08 اکتبر 2009
به نظر ميآيد مصرفكنندگان جديد اهل صرفهجويي، به آراميمصرفگرايي را از سر بگيرند

واشنگتن - به گفته دو اقتصاددان ،بحران مالي و ركود اقتصادي در سراسر جهان كه از سال 2007 ميلادي در ايالات متحده شروع شد، به روي آوردن مجدد مصرفكنندگان آمريكايي به فرهنگ صرفه جويي منجر شده است. اين وضعيت، سردرگمي كشورهايي را به دنبال داشته كه روي صادرات محصولاتشان به بازار ايالات متحده حساب ميكردند، به این منزله که زمان رویه مصرف کنندگی آمریکائیان چه وقت فرا خواهد رسید.
اين دو متخصص اقتصاد در جلسه پرسش و پاسخ راديويي با موضوع "آينده مصرف به عنوان موتور رشد اقتصادي" شركت كرده بودند كه روز 23 سپتامبر از طريق برنامه ای دراستودیوی America.gov در واشنگتن براي مخاطبان اين برنامه در پكن و ولينگتن[1] نيوزلند پخش شد. اين دو كارشناس اقتصادي نظرات متفاوتي در مورد طرز رفتار مصرفكنندگان آمريكايي در سالهاي گذشته داشتند، اما درمورد سير وقايع در آينده همعقيده بودند. به نظر نميرسد مصرفكنندگان آمريكايي باز به عادت سالهاي منتهي به ركود اقتصادي در خرج كردن پولشان دست و دلبازي كنند، با اين وجود با بهتر شدن وضعيت در بازار كار به نيازهاي آنها براي استفاده از كالاها و خدمات افزوده خواهد شد، فرايندي كه شاید دو تا سه سال به طول انجامد .
ديويد كراس[2]، رئيس مؤسسه مشاوره "چشم انداز بازار[3]" مستقر در سن ديگو[4] ميگويد: "ترميم اقتصادي خيلي به تدريج صورت خواهد گرفت، در واقع با در نظر گرفتن استانداردهاي تاريخي، روند بازگشت وضعيت اقتصادي به حالت سابق بسيار كند خواهد بود." وي ادامه ميدهد: "شايد در چند سال آينده بتوانيم درباره بازگشت بزرگ مصرفكنندگان آمريكايي به سوي مصرف گرايي صحبت كنيم، موضوعي كه همه ما گمان ميكرديم ديگر وجود خارجي نداشته باشد."
كراس گفت: "افت قيمت مسكن و بازارهاي سهام در يك سال و نيم گذشته، هزينه اي معادل 10 تريليون دلار بر خانوارهاي آمريكايي تحميل كرده است."
جيمز ميل[5] اقتصاددان ارشد شركت سهاميايتون[6] يكي از بزرگترين توليدكنندگان تجهيزات هيدروليك و موتور خودرو در جهان كه در شهر كلیولند[7] واقع است ميگويد: "مصرف كننده آمريكايي با تجربه ضربه اي كه سال گذشته به وي وارد شد طرز فكر متفاوتي خواهد داشت، طرز فكري بسيار محتاطانه تر!"
كراس ميگويد: در تاريخ معاصر ايالات متحده، مخارج مصرفكنندگان آمريكايي – كه بيش از دو سوم توليد ناخالص ملي اين كشور را تشكيل ميدهد – همه ساله بين سه تا چهار درصد افزايش را نشان داده است. وي پيشبيني ميكند نرخ جديد رشد معمول مخارج به حدود دو درصد در سال برسد.

به گفته وي ايالات متحده تا پايان سال 2010 ميلادي هيچ رشد معنادار وپايداري را در نرخ رشد اشتغال – كه پيشنيازبازگشت مصرف گرايي در ميان مصرفكنندگان آمريكايي است – شاهد نخواهد بود. كراس معتقد است: پس از آن هم برگشت به حالت سابق، به اوضاع بازار كار و وجود اعتبار بستگي دارد.
وي ميگويد: درچشم انداز ميان مدت رویه مصرفی مصر ف كنندگان در ايالات متحده دو عامل تأئيرگذار عرض اندام ميكند. اول اينكه ايالات متحده تنها كشور پيشرفته در جهان است كه انتظار افزايش جمعيت كشورش را دارد، اين نرخ رشد جمعيت در طي يك دهه آينده چيزي در حدود يك درصد در سال خواهد بود. كراس تأكيد ميكند: "اين امر ايالات متحده را از نظر وضعيت بازار مصرف در موقعيتي ممتاز قرار ميدهد."
كراس ادامه ميدهد: دوم اينكه، انتظار ميرود 80 ميليون آمريكايي بزرگسال معروف به بيبي بومرز[8] (متولدين سالهاي 1946 تا 1964) كه در شرف رسيدن به سن بازنشستگي هستند در مقايسه با نسلهاي پيش، عادتهاي متفاوتي در مورد طرز خرج كردن پولهاي شان در دوران پيري پيدا كنند. از آنجا كه اين افراد عمر طولاني تري خواهند داشت، احتمالاً مدت زمان بيشتري هم كار خواهند كرد – شآيد تا دهه هفتم زندگي خود – و از اينرو در مقايسه با والدينشان براي خريد كالاها و خدمات هزينه بيشتري خواهند كرد. ضمن اينكه، نسل جوان تر– يعني يك جمعيت 80 ميليوني ديگر معروف به نسل واي[9] – وارد مرحله تشكيل خانواده و خرج كردن بيشتر براي خريد مسكن، خودرو و پرداخت هزينههاي كودكان خود خواهد شد.
ميل ميگويد: در همين حال، در طول 5 تا 10 سال آينده، اقتصاد جهاني به طور فزايند اي بر رشد بازارهاي نوظهوري همانند برزيل، روسيه، هند و چين تكيه خواهد كرد.
وي معتقد است: "در اين ميان، كشورهايي با ظرفيتها و رشد اقتصادي بالا نقش مهميدر بهبود وضعيت اقتصادي جهان ايفا خواهند كرد. ...اين كشورها در مرحله پيشرفت هستند و مردم آنها تمايل بيشتري براي خريد كالاهاي مصرفي مانند اتومبيل و غذاهاي باارزشي مثل گوشت و لبنيات پيدا ميكنند."
در حال حاضر، تعداد وسايل نقليه موتوري توليد و فروخته شده در چين به 10 ميليون دستگاه در سال ميرسد كه اين رقم دو سوم بازار فروش وسايل نقليه سال 2007 در آمريكا و اروپاي غربي است. ميل ميگويد: "كشور چين در حال حاضر، همين امروز، به عنوان بزرگترين بازار فروش وسايل نقليه موتوري در جهان شناخته ميشود." اگر آنطور كه ميل انتظار دارد در خلال دو دهه آينده250 ميليون چيني ساكن روستاها به مناطق شهري چين مهاجرت كنند، ظرفيتهاي مصرف در چين بي اندازه افزايش خواهد يافت.
البته هنوز نميتوان روي مصرفكنندگان چيني به عنوان خانوارهاي مصرف گرا، آنطور كه پيشتر در مورد خانوادههاي آمريكايي مصداق داشت، حساب كرد چرا كه چينيها 30 تا 50 درصد درآمدشان را پس انداز ميكنند، در حالي كه نرخ پس انداز خانوارها در ايالات متحده بين 4 تا 5 درصد است. وي تأكيد ميكند: تا زماني كه خانوارهاي چيني پول بيشتري براي خرج و اشتياق كمتري براي پس انداز كردن درآمدشان كسب كنند "مصرفكنندگان چيني به ابزار لازم براي به دوش كشيدن بار اقتصاد جهان مجهز نيستند."
بنابراين، در آينده نزديك، تكيه بر مصرفكنندگان آمريكايي شايد تنها اميد براي يك بازگشت قدرتمند به دوران پيش از ركود اقتصادي باشد. به اعتقاد كراس و ميل پس از بازگشت ثبات به بازار كار و وضعيت اعتبار، اوضاع بغرنج كنوني به تدريج از خاطرهها محو خواهد شد.
ميل ميگويد: "ما به حالتي شبيه به وضعيت عادي برخواهيم گشت." وي تأكيد ميكند: "البته نميگويم به وضعيت سالهاي 2006 يا 2007 برخواهيم گشت. ما نخواهيم توانست همچون گذشته پول قرض كنيم. بازارهاي اعتباري هم كمي متفاوت خواهند شد، اما در كل وضعيت اقتصادي ما بهتر خواهد شد. اين وضعيت به چيزي مثل يك كابوس شبانه شبيه بوده است، اما ما بيدار خواهيم شد و وضعيت مان خوب خواهد شد."