10 آگوست 2007
چارلز سیمیک، ملک الشعرا جدید آمریکا، در سنین نوجوانی به آمریکا مهاجرت کرد
شعر سیمیک به خاطر سهولت درک، ابتکار و طنز آن معروف است
Jeffrey ThomasUSINFO Staff Writer
جفری توماس
هیات تحریریه USINFO
واشنگتن - چارلز سیمیک (1)، ملک الشعرا جدید آمریکا، تا سن پانزده سالگی و پیش از نقل مکان به شهر نیویورک، و سپس شیکاگو، دوران کودکی بسیار سختی را در یوگسلاوی سابق سپری کرد؛ پس از مهاجرت به آمریکا و در سن پانزده سالگی بود که فرا گیری زبان انگلیسی را آغاز کرد.
سیمیک در مصاحبه ای در 9 اوت به USINFO گفت، "آنچه که تاثیر بسیار، بسیار بزرگی بر زندگی من داشته، تولد من در یوگسلاوی در سال 1938 بوده است. و سپس، در سال 1941، جنگ آغاز شد و سال های جنگ را در آنجا زندگی کردم، و بعد از آن در طول سال های پس از جنگ زیر سلطه کمونیسم زندگی کردم. سال های جنگ در یوگسلاوی جهنم محض بود."
در سال 1953، سیمیک و مادر و برادرش توانستند به پاریس سفر کنند؛ آنها به مدت یک سال در این شهر ماندند. سپس برای پیوستن به پدر سیمیک به نیویورک، آمریکا، نقل مکان کردند. سیمیک اظهار داشت، "امکان آمدن به نیویورک در سال 1954، یک موقعیت خارق العاده بود. اروپا هنوز خاکستری و خالی از امید بود؛ هنوز هم خرابه ها در همه جا به چشم می خورد. ولی نیویورک خیلی خیره کننده بود. زمانی که کودک کم سن و سالی در یوگسلاوی بودم، عاشق موسیقی جاز بودم، و عاشق فیلم های سینمایی؛ بنابراین اینجا مثل بهشت بود."
کمی بعد او، که نوجوانی ساکن شهر شیکاگو بود، تصمیم گرفت نقاش شود. او می گوید، "نوشتن را در دوران دبیرستان آغاز کردم و سپس با اشخاصی آشنا شدم که نویسنده و شاعر بودند. در مورد شعر صحبت می کردیم و شعر می خواندیم. اولین شعرهایم را در سال 1959 در نشریه شیکاگو ریوی یو - که نشریه نسبتا خوبی بود - به چاپ رساندم. به این ترتیب، پنج سال پس از ورودم به آمریکا اولین شعرم را چاپ کردم."
سیمیک گفت، "یک فرد مهاجر که زبان انگلیسی را در دوران نوجوانی یاد می گیرد، قدر همه چیز را می داند و هیچ مسئله ای را سرسری نمی گیرد. آن شخص متوجه تمام نکته های ریز زبان می شود؛ آن شخص متوجه نکته هایی در فرهنگ آمریکایی می شود که به گمان من یک فرد متولد آمریکا آنها را نمی بیند."
با وجود اینکه سیمیک اولین کتاب شعرش را در سال 1967 چاپ کرد، تا چند سال پس از آن خود را به عنوان یک نویسنده جدی نمی گرفت. او اظهار می دارد، "اولین باری که متوجه شدم شعرهای من خوب و باارزش هستند در سال 1970 بود. در آن زمان در شهر نیویورک زندگی و کار می کردم. در یک مجله عکاسی کار می کردم. بدون هیچ مقدمه ای، نامه های متعددی از کالج ها و دانشگاه ها مختلف به من رسید که در آنها از من دعوت شده بود برای تدریس نوشتن خلاق و ادبیات به آنجا بروم. من تصمیم گرفته بودم که بقیه عمرم را در شهر نیویورک بگذرانم و در شغل های مختلف کار کنم، ولی در کمال تعجب من این پیشنهادها همچنان ادامه داشت."
در سال 1971، سیمیک شغل تدریس را در کالج ایالتی کالیفرنیا در شهر هیوارد پذیرفت. در سال 1973 به دانشگاه نیوهمپشایر نقل مکان کرد و تا زمان بازنشستگی در آنجا به کارتدریس پرداخت.
انتخاب وی به عنوان پانزدهمین ملک الشعرا آمریکا در روز 2 اوت توسط کتابخانه کنگره اعلام شد. در همان روز، آکادمی شعرای آمریکا جایزه 100.000 دلاری والاس استیونز را به خاطر "مهارت خارق العاده و به اثبات رسیده در هنر شعر" به وی اهدا کرد.
جیمز اچ. بیلینگتون، کتابدار کنگره، در زمان اعلام انتصاب سیمیک به این سمت اظهار داشت، "حوزه تخیل چارلز سیمیک کاملا در تشبیهات ادبی خیره کننده و غیرعادی او مشهود است. او از زبان مانند یک استادکار بسیار ماهر استفاده می کند، با اینحال شعرهایش بسیار قابل درک، و معمولا متفکرانه و شگفت انگیز است. او مجموعه ای غنی و بسیار مرتب از اشعار با ایماهایی از تاریکی و تشعشع هایی از طنز کنایه دار برای ما فراهم کرده است."
سمت "ملک الشعرا و مشاور در فلمرو شعر" که از روی الگوی مشابه انگلیسی آن گرفته شده است، در سال 1986 ایجاد شد. این سمت در گذشته به شاعران برجسته ای چون رابرت پن وارن، ریچارد ویلبر، دبلیو. اس. مروین، مارک استرند، ریتا داو و جوزف برودسکی، برنده روسی تبار جایزه نوبل، تعلق داشته است. از سال 1937 تا 1986، این سمت تحت دو عنوان جداگانه وجود داشت.
به گفته کتابخانه کنگره، ملک الشعرا "به دنبال ارتقاء آگاهی ملی برای لذت بیشتر از خواندن و سرودن شعر است." ولی به گفته سیمیک، این سمت "هر چیزی است که خود شما بخواهید از آن بسازید." به همین مناسبت، او در فستیوال ملی کتاب در 29 سپتامبر سخنرانی خواهد کرد و در روز 17 اکتبر در مراسم شعرخوانی شرکت خواهد جست.
سیمیک این دریافت را که یک شاعر نقشی به غیر از "سرودن اشعار خوب دارد" مردود می شمارد. هر بار که از او درباره نقش یک شاعر سوال می شود، او به یاد کمونیست ها و "سیاست فرهنگی" آنها می افتد.
سیمیک گفت، "آنها همیشه وظیفه و نقش های مختلفی برای نویسندگان و شاعران تعیین می کردند. شعر نماینده شعر است. صدای هر شاعر متعلق به خود اوست. اگر یک مرد شاعر خوبی باشد یا اگر یک زن شاعر خوبی باشد، بیشترین چیزی که اهمیت دارد این است که کارش را خوب انجام دهد -- یعنی این همان درستی و امانتی است که به همراه انجام هر کاری می آید."
سیمیک اظهار داشت، امروز مخاطبان شعر در آمریکا "محشر" اند، و این امر از زمان شاعران معروف به "ضرب آهنگ" (2) سال های 1950 و 1960 تا کنون ادامه داشته است. "خواندن شعر طرفداران بسیار، بسیار زیادی در همه جا پیدا کرده است، به همین دلیل هیچ دانشگاه یا مرکزی را در این کشور پیدا نمی کنید که برنامه های شعر به شکل مرتب نداشته باشد. مردم به رفتن به جلسه های شعرخوانی عادت کرده اند. مخاطبان شعر در آمریکا بسیار زیاد هستند."
سیمیک می گوید که او سنت نویسندگان و شاعران نیوانگلند از جمله امیلی دیکنسون، رابرت فراست و والاس استیونز را در نوشته هایش دنبال می کند، و "از نظر فلسفی نیز خود را بسیار نزدیک به نویسندگان همان منطقه مانند ناتالی هاثورن و رالف والدو امرسون یا ثورو - یعنی همه شاعران بد خلق - می بیند."
او جایزه های بسیاری را ، از جمله جایزه پولیتزر و "جایزه نوابغ" از بنیاد مک آرتور ربوده است.
او همچنین جایزه های مهمی را برای ترجمه های متعددش از شعرهایی به زبان فرانسه، صربی، و کرواتی، مقدونی و اسلوانی به دست آورده و در حال حاضر مشغول بازبینی و گسترش گلچین گزیده های اشعار صربی است. به خاطر این کارجایزه آکادمی شاعران آمریکا را در سال 1993 به خود اختصاص داده است.
سیمیک به افرادی که با آثار وی آشنا نیستند، توصیه می کند که مجموعه شعرهای اخیرش، "صدا در ساعت 3 صبح" (3) (2003)، را به عنوان بهترین نقطه آغاز مطالعه کنند.
او خواندن شعر "اعجوبه" (4)، شعری را که محل وقوع آن بلگراد، صربستان، در زمان جنگ جهانی دوم است توصیه می کند. سیمیک به USINFO گفت که به طرز خاصی به این شعر علاقه دارد.
نواری از شعرخوانی سیمیک در تارنمای بنیاد شعر در آدرس زیر موجود است:
“Prodigy” ( http://www.poetryfoundation.org/archive/poet.html?id=6290 )
برای کسب اطلاعات بیشتر درباره سمت ملک الشعرا در آمریکا به تارنمای کتابخانه کنگره در نشانی زیر مراجعه کنید:
More information ( http://www.loc.gov/poetry/about_laureate.html )
اطلاعات بیشتر درباره هنر در زندگی آمریکایی در آدرس زیر موجود است:
The Arts ( http://usinfo.state.gov/scv/life_and_culture/the_arts.html ).
1. Charles Simic
2. Beat poets
3. Voice at 3 AM
4. Prodigy
