America.gov- http://www.america.gov/ Wed, 03 Mar 2010 17:25:26 -0500 <![CDATA[دیوید گورین، سردبیر خبر به پرسش ها دربارۀ روزنامه نگاری شهروندی پاسخ می دهد]]> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/August/20090827175841hchcstub0.6428797.html?CP.rss=true iipcms@state.gov (iipcms) <p>مجری CO.NX (پیتر): به گفتگو خوش آمدید !</p> <p>مجری CO.NX (پیتر): ما یک جلسۀ پرسش و پاسخ با دیوید گورین از شبکۀ خبری KTVU، درباره روزنامه نگاری شهروندی خواهیم داشت.</p> <p>مجری CO.NX (پیتر): 29 ژوئیه ، ساعت یک بعد از ظهر به وقت واشنگتن</p> <p>مجری CO.NX (پیتر): لطفا ً هر چه سریع تر پرسش های خود را ارسال کنید. </p> <p>مجری CO.NX (پیتر): پرسش هایی که زودتر دریافت شوند احتمال بیشتری برای دریافت پاسخ دارند. </p> <p>مجری CO.NX (پیتر): میهمان برجسته امروز ما دیوید گورین، روزنامه نگار تلویزیونی از سانفرانسیسکو است. </p> <p>مجری CO.NX (پیتر): دیوید تا چند دقیقه دیگر به پرسش های شما را دربارۀ روزنامه نگاری شهروندی پاسخ خواهد داد. </p> <p>مجری CO.NX (پیتر): وقتی وارد سیستم شدید لطفا ً بگوئید اهل کجا هستید. </p> <p>دیوید گورین: یک نویسندۀ بزرگ داستان های علمی- تخیلی آمریکایی زمانی نوشت، &quot;آینده چیزی نیست که قبلاًً بوده است!&quot; و این مطلب دربارۀ روزنامه نگاری کاملاًً صدق می کند. </p> <p>دیوید گورین: اینترنت، ابزارهای فناوری فردی و علاقه گستردۀ جهانی به تبادل تجارب اجتماعی و شخصی با دیگران به طور ناگهانی دست به دست هم داده اند تا یک جامعۀ اینترنتی جهانی را متشکل از اخبار، اطلاعات و دیدگاه ها ایجاد کنند.</p> <p> </p> <p>دیوید گورین: رایانه های شخصی ، تلفن های همراه ، دوربین های دیجیتالی و شبکه های ارتباطی گسترده، به شبکه های اجتماعی اینترنتی مانند توئیتر، فیس بوک و یوتیوب و تعداد ظاهراً بی شماری از وبلاگ ها دامن زده و شبکه های ارتباطی گسترده و جدیدی را که به آسانی در دسترس قرار دارند، خلق کرده اند. </p> <p>دیوید گورین: میلیون ها، اگر نه میلیاردها، نفر از مردم عادی به &quot;شهروندان روزنامه نگار&quot;، شاهدان تاریخ و چشمان همه انسان ها در جهان تبدیل شده اند. </p> <p>دیوید گورین: این مسئله هم خوب است وهم خوب نیست. در روزنامه نگاری سنتی، یک گزارشگر با در نظر گرفتن اصول کهن اخلاقی و سنن و قواعد حرفه ای، یک واقعه یا رویداد یا شخصی یا حادثه ای را پوشش خبری می دهد و بی طرفانه آنچه را که دیده یا شنیده گزارش می کند.</p> <p> </p> <p>دیوید گورین: &quot;روزنامه نگاری نوین شهروندی&quot; بسیاری از آن قواعد را نقض می کند و همین مسئله چشم اندازها، تصاویر و صداهایی تازه و سانسور نشده ای را در اختیار مردم عادی قرار می دهد که روزنامه نگاری سنتی اغلب قادر به انجام آن نیست. اما روزنامه- نگاری نوین زیان های واقعی دارد. </p> <p>دیوید گورین: در روزنامه نگاری شهروندی، قوانین حرفه ای بی طرفی و بی نظری، صحت، چشم انداز چند گانه، عدالت و غیره همواره رعایت نمی شود و بنابراین &quot;حقیقت&quot; آنچه که شخص می خواند/ می بیند/ احساس می کند اغلب مورد تردید است. اما تردیدی نیست که روزنامه نگاری شهروندی به طرز مهیبی ابزاری قدرتمند برای تحول اجتماعی جامعه جهانی است. </p> <p>دیوید گورین: این چالش خواننده / بیننده است که تشخیص دهد چه چیز واقعی است و چه چیز نیست. چه چیز صحت دارد و چه چیز دیدگاه آن فرد است و همانطور که ما در روزنامه نگاری می گوئیم &quot;همواره باید منبع را بررسی کرد.&quot;</p> <p> دیوید گورین: من به خاطر کشف این دنیای جدید همراه با همه شما بسیار هیجان زده ام. من یک روزنامه نگار حرفه ای قدیمی هستم که برای یک تشکیلات خبری روزانه تلویزیون کار می کنم که فناوری های نوین را در بر می گیرد و مانند بسیاری از مردم سعی دارم کارم را ادامه بدهم و شرایط را درک کنم. </p> <p>دیوید گورین: ولی یک آدم فنی نیستم – به طور کلی می دانم که از لحاظ فنی چه طور این وسایل کار می کنند اما اشکالات ابزارها و سیستم ها را نمی توانم رفع کنم . بهتر است سیم ها و مدارها را به کارشناسان فناوری اطلاعات محول کنم! اما بیائید با هم گفتگو کنیم و بیاموزیم و چیزهای جدیدی از یکدیگر یاد بگیریم. </p> <p>دیوید گورین : دنیا به مکان بسیار کوچکی تبدیل شده، اینطور نیست؟</p> <p>آلویسیوس آدیمادو: موضوع صحبت چیست؟</p> <p>ران – وینتر: سلام </p> <p>کاترین بوش: سلام ! </p> <p>احمد اسمره: کسی اینجا هست؟ </p> <p>کاترین بوش: بله ما اینجا هستیم !</p> <p>دیوید گورین : صحبت درباره انقلاب در روش ما برای برقراری ارتباط است. فناوری شخصی هر کسی را در هر نقطه از جهان قادر می سازد آنچه را دیده و در سر دارد برای تمام جهان بیان کند، و چگونگی نگرش و درک ما را از جهان تغییر می دهد و انتظار می رود که پویایی جوامع را تغییر دهد.</p> <p>ربکس: راستی سلام </p> <p>کاترین - مجری CO.NX: سلام !</p> <p>ربکس : همینطور است ، بنابراین می خواهید بگوئید که روزنامه نگاری شهروندی بهتر است زیرا مردم می توانند برای خودشان تصمیم بگیرند تا اینکه مجبور باشند عقاید دیگران را بپذیرند؟</p> <p>ملک کتایش: من تازه واردم و حتی نمی دانم موضوع بحث چیست.</p> <p>کاترین (مجری CO.NX) : سلام ملک. موضوع بحث روزنامه نگاری شهروندی است. </p> <p>دیوید بال: من وارد سیستم شده ام . نام من دیوید بال است و سردبیر اخبار اینترنتی تارنمای تایمز در ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی هستم.</p> <p>کاترین (مجری CO.NX): سپاس از اینکه به ما پیوستید، دیوید ! گفتگوی فردای ما را دربارۀ رسانه ها و دموکراسی در ساعت 13 به وقت گرینویچ را ازدست ندهید.</p> <p> </p> <p>احمد اسمره: سلام </p> <p>کاترین: سلام </p> <p>دیوید گورین: ربکس، به نظر من لزوما ً بهتر هم نیست اما متفاوت است و چشم اندازهای جدیدی را به روی ارتباطات می گشاید . احساس من این است که وقتی شما نشریه ای را مطالعه یا تماشا می کنید ، مسئله &quot;پذیرفتن&quot; یا رد کردن نیست بلکه بررسی و ارزیابی آن چیزی است که به رغم چیزهای دیگر می خوانید و دیدگاهی شکل می گیرد. </p> <p>رازکا اولیوا (تریبون – ماداگاسکار): سلام. تأثیر استفاده از رسانه های جدید را برای انتشار اخبار چگونه ارزیابی می کنید ؟ متشکرم. </p> <p>ربکس: موافقم، اما شکل گیری یک عقیده آسان تر است هنگامی که ابعاد بیشتری از ماجرا را می شنوید ، بنابراین وقتی زوایای بیشتری برای بررسی داشته باشید عقیدۀ بهتر و آگاهانه تری در شما شکل می گیرد.</p> <p> دیوید گورین: رازکا، هم اکنون تأثیر آن عجیب به نظر می رسد، اما فکر می کنم هنوز در مراحل اولیه آن است و تأثیر واقعی دراز مدت آن معلوم نیست. قطعا ً ما در چندین رویداد اخیر مشاهده کرده ایم که می تواند همه ملت ها را متحد کند، اما در نهایت به چه چیزی دست خواهد یافت؟ این پرسشی است که پاسخ آن را ما هنوز نمی دانیم . اما توانایی هر فرد برای آنکه چشم ها و گوش های جهان باشد همه چیز را تغییر خواهد داد! </p> <p>جان: سلام، آیا هیچ وسیله شنیداری روشن است؟</p> <p>کاترین مجری : سلام جان . نه این گفتگو فقط نوشتاری است. </p> <p>آرینیانا( وبلاگ نویس – ماداگاسکار ): سلام به همه </p> <p>کاترین: سلام آرینیانا ! متشکرم که به ما پیوستی</p> <p> </p> <p>مجری پیتر : سلام به همه ، به گفتگوی زنده CO.NX خوش آمدید !</p> <p>جان : متشکرم کاترین. </p> <p>کاترین (مجری): اگر تازه به ما پیوسته اید لطفا ً خودتان را معرفی کنید و بگوئید اهل کجا هستید! </p> <p>کاترین (مجری) : همچنین می خواهیم از شما دعوت کنیم که به گفتگوی فردای ما در ساعت 13 به وقت گرینویچ درباره رسانه ها و دموکراسی بپیوندید. http://statedept.connectsolutions.com/journalism</p> <p>دانهی ( ماداگاسکار ) 2: نقش واقعی رسانه های شهروندی در تضاد با رسانه های سنتی چیست؟ آینده این رسانه های شهروندی در کشورهای در حال توسعه چه می تواند باشد؟ </p> <p>دیوید گورین: سؤال مهمی است. سعی می کنم دقیق پاسخ دهم. رسانه شهروندی &quot;همگانی&quot; است و بیشتر به سمت ذهنیت گرایی تمایل دارد درمقابل روزنامه نگاری سنتی که در پی بی طرفی است. در کشورهای در حال توسعه روزنامه نگاری سنتی به اندازۀ کشورهای توسعه یافته وجود ندارد، روزنامه نگاری شهروندی درها را برای حضور بیشتر شهروندان در جامعه شان می گشاید و فرصت های بسیار بیشتری را برای پوشش اخبار، به خصوص اخبار اجتماعی فراهم می کند. </p> <p>دیوید بال: روزنامه نگاری شهروندی، اگر تکنولوژی اجازه دهد، در جامعه سرکوب گر کارایی  دارد، اما شما آیا فکر می کنید روزنامه نگاری شهروندی هیچگاه بتواند در کشورهای پیشرفته به تنهایی وجود داشته باشد ؟</p> <p>دیوید گورین: بله ، اما فکر نمی کنم خیلی مفید باشد. به نظر من روزنامه نگاری سنتی و روزنامه نگاری شهروندی یکدیگر را تکمیل می کنند ، در واقع روزنامه نگاری شهروندی بیشتر تمایل دارد که ذهنیت گرا و &quot;عامه پسند&quot; باشد. </p> <p>آلوارو 1961: من مراکشی هستم و درباره این موضوع در فیس بوک مطالعه می کنم. من علاقمند به روزنامه نگاری هستم . روزنامه- نگاری شهروندی در تحول دموکراتیک در کشورهای جهان چه نقشی دارد. روزنامه نگاری شهروندی ، صرف نظر از موقعیت اجتماعی، اقتصادی یا سیاسی عقاید هر کسی را بیان می کند. این هدف نهایی در دموکراسی است- یک نفر، یک صدا.</p> <p> </p> <p>جان : روش های صحیح برای تشخیص اخبار قابل اعتماد کدامند؟</p> <p> </p> <p>لووا راکوتو: سلام من لووا هستم از ماداگاسکار اما هم اکنون در نیوجرسی اقامت دارم . چیزی  که به عقیده من از بی طرفی مهم تر است شفافیت است. اگر کسی درباره مطالبی که می گوید و منابع خود صداقت داشته باشد ، گفتگو بسیار غنی تر خواهد بود. بی طرفی  همیشه بسیار نسبی است حتی برای رسانه های سنتی. </p> <p>جان: با وجود این همه &quot;منبع&quot; برای اخبار، چگونه می توانیم بگوئیم که کدام یک موثق است؟ </p> <p>دیوید گورین: توصیه من این است که تنها به یک منبع اکتفا نکنید. به طور گسترده بخوانید و ببینید – دیدگاه های خوب ناشی از ترکیب انواع نقطه نظرهاست و حقیقت یا چیزی نزدیک به آن از کل ناشی می شود و همیشه منبع گزارشی را که می خوانید، بررسی کنید.</p> <p>کولوینا راماسیناندرو: دوم اینکه گاهی گفتن حقیقت دشوار است یا مردم می خواهند حقیقت را بدانند و ما می خواهیم کاری انجام دهیم که بدانند ، درباره اینکه دقیقا ً چه اتفاقی روی داده و چگونه و چه کسی موجب آن شده ، اما گاهی ما می ترسیم . می دانید درباره امنیت صحبت می کنم زیرا رسانه های شهروندی فاقد یک بیمه نامه است بنابراین نظر شما چیست؟ </p> <p>دیوید گورین : کولوینا، روزنامه نگاری واقعی می تواند شغل خطرناکی باشد- تردیدی دراین مورد وجود ندارد. اغلب جرئت و جسارت می طلبد و قربانی می گیرد . فرد باید تصمیم بگیرد که چقدر مشتاق است و چه خطراتی را می خواهد به جان بخرد. اما چیزی را که یک آمریکایی بزرگ به نام توماس جفرسون گفت، به خاطر داشته باش: &quot;هنگامی که مردم از دولتشان می هراسند ، این حکومت استبدادی است ، وقتی دولت از مردم خود می هراسد، این آزادی است. &quot;</p> <p>روجو راواکا مایریسوآ: به عنوان یک روزنامه نگار، چگونه می توانیم جوانان را متقاعد کنیم که رسانه های جدید می توانند مفید واقع شوند به خصوص می توانند اخبار را تقویت کنند، نه اینکه فقط برای اوقات فراغت باشند؟</p> <p> </p> <p>دیوید گورین: اوه راستی اظهارات آنجارا دربارۀ خطرناک بودن، عقاید من بود ، نه عقاید آنجارا !</p> <p>هلا : اینجا که من هستم اطلاعات هنوز کنترل می شود، توئیتر و تسهیلات دیگر هنوز تحت کنترل دولت است. </p> <p>دیوید گورین : روجو، من فکر می کنم آنها باید آن را با چشم خودشان ببینند و قدرتی را که برای دستیابی به دیگران دارد و موجب تفاهم بسیار و تحول اجتماعی سودمند می شود، درک کنند. وقتی ارزش موجود در آن را ببینند، برای چیزی بیش از اوقات فراغت به آن ایمان می آورند .</p> <p>دیوید گورین: هلا، فضای بسیار تنگ و دشواری برای روزنامه نگاری است. باید تصمیم بگیرید چه خطراتی را می خواهید به جان بخرید. در برخی از کشورها که در آنها سلطه دولت وجود دارد ، روزنامه نگاران اینترنتی سعی می کننند به سرورهای پرسرعت. در کشورهای دیگر دسترسی پیدا کنند تا تحت کنترل دولتشان قرار نگیرند. </p> <p>آرینیانا ( وبلاگ نویس – ماداگاسکار ) : متشکرم </p> <p>نیوو ( تربیون – ماداگاسکار ): روزنامه نگاری شهروندی به واقع چیست؟ تا حدودی ما همچون یک روزنامه نگار عکس العمل نشان می دهیم و گاهی ، هنگامی که اخبار را پوشش می دهیم و می نویسیم ، نقش خود را به عنوان شهروند ایفا می کنیم . این دو مکمل یکدیگرند اما گاهی برقراری توازن میان آنچه باید بنویسیم و آنچه نباید بنویسیم دشوار است به خصوص در مواردی که از سوی سردبیر یا آگهی دهنده یا آشنایان تحت فشار باشید. برای اجتناب از اطلاعات جانبدارانه چه کاری باید انجام دهیم ؟</p> <p>دیوید گورین : آرینیانا : فقط سعی کنید تا جایی که می توانید حقیقت را صحیح ، کامل و عادلانه بیان کنید. فشار از سوی سردبیران، آگهی دهندگان و آشنایان همواره وجود خواهد داشت. اما شما باید معیارهای خود را تعیین کنید و صرف نظر از آن فشارها همواره آنها را اعمال کنید. جایی که من کار می کنم هم آن فشارها وجود دارند. ما فقط به معیارهای بی طرفی خود پایبند می مانیم و سعی می کنیم آنها را نادیده بگیریم ! </p> <p>ربکس: روزنامه نگاری شهروندی چگونه بر روزنامه نگاران آینده اثر خواهد کرد؟ کاری وجود دارد که دانشجویان کنونی باید درباره آن بیاموزند یا انجام دهند ؟</p> <p>دیوید گورین: ربکس، روزنامه نگاری شهروندی آنقدر جدید است که فهمیدن این که طی 5 ، 10 ، یا 20 سال آینده چه نقشی خواهد داشت واقعا ً دشوار است. اما واقعی است و به تمام دلایلی که گفتم ارزشمند است. عاقلانه است  که دانشجویان پا به پای تمام پیشرفت های فناوری اخیر پیش بروند و ببینند برای دستیابی به افرادی که می خواهند به آنان دست یابند چه کاربردی دارند و نیز ارزش های روزنامه نگاری سنتی را مانند صحت، کامل بودن، عدالت، توازن و غیره را بیاموزند زیرا اینها همواره به خوبی به شما کمک خواهند کرد. </p> <p>آرینیانا ( وبلاگ نویس – ماداگاسکار ): سلام ، من یک وبلاگ نویس هستم <br> http://ariniaina.wordpress.com. از گفتگویی که به رسانه های شهروندی اختصاص داده شده تشکر می کنم . من دیروز پرسشی ارسال کردم ولی احتمالا ً آن را از دریافت نکرده اید. خوب ، فقط می خواستم بگویم که رسانه های شهروندی در کشور من به دلیل بحران جاری بسیار افزایش یافته است. به عقیده من &quot;رسانه های سنتی &quot; و رسانه های شهروندی مکمل یکدیگرند. شما فکر می کنید چه محدودیت هایی برای روزنامه نگاری شهروندی باید وجود داشته باشد ؟</p> <p>دیوید گورین: من فکر می کنم روزنامه نگاری &quot;سنتی&quot; و روزنامه نگاری شهروندی مکمل هستند و هر دو باید به خاطر کیفیت محدودیت هایی داشته باشند. روزنامه نگاری سنتی به بی طرفی و بی نظری تمایل دارد و روزنامه نگاری شهروندی به ذهنیت گرایی. اما روزنامه نگاری شهروندی در صورتی که هنگام توصیف وقایع واقعی و هنگام ارایه دیدگاهها کامل باشد ، مزایای بسیاری دارد. </p> <p>دیوید بال: لطفا ً نمونه ای را ذکر کنید از اینکه چگونه روزنامه نگاری شهروندی یا مشارکت شهروندی موضوع یکی از گزارشات شما قرار گرفت . </p> <p>دیوید گورین : دیوید : در صبح روز سال نو در اوکلند در کالیفرنیا ، یک افسر پلیس مسافری را در یک ایستگاه پر رفت و آمد قطار هدف قرار داد و به قتل رساند، اتفاقی که به نظر بسیاری از افراد ناعادلانه بود. تعداد زیادی از مسافران قطار این صحنه را در دوربین تلفن های همراهشان ضبط کردند و پس از اینکه پلیس شرح متفاوتی از آنچه به وقوع پیوسته بود ارایه داد ، دوربین های آن تلفن های همراه ماجرای واقعی را بیان کردند. آن افسر پلیس اکنون متهم به قتل شده است. بدون آن دوربین ها ، بعید است که اتهامی وارد می شد. </p> <p>دیوید گورین: توضیحی برای رعایت انصاف: محاکمه آن افسر هنوز آغاز نشده است، بنابراین ما نمی توانیم درباره گناهکار یا بی گناه بودن او چیزی بگوئیم . اما منظور من این است که نشان دهم چگونه روزنامه نگاری شهروندی و تکنولوژی نوین موجود چشم انداز پوشش اخبار و شکل گیری وقایع را تغییر می دهد. </p> <p>رازاکا اولیوا ( تریبیون – ماداگاسکار ): در آخرین گفتگوی اینترنتی گفته شد ، اخباری که جانبدارانه است یا اطلاعات غلط ارایه می کند ارزش خود را از دست می دهد. درماداگاسکار، اغلب روزنامه ها جانبدارانه است معدودی روزنامه وجود دارند ، بسته به صاحب روزنامه، که اخبار بی طرفانه ارایه می کنند. روزنامه نگاران سعی کردند در وبلاگ هایشان اخبار را بنویسند ، اما ت?داد بسیار کمی از مردم آنها را می خوانند. چگونه باید حقیقت را از طریق این شهروندان روزنامه نگار اشاعه داد؟ متشکرم. </p> <p>دیوید گورین: سؤال خوبی است! از آن گذشته اگر مردم نبینند پس چه ارزشی دارد؟ </p> <p>دیوید گورین: من فکر می کنم شما باید به طور وسیع تری  تبلیغ کنید تا بتوانید مخاطبان بسیاری را جذب کنید. فقط به وبلاگ خودتان  اتکا نکنید، بلکه اطمینان حاصل کنید که اغلب در صفحه فیس بوک تان نام آن را ذکر می کنید، با هر کسی که می شناسید مرتبا ً درباره آن حرف بزنید و از آنان هم بخواهید که سخنان شما را به دیگران بگویند. آگهی بدهید و کارتان را تبلیغ کنید و اگر مناسب و یا مفید باشد حرف دل شما به زودی مخاطب پیدا می کند. </p> <p>رازاکا اولیوا ( تریبیون – ماداگاسکار ): آیا توصیه ای دارید در مورد این که رسانه های سنتی چگونه می توانند با این رسانه های نوین ساده تر ارتباط برقرار کنند ؟ متشکرم.</p> <p>دیوید گورین: ما سعی داریم نزدیکی زیادی بین تلویزیون و وسایل ارتباط جمعی جدید برقرار کنیم . ما برنامه پخش اخبارمان را داریم و تارنمای بسیار گسترده ای داریم که همواره آن را به روز می کنیم و از فیس بوک و توئیتر برای جذب مخاطبان بیشتر استفاده می کنیم و به طور گسترده تبلیغ می کنیم. نتیجه خوبی دارد اما از برخی جهات وسایل ارتباط جمعی جدید با رسانه های سنتی تفاوت بسیار و مخاطبان متفاوتی دارند بنابراین آن نوع تعاملی که من فکر می کنم شاید محدود باشد. من فکر می کنم در نهایت یکی ، دیگری را تکمیل خواهد کرد.</p> <p>نیوو ( تریبیون – ماداگاسکار): روزنامه نگاران همواره در پوشش، نوشتن اخبار و گرفتن عکس در مواقع بروز بحران سیاسی با مشکل مواجه هستند به خصوص کسانی که در سازمان های رسانه های عمومی هستند. ما به عنوان شهروندان روزنامه نگار چه کاری باید انجام دهیم ؟</p> <p>دیوید گورین : نیوو، من فکر می کنم باید راهی برای ناشناس ماندن پیدا کرد یا می بایست یک نام مستعار انتخاب کرد . کار چندان جالبی نیست اما آنچه از همه مهم تر است انتشار دادن اخبار صحیح است. </p> <p>کولونیا راما سیناندرو: در این صورت اگر ما بخواهیم کار و کسب درآمد نمائیم ، کجا می توانیم این فرصت را به دست آوریم ؟ </p> <p>دیوید گورین : فرصت های بسیار زیادی در این حوزه وجود دارد و در وسایل ارتباط جمعی جدید این فرصت ها هر روز گسترش می یابند . دوست من بری، زمانی از من پرسید &quot;چگونه یک نویسنده شوم؟&quot; و من پاسخ دادم، &quot; فقط بنویس&quot; . کولوینا فقط کار کن. به بهترین شکل خودت را نشان بده. اگر باید یک شغل بد پیدا کنی تا وقتی می نویسی تو را از نظر مالی تأمین کند ، این کار را بکن . همین طور که بنویسی ، افرادی را ملاقات می کنی و شهرت خوبی کسب می کنی و بالاخره شغلی پیدامی کنی که درآمد داشته باشد. یک کارگردان آمریکایی زمانی گفته بود، &quot;نیمی از زندگی فقط خود نمایی است.&quot; خودت را نشان بده و به جایی می رسی که می خواهی برسی. </p> <p>دیوید بال : شما یک شهروند روزنامه نگار را چگونه از یک خبرنگار محلی (غیر رسمی) تشخیص می دهید؟ آیا شهروندان روزنامه نگار رایگان کار می کنند و خبرنگاران محلی حقوق دریافت می کنند؟ </p> <p>دیوید گورین : دیوید، احتمالا ً بزرگ ترین تفاوت همین است ، اگر چه خبرنگاران محلی معمولا ً قدیمی تر و دارای ارتباطاتی هستند و ارزش های روزنامه نگاری سنتی بیشتری دارند.</p> <p> </p> <p>کولونیا راما سیناندرو: و ما رسانه های شهروندانی انگیزه هایی برای آنچه انجام می دهیم داریم، ما می خواهیم بیان ما شباهت بیشتری به روزنامه نگاران حرفه ای داشته باشد، و می خواهیم از این راه درآمد کسب کنیم. در این مورد چه توصیه ای به ما دارید ؟</p> <p>دیوید گورین : بسیاری از سازمان های رسانه ای &quot;سنتی&quot; دوره های کارآموزی برگزار می کنند  برخی با حقوق و برخی بدون دستمزد. آنجا مکان مناسبی برای شروع کار است. همچنین در محل وقوع خبرها حضور داشته باشید آنجا مکانی است که روزنامه نگاران هستند و شما می توانید آنها را ملاقات کنید. اگر شما در این زمینه کار کنید و مهارت کسب کنید ، کاری با دستمزد پیدا می کنید. </p> <p>نیوو ( تریبیون – ماداگاسکار ): دونا – ماداگاسکار ؛ سلام ، تفاوت میان تروریسم شبکه ای و جنایت شبکه ای چیست ( در گذشته: بحران مالی و جرم تکنولوژی) . بسیار متشکرم. </p> <p>دیوید گورین : مطمئن نیستم که سؤال شما را درست فهمیده باشم ! می توانید طور دیگری آنرا مطرح نمائید ؟ </p> <p>دانهی ( ماداگاسکار ): در شرایطی که با افزایش ناگهانی اطلاعات از منابع مختلف از جمله، رسانه های ارتباط جمعی جدید روبرو هستیم، مردم عادی چگونه می توانند صحت اطلاعات را دریابند؟ روزنامه نگارانی که حقیقت را گزارش می کنند چه کاری باید انجام دهند تا مردم را نسبت به حقایق مجاب کنند ؟ </p> <p>دیوید گورین: دانهی،  در خور اعتماد باش، صادق باش، به هنگام گزارش بده، منصف باش و کامل گزارش کن و فقط چیزی را بگو که به آن اطمینان داری – نظریه پردازی نکن مگر اینکه تفسیر خبر تهیه کنی. به مرور زمان به داشتن انصاف و صداقت معروف خواهی شد. </p> <p>ربکس : و به عنوان یک جوان می توانم بگویم که خبر باید جلب توجه کند و مد روز یا دلپذیر باشد.</p> <p> </p> <p>دیوید گورین : ربکس، درست است اما این همان جنبه شگفت انگیز آن است. روزنامه نگاری شهروندی قدرت تخیل جوانان را جلب کرده است و این جنبه جالب مسأله است—هدایت آن  همه انرژی و ایده آل گرایی به سوی یک هدف ارزشمند.</p> <p> </p> <p>آریانیانا ( وبلاگ نویس – ماداگاسکار) : انسان به پول نیازدارد، این قابل درک است. اما به اعتقاد من آنچه باید وجه تمایز میان رسانه های شهروندی و روزنامه نگاری باشد این حقیقت است که ما آن را از روی میل و با شور و شوق انجام می دهیم ( و شاید به عنوان یک وظیفه شهروندی ) و نباید برای آن دستمزد دریافت کنیم.</p> <p> </p> <p>مجری پیتر: اگر تازه وارد سیستم شده اید ، لطفا ً بگوئید اهل کجا هستید. با کمال میل پرسش های شما را دریافت می کنیم ! </p> <p>دیوید گورین : آفرین آرینیانا و منظور من همین است! اما در عین حال شما باید نان بخورید. من نیز در ابتدای کارم با این مسئله درگیر بودم – می خواستم کارم را خوب انجام دهم اما باید اجاره خانه ام را هم پرداخت می کردم. بنابراین همانگونه که پیشتر گفتم، اگر شما واقعاً به این کار علاقه دارید، بروید یک شغل پاره وقت پیدا کنید، هر شغلی که باشد مهم نیست تا وقتی روزنامه نگاری شهروندی انجام می دهید بتوانید هزینه هایتان را پرداخت کنید و هرگز عشق خود را نسبت به آن از دست ندهید !</p> <p>دیوید بال : آیا فکر می کنید  فرستادن یک شهروند روزنامه نگار به یک فضای غیر دوستانه رسانه ای و استفاده از او در این محیط ،  همچون زیمبابوه اخلاقی است ؟ </p> <p>آرینیانا ( وبلاگ نویس – ماداگاسکار ) : متشکرم دیوید. من واقعا ً به وبلاگ نویسی علاقۀ بسیاری دارم و اگر بخواهم برای آن دستمزد دریافت کنم ، گمان نمی کنم همان احساس را نسبت به آن داشته باشم.</p> <p>دیوید گورین:  من فکر می کنم اگر شما یک شهروند روزنامه نگار را که به نوعی رابطه ای دیرینه با او دارید ، به جایی بفرستید یا از او استفاده کنید باید مسئولیت آن شخص را نیز قبول کنید . من همچنین فکر می کنم مسئولیت دارید اطمینان حاصل کنید که اشخاص از خطرات کاری که  انجام می دهند آگاه هستند و تمایل به پذیرش آنها دارند و آماده باشید درصورت نیاز به کمک آنها بروید . از سوی دیگر اگر آنها کاملا ً مستقل عمل می کنند و سر خود و هر از گاهی برای شما مطالبی ارسال می کنند ، فکر می کنم مادامیکه شما آنها را هدایت نکنید مسئولیت با خودشان است. </p> <p>دیوید گورین : آرینیانا، پول درآوردن هیچ اشکالی ندارد مادامیکه از منبعی نباشد که به شما پول بدهد تا چیزی را بگوئید که او می خواهد. من برای جایی کار می کنم که به هرحال ، یک شرکت بزرگ آمریکایی است، اما آنان برای ویرایش خبرها به جای ما تصمیم نمی گیرند . من و همکارانم بدون مشورت با رؤسای شرکت کار می کنیم . قطعا ً برای انجام رایگان کار ، یک حد و مرزی وجود دارد و در کل خیلی خوب است و من به تو احترام می گذارم اما هیچ کس استثنا نیست ، دست کم من اینطور فکر می کنم. </p> <p>دیوید بال : دیوید گورین، از توصیه ها و زمانی که صرف کردید متشکرم. از این گفتگو لذت بردم . همه چیز عالی بود. </p> <p>                                                                                      <a href="http://www.thetimes.co.za">http://www.thetimes.co.za</a> <a href="http://"></a></p> <p align=right>                                                                          </p> <p>دیوید گورین : از حضور همه شما تشکر می کنم و برای همه شما آرزوی موفقیت و روزنامه نگاری خوب دارم ! شما کار مهم و جالبی دارید که گاه در فضایی دشوار انجام می گیرد. اما به ایجاد دنیایی بهتر کمک می کند! همه می توانید افتخار کنید! به ادامه دادن ادامه دهید ! </p> <p>مجری پیتر : از حضور همه در این گفتگو تشکر می کنم . رونوشت این گفتگو در تارنمای America.gov در دسترس خواهد بود. لطفا ً برای گفتگوهای آتی در تماس باشید !</p> <p>آملیا (مجری): برای کسب اطلاعات بیشتر درباره گفتگوهای اینترنتی CO.NX به صفحۀ فیس بوک ما مراجعه کنید.                       </p> <p> <a href="http://co-nx.state.gov">http://co-nx.state.gov</a> </p> <p>?رینیانا ( وبلاگ نویس- ماداگاسکار) : این بهترین ایده درباره روزنامه نگاری شهروندی است . شما برای بیان و به اشتراک گزاردن آنچه شاهد آن بوده اید آزادید، فکر می کنید ... آنرا رایگان انجام دهید ؟ شنیده شدن به خودی خود خیلی مهم است ... اما در نهایت، اگر &quot;کارهای&quot; من مورد ستایش قرار گیرند و بابت آنها دستمزد دریافت کنم ، چرا که نه؟</p> <p>آرینیانا ( وبلاگ نویس- ماداگاسکار): برای موضوع گفتگوی امروز بسیار متشکرم. </p> <p align=right>کاترین (مجری): لطفا ً در گفتگوی فردای ما درباره رسانه ها و دموکراسی در ساعت 13 به وقت گرینویچ حضور داشته یابید.</p> <p><a href="http://statedept.connectsolutions.com/journalism">http://statedept.connectsolutions.com/journalism</a> </p> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/August/20090827175841hchcstub0.6428797.html?CP.rss=true Thu, 27 Aug 2009 17:58:51 -0500 “Millions if not billions of ‘everyday’ people have become ‘citizen journalists,’ witnesses to history and everyone’s eyes on the world,” says journalist David Gurien in a July 29 CO.NX webchat.

]]> <![CDATA[فعال سیاسی اردنی ازامکانات تلفن همراه استفاده می کند]]> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/July/20090715153314ajesrom0.9076197.html?CP.rss=true iipcms@state.gov (iipcms) جین مورس <BR>عضو هیئت تحریریه <BR><BR> <p dir=RTL>واشنگتن –زمان طولانی است که بهره کشی از کارگران مهاجر مشکل بسیاری از کشورها است. آیدا ابوراس، فعال سیاسی اردنی، نشان داده است که چگونه ازتلفن همراه معمولی می توان برای کمک به کارگران آسیب پذیر استفاده نمود. </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>ابوراس در سال 2003 سازمان دوستان زنان کارگر  را بنا نهاد که نخستین سازمان غیر دولتی </p> <p dir=RTL>(ان جی او ) در اردن برای مبارزه با قاچاق انسان و مشکلات کارگران مهاجر زن بود.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>در سال های اخیر، هزاران زن خارجی اغلب به عنوان کارگران بومی برای کار به اردن آمده اند. طبق اعلام صندوق توسعه سازمان ملل برای زنان  حدود 60 تا 70 هزار کارگر زن خارجی مجاز و غیر مجاز در اردن به سر می برند. فقدان مهارت های زبان و دانش راه کارهای حقوقی حمایتی، همچون عقد قرارداد، آنان را در معرض بسیاری از اشکال سوء استفاده قرار می دهد. دوستان زنان کارگر سعی دارد با اطلاع رسانی عمومی این نقص را رفع کند. </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>ابوراس با اعتقاد به این که آموزش برای کارگران و کارفرمایان هردو، مؤثرترین روش برای حل معضل سوء استفاده از کارگران مهاجر است در تابستان 2008 دست به اقدامی زد که طی آن 120 هزار پیام کوتاه به تلفن همراه کاربران اردنی ارسال شد که در آنها به آنان روش صحیح رفتار با کارگرانشان آموزش داده می شد. </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>وی به تارنمای دولت آمریکا  گفت، ارسال پیام ها دشوار نبود، مراحل کار با یک شرکت تلفن همراه هماهنگ شد. وی گفت،اصل کار تهیه یک پیام ماهرانه بود که آنقدر کوتاه باشد که در آن الزامات</p> <p dir=RTL> اس ام اس (سرویس پیام کوتاه) رعایت شده باشد و آن قدر رسا باشد که به مشکل کارگران مهاجر بپردازد و خطاب به شنوندگان غرب امان، پایتخت اردن، باشد که اغلب حامیان بومی مهاجران در آنجا به سر     </p> <p dir=RTL>می برند.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL> ابوراس توضیح داد: &quot;هدف پیام ها کارفرمایان غرب امان –هم مرد و هم زن –سیاست گذاران و مؤسسه های کاریابی بود.&quot;</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>ابوراس به تارنمای دولت آمریکا گفت با توجه به این که حدود 4 میلیون نفر از جمعیت 7/5 میلیونی اردن تلفن همراه دارند استفاده از اس ام اس مؤثر است. وی گفت که اگر بودجه این کار تأمین شود تمایل دارد این کار را تکرار کند. </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>در اس ام اس که امکان ارسال 160 حرف یا کمتر، بسته به زبان به کار رفته، وجود دارد ارزان تر و قابل اعتماد تر از تماس تلفنی است. اس ام اس را می توان برای تعداد کثیری از تلفن های همراه در یک زمان ارسال و پیام ها را می توان به طور خودکار به تارنما ارسال نمود. </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>ابوراس گفت بسیاری از کارگران مهاجر دارای تلفن همراه هستند و از طریق اس ام اس با بستگانشان در وطن ارتباط برقرار می کنند یا از آن برای تسهیل کارشان استفاده می کنند به خصوص آنهایی که به طور روزانه قرار کار می گذارند. برخی از آنها برای گفتگو با خانواده شان از طریق کامپیوتر به کافی نت </p> <p dir=RTL>می روند اما به گفته ابوراس بی سوادی در میان کارگران زن مهاجر مشکل رایجی است به خصوص در میان دختران سریلانکایی و اندونزیایی. </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>علاوه بر کاربرد اس ام اس، دوستان زنان کارگر دو میلیون ای میل ارسال کردند. ابوراس گفت به نظر من هر دو روش ارتباطی مهم اند. در ایمیل ها، ما از سه کاریکاتور مختلف استفاده کردیم که مخصوص ان جی او و صندوق ما برای توسعه سازمان ملل برای زنان ایجاد شده بود. این کاریکاتورها را یک کاریکاتوریست مشهور در اردن ساخته بود، با پیام هایی به سه زبان –فیلیپینی، سریلانکایی، و اندونزیایی –علاوه بر زبان های عربی. بنابراین ما آن کاریکاتورها را به همراه پیام هایی درباره حقوق انسانی کارگران مهاجر ارسال می کردیم.&quot;</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پاسخ هایی که ابوراس دریافت کرد تشویق کننده و تعداد اندکی از آنها نیز غیرمنتظره بود.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL> به عنوان مثال، برخی از کارفرمایانی که او با آنها ارتباط برقرار کرده بود با مشکلاتی از ناحیه مؤسسه های کاریابی برای کارگران مهاجرمواجه بودند و نمی دانستند چه کارکنند، برخی دیگر دریافته بودند که کارگران محلی شان مبتلا به هپاتیت بودند و مطمئن نبودند که چگونه کار را ادامه دهند. زنی پس از دریافت پیام، تصمیم گرفت کارگر محلی خود را، که از سوی مردی در سوپرمارکت مورد تجاوز قرار گرفته بود، برای شکایت به اداره پلیس ببرد.</p> <p dir=RTL> </p> <p dir=RTL>ابتکار ابوراس، وی را مفتخر به دریافت عنوان یکی از &quot;قهرمانانی که برای پایان دادن به بردگی مدرن تلاش می کند &quot; در گزارش امسال قاچاق انسان  کرد که توسط وزارت خارجه آمریکا هر سال منتشر می شود. در این گزارش فهرستی از موارد بردگی انسان در کشورهای اطراف جهان و نیز اقدامات دولت ها برای مبارزه با این مشکل درج می شود. (رجوع کنید به:                             </p> <p dir=RTL><a href="http://www.america.gov/st/democracyhr-english/2009/June/20090609155714ajesrom4.254657e-02.html">http://www.america.gov/st/democracyhr-english/2009/June/20090609155714ajesrom4.254657e-02.html</a> ) </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>ابوراس اکنون به عنوان مشاور جنسیتی منطقه ای برای کمسیون اجتماعی و اقتصادی سازمان ملل برای غرب آسیا  کار می کند که مقر آن در بیروت، پایتخت لبنان است و به مبارزه برای دفاع از حقوق کارگران مهاجر زن ادامه می دهد. </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL><b>تلفن های همراه به طور فزاینده به ابزارهای ارتباطی مهمی تبدیل می شوند</b></p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>مطالعه ای که تحت حمایت دفتر آمریکا برای توسعه بین المللی  صورت گرفت نشان می دهد که امروزه 4 میلیارد مشترک تلفن همراه در جهان وجود دارد و حاکی است تلفن های همراه به &quot; پراستفاده ترین شکل فن آوری تبادل اطلاعات در تاریخ بشر تبدیل شده اند. &quot; این مطالعه در نوامبر 2008 با این عنوان منتشر شد : <a href="http://mobileactive.org/files/A%20Mobile%20Voice-The%20Role%20of%20Mobile%20Phones%20in%20Citizen%20Media.pdf">http://mobileactive.org/files/A%20Mobile%20Voice-The%20Role%20of%20Mobile%20Phones%20in%20Citizen%20Media.pdf</a> ),   یک صدای موبایل : استفاده از تلفن همراه در وسایل ارتباط جمعی شهری    (PDF, 900 KB),  در این مطالعه آمده است که تلفن های همراه اغلب تنها فن آوری هستند که مردم در کشورهای کم درآمد و با درآمد متوسط بدان دسترسی دارند. </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>در بررسی دیگری که در 2009 منتشر شده و توسط اتحادیه بین المللی مخابرات  صورت گرفته، که یکی از قدیمی ترین سازمان هایی است که برای استاندارد کردن مخابرات ایجاد شد، آمده است که تلفن های همراه در میان 50 درصد جمعیت جهان شیوع یافته و این که تا سال 2007، 64 درصد مشترکان تلفن همراه جهان از کشورهای در حال توسعه بودند.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/July/20090715153314ajesrom0.9076197.html?CP.rss=true Wed, 15 Jul 2009 15:33:24 -0500 The exploitation of migrant workers has long been a problem in many countries. Jordanian activist Aida Abu-Ras launched a campaign in the summer of 2008 that sent 120,000 text messages to Jordanian mobile phone users instructing them on the appropriate treatment of their workers.

]]> <![CDATA[شبکه سی جی و روزنامه نگاری شهروندی در هند]]> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/July/20090708185035mlenuhret0.6453058.html?CP.rss=true iipcms@state.gov (iipcms) <p><img src="http://photos.state.gov/libraries/amgov/3234/Week_3/061709_Chaudhury_200.jpg"></p> <p dir=RTL>نوشتۀ شابرانشو چودری </p> <p dir=RTL>شابرانشو چودری روزنامه نگاری هندی است که در &quot;گاردین&quot; و &quot;بی بی سی&quot; کار کرده و یکی از بنیانگذاران شبکه &quot;سی جی&quot; است، که موضوع این مقاله است. امسال وی به خاطر کار فوق العاده، و در پاره ای از موارد خطرناک خود، برندۀ بورس تحصیلی شوالیه  برای روزنامه نگاران بین المللی شد.</p> <p dir=RTL>فهرست روزنامه نگارانی که از سوی &quot;اتحادیه روزنامه نگاران&quot;  در ایالت قبیله ای چهاتیسگار  چاپ شده است تنها شامل یک نام &quot;آدیواسی&quot;  است – آن هم مربوط به کاملش پینکرا  است -- اما وی دیگر روزنامه نگار نیست.</p> <p dir=RTL>چهاتیسگار (سی جی) ایالتی کوچک در مرکز هند است، که در سال 2000 به خاطر جمعیت آن که اکثراً بومی هستند و &quot;آدیواسی ها&quot; (ساکنین اصلی) نامیده می شوند، موقعیت مناسبی به دست آورد. قانون اساسی هند آنان را به عنوان &quot;قبایل فهرست شده&quot;، که 8 در صد جمعیت را تشکیل می دهند، به حساب می آورد. هفتاد و پنج در صد قبایل در منطقه مرکزی هند زندگی می کنند.</p> <p dir=RTL>محروم ترین بخش جامعه در هند &quot;آدیواسی&quot; ها هستند، که پایین ترین پله نردبان شاخص های اجتماعی را تشکیل می دهند. وضع آنها به مراتب بد تر افراد طرد شدۀ سابق (دالیت ها ) است. آنها صدای سیاسی بسیار ضعیفی دارند یا اصلاً صدای سیاسی ندارند. شبکه سی جی به منظور کمک به آنها در شنیده شدن صدایشان به وجود آمد. شبکه سی جی، تارنمای مردم چهاتیسگاراست، جایی که هر فرد یک روزنامه نگار است. آنجا یک مجمع روزنامه نگاری شهروندی است که مأموریت آن دموکراتیزه کردن روزنامه نگاری است، جایی که روزنامه نگاری تنها به روزنامه نگاران محدود نمی شود. </p> <p dir=RTL>کاملش پینکرا می گوید، &quot;اگر شبکه سی جی در آنجا نبود، من دو انتخاب دیگر به عنوان پایان حرفه روزنامه نگاری در چهاتیسگار داشتم. اول، ممکن بود دست به خودکشی بزنم؛ و انتخاب دیگرم این بود که به مائوئیست  ها ملحق شوم. انتخاب سومی هم نداشتم.&quot; انتخاب خودکشی نشانه یأس است که در میان فقرای روستایی هند کار غیر متعارفی نیست. </p> <p dir=RTL>مائوئیست ها افراطیون دست چپی هند هستند که آشوبی خونین از سوی آدیواسی ها را رهبری کردند. آنها که قادر به پیش روی در شهرها نیستند، در طول سه دهه گذشته جنگل را خانه خود ساخته اند. شرایط به اندازه کافی برای نخست وزیر هند بحرانی بود که این آشوب را که از سوی مائوئیست ها (که به ناکسالیته ها  هم معروف اند) آغاز شد به عنوان خطربزرگ امنیت داخلی هند اعلام کند.</p> <p dir=RTL><i>&nbsp;</i></p> <p dir=RTL><b>عدم ارتباط</b></p> <p dir=RTL>در حال حاضر، نه تنها روزنامه نگار قبیله ای حرفه ای وجود ندارد، بلکه روزنامه نگاری که بتواند با قبایل به طور مستقیم ارتباط بر قرار کند نیز موجود نیست. میزان بی سوادی فوق العاده وحشتناک است، چرا که تسهیلات آموزشی که بتواند به هر زبان قبیله ای آموزش دهد وجود ندارد، و این بر خلاف پیش بینی هایی است که در قانون اساسی هند برای اقداماتی مثبت در مورد شغل، آموزش، و مسائل سرزمینی قبایل صورت گرفته است. این عمل سبب تقسیم جامعه و فقدان گفتگو میان جوامع قبیله ای و غیر قبیله ای شده است.</p> <p dir=RTL>رادیوی محلی می تواند جایگزین طبل های قبیله ای باشد، که همچنان به عنوان وسیله ای ارتباطی در حال استفاده هستند، اما تنها ایستگاه رادیویی موجود &quot;رادیو ملی هند&quot; است که رادیویی دولتی است و هیچ برنامه خبری را به زبانی قبیله ای پخش نمی کند. </p> <p dir=RTL>قوانین هند به ایستگاه های رادیویی که محلات صاحب آن هستند اجازه فعالیت نمی دهد. عقاید و مسائل قبیله ای در حد محدودی در مطبوعات رایج منعکس می شوند. </p> <p dir=RTL>بر اساس بررسی سازمان &quot;چارکه&quot;  که سازمان رسانه ای متناوب در دهلی است زمانی که، پنج سال پیش، شبکه سی جی شروع به کار کرد انتشار گزارش در مورد مسائل مردم عادی در روزنامه های محلی به طور شگفت انگیزی پایین و در حدود دو در صد بود. </p> <p dir=RTL>اولین تماس کاملش پینکرا با شبکه سی جی زمانی بود که وی از خانه اش به خاطر نوشتن مطلبی مربوط به فجایع شبه نظامیانی بنام &quot;سالوا جودوم&quot;  یا &quot;راهپیمایی صلح&quot; که از سوی دولت حمایت می شدند تبعید شد. رئیس پلیس از وی خواست تا به خاطر چیزی که نوشته بود کتباً معذرت خواهی کند، و بگوید که این امر اشتباه بوده است. پینکرا از این کار امتناع ورزید. سپس برادر وی به خاطر پناه دادن به مائوئیست ها در منزلش زندانی شد، گر چه وی در خانه اش مستأجری داشت که افسر مرکز نیروی ذخیره پلیس شبه نظامی هند بود که تلاش کرد به نفع خودش در این قضیه پا میانجی گری کند. یکی از دوستان پینکرا در اداره پلیس به وی گفت که پلیس قصد دارد وی را بکشد و به پینکرا توصیه کرد که آنجا را ترک کند. پینکرا به &quot;دنتوادا&quot;  نقل مکان کرد اما نتوانست در آنجا شغل روزنامه نگاری پیدا کند. </p> <p dir=RTL>روزنامه نگاران شهروند در شبکه سی جی نه تنها به پینکرا کمک کردند بلکه از کار او نیز استقبال کردند. روزنامه نگاران شهروند شبکه سی جی به آشکار سازی تخلفات حقوق بشری که مطبوعات رایج از آن غفلت ورزیده اند کمک کرده اند. برخی از این داستان ها توسط رسانه های رایج انتخاب و استفاده شده و توجه فعالان حقوق بشر را به خود جلب کرده است.آدیواسی ها سنت گفتاری غنی دارند. تمام اشعار و آهنگ های آنها به طور شفاهی از یک نسل به نسل دیگر منتقل می شود. شبکه سی جی در نظر دارد این گنجینه شفاهی را به صورت دیجیتالی ضبط کند تا از این طریق از زبان ها و فرهنگ های قبیله ای غنی آنان حراست کند. شبکه سی جی برخی از آدیواسی های جوان را در راهکارهای ساده روزنامه نگاری شهروندی آموزش داده است، مانند طرز ضبط کردن و انتقال نگرانی آنان با تلفن های همراه که دارای دوربین هستند. این تصاویر سپس به تارنماها منتقل شده و از طریق پست الکترونیکی به بحث و تبادل نظرگذاشته می شود.</p> <p dir=RTL><i>&nbsp;</i></p> <p dir=RTL><b>صدایی برای بی صدایان</b></p> <p dir=RTL>در آوریل 2007، یک ایستگاه تلویزیونی خبر از کشته شدن شش آدیواسی در دهکده ای بنام سانتوشپور  داد. پلیس به سرعت بیانیه ای صادر کرد که در آن گفته شد آدیواسی ها در تیر اندازی میان پلیس و مائوئیست ها کشته شدند. سپس یک شهروند روزنامه نگار مخفیانه مصاحبه ای را با رئیس گروه پلیسی که این روستائیان را کشته بود و مشروح این عملیات را توضیح داد ضبط کرد. هنگامیکه این مورد توسط فعالان حقوق بشر به دیوانعالی چهاتیسگار برده شد، این Ãیالت را مجبور کرد تا پرونده را بار دیگر بگشاید. </p> <p dir=RTL>قدرت در حال رشد این گروه، از دیدگاه تعداد و کیفیت بحث ها، آنقدر موجب دلگرمی است که شبکه سی جی اینک امیدوار است قلمرو نفوذ خود را به جمعیت های قبیله ای در چهار ?یالت همسایه گسترش دهد. این عمل، قبایلی را که توسط مرز های حکومتی از یک دیگر جدا شده اند با یک دیگر متحد می کند، گر چه آنها دارای یک زبان و فرهنگ مشترک هستند، و کانونی را فراهم می آورد که در آن جوامع مشابه می توانند داستان های خود را با یک دیگر سهیم شوند و گفتگویی را با آنچه که به عنوان &quot;دنیای خارج&quot; می بینند به وجود آورند.</p> <p dir=RTL>صمد موهاپاترا  ، یک روزنامه نگار با سابقه در ایالت اوریسا  که در آن نزدیکی قرار دارد می گوید، &quot;آرزومی کنم که ایالت من هم یک چنین تریبونی داشت، و من امیدوارم که تمامی این دست پروردگان آینده شبکه سی جی بتوانند یک تریبون رسانه ای متناوب وسیع تر ایجاد کنند.&quot;</p> <p dir=RTL>ملاقات های سالانه رو در روی شبکه سی جی به مردم با عقاید متفاوت این امکان را می دهد که با یک دیگر ملاقات کرده و صحبت کنند. در آخرین ملاقات سالانه شبکه سی جی، نمایندگانی از صنایع معدن و افراد قبیله ای که با آنان مخالف بودند نگرانی های خود را پای میز مذاکره قسمت کردند. چهل و چهار در صد از چهاتیسگار منطقۀ جنگلی است و جایی است که این قبایل زندگی می کنند. این مناطق جنگلی همچنین محل ذخایر غنی معادن است.با سیاست جدید اقتصادی، سرعت روند صنعتی شدن افزایش یافته است. اکنون این مناطق جنگلی با منابع غنی آن تحت نظارت شرکت های هندی و چند ملیتی است که می خواهند از این معادن استفاده کنند. </p> <p dir=RTL>از آنجا که قبایل رسماً با سواد نیستند، از آن وحشت دارند که از روند این توسعه کنار گذاشته شوند. مطبوعات رایج، که عمدتاً بنگاه ها مالک آن هستند یا بشدت بر آنها تکیه دارند، در فراهم آوردن فضای کافی برای نگرانی های قبیله ای شکست خورده اند. </p> <p dir=RTL>شبکه سی جی در تلاش است تا این شکاف را پر کند. اعضای آن در جهت تکمیل کار رسانه های رایج هستند و این کار را از طریق تمرکز بر موضوع هایی که مطبوعات رایج پوشش نمی دهند یا نمی توانند پوشش دهند انجام می دهند.</p> <p dir=RTL>هنگامی که مقامات هند در این منطقه نا آرام اجازه بر پایی رادیویی محلی را بدهند، آدیواسی هایی که توسط شبکه سی جی آموزش دیده اند می توانند شبکه ارتباطی خود را، که وسیله ای برای مردم، توسط مردم، و از آن مردم است، و کمی هم کمک از سوی فن آوری و چند نفر داوطلب داشته باشند.&quot;مرکز بین المللی روزنامه نگاران&quot;  که در واشنگتن مستقر است نیز به شبکه سی جی کمک می کند تا به این آرزوی خود برسد.هیمانشو کومار  از منطقه وانواسی چنتا اشرام ، که با آدیواسی های چهاتیسگار برای مدتها کار کرده است، می گوید، &quot;آدیواسی ها در وضعیت بدی به سر می برند زیرا آنها هرگز در مورد خشونت هایی که بر علیه شان بکار برده می شود سخن نمی گویند. اینک شبکه سی جی صدایی به بی صدایان اعطاء کرده است.&quot;عقایدی که در این مقاله ابراز شده است الزاماً منعکس کننده نظرات یا سیاست های دولت آمریکا نیست.</p> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/July/20090708185035mlenuhret0.6453058.html?CP.rss=true Wed, 08 Jul 2009 18:50:40 -0500 Adivasis, India’s indigenous peoples, are among the poorest sectors of society. A grassroots movement to train citizen journalists among Adivasis in Chhattisgarh state is trying to change that by giving them a voice on Internet-based CGNet.

]]> <![CDATA[روزنامه بومیان با مشعل حقیقت در مبارزه پیروز می شود]]> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/June/20090629113701mlenuhret0.3720362.html?CP.rss=true iipcms@state.gov (iipcms) <p><img src="http://photos.state.gov/libraries/amgov/3234/Week_3/061609-Giago-200.jpg"></p> <p dir=RTL>نوشته تیم گیاگو  </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>تیم گیاگو  روزنامه نگار و سردبیر از اوگلالا لاکوتا  در سال 1981 روزنامه لاکوتا تایمز  را در منطقه حفاظت شده پاین ریج  در داکوتای جنوبی بنیاد نهاد. این روزنامه که بعدها به کشور امروزین سرخ پوستان  تغییر نام داد و به بزرگترین روزنامه مستقل سرخ پوستان در کشور تبدیل شد. گیاگو، تعداد بی شماری از روزنامه نگاران سرخ پوست آمریکا را آموزش داد و هدایت نمود. وی به عنوان روزنامه نگار برنده جایزه، بنیان گذار و اولین رئیس انجمن روزنامه نگاران بومی آمریکا  شد و در هر دو زمینه روزنامه چاپی و رسانه ها سخن پراکنی کار کرده است، و نویسنده چندین کتاب و سرمقاله نویس روزنامه هفتگی سراسری تحت عنوان &quot;یادداشت هایی در باره کشور سرخ پوستان ،&quot; است. گیاگو، در سایت اینترنتی خود به نام هافینگتن  نوشت، پس از بازنشستگی، در آوریل 2009 شروع به انتشار مجله هفتگی نیتیو سان نیوز  کرد تا &quot;به مسیر سنتی انتشار اخبار برای کشور سرخ پوستان&quot; به صورت چاپی و نه اینترنتی باز گردد&quot;     </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>29 سال قبل در 1980، هیچ رونامه هفتگی مستقل تحت مالکیت بومیان آمریکا در ایالات متحده وجود نداشت. من نمی دانم چه وقتی تصمیم گرفتم روزنامه هفتگی خود در منطقه حفاظت شده پاین ریچ را در بهار سال 1981 شروع کنم.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>یک طرح اقتصادی؟ یعنی چه؟ تا هنگامی که به یک بانک در شهر مرزی راشویل  منطقه حفاظت شده ایالت نبراسکا رفتم، من نتوانستم این موضوع را درک کنم. نرخ بهره در آن زمان در حدود 20 در صد بود. در سال 1980 مرکز آمار ایالات متحده، شهرستان شانون کانتی ، در قلب منطقه حفاظت شده پاین ریچ را به عنوان &quot;فقیرترین شهرستان در آمریکا&quot; اعلام نمود.                       </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>در مواجه با تمام این نکات منفی، من شروع به انتشار مجله هفتگی کردم. من انتشار روزنامه را به علت ضرورت حیاتی آن شروع کردم. شایعه ها و دروغ ها رواج یافته بود، و من معتقد بودم که مردم سزاوار دانستن حقایق هستند. حقیقت مشعل من بود، و حقیقت چیزی است که شروع کوچک این روزنامه را با موفقیت همراه کرد. در دو سال، توزیع روزنامه تمامی 9 منطقه حفاظت شده در داخل مرزهای داکوتای جنوبی را در بر گرفت. تعداد روزنامه های توزیع شده از 3000 نسخه در ابتدا به تقریباً 12.000 نسخه در هفته پس از سه سال اول بالغ گشت.       </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL><b>اسلحه در مقابل کلام  </b></p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>در پی اشغال شهر وندد نی  در منطقه حفاظت شده (مبارزه مسلحانه 71 روزه ای در سال 1973 که درآن فعالین کنترل این شهررا در داکوتای جنوبی به دست گرفتند، و موجب جلب نظر قانون گذاران، جلب توجه عمومی و توجه به موضوع های مربوط به بومیان آمریکا شد). جناح ها با یک دیگر مبارزه کردند و این دورانی وحشتناک در تاریخ ما بود. کشتن دو مامور اف بی آی در اوگلالا در منطقه حفاظت شده پاین ریچ در 1978، شرایط را وخیم تر کرد. من تصمیم گرفتم در روزنامه خود، لاکوتا تایمز، با ادامه خشونت مقابله کنم و به نفی آن بپردازم. در سرمقاله های قوی خود به خسارت این خشونت ها برای آینده قبایل پرداخته شد. روزنامه به عمق اتفاقات خشونت بار پرداخت. حقیقت خشونت را مغلوب کرد. حملات به لاکوتا تایمز آغاز شد. در سه نوبت پنجره های دفتر با تیراندازی شکسته شد. دفتر روزنامه در سال 1981، درست قبل از کریستمس، با کوکتل مولوتف به آتش کشیده شد. </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>در شبی تیره و بارانی، هنگامی که روزنامه را در جای خود قرار دادم و در هوای بارانی بیرون آمدم و سوار ماشین خود شدم، شیشه جلوی ماشین من با یک گلوله خرد شد و از کنار سر من رد شد. به من تلفن هایی تهدید آمیزی شد که مرا، همسرم، و کودکانم را به مرگ تهدید می کرد. جو آمریکن هورس ، رئیس قبیله اوگلالا سیوکس ، پس از آن که ساختمان من با بمب به آتش کشیده شد تشکیل جلسه فوق العاده شورای قبایل را درخواست کرد. آمریکن هورس گفت: &quot;از این لحظه به بعد هر حمله ای به لاکوتا تایمز به مثابه حمله به قبیله اوگالالا سیوکس خواهد بود،&quot; و حملات خاتمه یافت.    </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>تنها سردبیر یک روزنامه در سرتاسر داکوتای جنوبی جرات صحبت کردن در باره حملات به من و روزنامه مرا داشت. نام وی جیم کریر  بود. وی مدیر اجرائی مجله راپید سیتی جورنال  بود. هر چند من نیز در این ایالت همکار روزنامه نگار و ناشر بودم وهر چند حمله به روزنامه من در صفحه اول روزنامه من چاپ شد، تمامی دیگر روزنامه های غیر سرخ پوستی این اتفاق را که برای یکی از همکاران آنان اتفاق افتاده بود، ندیده گرفتند. کریر کمی بعد به خاطر حمایت از من مورد حمله قرار گرفت.        </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>ما این شرایط بد طوفانی را داشتیم و این گونه حملات تنها ما را قوی تر کرد، اما بیش از آن، این شرایط مردم لاکوتا را به سمت حمایت از ما آورد. این موضوع برخی از نگرانی هایی را که در اوایل دهه 1980 برمنطقه حفاظت شده حاکم شده بود از بین برد. در اوایل مردم جرات نامه نوشتن به سردبیر را نداشتند، تا این که یک زن شجاع لاکوتا از بخش پیجوتا هاکا (ریشه دارو) ، زادگاه من، نامه ای در تقبیح خشونت به روزنامه نوشت. وی نوشت: &quot;اگر تیم گیاگو، مردی از لاکوتا، که من او را از کودکی می شناسم، می تواند در مقابل این خشونت بایستد و با آن مبارزه کند. ما زنان (وینیان ) لاکوتا نیز باید همان کار را انجام دهیم.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL><b>قلم، قوی تر از شمشیر</b></p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>بعد از نامه او، به نظر رسید که سیل بند گشوده شد و سیلِ نامه ها به روزنامه سرازیر گشت و در باره همه موضوع هایی که برای سال ها از مشکلات قبیله به شمار می رفت سخن گفتند. در پایان، مردم دارای مجمعی شدند که از طریق آن آنها توانستند عقاید خود را بیان کنند.  </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>در بیش از صد سال، هر روزنامه ای در داکوتای جنوبی این فرصت را داشته بود، و یا این که من باید بگویم که این تعهد را داشته بود که مسائل بومیان آمریکا، بزرگترین اقلیت در ایالت خود را منعکس کنند. آنها این کار را، همچون روزنامه کوچک من که این کار را با هزینه ای کم انجام داد و به زودی تبدیل به بزرگترین روزنامه هفتگی در تاریخ داکوتای شمالی شد، انجام ندادند. این روزنامه موفق شد زیرا جای خالی را پر کرد و توانست درها را بر روی م?دم بومی آمریکا بگشاید و بالاخره آنان را به سوی رسانه های قرن 20 هدایت کند.     </p> <p dir=RTL>لاکوتا تایمز تبدیل به روزنامه ای شد که مواظب مردم سرخ پوست بود. هنگامی که ما با بی عدالتی مواجه شدیم، چه برای سرخ پوستان و چه برای سفیدها، ما با آن مقابله کردیم. ما در کنار هیئت تحریریه بر قانون گذاران ایالتی و فرماندار برای تصویب روز بومیان آمریکا به عنوان تعطیل قانونی در این ایالت فشار آوردیم و موفق شدیم. داکوتای جنوبی اولین ایالتی در اتحادیه بود که روز بومیان آمریکا را جشن گرفت و این امر اگر روزنامه لاکوتا تایمز، روزنامه کوچک مستقل متعلق به بومیان وجود نداشت، هرگز اتفاق نمی افتاد و به نظر نمی رسد بار دیگر رخ دهد. </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>ما در نبردهای بسیاری بدون استفاده از اسلحه پیروز شده ایم، و ما به شکلی فراموش نشدنی ثابت کردیم که &quot;قلم بر شمشیر پیروز است.&quot;   </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>عقاید مطرح شده در این مقاله الزاماً منعکس کننده دیدگاه ها و یا سیاست های دولت ایالات متحده نیست. </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL><i>&nbsp;</i></p> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/June/20090629113701mlenuhret0.3720362.html?CP.rss=true Mon, 29 Jun 2009 11:37:06 -0500 A pathbreaker in Native American journalism, founder and editor of the Lakota Times Tim Giago writes about early struggles and how the pen won over violence on the Pine Ridge Indian Reservation.

]]> <![CDATA[دبورا پاتر ، کارشناس رسانه ای، خبرنگاری مستقل را مورد بحث قرار می دهد]]> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/June/20090609181627xjsnommis0.2090876.html?CP.rss=true iipcms@state.gov (iipcms) <p dir=RTL>وزارت امور خارجۀ آمریکا </p> <p dir=RTL> دفتر برنامه های اطلاعات بین المللی</p> <p dir=RTL>نسخۀ کتبی گفتگوی اینترنتی</p> <p dir=RTL> گفتگوی اینترنتی  CO.NX: آیا خبرنگاری مستقل امکان پذیر است؟</p> <p dir=RTL>مهمان: دبورا پاتر</p> <p dir=RTL>تاریخ: 5 مه 2009 </p> <p dir=RTL>زمان: 9 صبح به وقت شرق آمریکا (13به وقت گرینویچ)</p> <p dir=RTL>مجری  CO.NX (مارک): به گفتگوی اینترنتی امروز خوش آمدید! این دومین گفتگو از چهار گفتگوی اینترنتی با موضوع آزادی مطبوعات در جهان است. ما اکنون آمادۀ دریافت سؤالات شما برای دبورا پاتر هستیم.</p> <p dir=RTL>دبورا پاتر: من دبورا پاتر در واشنگتن دی سی هستم. از شرکتتان در گفتگوی اینترنتی امروز سپاسگزارم. خوشحالم که می بینم تعداد زیادی از شما هم اکنون از طریق اینترنت با ما در تماس هستید و به زودی به سؤال های شما پاسخ می گویم.</p> <p dir=RTL>پرسش [برودکاست پاکستان]: رسانه های فعلی آلت دست غول های اقتصادی هستند و از سوی آن ها  کنترل می شوند، آن ها فقط یک سوی قضیه را بازگو می کنند، و یا به عنوان دستگاه های تبلیغاتی مورد بهره برداری قرار می گیرند، آیا این موضوع خلاف آرمان ها و قوانین دموکراتیک نیست؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [دبورا پاتر]: فشار شرکت های بزرگ اقتصادی، حتی در دموکراسی های پیشرفته، تهدید بزرگی برای استقلال مطبوعات است. مشکل می توان دربرابر نفوذ افرادی که صورتحساب ها را می پردازند مقاومت کرد. اما خبرنگاران با این استدلال قوی که خبرنگاری مستقل و معتبر، کاری نافع است، باید به تأمین اطلاعات برای مردمی بپردازند  که در یک سیستم دموکراتیک نیاز به تصمیم گیری دارند.</p> <p dir=RTL>پرسش [دیاکیت (ابیجان)]: سلام دبورا، آیا فکر می کنید رسانه های مذهبی هم می توانند مستقل باشند؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [دبورا پاتر]: رسانه های مذهبی موردی خاص خود هستند.  در صورتی که وابسته به مذهب معینی باشند، تعبیر من این است که به ندرت می توانند درمقابل مواضع آن بایستند. یک سازمان رسانه ای با مواضع محکم  را نمی توان کلا ً مستقل خواند، اما با این حال می تواند منبع موثقی برای برخی اخبار باشد. فکر می کنم راهش این است که این سازمان درمورد وابستگی خود روشن و شفاف باشد تا مردم  آن را علنا ً بشناسند و بتوانند اطلاعات آن را به نسبت وابستگی هایش ارزیابی کنند.</p> <p dir=RTL>اظهارنظر [برودکاست پاکستان]: متشکرم، دبورا پاتر عزیز، خانم، با افرادی که مشاجره یا مقاومت می کنند تا حقایق را انتشار دهند مبارزه می شود، آن ها را تهدید می کنند، می ربایند و غالبا ً به قتل می رسانند.</p> <p dir=RTL>پرسش [تای کو ته]: اقدام مهم شما در حفظ استقلال رسانه ها کدام است؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [دبورا پاتر]: من تصور می کنم رسانه های خبری برای ادامۀ کار مستقل خود به حمایت قانون و استاندارد های اخلاقی، هر دو، نیاز دارند. البته قوانین از کشور به کشور متفاوت است، اما استاندارد ها مشابه هستند. خبرنگاران باید از درگیری هایی که امکان دارد قابلیت اعتماد را از آن ها سلب کند، دوری، و برای حفظ واقع بینیشان باید در برابر فشار ها مقاومت کنند. وقتی وجود شرکت ها گریزپذیر نیست، باید رو به عموم مردم باز باشند. </p> <p dir=RTL>مجری CO.NX (ماری): صبح همگی بخیر و از این که امروز با ما هستید تشکر می کنیم. سؤالات زیادی برای خانم پاتر می رسد و او سعی می کند تا جایی که می تواند به تعداد هر چه بیشتری از آن ها جواب بدهد. از شکیبایی شما سپاسگزاریم!</p> <p dir=RTL>پرسش [سوفی]: معنی مطبوعات مستقل چیست؟ آیا منظور حق مالکیت آن هاست، یا سانسور، یا هر دو؟ آیا در کشور های رو به توسعۀ آفریقایی، برخورداری از &quot;مطبوعات مستقل&quot; بدون استفاده از حمایت مالی یا دیگر حمایت ها از سوی دولت ممکن است؟ دلم می خواست نگاهی موشکافانه به مطبوعات آزاد و به وجود آمدن آن وغیره، داشته باشیم.</p> <p dir=RTL>پرسش [دبورا پاتر]: تعدادی از سؤال کنندگان درخواست کرده اند استقلال تعریف شود  . به نظر من استقلال یعنی توان تأمین اخبار صحیح و دقیق، بدون جانبداری از کسی. خبرنگاران همیشه از سوی مالکان، تبلیغات و یا دولت ها تحت فشار سازشکاری هستند. این مسئله راه حل سحرآمیز ندارد، اما همان طور که هم اکنون پیشنهاد کردم، مستلزم تلاش مداوم خبرنگاران برای کسب استقلال و حفظ آن است. نهایتا ً باید گفت تنها چیزی که رسانه های خبری باید ارائه بدهند، قابلیت اعتماد است و حفظ استقلال می تواند پاسدار این ارزش باشد. این موضوع باید برای همۀ کسانی که به رسانه های خبری تعهد دارند، اهمیت داشته باشد، اما تصدیق می کنم که کاری دشوار است.</p> <p dir=RTL>پرسش [فولی]: چالشی که ما این جا در ساحل عاج با آن روبرو هستیم، به شدت سیاسی بودن وسایل ارتباطی و منابع خبری است که موجب می شود خبرنگاران به بلندگوی سیاستمداران تبدیل شوند. در چنین وضعیتی چگونه می توان خبرنگاری مستقل را تضمین کرد؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [دبورا پاتر]: در صورتی که رسانه های خبری با یک حزب سیاسی هم سو باشند، مشکل می توان آن ها را مستقل دانست. آیا این امر می تواند آغاز کار منبعی تازه و واقعا ً مستقل باشد که در بازار به رقابت بپردازد؟ آیا پشتیبانان بالقوه ای برای حمایت از این اقدام متهورانه وجود دارد که به آن اجازه دهند در عوض وجهه و نفع اقتصادی به پوشش صحیح و دقیق اخبار بپردازد؟</p> <p dir=RTL>پرسش [abdoulaye KPOGOMOU]: آیا حقیقت دارد که امروز مطبوعات چهارمین قدرت جهان است، اما می خواستم بدانم چرا روزنامه نگاران به خاطر تهیۀ اطلاعات کشته می شوند، مثل مورد نوربرت زونگو  در بورکینا فاسو؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [دبورا پاتر]: خبرنگاران در سراسر جهان بیش از گذشته در خطر هستند. آن ها  در بسیاری از کشور ها بازداشت و یا کشته شدهاند. همۀ خبرنگاران باید علیه این موضوع علنا ً اعتراض کنند. فشار مردم ممکن است در بعضی موارد مؤثر باشد اما این مشکل تازه ای نیست و متأسفانه نشانی از بهتر شدن اوضاع هم وجود ندارد.</p> <p dir=RTL>مجری CO.NX (ماری): برای مطالعۀ بیشتر دربارۀ خبرنگاران تحت فشار قرار دارند این جا را کلیک کنید: </p> <p dir=RTL>http://www.america.gov/journalism-siege.html</p> <p dir=RTL>پرسش [ابیجان- اریک]: سلام دبورا، شما فکر می کنید وقتی به خبرنگاران پول اضافی می دهند، اخبار آن ها می تواند بی طرفانه باشد؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [دبورا پاتر]: این کاریست که در خیلی از کشور ها رواج دارد، می دانم. من فکر می کنم پول دادن به خبرنگاران برای پوشش دادن به یک خبر، روی گزارش آن ها تأثیر می گذارد، حتی اگر خودشان ادعا کنند که این طور نیست. با این حال، حذف &quot;پول اضافی&quot; ممکن نیست، برای همین به عقیدۀ من خبرنگارانی که این پول را قبول می کنند باید آن را در مقاله شان علنا ً اعلام کنند و تا جایی که ممکن است از تحریف قضایا برای خوش آمدن مودّی بپرهیزند.</p> <p dir=RTL>پرسش [رادیو ساحل عاج]: خانم پاتر، جدا از õفوذ سیاسی، آیا ممکن است وضعیت مالی خبرنگاران در کشور هایی که از نظر اقتصادی ضعیف هستند هم مانعی برای استقلال آن ها باشد؟</p> <p dir=RTL>پرسش [دبورا پاتر]: قطعا ً. همان طور که اریک خاطر نشان کرد، پرداخت &quot;پول اضافی&quot; در کشور هایی که سطح درآمد خبرنگاران پایین است، رواج دارد. بنابراین آن ها به کار دوم رو می آورند. می دانم که این واقعیت زندگیست اما به خبرنگاران توصیه می کنم از کارهایی که با حرفۀ آن ها به عنوان خبرنگار در تناقض است، مانند &quot;کار دوم&quot; برای یک ادارۀ دولتی و نوشتن اطلاعیه های رسمی، پرهیز کنند. اگر این کار ممکن نیست، پس خبرنگاران باید از نوشتن مقالات خبری درمورد کارفرمای دوم خود اجتناب کنند.</p> <p dir=RTL>پرسش[ کوییتا- ابیجان 2]: چرا گفته می شود که خبرنگاران مانند اکسیژن دموکراسی هستند؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [دبورا پاتر]: زیرا وجود مطبوعات آزاد و دموکراسی منوط به موجودیت متقابل یک دیگر است. بدون مطبوعات آزاد نمی توان از دموکراسی آزاد برخوردار بود، زیرا لازمۀ تأمین اطلاعاتی است که مردم برای تصمیم گیری درمورد دولت به آن نیاز دارند. و هرگز شاهد بقای مطبوعات آزاد در یک سیستم غیر دموکراتیک نبوده ایم.</p> <p dir=RTL>پرسش [دبورا اکر]: فکر می کنید از بین رفتن رسانه های سنتی چاپی ممکن است صدمۀ بیشتری به خبرنگاران بزند، یعنی تعداد بیشتری از خبرنگاران برای تأمین مالی خود وابسته به منابع دیگر شوند و به سمت کسی که به آن ها پول می دهد گرایش پیدا کنند؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [دبورا پاتر]: من خیلی نگران آیندۀ مطبوعات چاپی نیستم- معتقدم کار خوب خبرنگاری، حتی اگر روی کاغذ هم چاپ نشود در انواع دیگر رسانه ها ماندگار است. اما الگوی اقتصادی آن هنوز تهیه نشده است. این جا در ایالات متحده، رکود  اقتصادی تأثیر عمیقی بر بازار تبلیغات که حامی تقریبا ً تمامی سازمان های خبری است، داشته است. گزینه های دیگر، از جمله حمایت از سوی سازمان های غیر انتفاعی و یا از طرف عموم مردم، تحت بررسی و آزمایش قرار دارد. این پول از هر کجا بیاید، خبرنگاران برای حفظ استقلال خود باید از تعارض منافع دوری کنند.</p> <p dir=RTL></p> <p dir=RTL>پرسش [تکو]: سلام، من ورونیکا هستم و می خواستم بدانم یک خبرنگار مستقل خوب چه ویژگی هایی باید داشته باشد.</p> <p dir=RTL>پاسخ [دبورا پاتر]: ممنون از سؤالی که مطرح کردید. من فکر می کنم استقلال تا حدی بستگی به وضع روحی و طرز تفکر افراد دارد. خبرنگاران باید به تلاش هایی که برای تحت نفوذ قرار دادن آن ها صورت می گیرد، آگاه باشند و بتوانند در برابر آن مقاومت کنند. آن ها باید از آن دسته از ارتباطات خارجی که ممکن است به اعتبارشان صدمه بزند، دوری کنند. و باید به عقاید خود نیز آگاه باشند تا سایردیدگاه ها روی گزارش آن ها تأثیر نگذارند. پرسشی که خوب است درمورد هر نوشته و گزارش مطرح شود، این است: &quot;اگر کس دیگری به غیر از من بود، در مورد این وضعیت چه فکری می کرد؟&quot;</p> <p dir=RTL>پرسش[ کوییتا- ابیجان 2]: می خواستم بپرسم، آیا دولت آمریکا کمکی به استقلال مطبوعات می کند؟ اگر جواب مثبت است، چگونه؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [بورا پاتر]: اگر منظورتان را درست فهمیده باشم، شما می پرسید سیستم دولت آمریکا چگونه از مطبوعات آزاد حمایت به عمل می آورد. یکی از راه های اصلی، وضع یک سلسله قوانین است و با قانون اساسی که حامی آزدی مطبوعات است آغاز می شود. به علاوه، قوانینی هم برای مراجعۀ آزاد به اسناد و مدارک دولتی وجود دارد که دسترسی شهروندان را به آن تأمین و از حق خبرنگاران در تهیۀ گزارش از دولت حمایت می کند. و قوانینی هم مبنی برجلوگیری از دولت در سانسور اطلاعات وجود دارد. برای تأمین آزادی اطلاعات اقدامات بیشتری هم می توان درپیش گرفت، اما این شروع خوبیست. </p> <p dir=RTL>مجری CO.NX (ماری): برای مطالعۀ کتاب راهنمای خبرنگاری خانم پاتر که برای وزارت خارجه تدوین شده مراجعه کنید به:</p> <p dir=RTL>http://www.america.gov/publications/books/hand-book-of-independent-journalism.html</p> <p dir=RTL>پرسش [GUILA VOGUI محمد په وه] چه چیزی خبرنگاران را وادار به برملا کردن اطلاعاتی می کند که نباید علنی شوند؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [دبورا پاتر]: مطمئن نیستم منظور شما چه اطلاعاتی است. خبرنگاران در کشور های دموکراتیک تنها پایبند یک اصل هستند: حق مردم برای دانستن. البته در هر جامعه، استاندارد هایی وجود دارد که تعیین کنندۀ لحن و ابعاد این پوشش خبری است. مثلا ً در جامعه ای که من در آن زندگی می کنم، تلویزیون های محلی از پخش تصویر اجساد مردگان  خودداری می کنند، اما در جا های دیگر، دیدن چنین تصاویری در تلویزیون بسیار معمول است.</p> <p dir=RTL>پرسش [پریرا]: آیا راهی برای اطلاع رسانی به مردم بدون به خطر افکندن جان وجود دارد؟  </p> <p dir=RTL>پاسخ [دبورا پاتر]:واقعا ً امیدوارم وجود داشته باشد، اما می دانم که کاری دشوارووابسته به شرایط است.خبرنگارانی که جنگ های مسلحانه را پوشش می دهند، همیشه در معرض خطر جانی قرار دارند. در مواردی هم به خاطر افشاگری مفاسد و یا حتی سئوال کردن از اشخاص متنفذ، جانشان تهدید می شود. خبرنگاران معمولا ً رقابت تندی با یک دیگر دارند، اما فکر می کنم در این عرصه باید بیشتر با هم همکاری کنند تا اهمیت کاری را که انجام می دهند برجسته کرده و مخالفت عموم را علیه تهدید و ارعابی که به آن ها تحمیل می شود، برانگیزند.</p> <p dir=RTL>اظهار نظر [فولی]: سیمپلیچه انیمو : به نظر من استقلال کامل خبرنگاران ممکن نیست، زیرا هر خبرنگاری تحت تأثیر جامعه و حساسیت های فرهنگی خود قرار دارد.</p> <p dir=RTL>پاسخ [دبورا پاتر]: به نکتۀ خوبی اشاره کردید، ولی بحث من اینست که هرچند خبرنگاران نمی توانند به طور مطلق عینیت گرا و بی طرف باشند، اما می توانند مستقل باقی بمانند. بی طرفی به عقیدۀ من، یعنی فقدان دیدگاه و طرزفکر است. خبرنگاران، انسان هستند نه آدم آهنی. اما همان طور که قبلا ً خاطرنشان کردم، مهم این است که به طرز تربیت و تحصیلات خود آگاه باشند و اجازه ندهند این عوامل بر طرز فکرشان تأثیر گذارد و تا جایی که می توانند این عوامل را از حرفۀ خبرنگاری دور نگهدارند.</p> <p dir=RTL>مجری CO.NX (ماری): اگر برایتان جالب باشد، ما در ساعت 8 به وقت شرق آمریکا، یا 12 وقت گرینویچ، در نشانی زیر یک گفتگوی اینترنتی با وزارت امور خارجه دربارۀ آنفلوانزای H1N1 خواهیم داشت:</p> <p dir=RTL>http://statedept.connectsolutions.com/americagov</p> <p dir=RTL>پرسش [LABTM گینه]: جامعۀ بین الملل چگونه می تواند به مجازات کشوری بپردازد که ظاهرا ً دموکرات است ولی  به آزادی مطبوعات احترام نمی گذارد؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [دبورا پاتر]: یکی از راه ها فشار مردم است، اما نتیجۀ آن همیشه منجر به تغییردر جهت بهتر نمی شود. ما هرساله شاهد گزارش هایی دربارۀ نقض آزادی مطبوعات هستیم و در برخی کشور ها این وضع وخیم تر می شود. کنگرۀ آمریکا قانونی را در دست بررسی دارد که شاید موجب تغییر مختصری بشود- طبق این قانون از وزارت امور خارجه خواسته می شود که سالانه گزارشی پیرامون آزادی مطبوعات در جهان تهیه کند و برای تحکیم استقلال رسانه ها کمک هزینه هایی نیز درنظر بگیرد.</p> <p dir=RTL>دبورا پاتر: ازشما برای شرکت در این گفتگوی اینترنتی خیلی متشکرم. و از سؤالات متفکرانه و چالش انگیزی که مطرح کردید، قدردانی می کنم. خوشوقتم از این که فرصت یافتم تا دربارۀ این مسئلۀ حساس با شما صحبت کنم. متأسفم که نتوانستم به سؤالات بیشتری پاسخ دهم. به زودی گفتگوی دیگری ترتیب خواهیم داد.</p> <p dir=RTL>اظهار نظر [دیاکیت (ابیجان)]: ممنون دبورا. امیدوارم به زودی چنین جلسه ای تشکیل شود.</p> <p dir=RTL>مجری  CO.NX (ماری): از خانم پاتر برای شرکت در این گفتگوی اینترنتی سپاسگزاریم. نسخۀ کتبی این گفتگو از یک تا دو روز دیگر در صفحۀ فیس بوک در دسترس خواهد بود: http://co-nx.state.gov</p> <p dir=RTL> مجری CO.NX (ماری): این گفتگوی اینترنتی اکنون پایان می گیرد. لطفا ً ازصفحۀ فیس بوک ما در نشانی زیر دیدن کنید: http://co-nx.state.gov  و یا به ما ایمیل بزنید: conx@state.gov</p> <p dir=RTL>مهمانان این برنامه به خاطر نظرات کارشناسانۀ خود انتخاب می شوند و نظرات آن ها منعکس کنندۀ دیدگاه وزارت امور خارجۀ آمریکا نیست.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/June/20090609181627xjsnommis0.2090876.html?CP.rss=true Tue, 09 Jun 2009 18:16:34 -0500 Veteran journalism trainer, reporter and writer Deborah Potter answers questions in a May 5 CO.NX webchat on whether independent journalism is possible.

]]> <![CDATA[سفیر استوارت دربارۀ پشتیبانی ایالات متحده از رسانه های مستقل سخن می گوید]]> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/June/20090604090159xjsnommis0.6920282.html?CP.rss=true iipcms@state.gov (iipcms) <p dir=RTL>وزارت امور خارجه ایالات متحده </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>دفتر برنامه های اطلاعات بین المللی</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>متن گفتگوی اینترنتی</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>گفتگوی اینترنتی CO.NX: پشتیبانی ایالات متحده از روزنامه نگاری مستقل</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>مهمان: سفیر کرن استوارت1</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>تاریخ: 4 مه 2009</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>زمان: ساعت 12 ظهر، به وقت شرقی (ساعت 16:00 به وقت گرینویچ)</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>مجری گفتگوی اینترنتی (مری): خواهشمندیم با چهار گفتگوی اینترنتی در هفته ای که از 4 مه آغاز می شود، برای بزرگذاشت روز جهانی آزادی مطبوعات با ما باشید. لطفاً پرسش های خود را از هم اکنون بفرستید. خواهشمندیم برنامه های ارائه شده را مطالعه کرده و نام خود و سخنرانی را که مایل هستید به پرسش هایتان پاسخ دهد، مشخص کنید. گفتگوهای اینترنتی ما روز دوشنبه، 4 مه، ساعت 16:00 آغاز می شود.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>مجری CO.NX (مارک): به گفتگوی اینترنتی امروز خوش آمدید! ما در ساعت 16:00 به وقت گرینویچ، شروع به انتشار پاسخ ها خواهیم کرد. مهمان امروز گفتگوی اینترنتی ما سفیر کرن استوارت است.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>مجری CO.NX (مارک): ما از هم اکنون پرسش های شما را دریافت می کنیم؛ به گفتگوی اینترنتی خوش آمدید. سفیر استوارت در ساعت 16:00 به وقت گرینویچ به ما می پیوندد.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>مجری CO.NX (کریستین): خوش آمدید! ما گفتگو را رأس ساعت با سفیر استوارت آغاز می کنیم.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>مجری CO.NX (کریستین): لطفاً به ارسال پرسش های خود ادامه دهید. هنگامی که پرسش ها به فهرست اضافه شوند، با رنگ قرمز مشخص خواهند شد.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>مجری CO.NX (کریستین): ما امروز دربارۀ حمایت ایالات متحده از رسانه های مستقل صحبت خواهیم کرد. منتظر دیدگاه ها و پرسش های شما هستیم.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>مجری CO.NX (کریستین): سفیر استوارت الآن به ما ملحق شد. بزودی شروع خواهیم کرد.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>سفیر استوارت: سلام! متأسفم که دیر کردم. من سفیر کرن استوارت هستم و مفتخرم که در بزرگداشت روز جهانی آزادی مطبوعات به پرزیدنت اوباما و وزیر کلینتون ملحق شده ام.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>سفیر استوارت: در روز اول ماه مه، پرزیدنت اوباما بیانیه ای صادر کرد و طی آن، روز جهانی آزادی مطبوعات را روزی خواند &quot;که در آن ما نقش حیاتی روزنامه نگاران در پرده برداری از سوء استفاده های قدرت را گرامی می داریم و دربارۀ تعداد فزایندۀ روزنامه نگارانی را که در تلاش برای رساندن اخبار روزانه به مردم، با مرگ یا زندان سرکوب شده اند، هشدار می دهیم.&quot;</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>سفیر استوارت: وزیر کلینتون اظهار داشت: &quot;ما در دنیایی زندگی می کنیم که جریان آزاد اطلاعات و دیدگاه ها نیرویی قدرتمند برای پیشرفت است&quot;.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پرسش [میِلما دُلی2]: اهمیت رسانه های مستقل در چیست؟</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پاسخ [سفیر استوارت]: رسانه مستقل بنیان دموکراسی و توسعۀ اقتصادی است.  تبادل آزادانۀ دیدگاه ها و عقاید را ممکن ساخته و فساد و سوءاستفاده از قدرت را آشکار می سازد. آزادی بیان چیزی است که به مردم اجازه می دهد شکل دولت خود را کنترل کنند.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پرسش [سارا]: آیا نقش رسانه ها به عنوان ناظر در حال افزایش است؟</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پاسخ [سفیر استوارت]: بله، نقش رسانه ها به عنوان ناظران مستقل نقشی مهم و قدرتمند است. تعجبی ندارد که، اعضایی از رسانه ها که شجاعانه سوء استفاده از قدرت را در گزارش های خود بر ملا می کنند، معمولاً هدف آزار و اذیت قرار می گیرند. ما با آنها احساس همبستگی می کنیم.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>نظر: به نظر شما، آیا آزادی مطبوعات موجب پیشرفت اجتماع می شود یا برضد آن؟</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پاسخ [سفیر استوارت]: آزادی مطبوعات -- جریان آزاد اطلاعات و دیدگاه ها -- برای کارکرد سالم هر اجتماع و پاسخگویی دولت ها امری ضروری است. همانطور که وزیر کلینتون امروز گفت، &quot;مطبوعات مستقل سوء استفاده های قدرت و مقامات را آشکار کرده و با فساد مقابله می کنند، فرضیات و نظریه ها را به چالش می کشند و ابزاری سازنده برای دیدگاه ها و بحث های جدید ایجاد می کنند.&quot; رسانه های آزاد عنصری ضروری برای ایجاد فضای شفافیت و پاسخگویی که برای پیشبرد توسعه حیاتی هستند، محسوب می شوند.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پرسش [سان مِیِِ کر]: من در تارنمای فِیس بوک، رویدادی دیدم تحت عنوان &quot;آیا رکود اقتصادی تهدیدی برای روزنامه نگاری است؟&quot;</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پاسخ [سفیر استوارت]: این رویداد در تاریخ 7 مه، ساعت 13:00 به وقت گرینویج برگزار می شود. باید بحث جالبی دربارۀ رابطۀ تجارت و روزنامه نگاری باشد.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پرسش [فانیا سولیاریسوا3]: من می خواهم سؤالی از سفیر استوارت بپرسم: چگونه یک روزنامه نگار می تواند برای آگاهی بیشتر دربارۀ استقلال رسانه ای، از حمایت دولت ایالات متحده برخوردار شود؟ شما باید آموزش بیشتری در این باره ارائه دهید.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پاسخ [سفیر استوارت]: حمایت از رسانه های مستقل تمرکز اصلیِ برنامۀ های کمکی دفتر من است. برنامه های آژانس توسعۀ بین الملل ایالات متحده و برنامه های USG نیز با رسانه های مستقل کار می کنند. در حال حاضر، دفتر دموکراسی، حقوق بشر و کار (DRL)، که من مسئولیت آن را به عهده دارم، برنامه های بسیاری در مناطق مختلف برای آموزش روزنامه نگاران دارد. به عنوان مثال، پیش از انتخابات پارلمانی در سپتامبر 2008 در آنگولا، یکی از افرادی که کمک هزینۀ این دفتر را دریافت کرده بود، یک برنامۀ آموزشی برای 38 روزنامه نگار ترتیب داد تا ظرفیت آنان را برای پوشش رسانه ای مسئولانه و ترویج مشارکت صلح آمیز در این انتخابات افزایش دهد. اکثر آموزش دیدگان اعلام کردند که هیچگاه برای پوشش اخبار انتخابات آموزش ندیده بودند!</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پرسش [مهمان]: مطبوعات چگونه می توانند به دنبال آزادی مطبوعات باشند، اگر این مقوله با منافع ملی در تضاد باشد؟</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پاسخ [سفیر استوارت]: اجازه دهید روشن بگویم: داشتن مطبوعات آزاد یکی از منافع ملیِ اساسی ایالات متحده است و من معتقدم که این موضوع در مورد کشورهای دیگر و همۀ جوامع آزاد صدق می کند. مطبوعات آزاد با آگاهی دادن به شهروندان از دموکراسی محافظت می کند. بدین معنا که در مواردی اصحاب مطبوعات و مقامات دولتی هر دو به این مشکل واقعی برمی خورند که آیا بر ملا کردن بعضی از اطلاعات برای عموم می تواند خطری علیه امنیت عمومی یا امنیت ملی باشد یا خیر. در چنین مواردی، مسائل سختی دربارۀ اخلاق روزنامه نگاری و قوانین مطرح می شوند و روزنامه نگاران و مقامات همگی مسئولیت تأمل برانگیزی به عهده دارند که در مورد این موارد درست فکر کنند. به همین ترتیب، سیستم نظارتی پاسخگو و دموکراتیک ما و تحرک و پویایی رسانه های ما و استقلال دادگاه هایمان همگی دست به دست هم می دهند تا از اینکه دولت از منافع ملی به عنوان بهانه ای برای محدودیت آزادی بیان، خاموش کردن انتقادها یا سرکوب اطلاعات ناخوشایند استفاده نمی کند، اطمینان حاصل شود. در اکثر موارد، جریان آزاد اطلاعات و نظرها بهترین راه پاسداری از منافع ملی است.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پرسش [تیاکوتی4]: اقدام مهم شما برای اینکه به رسانه های اجازۀ استقلال دهید، چیست؟</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پاسخ [سفیر استوارت]: از سؤال شما متشکرم. درراستای اهداف بیانیۀ جهانی حقوق بشر سازمان ملل متحد، ایالات متحده با جدیت از آزادی رسانه ها در سراسر جهان پشتیبانی می کند و ما این مهم را از طریق بیانیه های رسمی در حمایت از روزنامه نگارانی که مورد شکنجه قرار گرفته اند، از طریق دیپلماسی با دولت های دیگر و سازمان ملل و دیگر سازمان های بین المللی، و از طریق تأمین هزینه برای برنامه هایی که روزنامه نگاران را در سراسر جهان به طور حرفه ای آموزش می دهند، انجام می دهیم. به عنوان مثال، دفترِ من بودجه ای در اختیار یک سازمان غیردولتی گذاشت که در کامبوج برای افکار عمومی و جوانان برنامه های رادیویی دربارۀ دموکراسی و حقوق بشر -- شامل موضوعاتی چون مشارکت مدنی، انتخابات ملی، زنان و رهبری، و یا جوانان و خشونت -- تهیه می کرد. نتیجۀ این برنامه های رادیویی ایجاد بیش از 200 کلوب رادیویی، ملاقات ها و جلسات بیشتر در سازمان های جوانان و آغاز بیش از 5,000 ارتباط از طریق تلفن، پیام کوتاه و نامه بود.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پرسش [اِکوندا اولیویِر5 3]: آیا او تاکنون با رئیس جمهوری صحبت کرده است؟</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پاسخ [سفیر استوارت]: با اینکه من در اولین جلسه ای که پرزیدنت اوباما با حضور حدود 200 نفر در وزارت امور خارجه برگزار کرد، حضور داشتم، تاکنون این فرصت را نداشته ام که شخصاً با وی صحبت کنم. شغل من بیشتر ایجاب می کند با وزیر کلینتون ملاقات کنم.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پرسش [احمد علی]: با کمال احترام عرض می کنم، آیا شما فکر می کنید ما دروغ های شما دربارۀ &quot;آزادی بیان&quot;، &quot;حقوق بشر&quot; و &quot;دموکراسی&quot; را باور می کنیم؟</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پاسخ [سفیر استوارت]: من فکر می کنم همین تبادل نظری که ما الآن داریم آزادی بیان را به خوبی نشان می دهد. از مقامات دولت ایالات متحده انتظار می رود که مسائل را حتی با منتقدان کشورمان به بحث بگذارند. ولی من عمیقاً به عمومیت حقوق اساسی بشر، که آزادی بیان یکی از اصلی ترین موارد آن است، اعتقاد دارم.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پرسش [تی. جی.]: نظرتان راجع به روزنامه نگارهای جدید، مانند وبلاگ نویسان، چیست؟ ایالات متحده چگونه از روزنامه نگاران جدید در چین، ایران یا جاهای دیگر حمایت می کند؟</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پاسخ [سفیر استوارت]: برنامه های کمکی ما شامل دسترسی به اینترنت و طرح های آموزشی و ابتکارهایی برای حمایت از آزادی اینترنتی جهانی علیه سانسورِ دولتی است. تعداد و دامنۀ تأثیر روزنامه نگاران جدید در اینترنت رو به افزایش است. گاهی اوقات، آنها بهترین راه تبادل اطلاعات در جوامع بسته، خصوصاً برای جوانان، هستند. متأسفانه، وبلاگ نویس ها روز به روز بیشترهدف آزار و اذیت قرار می گیرند. گزارش سرشماری زندان ها در سال 2008 که توسط کمیتۀ حمایت از روزنامه  نگاران انجام شد، نشان داد که برای اولین بار، بیشترین گروه روزنامه نگاران زندانی، نویسنده های اینترنتی یا وبلاگ نویسان بوده اند.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>مجری CO.NX (کریستین): ما همچنان پرسش های شما را دریافت و ثبت می کنیم. خانم سفیر در حال بررسی آنها هستند. متشکریم که منتظر می مانید.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پرسش [لارا]: به نظر شما ساز و کار لازم برای مجاز کردن جریان آزاد اطلاعات و در عین حال محافظت در برابر اطلاعات نادرست (اطلاعات گمراه کننده ای مانند انتشار ویروس H1N1) در عصر توییتر6 و در زمانه ای که مردم می خواهند سریعاً به جدیدترین (و دقیقترین) اخبار برسند، چیست؟</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پاسخ [سفیر استوارت]: خوانندگان دارای مسئولیت سنگینی در بررسی منابع مختلف و مقایسۀ اخبار دارند. اعتراف می کنم که ما دربارۀ اولین اخباری که بلافاصله پس از یک بحران منتشر می شوند کمی با دقت رفتار می کنم.  پیش از انعکاس آن کمی صبرکنید.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پرسش [روندو]: رسانه ها در ایالات متحده بسیار جهت دار هستند و اکثریت آنها نگاهِ خیلی مناسبی به دنیای خارج ندارند. با توجه به روشی که ایالات متحده با کشورهای دیگر سر و کار دارد، آیا این موضوع برای آمریکا خطرناک نیست؟</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پاسخ [سفیر استوارت]: نوعی از مقابله با رفتار جهت دار و مغرضانۀ رسانه ها در همه جا، داشتن تعدادی منابع رقیب با دیدگاه های متفاوت است. ایالات متحده کشور بزرگی است و رسانه های ما به منافع و دغدغه های مناطق خود پاسخ می دهند -- به عنوان مثال، ممکن است روزنامه ها در شهرهای بزرگ اخبار بین المللی را بیشتر پوشش دهند. ولی به طور کلی، من آمریکایی ها را به مطالعه، سفر و یادگیری بیشتر در مورد کشورهای دیگر تشویق می کنم. بدون شک این موضوع برای من جالب است، در غیر این صورت من به سرویس خارجی نمی پیوستم.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پرسش [احمد علی]: آیا دولت ایالات متحده در ورای تبلیغاتش برای حمایت از رسانه های مستقل در جهان -- خصوصاً در مصر و دیگر کشورهای خاور میانه -- دارای یک &quot;برنامۀ کاری پنهان&quot; است؟ آیا هدف شما تحت فشار گذاشتن دولت های ماست؟ البته، من از قاهره، مصر، هستم.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پاسخ [سفیر استوارت]: در حمایت های ما از رسانه های مستقل هیچ &quot;برنامۀ کاری پنهانی&quot; وجود ندارد. ما چنین موضعی داریم، زیرا یکی از آزادی های اساسی در بیانیۀ جهانی حقوق بشر است و چون فکر می کنیم این امر به ایجاد سیستم های دموکراتیک قویتر و اقتصادهای آزادتر کمک می کند.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پرسش [مهمان]: در حال حاضر، شرایط حقوق بشر در بلاروس چگونه است؟</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پاسخ [سفیر استوارت]: این سؤالی وسیع تر از رسانه های مستقل است، ولی من حتماً موضوع بلاروس را پس از اینکه کارم در اینجا تمام شد، ادامه خواهم داد. پائیز سال گذشته، قدم های مثبتی توسط مقامات برداشته شد -- شامل اجازۀ پخش دو روزنامۀ مستقل در سطح کشور؛ ولی ما همچنان به دنبال سیستم سیاسی و اقتصادی بازتری، شامل فضای آزاد برای رسانه های غیردولتی، هستیم.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>نظر [روزنامه نگاری]: من در یکی از طرح های آژانس توسعۀ بین الملل ایالات متحده برای بهبود رسانه های محلی در استان ها کار می کنم. با این حال، احساس می کنم -- با علم به اینکه رسانه های مستقل باید با مدیریت صحیح، تمرکززدایی شوند -- به ارزش و قدرت آنها و حمایت کمی که از آنها صورت می گیرد، توجه کافی نمی شود. ما در حال تأسیس یک انجمن رسانه های محلی هستم که برای اینکه صدایشان در قنا (مصر) به گوش برسد، نیاز به حمایت دارد.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>پاسخ [سفیر استوارت]: آفرین بر شما. انجمن های رسانه های محلی می توانند بستر مناسبی برای تقویت روزنامه نگاری حرفه ای و اخلاقمند و نیز قوی تر کردن صدای رسانه ها باشند. ما باید این الگو را مطالعه کرده و در مکان های دیگر نیز به کار ببریم.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>سفیر استوارت: از همۀ شما برای شرکت در این گفتگوی اینترنتی متشکرم. این اولین تجربۀ من در این تریبون بود و بسیار از آن لذت بردم. متأسفم که نتوانستم به همۀ پرسش ها پاسخ دهم، ولی فرصتم تمام شده است. امیدوارم بتوانید در روزهای آینده و در طول هفتۀ گرامیداشت روز جهانی آزادی مطبوعات برای تبادل نظر با متخصص های دیگر در این گفتگوهای اینترنتی شرکت کنید. خداحافظ.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>مجری CO.NX (کریستین): خانم سفیر استوارت، از اینکه وقت خود را در اختیار ما گذاشتید، بسیار متشکریم. و از همۀ شما که امروز به ما ملحق شدید نیز ممنونیم! امیدواریم فردا نیز در ساعت 9 صبح، به وقت شرقی (ساعت 13:00 به وقت گرینویچ) نیز برای گفتگو با دبورا پاتر7 دربارۀ پرسش &quot;آیا روزنامه نگاری مستقل ممکن است؟&quot; به ما ملحق شوید.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>احمد علی: خداحافظ!</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>مهمان: متشکرم.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>مجری CO.NX (کریستین): این گفتگو اکنون به پایان می رسد.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>1. Karen Stewart</p> <p dir=RTL>2. Mjellma Doli</p> <p dir=RTL>3. Fanja Saholiarisoa</p> <p dir=RTL>4. TiaCuTe</p> <p dir=RTL>5. Ekounda Olivier</p> <p dir=RTL>6. Twitter</p> <p dir=RTL>7. Deborah Potter</p> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/June/20090604090159xjsnommis0.6920282.html?CP.rss=true Thu, 04 Jun 2009 09:02:04 -0500 Ambassador Karen Stewart, a career member of State Department’s senior foreign service, discusses the United States’ support for the free flow of information and ideas in a May 4 CO.NX webchat.

]]> <![CDATA[َديويد هافمن، كارشناس مطبوعات، درباره اهميت دادن به رسانههاي محلي ،گفتگو مي كند]]> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/June/20090604085448xjsnommis0.9423792.html?CP.rss=true iipcms@state.gov (iipcms) <p dir=RTL>وزارت امور خارجه  آمريكا</p> <p dir=RTL>اداره  برنامههاي اطلاعات بين الملل </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>متن گفتگوي اينترنتي</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>گفتگوي اينترنتي از طريق  CO.NX:آزادي جهاني مطبوعات: اهميت دادن به رسانههاي محلي </p> <p dir=RTL>ميهمان: ديويد هافمن، مدير شبكهي اينترنيوز</p> <p dir=RTL>تاريخ: 6 مي 2009</p> <p dir=RTL>زمان: 12:00 ظهر. زمان شرقي (1600 به وقت گرينويچ)</p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (كريستين): امروز در ساعت 1600 به وقت گرينويچ براي گفتگو با ديويد هافمن از اينترنيوز با ما باشيد.  بحث ما درباره  رسانه هاي محلي خواهد بود. در حال حاضر، سؤالات و نظرات شما را دريافت مي كنيم. زماني كه اين سؤالات و نظرات به سياهه  مربوطه اضافه شدند، به رنگ قرمز نمايش داده خواهند شد. </p> <p dir=RTL>اميدواريم از دو پادكست (podcast) جديد لذت ببريد. اين پادكستها ديدگاههاي روزنامه نگاران را در نيجريه و لهستان ارائه مي دهند.</p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (مارك): اگر پادكست صوتي بر روي رايانه  شما كار مي كند، به ما اطلاع بدهيد. اين پادكست، ويژگي جديدي است كه مي خواهيم در گفتگوهاي اينترنتي آتي از آن استفاده كنيم. اگر مايليد خودتان را به گروه معرفي كنيد، اين كار را انجام بدهيد. اگر دوست داشته باشيد مي توانيد نام سازمان مطبوعاتي محل خود را نيز بگوييد. </p> <p dir=RTL>نظر [سولگر] : سلام. </p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (مارك): خوش آمدي، سولگر!</p> <p dir=RTL>گانش پُل: سلام.</p> <p dir=RTL>هماهنگ كنندهي گفتگو (مارك): خوش آمديد، گانش!</p> <p dir=RTL>نظر [عبدي گولِد]: سلام. </p> <p dir=RTL>نظر [جوآنا]: سلام.</p> <p dir=RTL>ديويد هافمن: مفتخرم كه با روزنامه نگاران و افرادي از سراسر دنيا درباره  موضوع آزادي مطبوعات گفتگو ميكنم. گسترش حيرت انگيز رسانه هاي ديجيتال، براي اولين بار ، ورود به بحثي جهاني همانند بحث حاضر را ممكن مي سازد. دنيا در حال كوچكتر شدن است، و در حال بازتر شدن، شفافتر شدن و مشاركتي تر شدن نيز هست. من از نظرات شما استقبال مي كنم. </p> <p dir=RTL>نظر [جاي]: سلام. </p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (مارك): سلام جاي، خوشحاليم كه امروز با ما هستيد.</p> <p dir=RTL>نظر [جوآنا]: خيلي مفتخرمان كرديد! سلام آقاي هافمن!</p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (مارك): همچنين به دوستانمان در ابيجان، ساحل عاج و جاهاي ديگر، خوش آمد مي گوييم!</p> <p dir=RTL>هماهنگ كنندهي گفتگو (كريستين): سلام جوآنا. خوشحاليم كه شما در جمع ما هستيد.</p> <p dir=RTL>سؤال [ملِك]: آيا در دنياي ما واقعاً آزادي وجود دارد؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: اميدوارم اينطور باشد. من خودم احساس ميكنم كه براي بيان آزادنه  عقايدم، آزادم. اما در بسياري از كشورهاي جهان مردم اين امنيت را ندارند كه بدون ترس عقايدشان را بگويند. شبكه  اينترنيوز در تلاش است تا رسانهاي آزاد و باز را در همهجاي جهان توسعه دهد تا هر كسي بتواند با همان آزادياي كه در گفتگوي حاضر تجربه مي كنيم، در آن جامعه مشاركت داشته باشد. </p> <p dir=RTL>نظر [آبيجان-موريل:موريل]: سلام</p> <p dir=RTL>نظر [آبيجان-استله]: صبح به خير! خوشحالم كه امروز در اينجا هستم.</p> <p dir=RTL>سؤال [علي]: اهداف شبكهي اينترنيوز چيست؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: اينترنيوز در تلاش است كه رسانهاي آزاد و باز را در همه جاي جهان توسعه دهد تا مردم بتوانند به اطلاعات دسترسي داشته باشند و قادر باشند فعالانه در جوامعشان مشاركت داشته باشند و عقايدشان را بدون ترس بيان نمايند. </p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (كريستين): به آنهايي كه الآن به ما پيوستند خوش آمد مي گويم! ما در حال ديدن سؤالاتي هستيم كه مي پرسيد و آقاي هافمن در حال بررسي آنها است. لطفاً راحت باشيد و خودتان را معرفي كنيد. </p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (كريستين):روزنامه نگار بودن در ابيجان چطور است؟</p> <p dir=RTL>نظر [تِكو]: تالا: سلام بر همه. من تكنيسين رسانه و دانشجوي بخش مخابرات آي اس تي سي ابيجان هستم. خوشحالم كه در بين شما هستم!</p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (مارك): خوش آمديد!</p> <p dir=RTL>سؤال [علي]: رسانه هاي بين المللي تأثير زيادي بر رسانههاي محلي ما داشته اند، به نظر شما ما چگونه مي توانيم از اين تأثيرپذيري رها شويم؟</p> <p dir=RTL>پاسخ: [ديويد هافمن]: در هر جايي اگر رسانهي محلي از ديد مردم مستقل دانسته شود، مردم معمولاً به اخبار محلي بيشتر اعتماد مي كنند، اما اينكه اخبار محلي تحت تأثير آژانس هاي خبري بزرگ بين المللي هستند، درست است. به همين علت است كه شبكه  اينترنيوز فعاليت خود را بر آموزش روزنامه نگاران محلي متمركز كرده است تا مهارتهاي گزارش دهي صحيح را كسب نمايند. همچنين ضروري است كه قوانين و مقررات كشور، به نفع روزنامه نگاران محلي از آزادي حمايت نمايد. </p> <p dir=RTL>نظر [تكو]: تالا: ممنون آقا.</p> <p dir=RTL>نظر [علي]: نايو، دانشجوي مخابرات در آي اس تي سي در ساحل عاج.</p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (مارك): سلام نايو، به گفتگوي ما خوش آمديد.</p> <p dir=RTL>نظر [تيكو]: تالا: روزنامه نگار بودن در ابيجان، اول از همه، انتخاب فقر است و بعد از آن گفتن چيزي است كه مردم خواهان گفتن آن هستند.</p> <p dir=RTL>هماهنگ كنندهي گفتگو (كريستين): از نظري كه دادي ممنونم تيكو.</p> <p dir=RTL>نظر [ابيجان-موريل]: موريل: ما دانشجوي روزنامه نگاري هستيم و مي خواهيم در رشته  روزنامه نگاري تحصيل كنيم  و تجربه كسب نماييم.</p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (مارك): به تمامي دانشجوياني كه امروز به ما پيوسته اند، سلام مي كنيم.</p> <p dir=RTL>نظر [علي]: علي هستم، دانشجوي روزنامه نگاري در آي اس تي سي در ابيجان.</p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (مارك): سلام علي، آي اس تي سي چيست؟</p> <p dir=RTL>نظر [تيكو]: تالا: در ابيجان.</p> <p dir=RTL>هماهنگ كنندهي گفتگو (مارك): سلام تالا!</p> <p dir=RTL>سؤال [تيكو]: يك روزنامه نگار در طي  بحران چگونه بايد رفتار نمايد؟</p> <p dir=RTL>نظر [علي]: آي اس تي سي به معناي مؤسسه علوم و فناوري ارتباطات است. </p> <p dir=RTL>نظر [تيكو]: تالا: سلام.</p> <p dir=RTL>سؤال [ابيجان-موريل]: روزنامه نگاران ساحل عاج چگونه مي توانند به اطلاعات صحيح دسترسي داشته باشند؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: سازمانهايي بين المللي وجود دارند، همچون فدراسيون بين المللي روزنامه نگاران و انجمن جهاني روزنامه ها، كه از فعاليت روزنامه نگاران در هر جاي دنيا حمايت مي كنند. همچنين گروههاي مدافع آزادي بيان نيز وجود دارند، مانند كميته حفاظت از روزنامه نگاران، IFEX و اصل 19 كه حامي آزادي روزنامه نگاران هستند. قويترين حمايت براي روزنامه نگاران در درون كشور خودتان است، اگر بطور منسجم سازمان يابيد تا از اين طريق از حقوق خودتان دفاع كنيد و از قوانين رسانههاي آزاد حمايت نماييد. </p> <p dir=RTL>نظر [اولوميده اولاجوبوتو]: من اولوميده اولاجوبوتو هستم از شركت تبيليغاتي لووه در لاگوس نيجريه . واقعاً خوشحالم كه در اين بحث حضور دارم تا  نظراتم را در ميان بگذارم و نيز در بحث شركت كنم. </p> <p dir=RTL>هماهنگ كنندهي گفتگو (مارك): به شركت كنندگان از كشور نيجريه، خوش آمد مي گوييم!</p> <p dir=RTL>نظر [ابيجان-دايمونده آمون]: دايمونده آمون هستم، دانشجوي روزنامه نگاري در موسسه  اي اس تي سي در ساحل عاج.</p> <p dir=RTL>نظر [ابيجان-موريل]: در كشور ما، اطلاعات تحت تأثير سياست است.</p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (كريستين): به عقيده  من در بسياري از كشورها اينطور است. نكته  خوبي بود موريل.</p> <p dir=RTL>سؤال [ابيجان-استِله]: چگونه مي توانيم به سازمان شما بپيونديم و عضو شويم؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: شبكه  اينترنيوز، عضويتي نيست. با اينحال، ما بخشي از مجمع جهاني توسعه  رسانه (GFMD) هستيم كه مي توان از طريق تارنماي اين مجمع در www.gfmd.info در آن عضو شد. </p> <p dir=RTL>سؤال [علي]: نايو: ديدگاههاي شما درباره  رسانههاي محلي در آفريقا چيست؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: رسانههاي آفريقا به سرعت در حال دگرگوني هستند. صدها مركز راديو و تلويزيوني شروع به كار كرده اند. مراكز جديد راديويي گروهي در جاهايي مانند سودان و كنيا مشغول فعاليتاند كه بسيار پر جنب و جوش هستند. شايد مهمتر از همه  اينها استفادهي انفجار گونه از تلفن همراه باشد كه ارتباطات بين مردمي در آفريقا را به ميزاني كه سابقه نداشته، امكان پذير ساخته است. اين آزادي بيشتر و توانايي گفتگو با يكديگر بطور اجتناب ناپذير تأثير مثبتي بر رسانههاي سراسر قارهي آفريقا خواهد داشت. </p> <p dir=RTL>سؤال [ابيجان-استله]: آيا فكر مي كنيد كه روزنامه نگاران آفريقا روزي بتوانند كار خودشان را بدون هرگونه نفوذ حكومت انجام بدهند؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: يقيناً اميدوارم كه اينگونه شود. من هميشه خوش بين هستم. مي توانم دنيايي را تصور كنم كه در آن همه  افراد به اطلاعات مساوي دسترسي دارند و آزادند كه بدون واهمه عقايدشان را بيان كنند. </p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (مارك): تعدادي از شما پيوندهاي اينترنتي مربوط به سازمانهايي را كه آقاي هافمن در بالا ذكر كردند، در خواست كرديد. بنابراين در اينجا پيوندهاي خواسته شده را ارسال مي كنم:</p> <p dir=RTL>فدراسيون بين المللي روزنامه نگاران: http://www.ifj.org/en/splash</p> <p dir=RTL>انجمن جهاني روزنامه ها: http://www.wan-press.org</p> <p dir=RTL>كميته  حفاظت از روزنامه نگاران: http://www.cpj.org</p> <p dir=RTL>ايفكس: http://www.ifex.org</p> <p dir=RTL>اصل 19: http://www.article19.org</p> <p dir=RTL>سؤال [ابيجان-سونيا]: شما چه رهنمودهایی براي دانشجويان روزنامه نگاري داريد كه بتوانند گزارشگران خوبي شوند؟ </p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: با خودتان صادق باشيد.</p> <p dir=RTL>سؤال [ابيجان-حمزه]: مارينا، لطفاً به سؤالات من جواب بدهيد.</p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (كريستين): آقاي هافمن تا آنجا كه مي توانند سريع پاسخ مي دهند. از صبر شما سپاسگزاريم!</p> <p dir=RTL>هماهنگ كنندهي گفتگو (كريستين): ما سؤالات شما را كه در حال ارسال هستند، مي بينيم. از اينكه به اين گفتگو پيوسته ايد، سپاسگزاريم!</p> <p dir=RTL>سؤال [اولوميده اولاجوبوتو]: سؤال من اين است كه تا چه اندازه روزنامه نگاران مي توانند رها از تأثيرهاي بيروني باشند، با توجه به اين گفته كه بدون ترس يا بدون جانبداري عمل كنند.</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: اين كار، جسارت مي طلبد اما بايد در جهت توسعه  قوانين و مقرراتي كه مطبوعات را در برابر سانسور يا فشار حفاظت مي كند، نيز تلاش كنيم. </p> <p dir=RTL>سؤال [ابيجان-دايمونده آمون]: اولوميده، مايلي با من درباره  تأثير رسانه در نيجريه گفتگو كني؟</p> <p dir=RTL>هماهنگ كنندهي گفتگو (كريستين): اولوميده، لطفاً راحت باشيد و  عقايدتان را به عنوان يك روزنامه نگار در نيجريه با همه در ميان بگذاريد.</p> <p dir=RTL>سؤال [تيكو]: تالا: آيا شبكه  اينترنيوز نامههايي را دريافت مي كند كه در آنها به افراد هشدار داده شود كه به موضوعي خاص نپردازند يا اطلاعات خاصي را منتشر نكنند؟ اگر اينطور است، شما چه كاري مي كنيد؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: خيلي به ندرت. يكي از ايستگاههاي مورد حمايت ما در افغانستان درخواستي از سوي طالبان دريافت نمود كه به آنها يك وقت تبليغاتي داده شود. آنها نپذيرفتند. اما ايستادگي در برابر تهديدهاي خشونت آميز جسارت زيادي مي خواهد. </p> <p dir=RTL>نظر [ابيجان-موريل]: خوشحالم كه در بين شما حضور دارم. </p> <p dir=RTL>هماهنگ كنندهي گفتگو (كريستين): خوشحاليم كه اينجا حضور داريد. </p> <p dir=RTL>سؤال [ابيجان-استله]: به نظر شما، روزنامه نگاران آفريقا براي پايان دادن به كشمكش هاي مختلف چه كاري بايد انجام دهند ؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: كشمكش غالباً نتيجه  تحقير يا نبود آگاهي است. روزنامه نگاران مي توانند با گزارش دهي همراه با احترام و صحت، نفش مهمي را در كاهش كشمكش ايفا نمايند. در طي جنگ داخلي آسه ،ما 50 روزنامه نگار متعلق به دو طرف جنگ را گردهم آورديم. آنها يكديگر را در به عنوان انسان درك كردند و مهارتهايي را آموختند كه بدون شعله ورتر ساختن خشونت، گزارشگري كنند. بعد از واقعه  سونامي ، اين روزنامه نگاران قادر بودند در ايجاد يك كشور متحد كمك كنند زيرا يكديگر را درك مي كردند و به عنوان روزنامه نگار و انسان به يكديگر احترام مي گذاشتند. </p> <p dir=RTL>سؤال [علي]: براي مثال در توگو، 11 كانال تلويزيوني وجود دارد اما مردم هنوز هم مي گويند كه هيچگونه آزادي مطبوعات وجود ندارد. آيا شما هم اينطور فكر مي كنيد؟</p> <p dir=RTL>هماهنگ كنندهي گفتگو (كريستين): سؤال بسيار خوبي است، علي. چه چيزي موجب مي شود كه مطبوعات واقعاً آزاد باشند؟</p> <p dir=RTL>سؤال [ابيجان-حمزه]: ما مي خواهيم تمامي چيزهايي كه براي يك روزنامه نگار خوب بودن لازم است را بدانيم.</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: سعي كنيد بيطرف باشيد- به تمامي حرفها گوش دهيد- و سپس هر آنچه را كه حقيقت مي دانيد، بنويسيد.</p> <p dir=RTL>تيكو: تالا: از سال 2000 بسياري از دولتهاي آفريقايي تصميم گرفتند كه فضاي رسانهاي را باز بگذارند. اين امر، در حال بهبود بخشيدن به آزادي روزنامه نگاران است. اما در عين حال يك بازي نيز در پشت پرده وجود دارد. روزنامه نگاران، آموزش نمی بینند، بسياري از ساختارهاي جديد از سوي دولت تأمين مالي نمي شوند در حاليكه رسانههاي دولتي هنوز هم اين تأمین های مالي را دريافت مي كنند. </p> <p dir=RTL>تيكو: تالا: در آفريقا دسترسي آزاد به منابع اطلاعاتي براي روزنامه نگاران دشوار است. در حالي كه اين امر مي تواند نشان دهنده ميزان تعادل بين سطوح اطلاعاتي باشد. براي اين مسأله چه كاري مي توان انجام داد؟  </p> <p dir=RTL>ديويد هافمن: به نظر من، گسترش اينترنت و تلفن همراه براي انتقال اطلاعات به همه  افراد، بسيار نويد دهنده است. </p> <p dir=RTL>هماهنگ كنندهي گفتگو (كريستين): براي مشاهده  سخنان رئیس جمهوری اوباما درباره  روز آزادي مطبوعات، لطفاً به اين آدرس برويد: http://www.whitehouse.gov/the_press_office/Statement-by-the-President-in-honor-of-World-Press-Freedom-Day</p> <p dir=RTL>سؤال[تي جي]: حمايت آمريكا از روزنامه نگاران چيست؟ چه اقداماتي انجام مي دهد؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: دولت آمريكا ساليانه در حدود 65 ميليون دلار را به منظور حمايت از توسعه  رسانههاي مستقل در سراسر جهان خرج مي كند. اما اين مقدار در مقايسه با نياز زيادي كه به آموزش روزنامه نگاري و حمايت از شكلهاي جديد رسانهها وجود دارد، كم است. </p> <p dir=RTL>نظر [علي]: به نظر من اين آزادي است كه باعث مي شود روزنامه نگاران عقايد خودشان را بيان كنند. اين امر همچنين به ظرفيت حكومت نيز بستگي دارد كه تمامي مردم رسانههاي خصوصي تأسيس نمايند. </p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: كاملاً موافقم.</p> <p dir=RTL>نظر [ابيجان-حمزه]: حمزه: من حمزه هستم و بسيار خوشحالم كه به گفتگوي شما پيوسته ام. </p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (مارك): سلام حمزه!</p> <p dir=RTL>ابيجان-استله: چه نوع موانعي را در طي زندگي حرفهاي خود پشت سر گذاشته ايد؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: هميشه آسان است كه فكر كنيم فقدان منابع بزرگترين مانع است. اما من دريافته ام كه صادق بودن واقعي با خود هميشه به موفقيت منجر مي شود. </p> <p dir=RTL>دينايس: برخي از روزنامه نگاران اطلاعات درستي نمي دهند تا از اين طريق روزنامه هايشان را بفروشند، آيا اينطور نيست؟</p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (كريستين): نكته  خوبي بود دينايس! اين مسأله را مي توان در روزنامه هاي  مصور همگانی ديد.</p> <p dir=RTL>علي: آقاي هافمن، زماني كه درباره  آزادي مطبوعات حرف مي زنيم، درباره  زبان مورد استفاده در برخي از روزنامه ها چه بايد بگوييم (سخنرانيها و تبليغات متنفرانه و غيربردبارانه).</p> <p dir=RTL>ديويد هافمن: هميشه آسان است كه فكر كنيم فقدان منابع بزرگترين مانع است. اما من دريافته ام كه صادق بودن واقعي با خود هميشه به موفقيت منجر مي شود. </p> <p dir=RTL>سؤال [ابجان-اريك]:  در ديگر كشورهاي آفريقا، رهبران سياسي كانالهاي تلويزيوني خودشان را دارند كه باعث شهرتشان مي شود، آيا مي توان تصديق كرد كه روزنامه نگاراني كه در اين نوع شركتها كار مي كنند هميشه به اخلاق روزنامه نگاري و وظايف اخلاقي روزنامه نگاري احترام مي گذارند؟؟؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: کاشکی اینطوری می بود. </p> <p dir=RTL>در كنيا در طي خشونتي كه پس از انتخاباتي معيوب رخ داد، مشكل بزرگي وجود داشت. برخي از راديوهاي بومي (قومي) چيزهايي مي گفتند كه وضعيت را بدتر مي كرد. اما پس از آن 75 تن از سردبيران رسانههاي كنيايي گردهم آمدند و درباره  راههاي كاهش خشونت از طريق گزارش دهي عيني تر، بدون استفاده از زباني فتنه انگيز، بحث و گفتگو كردند و اين كار به كاهش كشمكش كمك نمود. </p> <p dir=RTL>ديويد هافمن: اين در پاسخ به سؤال علي بود. </p> <p dir=RTL>سؤال [ابيجان-استله]: نظر شما درباره  روزنامه نگاراني كه در خاورميانه كشته شدهاند، چيست؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديود هافمن]: در حال حاضر روزنامه نگاران بسيار زيادي در هر نقطهاي از جهان كشته مي شوند. </p> <p dir=RTL>سؤال [ابيجان-استله]: مهمترين هدف يك روزنامه نگار واقعاً چه چيزي بايد باشد؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: آگاه كردن شهروندان تا آنها بتوانند  به نحو مؤثري در جامعه مشاركت داشته باشند.</p> <p dir=RTL>نظر [ابيجان-حمزه]: من وانيسا هستم، دانشجو در ابيجان.</p> <p dir=RTL>هماهنگ كنندهي گفتگو (كريستين): خوش آمدي، وانيسا!</p> <p dir=RTL>سؤال [ابيجان-استله]: شما چه ارتباطاتي با روزنامه نگاران سراسر جهان داريد؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: اينترنيوز با روزنامه نگاران 70 كشور كار مي كند. </p> <p dir=RTL>سؤال [علي]: آقاي هافمن، من آدلين بالو هستم از راديو ساحل عاج. شما گفتيد كه اينترنيوز فعاليت خود را بر آموزش روزنامه نگاران محلي متمركز كرده است. مايلم بدانم كه اين كار چگونه و به چه وسيلهاي انجام مي شود؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: هر كاري، از آموزش پايهاي روزنامه نگاري گرفته تا كمك به تدوين قوانين مناسب رسانهاي.</p> <p dir=RTL>هماهنگ كنندهي گفتگو (كريستين): لطفاً براي كسب اطلاعات بيشتر دربارهي اينترنيوز و حمايت از رسانههاي محلي، مراجعه كنيد به http://www.internews.org </p> <p dir=RTL>سؤال [علي]: اينجا در ساحل عاج رسانهها تحت تأثير گروههاي سياسي قرار دارند، چگونه مي توانيم با اين مسأله مبارزه كنيم؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: خودتان را سازماندهي كنيد. در بين خوانندگان و شنوندگانتان  پيروان قدرتمندي ايجاد كنيد. به تجربهي راديو بي.92 در سبيا نگاه كنيد. آنان چنان مخاطبان بزرگي داشتند كه حكومت قادر نبود صداي آنها را بطور مؤثري خاموش كند. </p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (كريستين): سؤالات بسيار خوبي را در اينجا مي بينيم، اما متأسفانه وقت آقاي هافمن محدود است. فقط براي چند سؤال ديگر وقت داريم.</p> <p dir=RTL>اگر سؤال شما امروز پاسخ داده نشد، لطفاً فردا در بحث درباره  ركود اقتصادي و تأثير آن بر روزنامه نگاري با حضور شري ريكشياردي، در ساعت 9:00 به وقت شرق آمریکا، با ما باشيد. </p> <p dir=RTL>نظر [تالا]: با شما بودن بسيار لذتبخش بود!</p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (كريستين): سپاسگزارم تالا. ما هميشه از شنيدن نظرات و سؤالات شما لذت مي بريم.</p> <p dir=RTL>سؤال [ گيزله]: آزادي مطبوعات در كشورهايي مانند افغانستان، عراق، پاكستان، هند و ... چگونه است؟ آيا اين كشورها از آزادي مطبوعات بهره مندند؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: مطبوعاتي كاملاً فعال و آزاد در اين كشورها در حال توسعه است. براي مثال هند و پاكستان از راديو و تلويزيون آزاد برخوردارند، و در حال حاضر شهروندان در آنجا نسبت به وضعيت چند سال گذشته، اطلاعات بيشتري كسب مي كنند.</p> <p dir=RTL>نظر [ابيجان]: اريك: ممنون.</p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (مارك): خوشحاليم كه امروز با ما بوديد. آقاي هافمن در حال خاتمه دادن به بحث هستند. </p> <p dir=RTL>سؤال [علي]: آقاي هافمن، علاوه بر فرصتي كه امروز به ما داده شد تا با شما و ديگران گفتگو كنيم، آيا مي توانيم در زماني ديگر با شما گفتگو داشته باشيم؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: حتماً. از طريق آدرس dhoffman@internews.org برايم نامه بنويسيد.</p> <p dir=RTL>نظر [ابيجان-استله]: از صحبت كردن با شما خوشحال شدم. </p> <p dir=RTL>سؤال [ابيجان-دايمونده آمون]: اهداف شبكه  اينترنيوز چيست؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: گسترش دادن آزادي رسانهاي در تمامي نقاط جهان.</p> <p dir=RTL>نظر [ابيجان-اريك]: من واقعاً به خاطر اين نشست تشكر مي كنم. </p> <p dir=RTL>نظر [ابيجان-موريل]: بسيار خوب، زمان خاتمه  بحث فرا رسيده است. به خاطر گفتگو و حضورتان ممنونم. تا دیدار بعدی.</p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (كريستين): اميدواريم كه بزودي دوباره شما را در اينجا ببينيم!</p> <p dir=RTL>نظر [ابيجان-حمزه]: خيلي خوشحال شديم كه با شما بوديم، خدا حافظ.</p> <p dir=RTL>نظر [علي]: به خاطر گفتگو با ما درباره  اين موضوع مهم، تشكر مي كنم. </p> <p dir=RTL>نظر [ابيحان-اريك]: خواهش می کنم.</p> <p dir=RTL>سؤال [سيسار-ابيجان]: تفاوت بين استقلال و عينيت چيست؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: سؤال بسيار خوبي بود. ممكن است فردي مستقل از حكومت يا احزاب سياسي باشد ولي هنوز هم با سوگيريهاي خودش گزارشگري كند. هدف بايد همانند جستارهاي علمي باشد- يعني دنبال كردن حقيقت عيني.</p> <p dir=RTL>سؤال [موري سانوح]: آيا فكر مي كنيد كه نقش رسانهها فقط آگاه كردن عموم مردم است؟ آيا نقش مهم ديگري براي مطبوعات وجود دارد؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: بله، اينكه صداي بيصداها باشد. </p> <p dir=RTL>سؤال [مجلما دولي]: آيا سوگيري رسانهاي در آمريكا وجود دارد؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: گسترش دادن آزادي رسانهاي به تمامي نقاط دنيا.</p> <p dir=RTL>سؤال [تيكو]: تالا: يك روزنامه نگار آموزش نديده ممكن است خطرناكتر از يك پزشك آموزش نديده باشد. آيا اينطور نيست؟ </p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: نكته خوبي بود. توماس جفرسون گفته است كه اگر قرار بود بين حكومتِ بدونِ مطبوعاتِ آزاد يا مطبوعات آزادِ بدونِ حكومت دست به انتخاب بزند، دومي را انتخاب مي كرد. </p> <p dir=RTL>سؤال [علي]: آيا فقط با رسانههاي خصوصي كار مي كنيد يا با برخي دولتها نيز ارتباط داريد؟</p> <p dir=RTL>پاسخ [ديويد هافمن]: تقريباً بطور كلي با رسانههاي خصوصي.</p> <p dir=RTL>تجربهي جالبي بود. تعداد سؤالات مربوط به امنيت روزنامه نگاران و مسأله  رسانههاي آزاد علي رغم سركوبي حكومتها، مرا شگفت زده كرد. رسانه نقشي حياتي در توسعه  آزادي ايفا خواهد نمود. رسانه  آزاد و باز به كاهش فساد كمك خواهد كرد، حكومتها را مسئوليت پذير مي كند و سطح اطلاعات شهروندان را براي ساختن جامعهاي قويتر، بالا مي برد. </p> <p dir=RTL>انقلاب بزرگ تساوي گراي بعدي، انقلاب اطلاعات خواهد بود. زماني كه افراد به سطح يكساني از اطلاعات دسترسي داشته باشند، زماني كه بتوانند بدون واهمه و آزادنه صحبت كنند، زماني كه فقيرترين فقرا بتواند حرف خودش را بزند، در آن زمان است كه مي توانيم جامعهاي جهاني بر پايه  متانت انساني ايجاد كنيم. </p> <p dir=RTL>به خاطر مشاركت در اين تبادل فكر شگفت انگيز، تشكر مي كنم. </p> <p dir=RTL>هماهنگ كننده  گفتگو (كريستين): آقاي هافمن، ممنون از اينكه امروز با ما بوديد. از مخاطبانمان نيز تشكر ويژه ميشود. اين گفتگو در اينجا پايان مييابد. متن گفتگويحاضر بعلاوه  متون مربوط به ساير گفتگوهاي اينترنتي درباره  آزادي مطبوعات در اينجا و در صفحهي  Facebook به آدرس http://co-nx.state.gov ارسال خواهد شد. خوشحال خواهيم شد كه بازخورد شما را دريافت نماييم. لطفاً به آدرس conx@state.gov براي ما نامه بفرستيد يا در صفحه فيس بوك ما نظر خود را بنويسيد. </p> <p dir=RTL>(ميهمانان بر حسب تخصصشان انتخاب مي شوند و نظرات آنها منعكس كننده  ديدگاههاي وزارت امور خارجه ایالات متحده نيست.)</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/June/20090604085448xjsnommis0.9423792.html?CP.rss=true Thu, 04 Jun 2009 08:54:54 -0500 David Hoffman, president of Internews Network, answers questions in a May 6 CO.NX webchat on the development of free and open media.

]]> <![CDATA[پاسخ به گزارش روسیه درمورد آزادی رسانه ها در ایالات متحده]]> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/June/20090602112507eaifas0.4416162.html?CP.rss=true iipcms@state.gov (iipcms) <p dir=RTL></p> <p dir=RTL>هیئت نمایندگی ایالات متحده در سازمان امنیت و همکاری اروپا (OSCE)- پاسخ به فدراسیون روسیه درمورد آزادی رسانه ها در آمریکا</p> <p dir=RTL>ارائه شده توسط کایل اسکات ، کاردار آمریکا، به شورای دائم، وین، 14 مه 2009</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>سپاسگزارم خانم رییس.</p> <p dir=RTL>دو هفته قبل، ایالات متحده نظر شورای دائم را به سالروز جهانی آزادی رسانه ها جلب کرد. سفیر آزیموف با پاسخ به مداخلۀ ما، به مواردی از آزادی رسانه ها در ایالات متحده اشاره کرد که به اعتقاد فدراسیون روسیه، آن طور که شایسته بود مورد توجه  OSCE قرار نگرفت. روسیه از طریق سند کتبی مفصلی آن را پیگیری کرد که هفتۀ پیش تحت عنوان PC.DEL/295/09 منتشر گشت.</p> <p dir=RTL>ما از طرح این موارد از سوی روسیه استقبال می کنیم. شورای دائم برای بررسی دقیق و برقراری گفتگوهایی که روسیه آغاز کرده تشکیل شده است. ما مایل هستیم به طور کامل پاسخگو باشیم، و برای این کار، و صرفه جویی در وقت شورای دائم، پاسخ خود را کتبا ارائه می دهیم. علاوه بر این، مایل هستیم این قبیل موارد را به طور غیررسمی و در جلسات بررسی حضوری هم مورد بحث قرار دهیم. ما این اقدام را با امید این که بتوانیم بر تعهد پایدار فدراسیون روسیه برای گفتگو های نتیجه بخش دربارۀ آزادی رسانه ها تکیه کنیم به انجام می رسانیم، چه موارد مورد بحث مربوط به ایالت متحده باشد و چه مربوط به سایر کشورهای شرکت کننده، یا خود روسیه.</p> <p dir=RTL>در این راستا، مایلیم بر اهمیت نقش نمایندۀ آزادی رسانه ها (RFOM) تأکید مجدد کنیم. گزارش های آقای هاراستی  به شورای دائم و فعالیت های دفتر او به درستی نور تازه ای بر نقض آزادی بیان افکنده که به طور مشخص مشکل فزایندۀ به کار بردن خشونت علیه کارکنان رسانه ها در منطقۀ OSCE را مورد توجه قرار می دهد. این خشونت ها خود به خود آزارنده هستند، اما زمانی آزار دهنده تر می شود که دولت ها برای نشان دادن واکنش جدی دربرابر آن ضعف نشان داده یا از جوّی حمایت کنند که مجرمان در پناه آن از بازداشت و مجازات در امان باشند.</p> <p dir=RTL>ما همگی واقفیم که امروز این شرایط در منطقۀ OSCE وجود دارد، و وظیفۀ آقای هاراستی توجه دادن به آن است. این مسئله نیز حقیقت دارد که باید  نقاط تاریک تر را در پرتو روشنایی قرار داد، حتا اگر معنایش این باشد که در برخی موارد یکی از کشورهای شرکت کننده بیش از دیگری مورد بررسی دقیق قرار بگیرد. فقدان چنین اقدامی موجب می شود OSCE دچار محاسن دروغین روستای پوتمکین  گردد. ما نمی توانیم تظاهرکنیم که شرایط مشابهی در همۀ 56 کشور عضو وجود دارد. این امر حقیقت ندارد و مستلزم وجود استانداردهای نه دو وجهی، بلکه متعدد است که تعهدات ما در OSCE را تبدیل به مضحکه می کند.</p> <p dir=RTL>پاسخ واقعی به هرگونه مسئلۀ مربوط به منصفانه بودن RFOM این است که هر یک از کشورهای شرکت کننده به طور برابر پاسخگوی تعهدات خود در مورد  آزادی رسانه ها باشند. زمانی که این امر به واقعیت تبدیل گردد، تک تک کشورهای شرکت کننده دلیلی نخواهد داشت که حس کند از سوی دفتر آقای هاراستی، یا دیگر پاسدارن بین المللی نظیر کمیتۀ حمایت از خبرنگاران، گزارشگران بدون مرز، و فریدام هاوس  انگشت رویشان  گذاشته شده. ایالات متحده  تلاش های مکرر نمایندۀ آزادی رسانه ها برای هشدار درمورد مسئلۀ خشونت فزاینده علیه خبرنگاران و یادآوری تعهدات کشورهای شرکت کننده در OSCE را مجددا می ستاید. همان طور که میکلوس هاراستی می گوید، &quot;به سکوت واداشتن نظرات انتقادآمیز با استفاده از خشونت جرمی است که باید با آن برخورد قانونی شود، نه در قالب جرایم معمولی، بلکه به عنوان اقدام علیه ارزش های اساسی دموکراتیک آزادی بیان.&quot;</p> <p dir=RTL>متشکرم، خانم رییس.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL><b>حقیقت نام</b><b>ۀ همراه (فقط برای تحویل کتبی)</b></p> <p dir=RTL>سفیر آزیموف درمداخلۀ 30 آوریل خود به مواردی در شش سال گذشته اشاره کرده است.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>*همان گونه که دو هفتۀ قبل اعلام شد، جورج وبر، خبرنگار اهل نیویورک توسط مرد جوانی به قتل رسید که به آگهی جنسی آقای وبر پاسخ داده بود. پلیس به سرعت وارد عمل شد و چند روز بعد از قتل، فرد مظنونی را بازداشت کرد. با این که این قتل بسیار دلخراش بود، اما ارتباط قابل تشخیصی با کار آقای وبر به عنوان خبرنگار نداشت.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>*ما قبلا درمورد کشته شدن چانسی بیلی  ، خبرنگار تجسسی در اوکلند، به شورای دائم گزارش داده و به درخواست RFOM مبنی بر تأمین اطلاعاتی دربارۀ زمان قتل پاسخ داده ایم. رسیدگی مقام های محلی به این پرونده بحث انگیز بود، و موجب درگیرشدن سازمان های خبری و جامعۀ مدنی در آن چه پروژۀ چانسی بیلی خوانده می شود، گردید. این پروژه مدارکی جهت اثبات نقایص فرایند تحقیقاتی و تهیۀ شواهد ارائه داد. در 29 آوریل، طراح توطئۀ قتل همراه با قاتل بیلی متهم به قتل شدند. روند استثنایی این پرونده حاکی از قاطعیت جامعۀ مدنی در تقاضای مجازات برای کشته شدن یک خبرنگار است.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>* سفیر آزیموف چندین مورد اخراج از کار روزنامه نگارانی را مطرح و ادعا کرده است که این امر به دلیل دیدگاه سیاسی یا گزارش هایی که تهیه کرده اند انجام گرفته، از جملۀ این افراد، فیل داناهیو ، پیتر آرنت ، لانس ویلیامز ، مارک فینارو- وادا ، و دان راتر  هستند. با این حال، او در هیچ یک از این موارد ادعا نکرده است که دولت آمریکا نقشی در بیکار شدن آن ها داشته. به این دلیل مادامی که قوانین مربوط به عدم تبعیض رعایت شود، شرایط استخدام خبرنگاران موضوعی شخصی میان آن ها و کارفرما هایشان در بخش خصوصی است.</p> <p dir=RTL>با توجه به موارد بسیار نادر محکومیت به زندان خبرنگاران در ایالات متحده، محکومیت به دلیل محتوای نوشته های آنان نبوده، بلکه به دلیل عدم تبعیت از احضاریه در تحقیقات جنایی بوده است. دیوان عالی مقرر کرده که در چنین مواردی، خبرنگاران از امتیاز معاف بودن از شهادت در برابر هیئت منصفه برخوردار نیستند.</p> <p dir=RTL>معهذا، دولت از تصویب قانون فدرال برای دفاع از رسانه ها، درصورت عدم تضعیف قابلیت دولت در اجرای قانون و حمایت از امنیت ملی، پشتیبانی می کند، و در حال حاضر مشغول کار با کنگره برای تنظیم لایحه ای است که مورد پذیرش دوطرف باشد.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>* روزنامۀ کین کاونتی کرونیکل  در ایلینوی، بعد از حکم دادگاه مبنی بر افتراآمیز بودن مقالات سال 2003 آن نشریه درمورد رییس دیوان عالی ایلینوی، موظف به پرداخت 3 میلیون دلار گردید. کرونیکل موافقت کرد که ازرییس دیوان عالی عذرخواهی کند و 3 میلیون دلار جریمۀ تعیین شده را در دادگاه پرداخت.  برخلاف تأکید سفیر آزیموف، کرونیکل کماکان به کار خود ادامه می دهد و می توانید برای مطالعۀ اخبار آن به سایت <a href="http://www.kcchronicle.com">http://www.kcchronicle.com</a> </p> <p dir=RTL> مراجعه کنید. همچنین، طبق گزارش مرکز منابع حقوقی رسانه ها در نیویورک، از سال 1980، دوازده پروندۀ  مربوط به افترا به دادگاه ارجاع شده. قضات در محکومیت پنج مورد از موارد ذکر شده موفق بوده اند.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>* سفیر آزیموف ادعا کرده است که مأموران ادارۀ آگاهی فدرال (FBI) درفوریۀ 2006 در سان خوان، پورتوریکو، علیه بیست نفر از افراد بی گناه که تعدادی خبرنگار نیز در میان آنان بوده و کار خلافی انجام نداده بودند، از گاز اشک آور استفاده کرده اند. اختلاف نظرهایی نیز در مورد این که از زور یا افشانۀ فلفل استفاده شده، و یا این که مأموران با گذاشتن دست خود درمقابل دوربین خبرنگارانی که درنزدیکی آپارتمان ازدحام کرده بودند از ادامۀ گزارش آن ها جلوگیری کرده اند، وجود داشته. پرونده ای علیه FBI تشکیل شد اما طبق حکم قاضی فدرال، مأموران، متمم اول مربوط به حقوق خبرنگاران را نقض نکرده بودند و شکایت وارد دانسته نشد.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>* در مورد دیگری، نه تن، من جمله لیز سیمور  خبرنگار، طی تظاهرات ضد جنگ در گرینزبورو، کارولینای شمالی، بازداشت شدند. آن ها متهم به &quot;ایجاد اختلال در عبورومرور&quot; گشتند که خود یک جرم است. خانم سیمور بعد از آزاد شدن گفت، &quot;من تا به حال بازداشت نشده بودم، اما بعد از تأمل زیاد، تصمیم گرفتم که باید کاری کنیم که نشان دهد این موضوع روی همۀ ما تأثیرگذار است.&quot;</p> <p dir=RTL>ما از سفیر آزیموف برای مطرح کردن ماجراهایی که سال قبل طی کنوانسیون های ملی احزاب دموکرات و جمهوری خواه، منجر به درگیری خبرنگاران شد، تشکر می کنیم.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>* 17.000 کارمند دارای صلاحیت رسانه ها برای کنوانسیون حزب دموکرات در دنور کار می کردند. دولت محلی به جامعۀ خبرنگاری کمک کرد تا در صورت بروز مشکلاتی در زمینۀ تهیۀ گزارش یا رویارویی با مجریان قانون، و برخورداری کارکنان رسانه ها از کمک های حقوقی، یک خط مستقیم به طور 24 ساعته راه اندازی شود. ما فکر می کنیم این اقدام مثبت، شایستۀ ملاحظه است.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>* علی رغم تعدد فعالیت احزاب سیاسی و رویداد های خیابانی، تنها یک تن از 17.000 کارمند دارای صلاحیت رسانه ها بازداشت شد. آسا اسلوکر  به دلیل قصد فیلمبرداری از مقام های حزب دموکرات و اهدا کنندگان که مشغول ترک یک رویداد خصوصی در یکی از هتل های دنور بودند، متهم به ورود غیر مجاز، ایجاد مزاحمت، و عدم اطاعت از حکم قانون شد. او روز بعد آزاد گشت. بعد از این که دادستان شهر پروندۀ اسلوکر را مورد بررسی قرار داد، این پرونده بسته شد. او تحت پیگرد قانونی قرار نگرفت.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>* کنوانسیون حزب جمهوری خواه در سنت پل، واقع در مینه سوتا، بزرگترین رویدادی بود که در این شهر کوچک برگزار می شد. یکی از عکاسان آسوشیتد پرس و سه تن از کارمندان سازمانی موسوم به دموکراسی ناو!  که خود را &quot;برنامۀ اخبار مستقل ملی&quot; می خواند، طی تظاهرات خیابانی بازداشت، و بعدا آزاد شدند. بعد از بررسی اتهامات این افراد و شرایط  واقعه، مقامات سنت پل اتهامات را مسکوت گذاشتند. باید خاطر نشان کرد که اتهام تجمع غیر قانونی که در پروندۀ آنان ذکر شده یک جرم جزیی بوده و اتهام جنایی نیست. این شهر که سابقۀ ادارۀ تظاهراتی در ابعادی چنین وسیع را نداشته است تصمیم گرفت یک کمیسیون شهروندان تشکیل دهد که به بررسی امکانات برگزاری مراسم مشابه در آینده و توصیه هایی در آن مورد بپردازد. این کمیسیون گزارشی منتشر کرده است که مبنای مباحثات مدنی بعدی خواهد بود. ما تصور می کنیم در این جا نیز RFOM باید از این اقدام به شایستگی یاد کند.</p> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/June/20090602112507eaifas0.4416162.html?CP.rss=true Tue, 02 Jun 2009 11:25:14 -0500 A U.S. State Department official, Kyle Scott, responds to the Russian Federation on media freedom cases in the United States.

]]> <![CDATA[تعداد فزاینده ای از خبرنگاران کشته یا زندانی می شوند]]> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/May/20090519112422ajesrom0.6045191.html?CP.rss=true iipcms@state.gov (iipcms) جین مورس<BR>عضو هیئت تحریریه<BR><BR> <p dir=RTL>واشنگتن- کارشناسان شرکت کننده در کنفرانسی به نشانۀ بزرگداشت روز آزادی مطبوعات، در سخنرانی های خود اظهار داشتند که تعداد خبرنگارانی که کشته و یا زندانی می شوند، و بازداشت تعداد بیشتری از روزنامه نگاران اینترنتی از سوی دولت های مستبد، به طرز نگران کننده ای رو به افزایش است.</p> <p dir=RTL>فروپاشی اتحاد شوروی در اواخر دهۀ 1980، به اعتقاد جوئل سایمون، مدیر اجرایی کمیتۀ حمایت از روزنامه نگاران (CPJ)، نوید دهندۀ دوران آزادی روزنامه نگاری بود. اما در سال های اخیر، با کشته و زندانی شدن تعداد بیشتری از خبرنگاران، این روند مسیر وارونه ای را درپیش گرفته است.</p> <p dir=RTL>CPJ یک سازمان غیرانتفاعی و مستقل است که در سال 1981 به منظور ارتقای آزادی مطبوعات در سراسر جهان، از طریق دفاع از حقوق خبرنگاران در گزارش اخبار، بدون واهمه از اقدامات انتقامجویانه، تأسیس شد. طبق پژوهش های CPJ، در چهار ماه اول سال 2009، تعداد11 خبرنگار به خاطر کارشان در سراسر جهان کشته شده اند؛ از ژانویۀ 1992، تعداد 734 خبرنگار جان خود را از دست داده اند. عراق مهلک ترین کشور برای  خبرنگاران است؛ دست کم 88 خبرنگار در این کشوربه قتل رسیده اند، و غالب این قتل ها، از زمان آغاز جنگ در سال 2003، به دست ستیزه جویان و نیرو های شبه نظامی صورت گرفته است.</p> <p dir=RTL>CPJ دریافته است که تعداد بیشتری هم از خبرنگاران - 125 تن فقط در سال 2008- زندانی شده اند  از 29 کشوری که CPJ به عنوان زندان خبرنگاران شناسایی کرده، در کشور چین تعداد خبرنگاران زندانی بیشتر است، و کشور های کوبا، برمه، اریتره، و ازبکستان در ردیف های بعدی می آیند.</p> <p dir=RTL>به گفتۀ رادنی پیندر، از زمان حملات تروریستی 11 سپتامبر به ایالات متحده، برخی از نقاط جهان تبدیل به مناطق مخاطره آمیزی برای خبرنگاران شده است. او گفت، مبارزه با تروریسم بهانه ای برای مسدود کردن جریان اطلاعات در اختیار دولت های مستبد قرار می دهد. پیندر ریاست مؤسسۀ بین المللی امنیت اخبار را به عهده دارد که مقرآن در بروکسل است و کوشش خود را به تأمین امنیت کارکنان رسانه های خبری اختصاص داده است.</p> <p dir=RTL>پیندر گفت، از هر چهار تن خبرنگار کشته شده، تنها یک تن به پوشش خبر های جنگی اشتغال داشته است، و در دو سوم از موارد، قاتلان شناسایی نشده اند. او گفت، &quot;آدمکشی نوعی سانسور ارزان قیمت است، ترور، خود سانسوری را افزایش می دهد. هر دوی این موارد موجب انسداد جریان اطلاعات می گردد.&quot;</p> <p dir=RTL>سایمون و پیندر از سخنرانان روز آزادی مطبوعات در 29 آوریل بودند، میزبان مشترک این گردهمایی کمیتۀ حزبی کنگره برای آزادی مطبوعات و مرکز مساعدت های بین المللی به رسانه ها  (CIMA) بود.</p> <p dir=RTL>کمیتۀ حزبی کنگره برای آزادی مطبوعات در سال 2006 و به عنوان یک کمیتۀ متشکل ازدوحزب راه اندازی شد که هدف آن پیشبرد آزادی مطبوعات در سراسر جهان بوده است.  ریاست مشترک آن به عهدۀ سناتور ریچارد لوگار (جمهوریخواه، ایندیانا)، سناتور کریس داد (دموکرات، کانتی کات)، آدام شیف، عضو مجلس نمایندگان (دموکرات، کالیفرنیا) و مایک پنس، عضو مجلس نمایندگان (جمهوریخواه، ایندیانا) است.</p> <p dir=RTL> CIMA  از طریق پژوهش و برنامه هایی برای مساعدت، از رسانه های جهانی حمایت به عمل می آورد. این کمیته بخشی از موقوفۀ ملی برای دموکراسی است، یک سازمان خصوصی که در سال 1983 با حمایت کنگره تأسیس گردید تا از طریق تلاش های غیردولتی نهاد های دموکراتیک موجود را در جهان تقویت کند.</p> <p dir=RTL>خطرناک شدن نشر از طریق اینترنت </p> <p dir=RTL>سایمون گفت، دولت های استبدادی &quot; یک ضد حمله به خبرنگاران اینترنتی&quot; راه انداخته اند.&quot; براساس آمار مربوط به زندان ها در سال 2008، CPJ دریافته است که تعداد خبرنگارانی که با اینترنت کار می کنند و به زندان افتاده اند، از خبرنگاران سایر رسانه ها بیشتر است. برای مثال، در چین 24 تن از 28 خبرنگار زندانی، کسانی هستند که نوشته های خود را در اینترنت انتشار می دهند.</p> <p dir=RTL>سایمون گفت، پیکار جویان افراط گرا برای تماس مستقیم با پیروان خود به طور فزاینده ای از اینترنت استفاده می کنند و کشتن خبرنگارانی که با آنان مخالف اند اقدامی کم هزینه و، بهترین راه گستردن وحشت است. &quot;</p> <p dir=RTL>سایمون اظهار داشت، CPJ مشغول همکاری با ائتلافی از گروه های حامی حقوق بشر، دانشگاهیان، و شرکت های اینترنتی، در طرح ابتکاری شبکۀ جهانی   است، و این خود تلاشی در جهت ارائۀ رهنمودهایی برای صنایع اطلاعات و حمایت از آزادی بیان و امور خصوصی است. او گفت، CPJ مشغول بررسی قانونی است که طبق آن، در صورتی که دولت ها درپی تحمیل سانسور یا نظارت هایی ناقض ضوابط بین المللی حقوق بشرباشند، تأمین کنندگان خدمات اینترنتی بتوانند یک &quot;نقشۀ راه&quot; را دنبال کنند.</p> <p dir=RTL>همان گونه که از سوی مجمع عمومی سازمان ملل اعلام گردیده، 3 ماه مه روز جهانی آزادی مطبوعات تعیین شده است. بند 19 اعلامیۀ جهانی حقوق بشر، حافظ حق آزادی بیان است. هر ساله یونسکو به نشانۀ یادبود روز جهانی آزادی مطبوعات، جایزۀ جهانی آزادی مطبوعات خود را به شخص یا سازمانی که سهم چشمگیری در دفاع از آزادی مطبوعات داشته است،  اعطا می کند.</p> <p dir=RTL>جایزۀ سال 2009، به لاسانتا ویکرمتونگا خبرنگار سریلانکایی، بعد از مرگش به وی اعطا خواهد شد. او در ماه ژانویه به قتل رسید. ویکرمتونگا، در مقام یک وکیل مدافع و یک گزارشگر تجسسی، به فعالیت هایی علیه جنگ میان ارتش سریلانکا و ببر های تامیل، و نیز علیه تلاش های دولت برای کنترل رسانه ها اشتغال داشت.</p> <p dir=RTL>در گفتگوی اینترنتی روز 5 مه شرکت کنید: آیا روزنامه نگاری مستقل امکان پذیر است؟</p> <p dir=RTL><a href="http://cpj.org/reports/2009/04/10-worst-countries-to-be-a-blogger.php">نگاه کنید به تازه ترین گزارش اینترنتی CIMA، 10 کشور از میان بدترین کشور ها برای وبلاگ نویسان</a>.</p> <p dir=RTL>نگاه کنید به <a href="http://www.america.gov/journalism-siege.html">روزنامه نگاری تحت محاصره </a> و <a href="http://www.america.gov/st/democracyhr-english/2009/April/200904301243271ejrehsiF0.7683004.html&amp;distid=ucs">&quot; بنا گفتۀ حامیان دموکراسی، حمله به خبرنگاران به تمامی جامعه آسیب می رساند.&quot;</a></p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/May/20090519112422ajesrom0.6045191.html?CP.rss=true Tue, 19 May 2009 16:29:26 -0500 There has been a disturbing upswing in the number of journalists being imprisoned or killed, and more online journalists are being jailed by autocratic governments, say experts who spoke at a conference ahead of World Press Freedom Day.

]]> <![CDATA[بر اساس گزارش، آزادی مطبوعات در روسیه در سراشیبی سقوط قرار دارد]]> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/May/20090519112846clwod0.1636316.html?CP.rss=true iipcms@state.gov (iipcms) لیا داو <BR>عضو هیئت تحریریه<BR><BR> <p dir=RTL>واشنگتن- بر اساس گزارش جدیدی از سوی خانۀ آزادی ، محدودیت های رو به رشد بر مطبوعات چاپی و الكترونیكی در روسیه، یادآور كنترل شدید كرملین بر رسانه ها در طی دوران حكومت شوروی سابق است. </p> <p dir=RTL>طبق این گزارش، &quot;به سبب تكیه كرملین بر سبك مدیریت رسانهای شوروی سابق به منظور تاثیر گذاری حساس سیاسی و نیز سر باز زدن از مسئولیت در قبال فساد گسترده و خشونت سیاسی، روند آزادی رسانه در سال 2008 به سقوط خود ادامه داد&quot;. </p> <p dir=RTL>خانه آزادی، سازمان غیرانتفاعی آمریكایی در حدود 70 سال قدمت با هدف پژوهش در زمینه دموكراسی و حقوق بشر است، که در اول ماه مه آخرین گزارش خود را منتشر نمود و در آن این گونه نتیجه گیری كرده است كه آزادی مطبوعات در سطح جهان، در حال كاهش است. بیشترین كاهش آزادی مطبوعات در روسیه و دیگر جمهوری های شوروی سابق متمركز است كه نشانگر وضعیتی است كه گزارش مذكور آن را &quot;بسته شدن پیوسته فضای رسانهای كه قبلا بسیار آزادتر بود&quot; نامیده است. </p> <p dir=RTL> این گزارش می گوید كه فشار قانونی و تلاش ها برای كنترل رسانههای رادیو و تلویزیونی، چشم اندازی سیاسی را ایجاد نموده است كه به توانایی شهروندان روسی در جهت انتخاب های آگاهانه لطمه زده است. </p> <p dir=RTL>علی رغم تمهیدات قانون اساسی روسیه در جهت حفظ آزادی مطبوعات، گزارش مذكور شواهدی از خودسانسوری از سوی روزنامه نگاران را ارائه میدهد؛ این روزنامه نگاران تلاش می كنند تا از مجازات شدن به شكل های آزار و اذیت فیزیكی و غیره پرهیز نمایند. تحت فشار قرار گرفتن سازمان های مستقل رسانهای از سوی قانون گذاران، و ناتوانی دستگاه قضایی &quot;سازش پذیر&quot; در جهت حفاظت از روزنامه نگاران، عواملی هستند كه به كرملین اجازه می دهد تا بر رسانهها سیطره و كنترل داشته باشد. </p> <p dir=RTL>در این گزارش گفته شده است كه &quot;كرملین از نظام حقوق كیفری سیاست زده و فاسد این كشور به منظور آزار و اذیت و پیگرد معدود روزنامه نگاران مستقل باقی ماندهای كه جسارت انتقاد از سوء استفادههای گستردۀ مقام های این كشور را دارند، استفاده كرده است&quot;. </p> <p dir=RTL>بر اساس این گزارش، 16 چهرۀ رسانهای شامل نووایا گازتا ، روزنامه نگار آنا پولیتكوفسكایا  ، مدیر تارنمای مخالف دولت ingushetiya.ru ماگومد هیولویف ، و خبرنگار تارملان آلیشایوف  به خاطر تلاش در جهت افشای نقض حقوق بشر و فساد، كشته شده اند. </p> <p dir=RTL>این گزارش می افزاید كه خبرنگاران اینترنتی و وبلاگ نویسان نیز مورد آزار و اذیت قرار گرفته اند. </p> <p dir=RTL>خانه آزادی در ماه مارس گزارشی را با عنوان &quot;آزادی در شبكه: ارزیابی جهانی اینترنت و رسانۀ دیجیتال &quot; منتشر ساخت كه در آن محیط اینترنتی را در 15 كشور شامل روسیه، چین، هند و انگلستان مورد تحلیل قرار داد. این گزارش، به روسیه رتبۀ &quot;تا اندازهای آزاد&quot; داد و بیان نمود كه هرچند در این كشور هیچ گونه مورد &quot;قابل ملاحظهای&quot; از انسداد فنی یا فیلتر كردن تارنماها وجود ندارد اما مسئولان این كشور به نحو فزایندهای مشغول حذف عمدی مطالب میباشند و وبلاگ نویسان نه تنها در معرض هكرها قرار گرفته اند بلكه با خشونت فیزیكی و پیگرد قانونی نیز مواجه می باشند. </p> <p dir=RTL>در گزارش ماه مارس گفته شده است كه &quot;هرچند قانون اساسی [روسیه] حق آزادی بیان را اعطا كرده است، اما هیچ قانون خاصی برای حفظ روش های اینترنتی بیان عقیده وجود ندارد و حتی تعهدات قانونی نیز معمولا نقض میشوند&quot;. </p> <p dir=RTL>خانه آزادی می گوید كه قبل از انتخابات مجلس، 10 وبلاگ نویس معروف از سوی عوامل سیاسی وابسته به حكومت، هدف قرار گرفته اند. </p> <p dir=RTL>این گزارش اضافه کرده كه &quot;وبلاگ ها خراب و نابود شده اند. حملات دی. دو. اِس  ، به ابزار قدرتمند دیگری برای نفوذ مخفیانۀ كرملین تبدیل شده است&quot;. </p> <p dir=RTL>هرچند شواهد مناسبی مبنی بر موارد انسداد تارنماها در دست نیست، اما آزار و تهدید تلفنی بسیار رایج و گسترده می باشد. </p> <p dir=RTL>&quot;سازمان های امنیتی، كرملین و مقام های حكومتی منطقهای به صاحبان [تارنماها]، افراد ذی نفع و هر فرد مسئول دیگر تلفن می کنند تا مطالبی را كه مورد پسندشان نیست ،حذف نمایند و اطمینان دهند كه این كار بار دیگر تكرار نمیشود&quot;. </p> <p dir=RTL> بعد از این تماس های تلفنی، ویراستاران و مدیران تارنماها بیشتر مستعد خودسانسوری میشوند. یكی از این ویراستاران توضیح داد كه شركتش روزانه در حدود 100 درخواست برای &quot;پاك كردن&quot; مطالبی كه ملی گرا یا ضد حكومتی است، دریافت میكند. </p> <p dir=RTL>گزارش های خانه آزادی درباره &quot;<a href="http://www.freedomhouse.org/template.cfm?page=384&amp;key=202&amp;parent=19&amp;report=79">آزادی اینترنت</a>&quot; و &quot;<a href="http://www.freedomhouse.org/uploads/fop/2009/FreedomofthePress2009_OverviewEssay.pdf">آزادی مطبوعات</a>&quot; در تارنمای این سازمان قابل دسترس است. </p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/May/20090519112846clwod0.1636316.html?CP.rss=true Tue, 19 May 2009 16:27:20 -0500 Reports released recently by Freedom House reveal a continuing decline in Russia of freedoms in both the press and the Internet. Those who dare to go beyond what the Kremlin deems appropriate face punishment by means of harassment, the reports find.

]]> <![CDATA[مدافعان دمکراسی می گویند حمله به روزنامه نگاران به تمامی جامعه آسیب می رساند]]> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/May/200905191413361ejrehsiF0.9717066.html?CP.rss=true iipcms@state.gov (iipcms) فیشر-تامپسون <BR>عضو تحریریه<BR><BR> <p dir=RTL>30 آوریل 2009</p> <p dir=RTL>به گزارش کمیته حمایت از روزنامه نگاران<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" title="">[1]</a> در سال 2008، 41 خبرنگار کشته و 125 خبرنگار زندانی شدند</p> <p dir=RTL>واشنگتن – حامیان دمکراسی و رسانه ها که پیش از فرارسیدن روز جهانی آزادی مطبوعات سخن می گفتند، اظهار داشتند، در صورت  محاکمه ، زندانی یا کشته شدن روزنامه نگاران، جامعه در تمامیت خود قربانی می شود.</p> <p dir=RTL>سازمان ملل در سال 1993 با تعیین روز جهانی آزادی مطبوعات در سوم ماه مه هر سال ، برای زنده نگه داشتن یاد خبرنگاران کشته یا زندانی شده ، اهمیت آزادی رسانه ها را مورد تأکید قرار داد. موضوع امسال امنیت خبرنگاران است. </p> <p dir=RTL>کارن استوارت<a href="#_ftn2" name="_ftnref2" title="">[2]</a> جانشین معاون وزیر خارجه امریکا در امور دمکراسی ، حقوق بشر و کار به سایت <i>دولت امریکا<a href="#_ftn3" name="_ftnref3" title=""><b>[3]</b></a></i> گفت &quot; حمله به خبرنگاران ، حمله به بنیانهای اساسی یک جامعه آزاد یعنی &quot; حق شهروندان برای برخورداری از دسترسی آزاد و آسان به اطلاعات است.&quot;</p> <p dir=RTL>سفیر سابق در بلاروس روز 17 آوریل گفت &quot; و بدون آن آزادی ها دمکراسی وجود ندارد . در بلاروس سفارت به سختی تلاش کرد تا در شرایط بسیار طاقت فرسا و سرکوب با برنامه هایی همچون آموزش حمایت قانونی و تأمین بودجه برای  راه اندازی رادیوهای  خارجی از روزنامه نگاران حمایت کند.&quot;</p> <p dir=RTL>استوارت گفت  ، یک رسانه مستقل، شفافیت و پاسخ گویی دولت را که عناصر اجتناب ناپذیر برای یک اقتصاد سالم و نیز دمکراسی به شمار می روند، به همراه دارد.</p> <p dir=RTL>کمیته حمایت از روزنامه نگاران مستقر در نیویورک گزارش داد در سال 2008 حدود 41 خبرنگار در حین انجام وظایف شغلی کشته و 125 نفر زندانی شدند. به گزارش این سازمان یک روند جدید ،&quot; دستگیری روزنامه نگاران اینترنتی- وبلاگ نویسان ، گزارش گران اینترنتی و سردبیران آن لاین است که هم اکنون بیش از یک سوم روزنامه نگاران زندانی در سراسر جهان را شامل می شود.&quot;</p> <p dir=RTL>دان پودستا <a href="#_ftn4" name="_ftnref4" title="">[4]</a>، مدیر و ویراستار مشاور در مرکز بین المللی حمایت از رسانه ها <a href="#_ftn5" name="_ftnref5" title="">[5]</a>، که بخشی از برنامه موقوفۀ ملی برای دمکراسی<a href="#_ftn6" name="_ftnref6" title="">[6]</a> است نیز اهمیت آزادی روزنامه نگاری را مورد تأکید قرار داد. </p> <p dir=RTL>پودستا که پیش از این گزارشگر واشنگتن پست و خبرنگار خارجی در امریکای جنوبی بوده است گفت، امریکائیها &quot; باید رسانه آزاد و مستقل را در سراسرجهان تشویق و تقویت کنند و این به مفهوم حمایت از روزنامه نگاران است زیرا بدون آنها دمکراسی های مستحکم بسادگی  امکان موجودیت نخواهند داشت –.&quot;</p> <p dir=RTL>پودستا گفت هدف اصلی مرکز حمایت از رسانه ها &quot; کمک به روزنامه نگاران در جهان رو به توسعه از طریق ارایه اطلاعات ، شبکه های اینترنتی و انجام تحقیق و پژوهش بر روی نقش مهم رسانه ها در حفظ دمکراسی در سراسر جهان است.&quot;</p> <p dir=RTL>بنا به گزارشی که مرکز حمایت از رسانه ها / برنامه موقوفۀ ملی برای دمکراسی به نام &quot; تقویت رسانه های مستقل &quot;  تهیه کرده، در بسیاری از ساختارهای سیاسی &quot; خشونت علیه روزنامه نگاران شایع است &quot; . برخی از دلایل عبارتند از : </p> <p dir=RTL>·&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; قوانین رسانه ای اغلب ضعیف بوده و به طور گزینشی به موقع اجرا گذاشته می شوند.</p> <p dir=RTL>·&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; دولت ها رسانه ها را کنترل و سانسور می کنند. </p> <p dir=RTL>·&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; همکاری برای دسترسی به اطلاعات وجود ندارد. </p> <p dir=RTL>·&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; وکلای بسیار کمی به دفاع و حمایت از روزنامه نگاران تمایل نشان می دهند.</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p dir=RTL>کارل گرشمان<a href="#_ftn7" name="_ftnref7" title="">[7]</a> ، رئیس برنامه اهدای ملی برای دمکراسی گفت ، اگر روزنامه نگاران مورد آزار و اذیت قرار گیرند و حتی بدون مجازات شدن مسئولان و مقصران کشته شوند، آنگاه هر کاری که ما ( سازمانهای غیر دولتی ) برای ارتقإ کار حرفه ای آنان انجام دهیم برای تضمین یک مطبوعات آزاد کافی نخواهد بود.&quot;</p> <p dir=RTL>گرشمان گفت ، خطر موجود برای مطبوعات ، به خصوص گزارشگران حقیقت جو &quot; امروز به خصوص در سومالی ، عراق و روسیه بیش از همیشه است. .با سرکوب فراوان از سوی دولت هایی که با آنچه آنرا تهدیدی از ناحیه رسانه های آزاد می دانند مبارزه می کنند، روزگار سختی پیش امده است.&quot;</p> <p dir=RTL>قانون گذاران آمریکایی به نشانه حمایت دو حزبی از آزادی بین المللی مطبوعات در ماه مه 2006 در کنگره امریکا کمیته ای برای نظارت بر آزادی مطبوعات تأسیس کردند. هدف این کمیته ارتقإ آزادی مطبوعات در سراسر جهان از طریق مبارزه با سانسور و محاکمه روزنامه نگاران است.</p> <p dir=RTL>اعضای این کمیته عبارتند از سناتور ریچارد لوگر<a href="#_ftn8" name="_ftnref8" title="">[8]</a> ( نماینده جمهوری خواه از ایندیانا<a href="#_ftn9" name="_ftnref9" title="">[9]</a>) ، سناتور کریس داد<a href="#_ftn10" name="_ftnref10" title="">[10]</a> ( نماینده دمکرات از کانکتی کات <a href="#_ftn11" name="_ftnref11" title="">[11]</a>) آدام شیف<a href="#_ftn12" name="_ftnref12" title="">[12]</a> ( نماینده دمکرات از کالیفرنیا ) و مایک پنس<a href="#_ftn13" name="_ftnref13" title="">[13]</a> ( نماینده جمهوری خواه از ایندیانا ).</p> <p dir=RTL>داد طی جلسه ای مطبوعاتی گفت &quot; روزنامه نگاران و نمایندگان مطبوعات در خطوط مقدم جبهه آزادی اطلاعات قرار دارند. هنگامی که به آنان آسیبی برسد یا تهدید شوند، قربانی نه تنها آنان بلکه دمکراسی است .&quot;</p> <p dir=RTL>شیف گفت ، &quot; در جایی که مطبوعات وجود ندارد، هیچ نوعی ازآزادی وجود ندارد.&quot; وی افزود: &quot; روزنامه نگاران نباید در حال ترس از اینکه دولت ها آنان را تنها  به خاطر انجام وظیفۀ خود به زندان بیفکنند یا به آنان یا خانواده هایشان آسیب برسانند کار کنند.&quot;</p> <p dir=RTL>همچنین رجوع کنید به مقاله های&quot; روزنامه نگاری تحت محاصره &quot; و &quot; تعداد فزاینده ای از روزنامه نگاران کشته یا زندانی می شوند .&quot;</p> <p dir=RTL>&nbsp;</p> <p>1.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; The Committee to Protect Journalists</p> <p>2.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Jim Fisher- Thompson</p> <p>3.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Karen Stewart</p> <p>4.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; America.gov</p> <p>5.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Don Podesta</p> <p>6.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Center for International Media Assistance</p> <p>7.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; National Endowment for Democracy</p> <p>8.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Carl Gershman</p> <p>9.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Richard Lugar</p> <p>10.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Indiana</p> <p>11.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Chris Dodd</p> <p>12.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Connecticut</p> <p>13.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Adam Schiff</p> <p>14.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Mike Pence</p> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/May/200905191413361ejrehsiF0.9717066.html?CP.rss=true Tue, 19 May 2009 14:13:40 -0500 If journalists are persecuted, imprisoned or killed, society as a whole is the victim, say media and democracy advocates speaking in advance of World Press Freedom Day. The United Nations highlighted the importance of a free media by establishing World Press Freedom Day, May 3, in 1993.


[1] The Committee to Protect Journalists

[2] Karen Stewart

[3] America.gov

[4] Don Podesta

[5] Center for International Media Assistance

[6] National Endowment for Democracy

[7] Carl Gershman

[8] Richard Lugar

[9] Indiana

[10] Chris Dodd

[11] Connecticut

[12] Adam Schiff

[13] Mike Pence

]]> <![CDATA[بیانیۀ هیلاری کلینتون، وزیر امورخارجه روز جهانی آزادی مطبوعات]]> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/May/20090504175147eaifas0.9953119.html?CP.rss=true iipcms@state.gov (iipcms) <p dir=RTL>وزارت امور خارجۀ ایالات متحده</p> <p dir=RTL>دفتر سخنگو</p> <p dir=RTL>اول مه 2009</p> <p dir=RTL>بیانیۀ هیلاری کلینتون، وزیر امورخارجه<b> </b>روز جهانی آزادی مطبوعات</p> <p dir=RTL>ایالات متحده از پیوستن به جامعۀ بین المللی برای بزرگداشت روز جهانی آزادی مطبوعات و مساعی روزنامه نگاران در راه پیشرفت منزلت انسانی، آزادی و رفاه، احساس مباهات می کند. </p> <p dir=RTL>ما در عصری زندگی می کنیم که جریان آزاد اطلاعات و اندیشه ها قدرت نیرومندی برای پیشرفت به شمار می رود. رسانه های مستقل چاپی، رادیو تلویزیونی و&nbsp;اینترنتی چیزی بیش از منابع خبری و عقیدتی هستند. آنها سوء استفاده از قدرت را برملا می کنند، به مبارزه با فساد بر می خیزند، فرضیات را به چالش می گیرند و مفرهای سازنده ای برای عقاید تازه و برای دگر اندیشان فراهم می آورند. </p> <p dir=RTL>آزادی مطبوعات به وسیلۀ اعلامیۀ جهانی حقوق بشر حمایت شده و ضابطۀ تعیین کننده ای برای جامعۀ آزاد به شمار می رود. در هرجا که آزادی مطبوعات در مخاطره باشد، دیگر حقوق بشر به تمامی در معرض تهدید قرار دارند. رسانه های آزاد برای دموکراسی اهمیت اساسی دارند و پرورش دهندۀ شفافیت و پاسخگو بودن اند و این هردو از پیش شرطهای توسعۀ اقتصادی پایدار به شمار می روند.     </p> <p dir=RTL>کسانی که در صدد سوء استفاده از قدرت و اشاعۀ فسادند، به مطبوعات آزاد به منزلۀ یک تهدید می نگرند. آنها به جای پشتیبانی از مطبوعات آزاد برای مهار صداهای مستقل یا خاموش کردن آنها می کوشند. روشهای مورد استفادۀ آنها علیه سازمانهای خبری و روزنامه نگاران طیفی را از قوانین و مقررات محدود کننده و سانسور تا خشونت و زندان و آدم کشی در بر می گیرند. این شیوه ها تازگی ندارند و نمی توان آنها را بدون پاسخ گذاشت. </p> <p dir=RTL>ما بویژه  به خاطر شهروندان کشور خودمان که در حال حاضر در خارج تحت بازداشت قرار دارند: کسانی مانند رکسانا صابری در ایران و یورنا لی و لورا لینگ در کرۀ شمالی نگرانیم.    </p> <p dir=RTL>من مایلم از جانب پرزیدنت اوباما تعهد نیرومند ایالات متحده را به آزادی جهانی مطبوعات مورد تاکید </p> <p dir=RTL>قرار دهم. ما از این آرمان از طریق کوشش های دیپلماتیک ونیز از راه برنامه های مبادله و کمک خود دفاع می کنیم. ما از طریق مشارکت با سازمانهای غیر دولتی و ارتباط مستقیم با اعضای رسانه ها برای این منظور خواهیم کوشید. و ما در کنار آن مردان و زنان دلیری که به خاطر به کاربستن حق آزادی رسانه ها و دفاع از این حق درمعرض تعقیب و آزار قراردارند، خواهیم ایستاد. </p> http://www.america.gov/st/freepress-persian/2009/May/20090504175147eaifas0.9953119.html?CP.rss=true Mon, 04 May 2009 16:47:14 -0500 The State Department releases a statement by Secretary Clinton on World Press Freedom Day.

]]>