09 اکتبر 2008

نمایشگاه تازه ای برای قدردانی از زنانی که ایالات متحده را به چالش گرفته وآن را متحول کردند

گالری ملی پورتره مطالعاتی در تاریخ و عکاسی ارائه می دهد

 

واشنگتن- گالری ملی پورترۀ مؤسسۀ اسمیتسونیان درصدد است تازه ترین نمایشگاه خود: زنان زمانۀ ما: عکس های قرن بیستم، مجموعه ای از عکس های زنانی که دستاورد های آنان در زمینه های مختلف موجب تغییر مسیر تاریخ در ایالات متحده گشته است را به معرض تماشا بگذارد.

این نمایشگاه 10 اکتبر افتتاح می شود و نود عکس از زنان فعال، هنرمند، ورزشکار، و بسیاری دیگر را به نمایش می گذارد.

مارتین سالیوان، رییس گالری گفت، ما نمایش باشکوهی از افکار زنان، مبارزات و دستاورد های آنان در قرن بیستم ترتیب داده ایم.

در این نمایشگاه آثار نوزده عکاس زن به نمایش درمی آید که نه تنها برای بزرگداشت زنان برپا شده، بلکه از عکاسی آنان نیز قدردانی می کند. این نمایشگاه هنگامی که گالری ملی پورتره از سال 2000 تا 2006 به دلیل تعمیرات بسته بود، به صورت یک نمایشگاه سیار برگزار شد. و با طی کردن سراسر ایالات متحده، به تعداد عکس های آن اضافه شد.

عکس ها در شش سالن، و به ترتیب زمانی ارائه می شوند. عکس کارل فون وکتن از بسی اسمیت، یکی از بزرگترین خوانندگان بلوز، در چند سالن قبل از عکسی که لیندا مک کارتنی از جنیس جاپلین گرفته، نصب شده است. جاپلین از اسمیت به عنوان منبع الهام خود نام برده است. آلیس پل، یکی از رهبران نهضت مبارزۀ زنان برای به دست آوردن حق رأی در دهۀ 1920، الگوی زنان فمینیست مانند سوزان فلادی و گلوریا استینم است که تصویر توأم آن ها آخرین عکس این مجموعه را تشکیل می دهد.

 

انتخاب افراد

آن م. شومارد، رییس نمایشگاه زنان زمانۀ ما، گفت اسامی افراد در یک فهرست غیر رسمی موضوعات قابل نمایش گردآمده بود. اسامی مادام ک. ج. واکر، بنیانگذار امپراتوری محصولات آرایشی و زیبایی در اوایل قرن بیستم و اولین زن آمریکایی آفریقایی تبار که یک میلیون دلار درآمد داشته است در آن فهرست قرار داشت. اما تصویری از واکر در گالری موجود نبود که به نمایش درآید- این موضوعی تعجب انگیز است زیرا تصویری که شومارد به دنبال آن می گشت در صد ها تصویر تبلیغی مورد استفاده قرار گرفته و بر روی محصولات آرایشی واکر چاپ شده بود.

شومارد گفت، عکس های تبلیغاتی همیشه هم باقی نمی مانند. از این گونه تصاویر برای تبلیغات استفاده می شد و بعد ناپدید می گشتند. شومارد بالاخره موفق شد رد تصویری از واکر را در یکی از حراج های هنری نیویورک بگیرد، که نتیجۀ واکر، خانمی به نام لیلا باندلز، آن را که در حال حاضر در سالن اصلی نمایشگاه آویخته است، اهدا کرده بود.

خریداری آثار بسته بود به یافتن آن چه در بازار پیدا می شد، اما گاهی به یافته های غیر منتظره نیز برخورد می شد، مانند عکس مارلین مونروی هنرپیشه که یکی از پزشکان نیروی دریایی، دیوید گری، آن را اهدا نمود. گری در سال 1954 که مونرو برنامه ای برای نیرو های آمریکایی مستقر در کره اجرا می کرد، در یکی از ردیف های اول نشسته بود. این تصویر که یکی از معدود تصاویر رنگی نمایشگاه است، در لحظه ای برداشته شده که مونرو از تشویق و انرژی جمعیت، به خود می بالد.

تصویری که سوزان جوهان از وندی واسرستین، نمایشنامه نویس، برداشته است نیز لحظه ای شخصی و صادق را نمودار می کند:  عکس واسرستین درست زمانی  برداشته شده که او برندۀ جایزۀ پولیتزر به خاطر نمایشنامۀ  داستان زندگی هایدی شده بود. در این عکس، واسرستین در حالت ناباوری نشان داده می شود. شومارد گفت: "من اینکه این عکس در یک لحظۀ غیر رسمی برداشته شده است خیلی دوست دارم."

 

زنان در حین فعالیت

در بسیاری از این تصاویر، زنان در حین کار نشان داده می شوند. شومارد گفت، آسان نیست که تصویر شخصیت شناخته شده ای در حین کاری که انجام می دهد، برداشته شود. عکس زیبایی از جودیت جیمیسون او را در حال انجام حرکات موزون در بالۀ گریستن نشان می دهد، اثر معروفی که جیمیسون در زمان همکاری با گروه معروف رقص آلوین ایلی، در آن هنرنمایی می کرد.

ویرجینیا آپگار، اولین استاد رسمی پزشکی در دانشگاه کلمبیا و پدید آورندۀ تست آپگار برای تشخیص زنده ماندن نوزاد، در لحظه ای تصویر شده که به آزمایش نوزادی می پردازد که تنها یک دقیقه از دنیا آمدنش گذشته است. هلن ویلس مودی، قهرمان تنیس که در طول شش سال حتا یک بازی را نباخت، قبل از این که ضربۀ بک هند را به توپ بزند عکسش برداشته شده است.

عکس هایی که در استودیو برداشته شده هم به همین اندازه جذاب هستند. کارولین هررا، طراح و سمبل مد، در عکسی که رابرت ماپلتورپ از او گرفته، تمام قد و ایستاده است. عکس فرانسس پرکینز، اولین زنی که به کابینۀ آمریکا راه یافت و در زمان فرانکلین روزولت تصدی وزارت کار را به عهده داشت، با گردنبند مروارید معروفش انداخته شده، اما کلاه سه گوشۀ خود را که آن نیز از علامات مشخصۀ او بود، به سر ندارد.

شومارد گفت، این نمایشگاه، برای ادای حق تمام زنانی که دارای نقشی مهم در قرن بیستم بوده اند، جامعیت کافی  ندارد. مجموعۀ عکس های ما به تدریج کامل می شود.

 

نمایشگاه زنان زمانۀ ما تا اول فوریۀ سال 2009 دایر است. برای اطلاعات بیشتر درمورد آن به تارنمای گالری ملی پورتره مراجعه کنید:

با پيوندهای روبرو نشانه بگذاريد:     اين چيست؟