10 مارچ 2008
هالیوود برای آموزش حقوق انحصاری به دانشگاه ها می رود
استفادۀ صنعت فیلمسازی از آموزش و نفوذ سیاسی برای جلوگیری از ثرقت آثار
آغاز متن
نویسنده: کریستوفر کانل
گزارشگر ویژه
واشنگتن- بچه های دانشگاهی از فیلم دیدن سیر نمی شوند. و صنعت سینما برای ساختن فیلم از جنبه های فراوان زندگی دانشگاهی، مانند داستان های عشقی، ماجراجویی ها، سرکشی و پیروزی ها استفادۀ سرشاری کرده است – تمام این ها را می توان در فیلم "قلعه حیوانات" متعلق به سال 1978 مشاهده کرد. از فیلم "سال اولی" هارولد لوید گرفته، تا "پرهای اسب" براداران مارکس، و "قانوناً بلوند" ریس ویدراسپون، عشق میان هالیوود و دانشجویان و دانشگاهیان، عشق پرشوری بوده است.
اما امروز، صنعت فیلمسازی به خاطر برخورد برخی از بهترین مشتریانش که عادت کرده اند فیلم های جدید را به طور رایگان تماشا کنند، با مشکلاتی چند روبرو شده؛ آن ها بدون بلیط وارد سینما نمی شوند، بلکه فیلم ها را از طریق ارتباطات سریع کامپیوتری و سرقت آن ها می بینند.
فیلمسازان، بر خلاف همکارانشان در صنعت موسیقی، تصمیم گرفته اند علیه این دانشجویان که آثار سرقت شده را روی حافظۀ مغناطیسی خود دارند، اقامۀ دعوی نکنند.
به یک مقاله مربوط مراجعه کنید.
در عوض، انجمن فیلمسازان آمریکا (MPAA) در تلاش است تا رؤسای دانشگاه ها را وادار به جلوگیری از این سرقت نماید، و از کنگره درخواست کرده در صورتی که دانشگاه ها اقدامی برای ممانعت از استفاده از شبکه های کامپیوتری پر سرعت برای دستیابی غیر مجاز به فایل ها نکنند، دست به تدابیر قانونی بزند.
استورات مک لورن، قائم مقام مدیر اجرایی در امور آموزشی انجمن فیلمسازان آمریکا می گوید، "کشاندن دانشجویان به دادگاه، استراتژی اول ما نیست. ما مایل هستیم آن ها احساس خوبی در رابطه با محصولات ما داشته باشند. ما نمی خواهیم موجب تنفر آن ها از صنعت سینما و فیلمسازی شویم."
این صنعت فقط به آموزش جوانان دانشگاهی نمی پردازد. اخیرا ً با همکاری مجلۀ "ویکلی ریدر"، مجله ای که در مدارس ابتدایی توزیع می شود، درس هایی مربوط به رعایت حقوق انحصاری برای این مقطع سنی نیز ترتیب داده شده است. مک لورن گفت رفتار های بد، از کلاس سوم ابتدایی به بعد قابل انتقال هستند.
اخیرا ً انجمن فیلمسازان آمریکا اعتراف ناراحت کننده ای کرده است: دربررسی و تحقیقی که به سفارش این انجمن صورت گرفت، دانشجویان را مسئول 44 درصد از خسارات مالی ناشی از سرقت فیلم ها یافتند. انجمن فیلمسازان آمریکا با نسبت دادن این اشتباه به شرکت L. E. K. ، در این ارزیابی تجدید نظر کرده و این درصد به 15 کاهش پیدا کرد.
انجمن فیلمسازان آمریکا معتقد است حتا با احتساب 15 درصد هم، این قبیل سرقت ها معادل 250 میلیون دلار خسارت مالی وارد می کنند. مک لورن برای پیشبرد این امر، به طور منظم از دانشگاه ها دیدن کرده و در کنفرانس های آکادمیک شرکت می کند. او گفت، "سه یا چهار سال پیش، این می توانست موضوعی باشد که بتوان با رییس بخش تکنولوژی اطلاعات دانشگاه مطرح نمود، اما اکنون رؤسا و هیئت های رئیسۀ دانشگاه ها خود در جریان امور هستند. بعضی از دانشگاه ها به دلیل تکرار شدن این اعمال خلاف، دانشجویان را از امکان استفاده از کامپیوتر محروم می کنند.
مک لورن گفت، ممکن است مطرح شدن دوبارۀ مصوبۀ آموزش عالی که در کنگره به حالت تعلیق درآمده، بر"هر دانشگاهی در ایالات متحد" تأثیر گذار باشد. مجلس سنا و مجلس نمایندگان، هر دو، تدابیری را مبنی بر این که دانشگاه ها در ارتباط با سرقت فیلم ها توصیه هایی به دانشجویان کرده و آن ها را از عواقب کیفری این کار مطلع سازند، به تصویب رسانده اند. مصوبۀ مجلس نمایندگان از دانشگاه ها می خواهد برای جلوگیری از انتقال غیر مجاز برنامه ها، از موانع تکنولوژیک استفاده کنند.
انتقاد کنندگان از این مصوبه با تمسخر می گویند، گفتن این کار از انجام دادنش آسانتر است. شورای تحصیلی آمریکا و دوازده گروه دیگر مربوط به تحصیلات عالی تلاش می کنند از تصویب این لایحه در مجلس ممانعت به عمل بیاورند. آن ها این گونه استدلال می کنند که "اقدامات کامپیوتری و موانع تکنولوژیک هنوز نارس و پرهزینه هستند، و این که دانشجویان با استفاده از شبکه های دانشگاهی مسئول تنها 3 درصد از خسارات مالی ناشی از سرقت و انتقال غیر مجاز برنامه ها می باشند.
هنگامی که انجمن فیلمسازان آمریکا تحت ریاست دن گلیکمن، عضو اسبق کنگره از کانزاس و وزیر کشاورزی، قرار داشت، به عنوان یکی از قدرتمند ترین گروه های فشار در واشنگتن شناخته می شد. اما در نظر گرفتن اقدامات تنبیهی برای جوانانی که به رایگان گرفتن همه چیز از اینترنت عادت کرده اند، واقعا ً کلک کثیفی است. وقتی گلیکمن در سال 2005 در دانشگاه UCLA سخنرانی می کرد، دانشجویان دسته جمعی، با درآوردن صدایی شبیه به صدای دزدان دریایی از بیانات او استقبال کردند.
مک لورن معتقد است که پیشرفت هایی حاصل شده. در سال 2002، صنایع تولید و ضبط موسیقی، برای تشکیل کمیتۀ مشترک تحصیلات عالی و جوامع نمایشی و رسیدن به نقاط نظر مشترک، به دانشگاه ها پیوست. در پاییز سال 2007، با میزبانی MPAA و دانشگاه کالیفرنیا، 200 تن از رؤسای دانشگاه ها، مقامات هالیوود و صنعت تکنولوژی مربوطه برای آشنایی با ابعاد متفاوت این مسئله تشکیل جلسه دادند.
مک لورن گفت، "در تمامی مناسبات، وقتی صرفا ً با مسائل دشوار و چالش انگیز سروکار داریم، روابط هم دشوار و چالش انگیز می شود. ما احساس می کنیم برای صنعت ما و اعضای آن، برقراری روابط و داشتن رویکردی متفاوت به این مشکل، بیشتر از اقامۀ دعوی اهمیت دارد."
پايان متن
