23 جون 2008
لورن کمپ (متولد 1966، نیویورک، نیویورک) در ‘کالج امرسون’ (86)، بوستون (87)، ماساچوست (88) (کارشناسی ارشد، 1990) و ‘دانشگاه کورنل’ (89)، ایتاکا (90)، نیویورک (کارشناسی، 1988) تحصیل کرده است. او شاعر و نویسنده است، و همچنین هنرمندی که در زمینه هنرهای تجسمی کار میکند، و اغلب میتوان صدای نواختن موسیقی جازش را از امواج ایستگاه های رادیوی دولتی نیومکزیکو شنید. بافته های او که برنده جایزه های متعدد شده اند در کلکسیون های دولتی متعددی، از جمله ‘بیمارستان کودکان سنت لوئیس’ (91)، ایندیانا پولیس (92)، ایندیانا (93)، و ‘موزه هنر یهودی شروین میلر’ (94)، تولسا (95)، اوکلاهما (96) نگهداری میشوند. آثار او در مکان های اجرای نمایش، مراکز فرهنگی، و موزه ها در ایالات متحده و اروپا به نمایش گذاشته شده اند، از جمله در قالب نمایشگاه های انفرادی در ‘موزه راکی مونتین کیلت’ (97)، گلدن (98)، کلرادو (99) (2004)؛ ‘مرکز هنرهای نمایشی لنسیک’ (100)، سانتا فه (101)، نیومکزیکو (2002)؛ و ‘گالری ترتین مونز’ (102)، سانتا فه (1999). کمپ در شهرکی در حومه سانتا فه زندگی و کار میکند.
‘چرا آثار هنری من درباره موسیقی جاز است؟ چون من عاشق نحوه احساس انگیزی موسیقی در وجود خود هستم. من از آن صدای کاملی که از همنوازی چندین ساز ایجاد میشود به هیجان میآیم. من عاشق چیزهایی هستم که از شنیدن و خواندن و نگاه کردن با چشم و گوشی حساس آموخته ام. وقتی گوش میکنم، رنگ ها و شکل ها را میشنوم. اصواتی که میشنوم طرح هایی هستند که با کارهای بافتنی ام شکل میدهم. رنگ هایی که میشنوم گاهی اوقات نفشم را بند میآورند. من سایش رنگ ها به هم و تلالو موسیقی گونه آن ها را دوست دارم. قالب هنری من شیوه ای برای’نواختن’ آن چه میشنوم – فرصتی برای پرسه گردی و خوش گذرانی – در اختیارم میگذارد. فکرش را که بکنید، موسیقی جاز درست مثل خود من است – خلاق، بداهه پردازانه، گاهی اوقات بی حال و حوصله، گاهی اوقات هوسبازانه، کنجکاو، پرتلاش، همیشه در حال حرکت، پا در آب و سر بر آسمان، بی هراس، خیال پرور، رها