31 آگوست 2009

دوستان و دشمنان سیاسی بر مرگ شیر لیبرال مجلس سنا سوگواری کردند

کشور با سپاسگزاری، کندی را در آرامگاه ملی آرلینگتون به خاک سپرد

پرزیدنت اوباما در حالیکه دست بر روی تابوت سناتور ادوارد کندی گذاشته است، ویکی کندی، همسر او را دلداری می دهد.

نوشتۀ بریجت هانتر
عضو هیئت تحریریۀ America.gov

واشنگتن- ایالات متحده با دولتمردی که تمام زندگی اش را زیر نورافکن های سیاسی سپری کرد، و جوان ترین فرزند در خانواده ای که بسیاری از آمریکایی ها آن را خانوادۀ سلطنتی آمریکا می نامند، وداع کرد.

به عبارت دقیق تر، خانوادۀ کندی را می توان دموکرات های آمریکایی نامید، - نخستین حرف واژۀ دموکرات عمداً به صورت کوچک نوشته شده-  زیرا موارد مرگ و زندگی عمومی آنها نقش حائز اهمیتی در صحنۀ تاریخ آمریکا و شکل دادن به دموکراسی همیشه در حال رشد ایالات متحده ایفا کرده است.

 کندی ها با ثروت خود می توانسنتد  در آسودگی و رفاه زندگی کنند، ولی آنها در عوض تصمیم گرفتند که به کشور خود خدمت کنند. اکنون نام خانوادۀ کندی به طور جدایی ناپذیری با وضع قوانینی توان بخشی مانند قانون حقوق مدنی و قانون آمریکایی های مبتلا به نقص عضو و با برنامه های الهام بخشی مانند سپاه صلح، بازی های المپیک معلولین و برنامۀ فضایی پیوند خورده است.

در سی ام ماه اوت، مراسم سوگواری ادوارد کندی، تنها شخص از چهار برادر کندی که از فرصت برای زندگی طولانی برخوردار بود، رسماً در افامتگاه خانوادگی مستقر در کیپ کاد، ماساچوست، در کلیسای جامع بوستون، و نزدیک پله های ساختمان مجلس ایالات متحده برگزار شد؛ و جسد او آخرین سفر خود را برای پیوستن به برادرانش که در دامنۀ تپه سرسبزی در گورستان ملی آرلینگتون آرام  گرفته اند، به پایان رساند.

سناتور ارشد ماساچوست در 25 اوت، در 77 سالگی و پس از یک سال مبارزه با سرطان مغز درگذشت.

به یک مقالۀ مرتبط مراجعه کنید: " سناتور ادوارد کندی در 77 سالگی درگذشت"

پرزیدنت اوباما در مراسم تشیع جنازه سناتور کندی در تالار بزرگ کلیسای Our Lady of Perpetual Help در بوستون از وی ستایش کرد و گفت: "امروز ما از جوان ترین فرزند رُز و جوزف کندی خداحافظی می کنیم. جهانیان سال های دارازی از ادوارد، پسرشان به عنوان وارث میراثی پربار، مدافع سرسخت آنهایی که هیچ چیز نداشتند، روح حزب دموکراتیک، و شیر مجلس سنای ایالات متحده یاد خواهند کرد؛ مردی که در وضع نزدیک به هزار قانون دست داشت، و سیصد قانون را خود تدوین کرد."

مراسم وداع شایستۀ ریاست جمهوری

مقامات بلند پایۀ پیشین و امروز کشور (رؤسای جمهوری، سناتورها، فرمانداران ایالتی و قضات)، فرستادگان دولت های خارجی، تمام اعضای خاندان کندی که اکنون بیش از صد نفر را در بر می گیرد و  گروهی از دوستان که کندی در طول عمر با گرمی و خوش طبعی آنها را جذب کرده بود، از جمله سوگوارانی بودند که برای دعای رستاخیز، مراسم دفن کاتولیک ها در کلیسای جامع حضور یافتند.

بسیاری از حضار رقیبان سرسخت سنتاتور کندی بودند: جیمی کارتر رئیس جمهوری سابق که کندی او را هنگام تعیین نامزد حزب دموکرات در انتخابات ریاست جمهوری سال 1980 به چالش کشید؛ جورج دبلیو بوش، رئیس جمهوری سابق که سیاست های عراق او موجب انتقاد و حملات شدید کندی شد؛ و هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه که پشتیبانی او از باراک اوباما در انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 وی را دلسرد کرد.

رؤسای جمهوری حال و سابق ایالات متحده – اوباما و جورج دابلیو بوش در سمت چپ، و جیمی کارتر، آخرین نفر سمت راست، در سوگواری ادوارد کندی.

بیشتر سناتورهای ایالات متحده، جمهوریخواه و دموکرات، ازجمله جان مک کین، نامزد حزب جمهوریخواه در انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 نیز برای ادای احترام به بوستون رفتند، زیرا با وجود اختلافات سیاسی و فلسفی که با کندی داشتند، سخت کوشی او احترام همکارانش را جلب کرده و جاذبۀ شخصیت او قلب آنها را تسخیر بود.

اوباما گفت: "درحالی که برخی از سرسخت ترین منتقدان تد کندی او را مدافع پرشور مواضع حزبی می دانستند، تد کندی از چنان زاویه ای به دنیا نگاه نمی کرد، وهمکارانش نیز او را از این زاویه نمی دیدند. او حاصل دورانی بود که مسرت و اصالت سیاست سبب می شد تا اختلاف نظرهای حزبی، سیاسی، و فلسفی مانعی در راه همکاری و احترام متقابل نباشند - دورانی که رقبا هنوز به یکدیگر به چشم میهن دوست می نگریستند."

"و به این ترتیب تد کندی به بزرگ ترین قانونگزار عصر ما تبدیل شد. و او پای بندی به اصول، آری، ولی همچنین با جستجوی مصالحه و اهداف مشترک این کار را انجام می داد - نه منحصراً از طریق معامله و چانه زدن، بلکه از طریق دوستی، مهربانی و شوخ طبعی."

متن سخنان اوباما در سوک سناتور ادوارد کندی در پیوند زیر در دسترس است.

http://www.america.gov/st/texttrans-english/2009/August/20090831092850abretnuh0.4364893.html

آخرین گذر از سنا

جسد سناتور با هواپیما از بوستون به پایگاه نیروی هوایی آندروز نزدیک واشنگتن منتقل شد. سپس تشیع جنازه از پیچ و خم خیابان های شهر گذر کرد، و آمریکایی ها از هر سن و نژادی در امتداد خیابان ها پرچم ها را تکان می دادند، عکس می گرفتند و یا در سکوت ادای احترام می کردند.

روی پله های ورودی شرقی ساختمان کنگرۀ ایالات متحده، سناتورهای سابق و کنونی همراه با کارکنان پیشین و کنونی ساعت ها در انتظار ماندند تا از آخرین دیدار کندی از سنا استقبال کنند. توقف از پیش به مردم اعلام نشده بود، ولی به محض پخش خبر، هزاران نفر برای ادای احترام در اطراف ساختمان مجلس جمع شدند تا برای آخرین بار ادای احترام کنند، و به سخنان کشیش مجلس نمایندگان گوش فرادهند.

سپس، در منظرۀ تاریک و روشنی که به طرزی ترسناک یادآور مراسم خاکسپاری سناتور رابرت کندی بیش از چهار دهه پیش بود، اعضای خانواده و دوستان نزدیک جسد ادوارد کندی را در کنار قبر برادرانش با نشان افتخار نظامی و سپاسگزاری کشور به خاک سپردند.

در دورانی که به طور روزافزون بر سخنان کوتاه ضبط شده اتکاء دارد، ادوارد کندی سخنوری بود که شیوایی کلام او  در مراسم دفن برادر مقتولش سناتور رابرت کندی شنودگان را عمیقاً تکان داد. آن سخنرانی زندگی خود او را نیز خلاصه می کند. زیرا اداوارد هم  مانند رابرت، "نیازی نداشت که در مرگ بیشتر از آنچه که در زندگی بود به یک شکل آرمانی جلوه داده شود؛ او به سادگی به عنوان یک انسان خوب و نجیب به یاد آورده خواهد شد، مردی که خطا را دید و برای تصحیح آن کوشید، رنج و محنت را دید و برای درمان آن کوشید، جنگ را دید و برای متوقف کردن آن کوشید."

"از میان ما کسانی که او را دوست داشتند و امروز او را به خاک می سپارند، دعا می کنند آنچه که او برای ما بود و آنچه که برای دیگران می خواست، روزی شامل تمام جهانیان شود."

همانطور که او بارها در بسیاری از نقاط کشور خطاب به کسانیکه تحت تاثیر او قرار گرفتند و کسانیکه سعی کردند بر او تاثیر بگذارند، گفت: ‘ برخی از انسان ها چیزها را چنانکه هستند مشاهده می کنند و از خود می پرسند چرا. من رویای چیزهایی را در سر دارم که هرگز اتفاق نیافتاده اند و می گویم چرا که نه.’ "