06 آوريل 2009

عقلانیت، مقابله با خشونت مذهبی در هند است

اس پی آرای تی خود توانایی و هم زیستی مسلمانان و هندوها را در گجرات ارتقا می بخشد

استفان کافمن
عضو هيات تحريريه

واشنگتن– در سال 2002 ، خشونت میان مسلمانان و هندوها در ایالت گجرات هند موجب مرگ 790 مسلمان و 254 هندو و بی خانمانی 150 هزار نفر شد. امروزه، گجرات هنوز التیام نیافته و نا آرامی های بسیاری وجود دارد. اما احساس غم و درماندگی م. حسن جوهر از ساکنان احمد آباد را بر آن داشت تا بار دیگر زندگی خود را به بازگرداندن نظم و احترام به جامعه بحران زده اش اختصاص دهد.

جوهر با  America.gov[2] درباره شبی صحبت کرد که افراطیون هندو، طی  نا آرامی های سال 2002 ، دفترش را به آتش کشیدند. او در حالیکه بیدار مانده و فریادهای کسانی را می شنید که کمک می خواستند، در فکر از دست رفتن شغلش و سکوت و بی تفاوتی مقامات ایالت گجرات بود، در حالی که مسلمانان کشته می شدند.

وی گفت: "تمام آن شب غرق در تجدید افکار افراطی بودم. اگرچه دفترش تخریب نشد، پیش بینی ویرانی احتمالی " مرا به این فکر انداخت که اگر من بتوانم ازدست دادن حاصل نه سال کار سخت را بپذیرم، پس مسلماّ برایم چندان اهمیتی ندارد و ... کسب ثروت مادی چه ارزشی دارد وقتی نمی توانی از آن ثروت لذت ببری؟ "

همزمان،" درک از دست دادن شأن و منزلت و وجود ناامنی محض و زندگی در کنار نیروهای خشن و وحشی بیش از حد تحمل بود. حقارت مطلق بود. او از مشاهده سستی همکیشان مسلمانش و اعتقاد آنان به تقدیر که تنها 9 درصد جمعیت این ایالت دارای اکثریت هندو را تشکیل می دهند ،شوکه شده بود. " آنان به نوعی درد و رنج را پذیرفته بودند. "

انجمن ارتقا عقلانیت [3](اس پی آر ای تی )، که جوهر ریاست آنرا بر عهده دارد،  در سال 1998 به منظور تشویق و آموزش تفکر علمی تأسیس شد. در آستانه خشونت گجرات - "یک نقطه عطف در زندگی من"- رسالت انجمن"با تعهد تلاش برای برقراری نظم اجتماعی و مقابله با خشونت به اشکال مختلف و کشف راهها و وسایلی برای جلوگیری از خشونت جمعی" تجدید شد.

توجه نوین انجمن ابتدا معطوف به تأمین کمک و سرپناه برای کسانی شد که بر اثر ناآرامی ها بی خانمان شده بودند و سپس به شبکه های حمایتی تعاونی در حوزه هایی همچون تأمین کمک هزینه ، آموزش مهارتهای شغلی و تحصیل گسترش یافت. هدف از این کار نه تنها ارتقإ چشم اندازهای شغلی برای گروههای به حاشیه رانده شده بلکه گسترش یک ذهنیت عقلانی ترو این جهانی تربود.

جوهر گفت، "من یک عقل گرا هستم. من تحت تأثیر عشق و شفقت گاندی ( رهبر روحانی استقلال هند) هستم، اما نه اعتقادات معنوی او". جوهر گفت، "من هرگز اشتراک گرایی و تمایل به نابودی دیگران را در میان مردم عادی مشاهده نکرده ام. فقط  افراد مغرض و ذینفع، به خصوص درمیان طبقه سیاسی هستند که مرتکب خشونت حساب شده می شوند."

وی گفت که می خواهد مردم را تشویق کند از پذیرش کورکورانه احکام  مذهبی دوری کنند و از طریق تحلیل علمی، جمع آوری اطلاعات و سؤال کردن، استقلال فکری  رأی کسب کنند. وی گفت، "ترجیع بند مشترک، عقلانیت است."

آموزش وتفریحات، هندوها و مسلمانان را کنار هم قرار می دهد 

اگرچه بسیاری از برنامه ها برای جامعه مسلمانان طراحی و ایجاد شد، اما حدود 40 درصد افراد  ذینفع هندوها هستند، به خصوص برنامه های آموزشی انجمن که شامل سواد آموزی و آموزش زبان انگلیسی می شود. جوهر گفت 90 درصد کارکنان انجمن هندو هستند.

او گفت، " رویکرد عاجل من در مورد هندوها ارایه تصویری جایگزین از مسلمانان به آنان و رفع بد گمانی ها ... (و) دادن فرصت ابراز عقیده به اکثریت آرام ونجیب بود."

یکی از آشکارترین پروژه های مشترک ایجاد پارک تفریحی موسکان[4] در احمد آباد در قطعه زمینی بود که زمانی نیروهای امنیتی گجرات آنرا اشغال کرده بودند.

وی گفت، "این محل مخصوصا و دقیقا به این دلیل انتخاب شد که به اصطلاح مرز یک منطقه مسکونی بزرگ هندو از یک سو و یک منطقه مسکونی مسلمان نشین از سوی دیگر است، جایی که به بدنامی و درگیری مشهور بود."

این پارک به  طور کامل از مواد بازیافتی مانند لاستیک های اتومبیل و ضایعات فلزی از منابع شخصی و عمومی و همچنین از مصالح اهدایی همسایگان مسلمان و هندوی پارک که برای ساختن آن با یکدیگر همکاری کردند ساخته شد.

جوهر به یاد دارد که " ما در آفتاب سوزان تابستان احمدآباد مانند کارگران کار می کردیم ."

این پارک تنها برای ارایه برنامه های تفریحی و سرگرم کننده به جوانان طراحی شده و جایی برای نشستن ندارد،عاملی که ممکن بود موجبات پرسه زدن و ایجاد فرصت برای بروز درگیری را فراهم کند.

جوهر می گوید او اکنون خود را به طور تمام وقت وقف خدمات اجتماعی کرده است اما این کار هزینه هایی نیز برای او داشته است زیرا اختصاص تمام وقت او به انجمن، او را از خانواده اش دور ساخته است .

او گفت: شاید بنظر تنگناترس بنظر رسد ولی از قصد چنین است.  اولین تجریه رویا رویی همسایگی هایی است که جنگجو هستند.  به محض اینکه این دو جامعه فرصت با هم دیگر بودن را یاد گیرند و اهدایای بیشتری دریافت کنند، پارکهای با فضای بیشتری می توان ساخت. 

او گفت، "اکنون هیچ کار دیگری برای من مهم نیست. وی می افزاید ایمانش به رضایت خاطر مردم هرگز متزلزل نشده است."

هنگامی که مردم عادی درگیر خشونت جمعی می شوند، معمولا یک واکنش خودانگیخته است. وی افزود "و خشونت امروز،اغلب پشیمانی فردا را نیز در پی دارد.   http://www.sprat.in  اطلاعات بیشتر درباره انجمن  در تارنمای سازمان موجود است .