23 جون 2008
گراهام کالدول (متولد 1973، واشنگتن) در ‘آموزشگاه طراحی رود آیلند’ (65)، پروویدنس (66) (کارشناسی هنری 1998)؛ ‘آموزشگاه صناعات هیستک مونتین’ (67)، دیر آیل (68)، مین (69) (1998)؛ ‘کارگاه موزه شیشه کورنینگ’ (70)، کورنینگ، نیویورک (1998)؛ ‘اوملکپرومسلووا’ (71) (‘آموزشگاه هنرهای کاربردی’ (72)) در پراگ، جمهوری چک؛ ‘آموزشگاه شیشه پیلچاک’ (73)، استنوود (74)، واشنگتن (1997)؛ و ‘آموزشگاه طراحی پارسونز’ (75)، نیویورک (1995- 1992) در زمینه شیشه سازی تحصیل کرده است. کالدول بعد از اتمام تحصیلاتش، برای زندگی و کار به واشنگتن برگشت و در اینجا بود که چیدمان های مجسمه گونش را به نمایش گذاشت، در ‘هنرهای زیبای ادیسون / ریپلی’ (76) (2003)؛ ‘گالری هنر کورکوران’ (77) (2003)؛ ‘مرکز هنری هزاره’ (78) (2001)؛ ‘موزه اکتاگون وابسته به موسسه معماری آمریکا’ (79) (2002).
‘من به تلفیق امور ارگانیکی و مکانیکی علاقمندم، چیزی که نمودش را میشود در اتصالات اسکلت ها، انشعابات گیاهان، یا مدارهای شبکه های الکتریکی مشاهده کرد. اتصالات بین اجزا رخدادهای مهمی در قالب هر اثر مجزایی هستند، و مفهوم پیوند و وابستگی های درونی یک مضمون محوری است. این پیوندها اغلب متضمن خطوطی هستند که به حجم هایی باز میشوند یا قطره هایی یخ بسته میشوند. مجسمه های من تجسم بخش سیالیت شیشه وتوانایی آن برای انباشتن نورند. اجزا به صورت هدفمند به هم وصل میشوند تا از ریخت افتادگی آرایش های خود را شکل دهند، و به سبکی خاص خود مقید شوند. آن ها همزمان مرئی و نامرئی اند. من در جستجوی استخوان بندی امور نامرئی ام.’