13 آگوست 2009

زنان تغییرات مثبت را پیش می برند

مقاله ای از هیلاری رادهام کلینتون، وزیر امور خارجه

آغاز متن

هیلاری رادهام کلینتون

وزیر امور خارجه

مقاله

سیتی پرس ، آفریقای جنوبی

9 اوت 2009

هنگامی که برای نخستین بار در سال 1997 از تعاونی ویکتوریا مکزنگه  در شهر کیپ تاون دیدن کردم، با زنان بی خانمانی آشنا شدم که برای تبدیل یک قطعه زمین خالی به یک محلۀ جدید تلاش می کردند. آنها پس اندازها و  وام های کوچک خود را یک کاسه کردند، بیل خریدند، سیمان ریختند و برای خودشان و کودکانشان خانه های جدید ساختند. در سال 1997 تنها 18 باب خانه وجود داشت. یک سال بعد بازگشتم و این عدد به 104 رسیده بود. دیروز، در جایی که روزگاری چیزی جز خاک و ناامیدی وجود نداشت با دهکده ای از هزاران خانه مواجه شدم.

عزم و اراده و روحیه کارآفرینی زنان ویکتوریا مکزنگه بر یک واقعیت اساسی تأکید دارد: توانمندسازی زن کلید پیشرفت و شکوفایی جهانی است. این تنها یک ضرورت اخلاقی نیست – یک ضرورت اقتصادی هم هست. هنگامی که حقوق زن رعایت می شود و زنان در تحصیل، بهداشت و اشتغال درآمد دار از فرصت های برابر برخوردار می شوند،  عامل پیشرفت اجتماعی و اقتصادی هستند. و هنگامی که به حاشیه رانده می شوند و مورد بدرفتاری قرار می گیرند، همانگونه که این وضع در نقاط زیادی در آفریقا  جریان دارد، رفاه و شکوفایی غیر ممکن می گردد.

در هفته جاری، به سراسر آفريقا سفر خواهم کرد تا بر آینده نویدبخش و پر امکان این قاره تأکید کنم. توانمندسازی زنان گامی حیاتی در جهت استفاده درست از فرصت های اقتصادی این قرن جدید است. هیچ کشوری اگر بیش از نیمی از جمعیت خود را به حساب نیاور نمی تواند در گسترش رفاه یا افزایش امنیت موفق شود .

دستور کار کلی ما برای پیشرفت و رشد اقتصادی همچنین شامل افزایش تجارت، اجرای راهبردهای توسعه که ظرفیت و فرصت می سازند، و پیشبرد حکومترانی مسؤلانه است که مخالف فساد ، موافق حاکمیت قانون باشد و به مردم نتیجه ارائه کند. رهبری آفریقای جنوبی در پیشبرد این دستور کار در سراسر آفریقا نقشی اساسی دارد.

مردم آفریقای جنوبی دلایل زیادی دارند که به این روز ملی زن افتخار کنند. پرزیدنت جاکوب زوما اخیراً گیل مارکوس را به عنوان رئیس بانک مرکزی آفریقای جنوبی منصوب کرد. در سراسر کشور، زنان در رأس بنگاه های کوچک و متوسط قرار دارند و این بنگاه ها شالوده پیشرفت اقتصادی هستند. و در آفریقای جنوبی، کارآفرینان پویایی همچون سالی مارنگو حضور دارند که کارخانه دای کاست آلومینیوم و روی کی پی ال  را راه اندازی کرد و اکنون در بدفوردویو  قطعات خودرو تولید می کند، و لیلیان ماسبنزا که شبکه های کارآفرینی اجتماعی مانی گینجی  را ایجاد کرد تا استاکول های  سنتی را به تعاونی هایی تبدیل سازد، موسساتی  که به زنان محروم یاری می دهند تا درآمد ایجاد کنند و بنگاه های جدید راه بیاندازند.

آفریقای جنوبی، با کمک زنان، به یک تکیه گاه اقتصادی برای کل قاره تبدیل شده است. آنها نمونه ای از آن چیزی هستند که می تواند با مسئولیت پذیری مدنی، التزام به حاکمیت قانون و اقتصادی متنوع و فراگیرنده به تحقق پیوندد.

در سراسر آفریقا، زنان پیش برندگان تغییر و تحول مثبت هستند. وانگاری ماتای  در کنیا یک نهضت بین المللی برای سرپرستی محیط زیست راه اندازی کرده است. الن جانسون سرلیف  در لیبریا رهبری کشوری را به دست گرفته که روزگاری دستخوش جنگ داخلی بود و ثابت کرده است که زنان می توانند در عالی ترین سطوح رهبری کنند.

اما در بسیاری از نقاط آفریقا، و البته در سراسر جهان، تصویر پیش رو آنچنان دلگرم کننده نیست. زنان طبق قانون از حق مالکیت، دریافت اعتبار یا تصمیم گیری در زندگی زناشویی محروم هستند. زنان اکثر جمعیت فقیر، گرسنه و بی سواد جهان را تشکیل می دهند. آنها در معرض انواع رفتارهای خفت آور و خشونت آمیزی مانند تجاوز جنسی به عنوان شیوۀ جنگی، قتل های به اصطلاح "ناموسی"، نقص عضو، تجارت انسان، ازدواج در سن کودکی، و بریدن دستگاه تناسلی قرار می گیرند.

در کنگوی شرقی، که زنان در مقیاس و ابعاد غیر قابل تصوری قربانی می شوند، خشونت جنسی و جنسیتی به عنوان ابزار جنگی به کار می رود و من در هفته جاری، با بازماندگان این نوع خشونت ها دیدار خواهم داشت. در حدود 1100 مورد تجاوز جنسی در هر ماه گزارش می شود و به طور میانگین، روزانه 36 زن و دختر مورد تجاوز قرار می گیرند.

دنیا در مواجهه با چنین انحطاط و انحرافی باید یکصدا بگوید که این خشونت ها باید پایان یابد.

ایالات متحده هم اکنون در تلاش است تا شرکت های جدیدی در سراسر آفریقا ایجاد کند که هدف آنها فراهم ساختن موجبات رعایت  و دفاع از حقوق زن، و همچنین این هدف است که زنان از فرصت تحصیل، اشتغال مناسب، زندگی امن و تحقق ظرفیت های خود برخوردار شوند.

پرزیدنت باراک اوباما و من به آینده نویدبخش آفریقا اعتقاد داریم. نگاه جهانیان به آفریقا اغلب از دریچه فقر، بیماری و جنگ است. اما آنچه ما می بینیم یک قاره سرشار از فرصت با 800 میلیون جمعیت است – که بیش از نیمی از آن را زنان – که برای ساختن، خلق کردن و شکوفا شدن آماده اند- تشکیل می دهند.

روز ملی زن یاد آور 20000 زن آفریقای جنوبی ایست که در 9 اوت 1956 برای عدالت راه پیمایی کردند. این زنان بی پروا سرودی را خواندند که به یک شعار تجمعات مردمی تبدیل شده است: "واتینتا بافازی، واتینت ایمبوکودو" یعنی ضربه زدن به زن، ضربه زدن به صخره است.

زنان می توانند صخره ای باشند که یک آفریقای آزادتر، امن تر و شکوفاتر بر روی آن ساخته می شود. آنها فقط فرصت این کار را لازم دارند.

پايان متن