01 جولای 2009

نقش قاضی

قاضی باید اطمینان حاصل کند که هیئت منصفه از نقش خود در جایگاه قضات آگاه هستند و این که برای اجرای عدالت سوگند یاد کرده اند. ریکاردو ام اوربینا  قاضی دادگاه بخش آمریکا در بخش کلمبیای واشنگتن است. این مقاله در نسخه ژوئیه 2009 ژورنال الکترونیکی آمریکا، با نام "کالبد شکافی یک محاکمه" در حضور هیئت منصفه آورده شده است.

نوشته ریکاردو ام. اوربینا

زمانی که قاضی پرونده ای را برای محاکمه در حضور هیئت منصفه تعیین می کند، هدف او سازماندهی، تسهیل، و نظارت بر روندی است که نتیجه ای را بر اساس ارزیابی عادلانه و بی طرفانه شواهد پرونده ارائه می دهد. وکیل نماینده هر یک از طرفین نقش مکملی را در انتخاب اعضای هیئت منصفه که عملکرد بی طرفانه و بدون تعصبی را در انجام وظیفه خود دارند بر عهده دارد. هرچند، این قاضی است، که مسئول تضمین درستی اقامه دعوا با کسب اطمینان از عملکرد مناسب وکلا در حیطه عملیاتی آنان است.

قاضی در مواردی پیش ازمحاکمه یا در جریان آن حکم صادرمی کند که به هیئت منصفه امکان و یا عدم امکان بررسی شواهد ارائه شده توسط وکلا را می دهد. در این زمینه، قاضی به اعضای هیئت منصفه در آغاز محاکمه، طی آن، و در انتهای آن دستورالعمل هایی را برای راهنمایی آنان در پروسه بررسی منصفانه شهادت، اسناد، و دیگر شواهد موجود در پرونده ارائه می دهد. قاضی، با هشدارهای خود، هیئت منصفه را تشویق به بررسی بی طرفانه موارد در مدت زمانی که در انتظار تکمیل محاکمه هستند می کند.

من در آغاز محاکمه به هیئت منصفه می گویم که آزادی که ما معمولاً برای نتیجه گیری سریع در زندگی روزمره داریم، در مورد این محاکمه، موقتا کنار گذاشته شده است. به جای آن، هیئت منصفه باید خود را "نماینده قضاتی" در نظر بگیرند که همانند من، برای اجرای عدالت سوگند یاد کرده اند. این تصویر متعالی از خود به هیئت منصفه در درک اهمیت خطیر کار آنها کمک می کند.

در طول بیش از 28 سال خدمت به عنوان قاضی، من اعتماد زیادی در قدرت تمیز هیئت منصفه پیدا کرده ام. هیئت منصفه تقریبا همواره حکمی را صادر می کند که من با آن توافق دارم. من یاد گرفته ام که اعضای هیئت منصفه، بدون در نظر گرفتن بی میلی آنها برای شرکت در این پروسه در ابتدای انتخاب انها، در کار ارزیابی بی طرفانه شواهد عمیقا درگیر شوند و وجود خود را صرف آن کنند.

به طور مثال، در موراد جنایی، هیئت منصفه باید به اصل "متهم بی گناه است مگر آنکه بدون هیچ تردیدی گناهش اثبات شود" ، وفادار بماند. به علاوه، همان گونه که در قوانین، قانون اساسی آمریکا، و دستورالعمل قضات آورده شده است، مسئولیت اثبات گناه منحصرا برعهده دولت است. آنها می دانند که متهم هیچ گاه نباید بی گناهی خود را اثبات کند. هیئت های منصفه پیشین موافق صحبت برای وکلایی شده اند که واحد دانشگاهی را که من در زمینه هیئت منصفه در آمریکا تدریس می کنم می گذرانند. اغلب این اعضای هیئت منصفه به کلاس توضیح می دهند که فکر می کردند فرد متهم مرتکب گناه شده است، اما با این وجود، رای به برائت او داده اند زیرا شواهد دولت برای اثبات بدون تردید وقایع کافی نبود.

بی طرف بودن

عمل خنثی باقی ماندن تا زمانی که ارائه شواهد به صورت کامل انجام گیرد اغلب برای قضات نیز کار سختی است. در مورد یکی از پرونده های من چند سال پیش، دولت مردی را به چندین فقره اعمال ناپسند با تعدادی از پسران زیر 14 سال محکوم کرد. این اتهامات بسیارحساس و برجسته بودند زیرا متهم به ویروس HIV مبتلا بوده و در هنگام رابطه جنسی با این پسران از کاندوم استفاده نکرده بود.

در جلسه پیش از محاکمه، من اعلام کردم که برخی از شواهد جنایی به دلیل آن که پلیس حقوق اساسی متهم را در طول مراحل منجر به دستگیری متهم نقض کرده بود قابل استفاده نمی باشند. صدور حکم به این شیوه دعوی دولت را تضعیف کرد، اما شواهد باقی مانده در پرونده آن قدر قوی بودند که منجر به محکومیت در اکثر موارد کیفرخواست شدند.

انتخاب کردن هیئت منصفه نیازمند مطرح کردن سوال ها با هدف تعیین اعضای هیئت منصفه با القوه ای است که قادر به ارزیابی شواهد به شیوه ای بی طرفانه و عاری از تعصب است. بسیاری از اعضای هیئت منصفه در طول voir dire (پرسش پیش از محاکمه ازاعضای بالقوه هیئت منصفه) اظهار کرده اند که موضوع موارد اتهامات به تنهایی برای خراب کردن ذهن آنان در مورد پرونده و بی گناهی متهم کافی بوده است. آنها صراحتا اشاره کردند که نمی توانستند تصور کنند که متهم بی گناه بوده است. دیگر اعضای بالقوه هیئت منصفه از شرکت کردن خودداری کردند زیرا، آنها، اعضای خانواده، یا دوستان به نوعی سواستفاده جنسی در کودکی را تجربه کرده بودند. و دیگران احساس کردند که شهادت پیش روی آنها در جلسه دادگاه احساسات انها را به قدری جریحه دار می کند که دیگر قادر به بی طرف بودن در ارزیابی پرونده متهم نخواهند بود.

روند انتخاب هیئت منصفه چند روز به طول انجامید، و محاکمه پیش از اعلام حکم گناهکار بودن در اکثر موارد، به مدت دو سال برای ارائه شواهد و دو هفته نیز برای مشورت هیئت منصفه طول کشید. هیئت منصفه متهم را در تمامی موارد گناهکار اعلام نکرد، هرچند، زمانی که من شخصا شواهد را در مورد موارد تبرئه شده بازبینی کردم، برای من آشکار شد که هیئت منصفه کار حود را به خوبی انجام داده، و مسلما آن موارد شواهد کافی برای گناهکار اعلام کردن را دارا نبودند.

رابطه ای که قاضی اغلب با هیئت منصفه و قضات زیر نظر خود ایجاد می کند رابطه ای بر پایه اعتماد است. هیئت منصفه به قاضی برای دادن چیزی که آنها به آن احتیاج دارند بر اساس قانون و دستور العمل ارزیابی عادلانه پرونده، اعتماد می کند. قاضی مسئولیت خطیر نظارت بر اجرای عدالت را به هیئت منصفه واگذار می کند. با نگاهی به سال های گذشته من در مسند قضاوت، فکر می کنم که بیش از 95 درصد پرونده های دادگاهی با حضور هیئت منصفه که من قضاوت آنها را بر عهده داشته ام، هیئت منصفه احکام را بر اساس شواهد کافی ابلاغ کرده است.