18 فوريه 2009
شب شعر بعنوان نمادی برای آزادی بيان تلقی می شود
آغاز متن
واشنگتن – هنگاميکه در 10 دسامبر 2008 شاعران جوان از سراسر بلاروس در اولين شب شعر شاعران جوان انگيسی زبان در مينسک حضور يافتند، کلمات مکتوب جان گرفتند.
کيت نوپرژيک ، معلم زبان انگليسی، که در باره عشق و آرزوی داشتن فرزندان نوشته بود برنده جايزه نهايی ويژه شد. نوپرژيک گفت: "عشق چيزی کاملأ جادوئی است." عشق همچنین موضوع شعر وی، تحت عنوان "می آيد و جوانه می زند" است که در باره عشقی يک طرفه زمانی که وی يک نو جوان بود سروده شده است.
او در اين شعر چنين می گوید: "بيش از 10 سال گذشته است/نيازی به گريستن نيست -- وی دوباره باز خواهد گشت. و چيزی غير از صبر کردن برای وی باقی نمانده است/تا دريچه پهناور روح خود را به روی او بگشايد."
برای نوپرژيک اجرای چنين کاری يک تجربه تازه بود. طبق اظهار وی: "شب شعر واقعاً رويدادی جالب توجه و هيجان انگيز بود. من قبلأ هرگز در چنين مسابقه ای شرکت نکرده بودم. چنین شب شعری سر شار از احساسات جالب و نا شناخته بود. و هرچند اين يک مسابقه بود، نوپرژيک از اينکه در مقابل شرکت کنندگانی که تعدادشان به صد نفر يا چيزی در اين حدود می رسيد و در ان مکان برای شنیدن اشعاری که 42 شاعر سروده بودند جمع شده ، روی صحنه برود، احساس راحتی می کرد. وی گفت: "اين برنامه با روحيه مشارکت و همکاری بر گزار شد."
شاعر مدعو تحت تأثير اجرای اشعار قرار گرفت
شب شعر که بعنوان نمادی از آزادی بيان تلقی می شود، در سفارت امريکا در مينسک و بمناسبت روز جهانی حقوق بشر بر گزار شد.
کارولين سويج ، معاون کنسول دراين سفارتخانه گفت: "چنين شبهای شعری دانش آموزان را که در بلاروس بندرت با چنین فرصتی روبرو می شوند تشويق به صحبت کردن می کند و مکانی است که آنها در آنجا می توانند آزادانه نگرانی های خود را ابراز کنند. "سازمان دهی چنين رويدادی در روز جهانی حقوق بشر محیطی بسيار مناسب برای نشان دادن اهميت شرکت کنندگان و اشعار آنان بود."
اين شب شعر بخشی از برنامه شعر هفت روزه ای بود که توسط شاعر نبراسکايی متيو ميسن بر گزار شد. در طول مسافرت وی به بلاروس، او از کتابخانه ها و دانشگاه های اين کشور ديدن کرد و در باره شعر معاصر امريکا سخن گفت.ميسن، که اشعار خود را در ايالات متحده امريکا اجرا می کند، تحت تأثير اجرا ها در اين شب شعر قرار گرفت.
شرکت کندگان "به زبان انگليسی می خواندند، که زبان مادری آنان نيست. من حتی نمی توانم نوشتن شعر را به زبان ديگری تصور کنم، چه رسد به اينکه شعری را به زبان ديگری اجرا کنم. آنها از هر گروه ديگری که برای اولين بار در يک شب شعر ديده ام اشعار را بهتر اجرا کردند. در اجرای آنان تحرک وجود داشت، آنها با احساسات اشعار خود را می خواندند -- از چهره های خود، صدای خود، دستهای خود استفاده می کردند ديدن اين صحنه ها بسيار جذاب بود."
آزادی در گردهمايی
بر اساس اطلاعات "شرکت شعر و شاعری " ، که سازمان اصلی برگزارکننده و ميزبان "گردهمايی ملّی شعر" است، مارک اسميت پيشگام برگزاری اولين شب شعر در سال 1964 در کلوپ جاز شيکاگو بود. وی بدنبال يافتن راهی برای زنده ساختن يک شب بحث آزاد بود. دو سال بعد، اسميت رقابتی هفتگی را در زمينه شعر و شاعری در يکی ديگر از باشگاه های جاز شيکاگو برگزارکرد. (برای اطلاعات بیشتر به تارنمای "Poetry Slams Rock Literary World" مراجعه کنید .
شرکت کنندگان در يک رقابت آزاد، برای مدت زمان معینی، که معمولأ سه دقيقه است، برنامه اجرا می کنند. هيئتی از قضات نيز به اين اجرا امتياز می دهند.
قضات امتياز خود را می دهند، امّا آنها تنها کسانی نيستند که به ارزشيابی يک اجرا می پردازند. شب شعر آزاد بنحوی طراحی شده است که پاسخ از افرادی که حضور دارند دریافت می گردد. آنها تشويق می شوند که با باز و بسته کردن انگشتان خود، با کوبيدن پای خود بر زمين و يا با صدا، شاعر را از اینکه شعر وی را دوست داشته اند آگاه سازند.
اين آزادی بيان است، هم برای شاعر و هم برای شرکت کننده، و شیوه ای را که يک شاعر برای ن فرایند وشتن انتخاب می کند، تغيير می دهد.
به عقيده ميسون: "اين امر شاعران را تشويق می کند تا اهميت حضور شرکت کنندگان را دريابند. اين نکته حائز اهمیت است که ما چه چیزی را می خوانيم و چگونه آنرا می خوانيم." هرجند چه شب شعر ريشه در باشگاه های جاز شيکاگو دارد، امّا در سراسر دنيا گسترش يافته است.
بلاروس، با توجه به درکی که اين کشور از شعر و شاعری دارد، انتخابی منطقی برای بر گزاری مسابقات شب شعر بود. به گفته سويج: "تاريخی قوی در اين منطقه ، بويژه در کشور های تازه استقلال يافته، از عشق و احترام برای شعر و شاعری وجود دارد"
برای مشاهده اشعار شرکت کنندگان به تارنمای زیر مراجعه کنید:
http://minsk.usembassy.gov/poems2008.html
پايان متن