23 جون 2008
ویل کاتن (متولد 1965، ملروز (126)، ماساچوست) در ‘کوپر یونیون’ (127)، نیویورک (کارشناسی هنری، 1987) تحصیل کرده، یک ترم نیز را در ‘آموزشگاه منطقه ای هنرهای زیبا’ (128)، در روآن (129) فرانسه کرده است. او یک سال نیز در ‘آکادمی هنر نیویورک’ (130) (1988) تحصیل کرده است. نقاشی های او در قالب نمایشگاه های گروهی متعددی در سرتاسر ایالات متحده و اروپا به نمایش گذاشته شده، همچنین در نقالب نمایشگاه های انفرادی به نمایش درآمده اند، در ‘مری بون گالری’ (131) نیویورک (2002- 2000، 2004)؛ ‘یابلونکا گالری’ (132)، در کلن آلمان (2001)؛ ‘آی – 20 گالری’ (133) نیویورک (1999)؛ و ‘سیلورستاین گالری’ (134) نیویورک (1995، 1996، 1998). کاتن در نیویورک زندگی و کار میکند.
‘وقتی کار با مناظری از شیرینی فروشی ها به عنوان سوژه را شروع کردم، میخواستم با این ایده مثل کاشفی در یک مکان تازه و غریب برخورد کنم. من همیشه کار نقاشی را اول با ساختن ماکتی در کارگاه شروع میکنم. این کار به من اجازه میدهد نگاهی به آن منظره بیندازم و از آن چه میبینم به شگفت درآیم. ساختن آبنبات آباد شیوه ای برای حضور یافتن در آن است، شیوه ای که وجود آن را برای من واقعیت میبخشد. ماکت ها نمیمانند، به هم میخورند و خراب میشوند و از بین میروند، به همین خاطر تابلوی نقاشی به مدرکی از وجود مکانی تبدیل میشود که واقعی بوده اما دیگر وجود ندارد. مثل سرزمین افسانه ای ‘کوکانی’ (135)، آبنبات آباد هم یک آرمان شهر خیالی است که تعیین دقیق مختصات جغرافیاییش ممکن نیست. این تصوری راجع به سرزمین رفاهی است که آن جا همه اش لذت است و چیزی به اسم کار وجود ندارد. این تصور کردن امکان همیشه آسان گرفتن امور است.’