15 جولای 2009
واشنگتن – در حالی که مبارزات برای انتخابات ریاست جمهوری و مقامات استانی افغانستان در 20 اوت در جریان است، سفیر سیار یالات متحده در امور جهانی زنان خواستار یک مبارزۀ انتخاباتی معتبر، فراگیر، و برخوردار از امنیت برای همۀ نامزدها و یک بحث جدی در زمینۀ مسائل مورد علاقۀ زنان رای دهنده شد.
سفیر ملانی ورویر در 30 ژوئن در واشنگتن گفت: "روشن است که باید در بالا اراده از پایین فشار وجود داشته باشد." با وجود پیشرفت در برخی زمینه های حقوق زنان از زمان سقوط طالبان در سال 2001، مسائل دیگر مانند امنیت هنوز "چالشی عمده" برای این کشور به شمار می روند.
وی گفت: "خشونت علیه زنان و دختران یه شکلی گسترده وجود دارد و کارهای بسیار بیشتری باید، ازجمله دسترسی به نهادهای عدالتی، تحصیلات مدنی، و پیگیری قضایی جرایم انجام گیرد. دختران بیشتری به مدرسه می روند، ولی طالبان برخی از این پیشرفتها را محو کرده اند. آنها تنها در سال گذشته، بیش از 700 مدرسه را سوزاندند و یا تعطیل کردند و اکنون هزاران دختر به تحصیلات رسمی دسترسی ندارند."
به علاوه، بهداشت هنوز در افغانستان یک مسالۀ مهم است. این کشور، از نظر مرگ و میر مادران دارای رتبۀ دوم در جهان است و زنان از این بابت رنج می برند. میانگین امید به زندگی آنها کمتر از 50 سال است. ورویر افزود که از هر چهار کودک، یک نفر پیش از سن پنج سالگی می میرد.
درحکومت طالبان زنان از زندگی عمومی، منجمله حق کار، رفت و آمد آزادانه و رای دادن، حذف شده بودند. اما، همانطور که آمار منتشر شده توسط کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان نشان می دهد، اهمیت سیاسی زنان در حال افزایش است. طبق این آمار 38 درصد از 4.5 میلیون نفری که به تازگی برای رای دان ثبت نام کرده اند زن هستند.
ورویر گفت: "زنان بسیار مشتاقند که صحبتهای نامزدها را در مورد مسائلی که برای آنها بسیار حائز اهمیت است بشنوند. غالبا اینها مسائلی هستند که پیش از این هرگز در مورد آنها گفتگو نشده است." زنادر کنار نیاز بسیار به امنیت شخصی بیشتر، ن افغان همچنین به دنبال بهبودهایی هستند که از مشارکت بیشتر اجتماعی و اقتصادی تا "کیفیت زندگی آنها و داشتن نماینده و حق تصمیم گیری" را در بر می گیرد.
وی گفت، در نهایت " به همان نسبتی که بحثهای قوی تری در این زمینه انجام شود." وضع آنها نیز بهبود خواهد یافت.
سفیر افزود، بیش از 100 زن برای عضویت در شوراهای استانی در انتخابات نامزد شده اند و دو نفر از 41 نامزد انتخابات ریاست جمهوری نیز زن هستند. وی گفت که مشارکت بیشتر آنها "بسیار رضایت بخش" است و نشان می دهد که "زنان می خواهند یافتن در راه حل مشارکت داشته باشند."
به گفتۀ او، آنها نیازمند همان آزادی رفت و آمد و حفاظتی هستند که مردان از آن برخوردارند تا بتوانند به همان اندازه "صدایشان را به گوش دیگران برسانند و در فرآیند انتخابات مورد حمایت قرار گیرند."
صندوقی به سازمانهایی که توسط زنان رهبری می شوند کمکهای رایگان ارائه می کند
سفیر گفت که دولت اوباما یک صندوق 27 میلیون دلاری برای "کمکهای کوچک، انعطاف پذیر و سریع" ایجاد کرده است تا به سازمانهای غیر دولتی (NGO) که توسط زنان افغان رهبری می شوند کمکهای فنی و پشتیبانی ارائه کند. بنا به اظهار او، NGOها "تاثیر بزرگی در وضع افغانها خواهند داشت" و برنامه هایی را ارائه خواهند کرد که توسعۀ اقتصادی، سوادآموزی، آموزشهای مهارتی و بهداشت را در بر می گیرد.
وی گفت که این کمکهای فردی اگرچه کوچکند، می توانند به سرعت نتیجه بخش باشند و "به بهتر شدن مسائل جاری در مناطق محلی کمک کنند و همچنین توانایی زنان افغان را در تاثیرگذاری بیشتر افزایش دهند."
بنا به استدلال ورویر، زنان افغانستان برای پیشرفت و ثبات کشورشان حیاتی هستند و گفت که "هیچ کشوری که نیمی از جمعیتش کنار گذاشته شده باشد نمی تواند رونق پیدا کند." همچنین کشورهایی که زنانشان را سرکوب می کنند معمولا "از نظر اقتصادی عقب افتاده هستند و احتمال بیشتری دارد که از هم فرو بپاشند."
کشور مجموعۀ تحسین برانگیزی از رهبران زن در حوزه هایی نظیر بازرگانی، دولت، رسانه، و جامعۀ مدنی دارد، "ولی توان بالقوۀ آنها هنوز کاملا مورد استفاده قرار نگرفته است."
ورویر گفت که "مهمترین نتیجۀ" سرمایه گذاری [برای بهبود وضع] زنان، کاهش فقر و افزایش رونق عمومی در سراسر جهان است و "به نفع رهبران است که این نوع سرمایه گذاری ها را انجام دهند. ولی ... آنچه که معمولا جایش خالی است، ارادۀ سیاسی برای انجام این کار است."