03 می 2008
انتخابات مردمی
برگزاری انتخابات آزاد و عادلانه برای كسب رضایت مردمی كه تحت اداره حكومت قرار دارند و پایه و اساس سیاستهای حکومت مردم سالار را تشكیل می دهند ضروری است. انتخابات بعنوان راه كار اصلی برای تبدیل چنین رضایتی به اختیارات دولتی بكار می رود.
به موازات گسترش مردم سالاری در جهان، تعداد صندوقهای رأی نیز افزایش می یابد. عکس بالا یک رأی دهنده یمنی را نشان می دهد .
عناصر انتخابات مردمی
جین کرک پاتریک ، پژوهشگر فقید و نمایندۀ سابق آمریكا در سازمان ملل متحد انتخابات را این گونه تعریف می کند: "انتخابات مردمی صرفا انتخاباتی نمادین نیست ... این انتخابات رقابتی، ادواری، فراگیر و قطعی است و از طریق آن تصمیم گیرندگان اصلی دولت بوسیلۀ شهروندانی كه از آزادی كامل برای انتقاد از دولت، انتشار انتقادات خود و پیشنهاد راه های جایگزین برخودارند، برگزیده می شوند."
انتخابات مردمی رقابتی است. احزاب و نامزدهای مخالف باید از آزادی برای ایراد سخنرانی، تشكیل اجتماعات و هرگونه نقل و انتقالی كه برای انعكاس انتقادات علنی آنان از دولت لازم است بهره مند باشند و بتوانند سیاست ها و نامزدهای جایگزین را به رأی دهندگان معرفی كنند. تنها اجازه دادن به مخالفین برای دست یافتن به حق رأی كافی نیست.گروهی كه در رأس قدرت قرار دارد ممکن است ازامتیازات تصدی امور برخوردار باشد، اما مقررات و نحوه برگزاری رقابت انتخاباتی باید عادلانه باشد. از طرف دیگر آزادی تشكیل اجتماعات برای احزاب مخالف به معنای سلطۀ اوباش یا ایجاد خشونت نیست. بلكه بمعنای بحث و گفتگو است.
انتخابات مردمی ادواری است. حكومتهای مردمی دیکتاتور ها و روسای جمهوری مادائم العمر را انتخاب نمی كنند. افرادی كه انتخاب می شوند در مقابل مردم پاسخگو هستند و باید در فواصل معین و بمنظور تداوم اختیاراتی كه از سوی انتخاب كنندگان به آنان تفویض می شود به رأی دهندگان خود مراجعه كنند ویا در غیر اینصورت با احتمال بر كناری از مسئولیت خود روبرو شوند.
آزادی گزینش درانتخابات امری ضروری است. در این عکس که مربوط به انتخابات 2006 است، رأی دهندگان در جمهوری دموکراتیک کنگو بدنبال گزینه های خود می گردند .
انتخابات مردمی فراگیر است. تعریفی كه از یک شهروند و رأی دهنده می شود باید آنقدر گسترده باشد كه تمامی جمعیت بالغ را در بر گیرد. دولتی كه توسط یك گروه كوچك و انحصاری انتخاب شده است دولتی مردمی نیست – مهم نیست كه كاری كه درون این دولت انجام گرفته است تا چه حد مردمی بنظر آید. یكی از هیجانات بزرگ حكومتهای مردم سالار در طول تاریخ مجاهدتهای گروههای کنار گذاشته شده-- چه نژادی، چه فرقه ای، چه اقلیت های مذهبی و یا حتی زنان -- است که برای بدست آوردن حقوق کامل شهروندی و حق تصدی امور و مشاركت كامل در زندگی اجتماعی است.
هر چه حکومت مردمی از اعتماد بنفس بیشتری بر خوردار باشد، نامزدهای متنوع تری در آن شرکت میکنند. انتخاب میشل باشلت بعنوان رئیس جمهوری شیلی افق های سیاسی بیشتری را بر روی زنان گشود .
انتخابات مردمی قطعی است. این انتخابات رهبری دولت را برای مدت زمانی مشحصی تعیین میكند. نمایندگانی كه از طریق انتخابات مردمی بر سركار می آیند زمام امور را بدست می گیرند. آنها صرفاً روسای اسمی یا رهبران نمادین نیستند.
حكومت های مردم سالار در پرتو صداقت و پا سخگو بودن رونق پیدا می کنند جز با یک استثنای مهم: نحوه رأی دادن. بمنظور به حداقل رساندن موارد ارعاب و تهدید، در یك حكومت مردمی باید به رأی دهندگان اجازه داده شود آراء خود را بصورت محرمانه به صندوق ها بیندازند. در همین حال حفاظت از صندوق های رأی و شمارش آراء باید تا آنجا كه امكان دارد بصورت علنی انجام گیرد تا بدینوسیله شهروندان از صحت نتایج و همچنین این موضوع كه دولت در حقیقت به "رضایت" آنان متكی است، اطمینان حاصل كنند.
اقلیت وفادار
یکی از مفاهیمی كه پذیرفتن آن بخصوص در كشور هایی كه انتقال قدرت بصورت تاریخی با زور اسلحه انجام می گیرد دشوار است، مفهوم "اقلیت وفادار" است. بهر حال این نكته واجد جنبه اساسی است. در حقیقت این بدان معناست كه در یك حكومت مردمی تمامی گروهها نسبت به ارزشهای بنیادین آن به یك اندازه شریكند. لازم نیست كه رقبای سیاسی به یكدیگر علاقه مند باشند، بلکه باید در مقابل یكدگر شكیبائی و بردباری پیشه کنند و بپذیرند كه هر یك دارای نقشی قانونی و مهم به عهده دارند. به علاوه، قوانین حاكم بر جامعه باید مشوق بردباری و رعایت نزاكت در بحث های عمومی باشند.
شهروندان هم در باره قوانین و هم برای نامزدهای انتخاباتی رأی می دهند. این عکس زنی از اهالی اکوادور را در سال 2007 هنگام رأی دادن برای اصلاح قانون اساسی نشان می دهد .
هنگامیكه انتخابات به پایان رسد، آنانكه بازنده شده اند قضاوت رأی دهندگان را می پذیرند. اگر حزبی كه بر سر كار است بازنده شود قدرت را با آرامش منتقل می كند. صرفنظر ازاین که چه گروهی برنده شود، دو طرف توافق می كنند در حل مسائل مشترك جامعه با یكدیگر همكاری داشته باشند.
در حکومت مردم سالار، بازندگان و برندگان رویاروئی با یکدیگر را از طریق مراحل پارلمانی دنبال می کنند. عکس بالا پارلمان ژاپن را نشان می دهد .
گروه اقلیت با آگاهی از این موضوع كه نقش آن در هر حكومت مردمی نقشی ضروری است، به مشارکت خود در حیاط اجتماعی ادامه میدهد. این اقلیت نه به سیاست های مشخص دولت بلکه به مشروعیت اساسی حکومت و به روند مردم سالاری وفادار است.
به هر حال انتخابات مردمی نبردی برای ادامۀ بقا نیست بلکه رقابتی برای خدمت کردن است.
مدیریت انتخابات شیوه ای که مقامات دولتی از طریق آن در یک حکومت مردمی انتخابات می شوند میتواند بسیار متنوع باشد. بعنوان مثال در سطح ملّی قانونگزاران ممکن است به صورت ناحیه ای وهر یک نماینده برای هر ناحیه انتخاب شوند که این نوع انتخابات بعنوان روش "برنده- -همه چیز را می برد" نامیده می شود. در یک روش دیگر که تعیین تعداد نمایندگان به نسبت جمیعت هر منطقه است هر یک از احزاب سیاسی بر اساس درصد آرائی که در کل کشور بدست می آورد نماینده ای در قوه مقننه خواهد داشت. انتخابات استانی و محلی میتواند منعکس کننده این الگو های ملّی باشند.
کارکنان ستاد انتخابات در داکارپایتخت سنگال، آراء را در زیر نور شمع شمارش میکنند .
روش انتخابات هر چه که می خواهد باشد روند انتخابات باید عادلانه و علنی باشد تا نتایج آن قانونی به شمار آید. مقامات دولتی باید آزادی کامل رأی دهندگان و نامزد های انتخابتی را تضمین کنند؛ روش بیطرفانه را برای تضمین محرمانه بودن و در عین حال علنی بودن انتخابات و شمارش آراء سازمان دهند؛ از تقلب رأی دهندگان جلو گیرند ؛ و در صورت ضرورت روش هایی را برای شمارش مجدد آراء و حل مناقشات پیرامون انتخابات اتخاذ کنند.
