09 آوريل 2009

دربارۀ این شماره

مهنداس گاندی و مارتین لوتر کینگ جونیور، و هواداران آن ها زیر بار سرکوب و شهروندی درجه دو نرفتند. آن ها فعالانه به دنبال راه هایی برای آزادی مردمشان بودند.

در 30 سال گذشته در گوشه و کنار جهان، حرکت های صلح آمیزی مبنی بر دفاع از "قدرت مردم" و حقوق بشر، و سرنگونی حاکمان سرکوبگر ظهور کرده است. اعتراض کنندگان با استفاده از اردوگاه های اطلاعاتی، بایکوت، تظاهرات، و دیگر روش ها نشان داده اند که برای ایجاد تحولات اجتماعی، اقدام های صلح آمیز مؤثر تر از شورش های مسلحانه است.

سنت تفکر صلح آمیز روشنفکران آنگلویی-آمریکایی به قرن ها پیش باز می گردد که در جوامع کوچک و بزرگ، در ایالات متحده و فراتر از آن، گسترش یافت. امروزه، برنامه ریزان اجتماعی در ایالات متحده به مردم کمک می کنند تا خواسته ها و حقوق خود را دربرابر دولت های منتخب محلی مطرح نمایند. مردم جهان فعالیت های صلح آمیز خود را به شکل های مختلف برگزار می کنند، آن ها جلسه هایی برای حفظ جنگل ها در برابر تخریب، نجات جان روستاییان از خطر مین های زمینی، و رهایی کودکان از عدم توجه بر پا می کنند.

همان طور که پرزیدنت باراک اوباما در مبارزات انتخاباتی خود در سال 2008 نشان داد، شبکۀ اجتماعی فن آوری اینترنتی، ابزاری قدرتمندی را برای ایجاد تحولات در اختیار مردم قرار داده است.

کلی شرکی، مشاور در امور اینترنت در این شمارۀ از نشریۀ الکترونیکی USA می نویسد، هرگاه قابلیت های گروهی در برقرار کردن ارتباط با یک دیگر ارتقا یابد، به معنای تغییردر کارهایی است که می توانند به اتفاق هم انجام دهند.

طبق آخرین تحقیق های علمی، این گونه حرکت ها در روان انسان ریشه دارد. به عنوان مثال، جنگ چیزی نیست که به لحاظ ژنتیکی به طبیعت انسان تعلق داشته باشد. در تئوری بازی گفته می شود، با یک دیگر مدارا کردن هم جزئی از طبیعت انسان نیست، اما تحت شرایط خاص، مردم یاد می گیرند که با همکاری و مشارکت، به وضعیت خود بهبود بخشند.

کلیۀ همکاران این نشریه قصد دارند نشان دهند که برای ایجاد تغییرات مثبت، نیازی به درپیش گرفتن راه های خشونت آمیز نیست. آن ها می گویند خوب است فرصتی هم به روش صلح آمیز داده شود.

- ویراستاران