05 آگوست 2009
مارشال قاضی دیوان عالی
در سال 1961 مارشال بیشتر از هر آمریکایی دیگری در شکست حقوقی تبعیض نژادی فعالیت کرده بود. به دلیل فعالیت های مارشال دکتر مارتین لوتر کینگ جونیور و هزاران آمریکایی دیگری که به قانون احترام می گذاشتند از حمایت قانون بر خوردار شدند. با حمایت قانون بر علیه تبعیض عمومی مارشال و همکاران او کمک بزرگی به شرایطی کردند که در آن قانون حقوق مدنی سال 1964 بسیاری از شیوه های تبعیض خصوصی را نیز غیر قانونی اعلام می کرد.
بر خلاف کینگ و دیگر رهبران سیاه پوست آمریکایی , مارشال مبارزه خود را از داد گاه ها و از میان دولت آغاز کرد. در یکی دیگر از اقدامات در جهت بهبود شرایط برای سیاه پوستان در سال 1961 پرزیدنت جان اف کندی , مارشال را برای دور دوم به ریاست دادگاه استیناف آمریکا منصوب کرد , که شامل ایالات نیو یورک, کنتیکت و ورمونت بود. دادگاه استیناف دومین دادگاه عالی رتبه فدرال است و مارشال دومین سیاه پوست آمریکایی است که به عنوان قاضی فدرال انتخاب شده است.
مارشال به عنوان قاضی دوره ای دادگاه 98 رای داده است که هیچ کدام از آنها توسط دیوان عالی مردود نشده است.
در سال 1965 پرزیدنت لیندون بی جانسون , مارشال را که به عنوان وکیل مدافع غالب در بیشتر از 30 تصمیم دیوان عالی بود , به مقام نماینده دادستان آمریکا انتخاب کرد. این به ان معنا بود که مارشال وظیفه دفاع از دولت را در برابر دادگاه عالی به عهده داشت.
اولین پرونده او به عنوان نماینده دادستان آمریکا , طرح پرونده قتل فعالان سیاسی , جیمز چینی , اندرو گود من و مایکل شورنر بود. این سه مقتول که از رای دهندگان سیاه پوست ثبت نام می کردند در ناشوبا کانتی , می سی سی پی توسط توطئه گران نژاد پرست به قتل رسیدند. دادگاه ایالت میسیسیپس اتهام قتل متهمان را رد کرد اما مارشال دیوان عالی را متقاعد کرد تا دستور محاکمه آنها را در مورد اتهامات حقوق مدنی فدرال صادر کند.
در 13 ژوئیه 1967 پرزیدنت جانسون , مارشال را به عنوان اولین قاضی سیاه پوست امریکایی دیوان عالی منصوب کرد. به گفته پرزیدنت " من اعتقاد دارم او جای خود را در تاریخ به دست اورده است. " اما میدانم با خدماتش در دیوان عالی این جایگاه بالاتر خواهد رفت."
جانسون درست می گفت. با وجود مخالفت سناتورهای جنوبی او دوم اکتبر 1967 کرسی خود را به عنوان دستیار قاضی به دست آورد. او به سرعت به حامی قابل اطمینانی در مورد حقوق " کارگران تشکل یافته, اقلیت های نژادی, پیشرفت زنان , افزایش حقوق آزادی بیان وکم کردن اختیارات پلیس" تبدیل شد. استاد حقوق هاروارد، رندال ال کندی نوشته است: " هیچ یک از اعضای دیوان عالی تا کنون به اندازه مارشال در مورد نابرابری های اجتماعی به این اندازه حساس نبوده اند."
مارشال مخالف سرسخت اعدام بود و رای به برگرداندن تمامی حکم مرگ ها در دیوان عالی می داد. او خود را به اندازه یک قهرمان در حقوق مدنی با ثبات نشان داد. در 1972 , مارشال از ارل مسلی یک کارمند که دور تا دور یک دبیرستان عمومی را با علامت اعمال نژاد پرستی در مدرسه محصور کرده بود طرفداری کرد. هنگامی که شهر دستوری مبنی بر منع حصار کشی تا 150 فوت از مدرسه را بجز در موارد کاری صادر کرد , مسلی به مبارزه با قانون پرداخت. مارشال اعلام کرد که انهانباید در گفته های خود بین انهایی که باید و آنهایی که نباید تفاوت قائل شوند. او نوشت:
" بالاتر از همه, اولین اصلاحیه به معنی ان است که دولت هیچ اختیاری در محدود کردن بیان به دلیل پیغام , ایده ها, موضوع و محتوای آن ندارد . برای اجازه ادامه ساخت فرهنگ و سیاست ما , و برای اطمینان از ناظر به مطلوب بودن هر شخص , مردم ما متعهد به حق ازادی بیان اندیشه , بدور از هر گونه سانسور دولتی هستند."
مارشال تا سال 1990 در دیوان عالی خدمت کرد و در سال 1993 در سن 84 سالگی در گذشت. پرزیدنت بیل کلینتون در مراسم یاد بود او در نشنال کاتدرال در واشنگتن دی سی شرکت کرد , این مراسم به طور مستقیم در سراسر آمریکا پخش شد. سرپرست قضات, ویلیام رن کویست , در مدح او اعلام کرد:
در جلوی ورودی ساختمان دیوان عالی این کلمات حک شده اند , "قضاوت برابر بر اساس قانون". مطمئنا هیچ شخص دیگری به جز ترگود مارشال برای واقعیت بخشیدن به این کلمات نکوشیده است.
