03 جون 2008
درخشش هنرمندان معلول در مركز كندی در واشنگتن
موسیقیدانان جوان از اردن، سنگال، و آمریكا سبكهای مختلفی را به نمایش میگذارند.
نویسنده: لورن مانسن
عضو هیأت تحریریه
واشنگتن- هشت هنرمند جوان از آمریكا، اردن و سنگال اخیراً در مركز هنرهای نمایشی جان اف. كندی به عنوان دریافت كنندگان جایزه مربوط به موسیقیدانان برجسته معلول، به اجرای برنامه پرداختند .
كنسرت 29 مه در واشنگتن، برندگان مسابقهای را كه به "جایزه بینالمللی تكنوازان جوان" سازمان هنرهای VSA مشهور است، معرفی نمود. این مسابقه تحت حمایت مالی سازمان هنرهای VSA است. این سازمان، سازمانی غیرانتفاعی است كه هدف آن به دسترس گذاشتن هنرها برای همه افراد، از جمله معلولان می باشد.
نوازندگان، كه همگی نوجوانان 19 یا 20 سال بودند، شامل یك گروه موسیقی سبك هیپ هاپ از داكار سنگال، یك نوازنده عود از عَمّان اردن، یك نوازنده كلاسیك پیانو از ایالت مونتانا و یك گروه آواز از آریزونا میشدند. این افراد نه فقط به خاطر استعدادشان بلكه به دلیل غلبه بر موانعی كه بیشتر افراد هرگز با آن موانع مواجه نبودهاند معروف شدهاند.
هیپ هاپ به سبك آفریقایی
گروه "آووكا رپ بی"، با صدایی كه ضربات سبك هیپ هاپ و عناصر سنتی آفریقایی را در هم میآمیزد، از زمان شكل گیریاش در سال 1999 همواره مردم را شاد كرده است. اعضای این گروه – مانداو گنینگ 27 ساله و بازمانده از بیماری فلج اطفال، ایدریسا فال 21 ساله، و مبینه آماره 22 ساله، از طریق مترجمان با America.gov گفتگو كردند و توضیح دادند كه گوش دادن به موسیقی رپ آنها را به موسیقی هیپ هاپ سوق داده است. طولی نكشید كه آنها نوشتن و اجرای آهنگهای مربوط به خودشان را آغازكرده و ریتمهای آفریقایی را در قالب هیپ هاپ وارد نمودند.
از آنجایی كه "آووكا رپ بی" یك اجرای آوازی است، بنابراین اعضای این گروه بر اساس قطعات آهنگهای موسیقی كه از پیش ضبط شدهاند اجرا میكنند. گنینگ، فال و آماره به خوانندگان رپ آمریكایی همچون توپاك شاكور، 50 سنت، و جا رول به عنوان اولین موسیقیهای تأثیرگذار بر خود و همچنین گروههای سنگالی مانند "روح سیاه مثبت" ( مشهور به PBS )، و دراج اشاره كردند.
آماره گفت: "ما آهنگ خودمان را میسازیم. هر سه نفر ما، ترانهها را مینویسیم و با هم كار میكنیم". آنها گاهی نیز آوازهای هنرمندان دیگر را به مجموعه آثار خود اضافه میكنند. این گروه برای میكس كردن آوازهایشان با موسیقی زمینه به استودیها می روند و تا به حال هفت اجرای ضبط شده دارند. گنینگ گفت: "آرزوی ما این است كه سی دی منتشر كنیم. آرزو میكنیم كه دنیا را بگردیم". حجم طرفداران آنها در سنگال به قدری رشد كرده است كه شركتهای عمدهای همچون نسكافه، كوكاكولا، و مارلبورو بسیاری از كنسرتهای این گروه را تحت حمایت مالی قرار دادهاند.
آووكا رپ بی، پویا و موفق است، اما یك موضوع جنبی نیز دارد. اماره گفت: "پیام ما، مبارزه با خشونت و بیدادگری است. جوانان آفریقایی را تشویق میكنیم كه با استفاده از راههای خطرناك برای ترك آفریقا به منظور جستجوی كار، زندگیاشان را در خطر نیاندازند." وی افزود: "ما از جوانان این قاره میخواهیم كه در آفریقا بمانند و از خودشان مایه بگذارند. اگر بتوانیم با انجام آنچه كه دوست داریم، پول به دست آوریم، میتوانیم به جوانان آفریقایی نشان دهیم كه این امكان برای آنها هم وجود دارد كه در كشورهای مادریاشان، آیندهای داشته باشند".
برای این گروه، اجرای برنامه در مركز كندی نشان دهنده گامی بزرگ به سوی دستیابی به شهرتی گستردهتر است. گنینگ اظهار داشت كه اگر این گروه بتواند یك تور خارجی را ترتیب دهد و برنامههای ضبط شده خود را پخش كند، "خواهیم دانست كه پیام ما واقعاً به همه مخاطبان در همه جا میرسد."
امید الهام بخشیدن به دیگران
عصام ابراهیم علیاT نوازنده 21 ساله عود كه از سن 7 سالگی بیناییاش را از داست داده است، قرار است كه مدرک لیسانسش را از هنرستان ملی موسیقی اردن در این ماه بگیرد. وی آموزش رسمی خود را در زمینه عود – از آلات سنتی موسیقی عرب – فقط از چند سال پیش آغاز نمود. وی گفت: " 18 سال داشتم كه یادگیری عود را آغاز كردم و این كار را به این خاطر درخواست پدرم انجام دادم." اوهم به یادگیری ویولون مشغول است.
او گفت: "من موسیقی را در سبكها و گامهای مختلفی اجرا میكنم و امیدوارم روزی آهنگهایم را ضبط كنم. من همچنین دوست دارم كه دور دنیا را بگردم".
علیان، كارشناس موسیقی سنتی عرب و عضو گروه موسیقی (كوارتت) عربی عَمّان است، در جشنها و كنسرتهایی در سطح جهان برنامه اجرا كرده و مردم را در فرانسه، قبرس، مصر و بحرین سرگرم نموده است. كنسرتهایی در ایتالیا و قبرس برای ماه ژوئیه زمانبندی شده است. پس از آن، علیان تصمیم دارد كه مدرک فوق لیسانسش را بگیرد.
علیان گفت كه مشتاق است میراث فرهنگیاش را با مخاطبان به اشتراك بگذارد و بویژه از نواختن عود در مقابل دیگر افرادی كه معلولیت دارند، لذت میبرد. او گفت: "این كار، عالی است. امیدوارم این كار آنها را تشویق كند كه اهداف خود را دنبال كنند."
نونما كردن تصویر موسیقی كلاسیك
خانم آشلی یانگ، 20 ساله و دانشجوی سال دوم دانشگاه دولتی مونتانا در بیلینگز، آموزش موسیقی را در زمینه پیانو در سن 4 سالگی آغاز كرد. در دوره كودكی، تمرین پیانو همیشه در اولویت بالایی قرار نداشت اما استعداد او آنقدر مشهود بود كه متوجه شد زمان بسیاری را صرف این ساز میكند. او با یادآوری اینكه "اولین یادگیری جدیاش"در زمینه فن موسیقی در دبیرستان بوده است، گفت: "من از سن دوازده سالگی در حال رقابت بودم".
از آن زمان، یانگ، كه به بیماری اسكولیوسیس (كجی غیرعادی ستون فقرات) و افسردگی مبتلا است، بطور منظم برنامه اجرا كرده است. او در مسابقه انجمن اركستر سمفونیهای مونتانا در سال 2007 برنده شد و همراه با سمفونی گریت فالز همچون ویولونیست مشهور جهانی، میدوری، در یك فهرست برنامههای اجرایی ظاهر شد. هر چند یانگ نوعاً به عنوان یك تكنواز برنامه اجرا میكند اما او گفت كه به دنبال كارهای گروهی دیگری است. او گفت: "امیدوار بودم كه زمانی با لوچیانو پاواروتی كار كنم. من هم اكنون امیدوارم كه با مارتا آرگریچ كار كنم"، وی پیانو نواز كنسرتی آرژانتینی است و به عنوان یكی از بزرگترین پیانو نوازانِ در قید حیات، معروف میباشد.
یانگ اظهار داشت كه آهنگسازان مورد علاقهاش، فرانتس لیزت، ژوزف هایدن، و الیویر مِسیان، آهنگساز، ارگ نواز و مدرس فرانسوی قرن بیستم كه به دلیل استفاده از مضامین عرفانی و مذهبی مشهور است، میباشند.
وی گفت كه هدفش گرفتن یك "واكنش عاطفی" از مخاطب در زمان اجرای برنامه و نیز روزآمد كردن تصویر موسیقی كلاسیك است، كه برخی اوقات كسل كننده و یكنواخت دانسته میشود. او توضیح داد: "من دوست دارم كه مردم را تهییج كنم. مایلم مردم را به این درك برسانم كه موسیقی كلاسیك فقط یك گروه از مردان مسن نیست" چون این گونه از موسیقی به دست هنرمندان و آهنگسازان جوانی كه قواعد كلی موسیقی را حفظ میكنند، آن را به چالش میكشند و مورد تفسیر مجدد قرار میدهند، بطور مداوم قدرت و حیات تازه میگیرد.
افراد جدا، دور هم جمع میشوند
خانواده خوانندگان مكینتایر- سیبلینگز اسكات، 22 ساله و كاتلین، 17 ساله، هر دو بطور مادرزاد نابینا میباشند، و تاد، 19 ساله كه قادر است ببیند- خوانندگان باتجربهای هستند كه بصورت سه نفره و نیز تكخوان برنامه اجرا میكنند. آنها از قبل از نوجوانی آموختن پیانو و خوانندگی را آغاز كردند.
اسكات، كه به عنوان پیانونواز كلاسیك كار خود را آغاز كرد، گفت: "برای من هیچ چیزی جای پیانو را نگرفته است." او خودش به عنوان تكخوان با پیانو همراهی میكند و برای خانواده خواننده مكینتایر نیز همین نقش را ایفا میكند. هم اسكات و هم تاد دامنه صوتی بسیار وسیعی دارند، بنابراین آهنگهایی را كه برای خوانندگان تِنور(صدای زیر) و خوانندگان بم یا بین بم و زیر (باریتون) نوشته شده است اجرا میكنند كه این امر آنها را در محافل موسیقی، كم نظیر میكند.
سوپرانو كاتلین نیز همانند برادرانش در سبكهای مختلف موسیقی تجربه دارد ، اما همچنانكه خودش میگوید: "شاید قویترین گونه موسیقی من، اپرا باشد. من همچنین كمی هم در نمایش موزیکال و گونهای كه میتوان تركیبی از موسیقی كلاسیك و پاپ دانست كار میكنم." او از جورج فردریك هاندل به عنوان آهنگساز مورد علاقهاش یاد كرد.
خانواده مكینتایر در نظر دارد كه به زودی در ژاپن برنامه اجرا كنند، و تاد نخستین سی دی موسیقی كلاسیك خود را در آخر ماه اوت منتشر خواهد كرد. از آنها پرسیده شد كه امیدوارند چه چیزی را به مخاطبانشان منتقل كنند، كاتلین گفت: "میخواهم نشان دهم كه چقدر عاشق خوانندگی میباشم. امیدوارم كه مردم را تحت تأثیر قرار دهیم تا بتوانند با روایتِ ما ارتباط برقرار كنند".
تاد گفت: "از آنجایی كه این یك رخداد مربوط به سازمان VSA است، امیدوارم مردم قدر چیزی راكه اسكات و كاتلین برای توسعه استعداد هنری شان مجبور به غلبه بر آن بودهاند، بدانند."
اطلاعات بیشتر درباره هنرهای VSA در تارنمای این سازمان در دسترس است.
http://www.vsarts.org
