سازی رسانه ها.
انوار2: (09:55) بخشی از روزنامه نگاری تحقیقی که بسیار جالب است این است که منجر به شفافیت بیشتر در اداره امور کشور می شود. و از این رو از موارد فساد و غیره جلوگیری می کند.
کن راجرسون: (09:55) بله، مطمئنا.
کن راجرسون: (09:55) اگر این اطلاعات منتشر شود.
کن راجرسون: (09: 56) بازهم، رسانه های مستقل حتما نباید کار خود را در مقیاس بالا، در سطح کشور انجام دهند تا تاثیرگذار باشد.
کن راجرسون: (09:56) رسانه های خصوصی مزایای خود را دارند
کن راجرسون: (09:57) اما، رسانه های دولتی دسترسی بهتری به منابع دارند.
کن راجرسون: (09:57) من از مدل BBC تا حد امکان حمایت می کنم.
کن راجرسون: (09:57) قانونی را تصویب کنید که بودجه دولتی را ارائه دهد، اما از دخالت دولت جلوگیری کند.
کاترین (ناظر CO.NX): (09:57) سلام بر همگی! برای این که آگاه باشید، تا چند دقیقه دیگر به این گفتگو خاتمه خواهیم داد. لطفا چند سوال و نظر آخر خود را ارسال کنید.
کن راجرسون: (09:57) می دانم که این کار سختی است، اما برای هر دو طرف مناسب است.
کاترین (ناظر CO.NX): (09:58) اگر نظرات دیگری دارید، لطفا از صفحه فیس بوک ما در آدرس http://co-nx.state.gov دیدن کنید
کن راجرسون: (09:58) قبلاً سوالی در مورد رسانه و دموکراسی وجود داشت.
کن راجرسون: (09:58) من فقط می خواهم اشاره کنم که دموکراسی برای افراد مختلف معانی متفاوتی دارد.
کن راجرسون: (09:59) دموکراسی در عراق متفاوت از دموکراسی کانادا است که با دموکراسی سنگاپور متفاوت است (بله، حتی می توان گفت، که سنگاپور از نوعی دموکراسی برخوردار است.)
کن راجرسون: (10:00) پس، نظام های رسانه ای در هر نوع دموکراسی مطمئنا متفاوت خواهند بود.
کن راجرسون: (10:00) برای آن دسته از کسانی که در مکان هایی زندگی می کنند که رسانه مستقل (مخالف) اهمیت زیادی دارد، به روش هایی برای حمایت از صداهای مخالف فکر کنید.
کن راجرسون: (10:01) و به پوشش دقیق و عادلانه به عنوان هدف نگاه کنید.
انوار2: (10:01) در کشور من این تصور وجود دارد که مطبوعاتی که عمدتا به وسیله اروپایی ها کنترل می شود، دستور العمل (مخفی) دارند که به نظر مخالف منافع اکثریت قومی جامعه است. آیا می توانیم آن را رسانه مستقل بنامیم.
کن راجرسون: (10:02) پاسخی سریع به این سوال...
کن راجرسون: (10:02) انواع مختلفی از رسانه ها وجود دارد، رسانه هایی با منافع/اخبار عام و رسانه های با موقعیت های خاص.
کن راجرسون: (10:02) رسانه های قومی رسانه های خاص هستند.
کن راجرسون: (10:03) آنها خبرها را پوشش می دهند، اما این پوشش مغرضانه و در جهت خواست آنان است.
کن راجرسون: (10:03) اما، وجود آنها هم چنان ضروری است.
آنتونی فیری: (10:03) به همان اندازه که ما ارزش زیادی برای رسانه و دموکراسی عادلانه قائل هستیم، روزنامه نگاران نیز باید عادل باشند.
کن راجرسون: (10:04) وجود آنها دیدگاهی را ارائه می دهد که برخی از رسانه های اصلی یا زمان پوشش آن را ندارند یا قصد پوشش دادن آن را.
کن راجرسون: (10:04) نکته مهم برای Ãستفاده کننده از این خبرها پی بردن به این مطلب است که این دیدگاه ها از کجا سرچشمه می گیرند.
کن راجرسون: (10:04) به خاطر وقتی که اختصاص دادید متشکرم.
کن راجرسون: (10:05) بسیار خوشحال خواهم شد که به سوال های شما در صفحه فیس بوک پاسخ گویم.
کن راجرسون: (10:05) سوال ها و پاسخ های شما بسیار متفکرانه و صریح بودند.
کاترین(ناظر CO.NX): (10:06) از همه برای شرکت در این گفتگو متشکرم!
کاترین(ناظر CO.NX) (10:06) لطفا از صفحه فیس بوک ما در http://co-nx.state.gov بازدید نمائید.
میگوئل دوآرته: (10:06) بسیار خوب، خداحافظ.
انوار2: (10:06) تشکر بسیار از جلسه جالب پرسش و پاسخ. خداحافظ.
میگوئل دوآرته: (10:06) آدرس صفحه فیس بوک شما چیست؟
کاترین(ناظر CO.NX): (10:06) سلام میگوئل. کافی است بر روی این لینک کلیک کنید.
کاترین(ناظر CO.NX): (10:07) یا می توانید در فیس بوک، CO.NX را جستجو کنید.
کن راجرسون: (10: 07) خداحافظ همگی.
کاترین(ناظر CO.NX): (10:08) اگر نظرهای بیشتری دارید، از شما می خواهیم آن را در صفحه فیس بوک ما ارسال کنید!
کاترین(ناظر CO.NX): (10:09) هم چنین، لطفا توجه داشته باشید که میهمانان با توجه به حوزه تخصصی خود انتخاب شده و لزوما منعکس کننده دیدگاه های وزارت امور خارجه آمریکا نیستند.
(پایان متن گفتگو)
برای اطلاعات بیشتر مراجعه شود به:
پايان متن
