18 سپتامبر 2009

آیا هزینه کردن در تأسیسات زیربنایی ما را به بهبود اوضاع اقتصادی رهنمون می شود؟

احداث جاده های بهتر اکنون باعث رونق اقتصاد می شود و بنیاد رشد بلند مدت را پایه گذاری می کند

جاده ای روستایی در برانسویک، مین از جمله جاده ها و بزرگ راه های آمریکاست که نیاز به تأمین بودجه جدید برای تعمیر و نوسازی دارد.

کاترین لویس
فرستاده ویژه

واشنگتن – به اعتقاد مقام های دولت آمریکا، جدید ساختن تأسیسات زیربنایی حمل و نقل کشور نه تنها سفر و حمل کالاها با کشتی را آسان تر و ایمن تر می سازد، بلکه موجب رونق اقتصاد می شود.

بسیاری از تحلیل گران با این عقیده موافق هستند. مارک زندی ، اقتصاد دان ارشد در اقتصاد مودی دات کام ، گفت، "هزینه کردن در بخش تأسیسات زیر بنایی بازده بسیار بالایی دارد و سرمایه گذاری در آن برای دولت ها بسیار ارزشمند است. از آنجا که ما سرمایه گذاری کمی در این زمینه داشته ایم، بخش بزرگی از تأسیسات زیر بنایی ما قدیمی و خطر آفرین است، به طوری که بخشی از آن در حال فروپاشی است."

قانون رونق اقتصادی که در سال 2009 به اجرا درآمد 135 میلیارد دلار در بودجه های دولت برای طرح های زیر بنایی تأمین می کند. طبق اظهارات زندی هر یک دلار هزینه زیربنایی بین 50/1 تا 75/1 دلار به تولید ناخالص داخلی یک سال بعد می افزاید. طرح های ساخت و ساز شغل ایجاد می کند و کارگران ساختمانی درآمدهای خود را به اقتصاد گسترده تر هدایت می کنند. همچنین پول در اختیار عرضه کنندگان مصالح و ابزار جریان قرار گرفته است که این مسئله نیز به نوبه خود مشاغل بیشتری ایجاد می کند.

بر طبق مطالعه ای که توسط استفان فولر  استاد دانشگاه جورج ماسون  صورت گرفته است، هر یک میلیارد دلار در ساخت وساز غیر- مسکونی 28500 شغل ایجاد می کند که یک سوم آن شغل های مستقیم ساخت وساز، یک ششم شغل های تدارکاتی و بقیه شغل هایی است که از طریق سرمایه هایی ایجاد می شود که  صاحبان کسب  و کار و کارگرانی که آن مشاغل را اشغال می کنند، خرج می شود.

طبق اظهارات کن سیمونسون  ، اقتصاد دان ارشد در اتحادیه عمومی پیمانکاران آمریکا  ، گروهی تجاری که مطالعه فولر را ترتیب داد، بزرگ ترین بخش بودجه رونق 2009 اختصاص یافته به تأسیسات زیربنایی، به طرح های حمل و نقل سرازیر می شود. بقیه به طور نزولی به ساختمان ها، انرژی و فن آوری، آب و دیگر طرح های زیست محیطی اختصاص می یابد.

سیمونسون گفت، "اکنون زمان برای ساخت و ساز بسیار مناسب است زیرا هزینه های مصالح به میزان قابل ملاحظه ای پائین تر از یک سال پیش است" و دسترسی به مقاطعه کاران ساده تر است. مهم ترین دلیل برای صرف هزینه، رونق در تأسیسات زیربنایی به جای مصارف دیگر سود بلند مدتی است که برای اقتصاد به همراه خواهد داشت. وی منافع بلند مدت دیگری را برشمرد، از جمله کاهش آلودگی و افزایش بهره وری، کیفیت زندگی و ایمنی. به عنوان مثال، جاده های بهتر به مفهوم تنگناهای ترافیکی کمتر است که برای شرکت های کشتی رانی پرهزینه است.

تونی دورسی  ، از مقام هاط کانون بزرگراه ایالتی و حمل ونقل آمریکا   گفت که اجرای طرحی در حوزه واشنگتن برای تعریض یک پل از شش به دوازده باند، سفر به بالا و پائین ناحیه ساحلی شرقی  را بسیار آسان تر ساخته است. دورسی گفت، علاوه بر آن هنگامی که جاده ها در آینده اطلاعاتی درباره شرایط رانندگی به وسایل نقلیه مخابره کنند و هنگامی که وسایل نقلیه برای اجتناب از بروز تصادف با یک دیگر ارتباط برقرار کنند، ایمنی ارتقا خواهد یافت.

توسعه و به روز کردن شبکۀ برق امریکا برای رشد اقتصادی ضروری است.

برخی از اقتصاد دانان هشدار می دهند که صرف بودجه های کلان در زیر ساخت ها نتوانست ژاپن را در دهه 1980 از رکود خارج سازد. اما زندی می گوید ژاپنی ها قبل از آن سرمایه گذاری سنگینی در تأسیسات زیربنایی خود نموده بودند، بنابراین شاهد کاهش بازده بودند. وی گفت در آمریکا برای سرمایه گذاری بیشتر نیاز واضحی وجود دارد.

طبق اظهارات کمیسیونی دو حزبی  درکنگره، به نام کمیسیون تأمین بودجه تأسیسات زیربنایی حمل و نقل زمینی ملی  ، آمریکا به طرز اسف باری بر روی زیر ساخت های ملی خود سرمایه گذاری پائینی کرده است. طبق گزارشی که کمیسیون منتشر ساخت، سیستم حمل ونقل زمینی ما به حدی تخریب شده است که ایمنی، رقابت اقتصادی و کیفیت زندگی ما به خطر افتاده است.

طبق این گزارش بین سال های 1980 تا 2006 ترافیک تقریبا دو برابر شده، در حالی که افزایش مایلی بزرگراه کمتر از 5 درصد بوده است. از دهه 1950 به بعد صرف حقیقی بودجه برای ساخت بزرگراه در هر مایل پیموده شده تقریبا 50 درصد کاهش یافته است.

طبق گزارش کمیسیون، نیازها به قدری گسترده اند که بودجه رونق را صرفا ً می توان یک پیش پرداخت در نظر گرفت. شکاف میان سرمایه گذاری زیربنایی مورد نیاز و موجود از 2010 تا 2015 به حدود 400 میلیارد دلار بالغ می گردد و تا 2035  به 3/2 تریلیون دلار افزایش خواهد یافت. تأمین بودجه ای به این وسعت در زمانی که دولت با کمبود شدید بودجه مواجه است و هزینه بیمه های اجتماعی تعهد شده بیشتر و بیشتر نمایان می شوند، یک چالش خواهد بود.

طبق مندرجات این گزارش در بلند مدت آمریکا نیاز به روندی همانگ تر و کارآمد تر برای توسعه و سرمایه گذاری در زیرساخت ها خواهد داشت.

 به طور سنتی، کشور برای مرمت بزرگراه ها به مالیات بنزین وابسته بوده است اما این مالیات از 1993 تاکنون افزایش نیافته است. گزینه های در دست بررسی عبارتند از: یک بانک ملی تأسیسات زیربنایی، استفاده گسترده تراز اوراق قرضه، شراکت بخش های عمومی – خصوصی وبهره گیری گسترده تر از جاده های عوارضی.

متن کامل گواهی فولر در کنگره درباره مطالعه وی از کمیته مجلس نمایندگان درباره حمل ونقل و تأسیسات زیربنایی موجود است.

متن کامل گزارش کمیسیون دو حزبی کنگره را می توانید در تارنمای این کمیسیون مشاهده نمایید.